Kabanata 2: Masked Party

Isabelle POV

  Maingay ang paligid, puno ng usok, at amoy ng mamahaling alak. Inayos ni Claire ang suot kong itim na lace mask bago niya ako tinulak papasok sa gitna ng dance floor. Suot ko ang isang backless emerald dress na matagal nang nakatago sa closet ko dahil sabi ni Justin, masyadong 'revealing' daw ito.

  Ngayon, wala na akong pakialam.

  "Isabelle, stop overthinking! Just drink and move. Look at those guys, lahat sila nakatingin sa'yo," bulong ni Claire habang iniikot ang baso ng espresso martini sa kamay niya.

  "I feel naked, Claire. Hindi ako sanay na ganito," sagot ko habang pilit na ibinababa ang laylayan ng dress ko kahit alam kong tama lang naman ang haba nito.

  "That's the point! You're free tonight. Walang asawang mananakal sa'yo, walang bahay na kailangang linisin. Tonight, you're just a beautiful woman looking for fun." Iniwan ako ni Claire para makipag-usap sa isang grupo ng mga lalaki sa bar area.

  Napabuntong-hininga ako at lumapit sa counter para kumuha ng whiskey. Straight. Kailangan ko ng tapang para malunod ang alaala ng nakita ko kanina sa hotel. Isang shot, dalawa, tatlo. Unti-unti nang uminit ang pakiramdam ko, at ang malakas na beat ng music ay nagsimulang sumabay sa tibok ng puso ko.

  Naglakad-lakad ako sa veranda ng venue para makakuha ng sariwang hangin. Medyo madilim dito at malayo sa ingay ng party. Doon ko namataan ang isang lalaki. 

  Nakasandal siya sa railings habang may hawak na baso at nakatingin sa malayo. Kahit may suot siyang silver na maskara, kapansin-pansin ang maayos niyang tindig at kung gaano kabagay sa kanya ang charcoal suit na suot niya. May kung anong aura sa kanya na mahirap balewalain."

  Lumingon siya nang marinig ang heels ko.

  "The party is inside," baritono ang boses niya, mababa pero may awtoridad.

  "I know. Masyadong maingay," sagot ko. Ewan ko kung dahil ba sa alak, pero imbes na lumayo, mas lumapit pa ako sa kanya. "Bakit ikaw, anong ginagawa mo rito?"

  ​"Observing," simpleng sagot niya habang nakatitig sa akin. Ramdam ko ang tingin niya mula sa likod ng maskara, na parang binabasa ang bawat ekspresyon ko. "You don't look like you're having fun."

  "I am having fun," hamon ko sa kanya. Inilapag ko ang baso ko sa table sa tabi niya at humakbang palapit. "Unless... you can give me something better to do."

  He let out a low, dark chuckle. "Dangerous words for someone who's tipsy."

  "I'm not just tipsy. I'm awake. Ngayon lang ako nagising sa buong buhay ko," sabi ko habang tinititigan ang labi niya.

  Hindi ko alam kung saan ko kinuha ang lakas ng loob, pero hinawakan ko ang necktie niya at hinila pababa para magpantay ang mga mukha namin. Sumalubong sa akin ang mabango niyang amoy, halo ng cologne at bahagyang amoy ng alak mula sa hininga niya.

  "Is that so?" bulong niya. Inilagay niya ang isang kamay niya sa bewang ko, sapat na para maramdaman ko ang init ng palad niya sa balat ko.

  "Prove it," hamon ko.

  Hindi na siya nag-atubili, at mabilis niya akong hinalikan nang may diin, isang halik na hindi katulad ng mga halik ni Justin na laging nagmamadali o parang obligasyon lang. This man kissed like he wanted to own me. Napakapit ako sa balikat niya habang unti-unti kaming gumagalaw palayo sa liwanag ng veranda.

  Dinala niya ako sa isang private suite sa itaas ng venue. Walang maraming salita. Ang tanging naririnig lang ay ang kalansing ng belt at ang mabigat na paghinga naming dalawa. Sa gitna ng dilim, sa ibabaw ng malambot na kama, hinayaan kong lamunin ako ng sensasyon na matagal ko nang hindi nararamdaman.

  Sa bawat haplos niya, pakiramdam ko ay nabubura ang dumi na iniwan ni Justin sa pagkatao ko. He was intense, almost possessive, as if he knew exactly what I needed.

  Habang nasa gitna kami ng matinding init, bahagyang sumabit ang kamay ko sa ribbon ng maskara ko. Hindi ko napansin na lumuwag na pala ito. Sa isang maling galaw, tuluyang nalaglag ang maskara ko. 

  Huminto siya sa paghalik sakin. 

  Umiwas ang tingin ko, pero hinawakan niya ang panga ko at iniharap ako sa kanya. Kinuha niya ang remote sa side table at binuksan ang dim light ng kwarto.

  Nanigas ako nang matitigan ko ang familiar niyang mga mata, at parang nagulat din siya ng matitigan niya ang mukha ko. 

  "Isabelle?" gulat na sabi niya.

  Kumunot ang noo ko. "Wait... how do you know my name?"

  Dahan-dahan niyang hinubad ang kaniyang maskara. Parang gusto ko nalang lamunin ako ng kama nang makita ko ang mukha niya. Ang mukhang madalas kong makita sa mga family reunions at sa mga business magazines na binabasa ni Justin.

  "Rajah..." halos pabulong na sabi ko. "Tito Rajah?"

  Nagmadali siyang tumayo at kinuha ang kanyang suot at mabilis na nagbihis habang nakatalikod sa akin. Ang tensyon sa kwarto ay napalitan ng nakakabinging katahimikan at matinding kahihiyan.

  "Does Justin know you're here?" tanong niya, ang boses niya ay wala nang bakas ng lambing kanina. Punong-puno na ito ng galit at panghuhusga.

  "Tito Rajah, hindi ko alam na ikaw 'yan... I didn't mean to—"

  Hinarap niya ako, ang mga mata niya ay parang naging yelo sa lamig. "I thought you were a devoted wife, Isabelle. I thought my nephew was lucky to have you. Pero ano 'to? You're out here, seducing strangers in a club?"

  "It’s not like that! Justin is—"

  "Save it," putol niya sa sasabihin ko. Kinuha niya ang coat niya at naglakad papunta sa pinto nang hindi na ako tinitingnan. "I thought you were different. Turns out, you’re just as cheap as the women Justin usually hangs out with."