Divorcing My Cheater Husband, Marrying His Billionaire Uncle

Isabelle POV

   Bitbit ang isang paper bag ng paboritong pastries ni Justin, dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng bahay namin. Maaga akong pinauwi ng boss ko sa event dahil sa sobrang sakit ng ulo ko. Akala ko, masusorpresa ko si Justin dahil out of town dapat siya para sa isang business meeting.

  “Love? I’m home,” tawag ko habang nilalapag ang susi sa console table.

  Pero walang sumagot, ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng aircon mula sa itaas. Pero habang paakyat ako sa hagdan, may napansin akong kakaiba. Sa gitna ng puting carpet, may nakakalat na piraso ng tela.

  Pinulot ko iyon, isang kulay pulang lace lingerie.

  Sandali akong natigilan, hindi akin ito. Masyadong matapang din ang amoy ng pabango na kumapit sa tela. Dahan-dahan kong binitawan ang lingerie at nagpatuloy sa paglalakad. Ang tibok ng puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko.

  Pagbukas ko ng pinto ng master’s bedroom, ang unang bumungad sa akin ay ang magulong kumot. Sa gilid ng kama, nakita ko si Justin. Kakalabas lang niya ng banyo, nakatapis lang ng tuwalya at nagpapatuyo ng buhok.

  “Isabelle? What are you doing here?” gulat na tanong niya. Hindi ko mabasa kung takot o inis ang nasa boses niya.

  “Dapat ba wala ako rito, Justin?” tanong ko habang nakatitig sa kama. May nakita pa akong isang hikaw na nakapatong sa nightstand. Isang pearl earring, hindi rin akin iyon.

  Lumapit si Justin sa akin, pilit na ngumingiti pero halatang pilit lang. “Akala ko kasi nasa event ka pa. You should have called me.”

  Itinuro ko ang kama. “Sino ang nandito kanina, Justin? Sino ang nag-iwan ng underwear sa labas at hikaw dito sa kwarto natin?”

  Huminga siya nang malalim, iyong parang siya pa ang nawawalan ng pasensya. “Isabelle, don’t start. It’s probably just some leftovers from the laundry. O baka kay Monica, naisama lang sa gamit ko nung huling meeting.”

  “Leftovers? Sa master’s bedroom natin? Justin, hindi ako tanga,” mahinang sabi ko. Nagsisimula nang manginig ang mga kamay ko. “Tatlong taon. Tatlong taon ko nang isinasantabi ang sarili ko para sa kasal na ‘to. Iniwan ko ang trabaho ko para maging full-time wife mo dahil sabi mo, iyon ang kailangan mo. Tapos ganito?”

  “God, you’re being so dramatic!” bulyaw niya bigla. “Nandito ako, ‘di ba? Nagbibigay ako ng pera, maayos ang buhay mo. Ano pa bang hinahanap mo? Just drop it, Isabelle. I’m tired.”

  Kinuha niya ang kanyang brief at pantalon, mabilis na nagbihis sa harap ko na parang wala lang. Wala man lang bakas ng guilt sa mga mata niya.

  “I’m going out. Huwag mo na akong hintayin,” sabi niya bago tuluyang lumabas ng kwarto.

  Napaupo ako sa dulo ng kama. Pakiramdam ko, nawalan ako ng lakas. I looked at our wedding photo hanging on the wall. We looked so happy then. Akala ko, sapat na ang pagmamahal ko para manatili siyang tapat.

  Lumipas ang ilang oras. Mag-a-ala-una na ng madaling araw pero dilat pa rin ang mga mata ko. Biglang nag-vibrate ang phone ko sa tabi ng unan. Isang unknown number.

  ‘Your husband is a beast in bed. If you want to see for yourself, Room 402, Grand Skyline Hotel. Don’t be late.’

  May kasamang picture—isang screenshot ng likod ni Justin habang nakaupo sa isang bar, at sa tabi niya ay isang babaeng nakasandal sa balikat niya. Kilala ko ang relong suot ng lalaki sa picture. Ako ang bumili niyon nung anniversary namin.

  Wala sa sarili akong tumayo. Kinuha ko ang susi ng sasakyan at mabilis na nagmaneho. Ang utak ko ay blangko at ang puso ko, parang unti-unting namamanhid.

  Pagdating sa hotel, halos tumakbo ako papunta sa elevator. Room 402. Huminto ako sa tapat ng pinto. Bahagyang nakabukas iyon, na para bang sinadya para sa akin.

  Dahan-dahan kong itinulak ang pinto.

  The room was dim, only illuminated by the city lights from the window. Pero sapat na iyon para makita ko ang lahat. Ang mga damit na nakakalat sa sahig. Ang pamilyar na boses ni Justin na umuungol, at ang tawa ng isang babae na nakapatong sa kanya.

  “You’re so much better than my wife, baby,” dinig kong bulong ni Justin.

  Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Parang may humiwa sa dibdib ko, pero kakaiba—imbes na maiyak, Unti-unti akong namanhid. Ang lahat ng sakripisyo ko, ang lahat ng pag-aalaga ko sa kanya sa loob ng tatlong taon, nawala lahat sa loob ng isang saglit.

  Hindi ako pumasok, hindi rin ako sumigaw. Wala akong balak mag-eskandalo sa lugar na ito. Marahan kong isinara ang pinto at naglakad palayo.

  Pagpasok ko sa sasakyan, doon ko lang naramdaman ang panginginig. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan ang kaisa-isang tao na alam kong gising pa sa ganitong oras.

  “Claire,” bungad ko nang sagutin niya ang tawag.

  “Isabelle? Bakit napatawag ka? Madaling araw na, ah?” halatang bagong gising ang boses niya.

  “Justin is cheating on me. I saw them with my own eyes,” diretsong sabi ko, habang nanginginig ang boses. 

  Narinig ko ang pagbagsak ng kung ano sa kabilang linya. “What?! Tangina nung lalaking ‘yun! Nasaan ka ngayon? Huwag kang babalik sa bahay niyo, ha!”

  “I don’t know what to do, Claire.”

  “Makinig ka sa akin. Pumunta ka rito sa bahay ko. Ngayon din. At bukas, may pupuntahan tayong party. Magbihis ka ng maganda, mag-ayos ka, at kalimutan mo munang may asawa kang basura. Masked party ito, Isabelle. Walang makakakilala sa’yo.”

  Huminga ako nang malalim habang nakatingin sa wedding ring na suot ko. Dahan-dahan ko itong hinubad at inilagay sa cup holder ng sasakyan.

  “Sunduin mo ako, Claire. Ayoko nang bumalik sa bahay na 'yun.”