Divorcing My Cheater Husband, Marrying His Billionaire Uncle

Isabelle POV Bitbit ang isang paper bag ng paboritong pastries ni Justin, dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng bahay namin. Maaga akong pinauwi ng boss ko sa event dahil sa sobrang sakit ng ulo ko. Akala ko, masusorpresa ko si Justin dahil out of town dapat siya para sa isang business meeting. “Love? I’m home,” tawag ko habang nilalapag ang susi sa console table. Pero walang sumagot, ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng aircon mula sa itaas. Pero habang paakyat ako sa hagdan, may napansin akong kakaiba. Sa gitna ng puting carpet, may nakakalat na piraso ng tela. Pinulot ko iyon, isang kulay pulang lace lingerie. Sandali akong natigilan, hindi akin ito. Masyadong matapang din ang amoy ng pabango na kumapit sa tela. Dahan-dahan kong binitawan ang lingerie at nagpatuloy sa paglalakad. Ang tibok ng puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko. Pagbukas ko ng pinto ng master’s bedroom, ang unang bumungad sa akin ay ang magulong kumot. Sa gilid ng kama, n

Isabelle POV Halos hindi ko na maramdaman ang mga paa ko habang naglalakad papasok sa mansyon. Sa bawat hakbang ko ay parang gusto ko nalang bumagsak. Ang sakit sa dibdib ko dahil sa nakita ko sa hotel room ni Justin ay nadagdagan pa ng matinding kahihiyan dahil sa nangyari sa pagitan namin ni Tito Rajah. Sariwa pa sa isip ko ang huling tingin ni Rajah—ang pandidiri sa mga mata niya. Pagkapasok ko sa main hall, sinalubong ako ng katahimikan, pero amoy na amoy ko ang usok ng sigarilyo. Doon, sa gitna ng madilim na living room, nakaupo si Justin sa paborito niyang armchair. May hawak siyang baso ng alak sa isang kamay at sigarilyo sa kabila. "Saan ka galing?" Malamig ang boses niya, iyong tipong ayaw magpa-disturbo pero humihingi ng sagot. Hindi ko siya pinansin. Dire-diretso lang ako sa hagdan, pilit na iniignora ang presensya niya. Wala akong lakas para makipagtalo. "Isabelle, I’m talking to you!" Tumayo siya at mabilis na humarang sa dinadaanan ko. Tumingala ako sa kany

Isabelle POV ​Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng nangyari sa restaurant. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Rajah. 'Come to my office tomorrow'. Pakiramdam ko ay panaginip lang ang lahat, pero ang panyo niya na nasa bedside table ko ang nagpapatunay na totoo ang lahat. ​Alas-sais pa lang ay gising na ako. Inayos ko ang sarili ko—suot ang isang charcoal gray blazer at slacks. Gusto kong magmukhang professional, hindi 'yung "cheap girl" na nakita ni Rajah sa club. Eksaktong alas-otso nang tumapak ako sa lobby ng Madrigal Tower. Ang bawat sapatos na naglalakad sa makintab na sahig ay parang nagpapaalala sa akin kung gaano kalaki ang mundong iniwan ko noon. “Good morning. I’m Isabelle... Isabelle MadrigaI. I have an appointment with Mr. Rajah Madrigal,” sabi ko sa receptionist. Halos mabulunan ako sa sarili kong apelyido, pero kailangan kong panindigan. “This way, Ma’am. He’s expecting you,” nakangiting sagot ng staff. Dinala ako ng elevator sa

Isabelle POV Alas-siyete pa lang ng gabi pero hindi pa rin ako umaalis sa harap ng aking drafting table sa bahay ni Claire. Nakakalat ang mga tracing paper, mechanical pencils, at mga kape na halos malamig na. Kahit sinabi ni Tito Rajah na mag-take off muna ako, hindi ko magawa. Ang bawat linyang iginuguhit ko para sa Palawan Resort ay tila ba paraan ko para patunayan sa sarili ko na buhay pa ang pangarap ko. "Hoy, Isabelle. Tama na 'yan. Kanina ka pa d'yan, baka maging itsurang blueprint na rin 'yang mukha mo," sita ni Claire habang papasok sa kwarto ko na may dalang platito ng tinapay. Ibinaba ko ang lapis at nag-stretch. "Kailangan ko 'tong matapos, Claire. Ayokong mapahiya kay Tito Rajah. Unang linggo ko pa lang, ayokong isipin niya na tama si Justin—na kinalimutan ko na 'to." Naupo si Claire sa dulo ng kama ko at pinagmasdan ang mga gawa ko. "Alam mo, bilib din ako sa lakas ng loob mo. Imagine, ang tito pa talaga ng ex-husband mo ang naging boss mo. Ang liit talaga ng mun

Isabelle POV Maaga akong nagising dahil sa liwanag ng araw na tumatama sa mukha ko. Kahit puyat sa pag-aayos ng filtration specs kagabi, maayos ang gising ko. Siguro dahil iyon ang unang gabi na hindi ko inisip kung anong oras uuwi si Justin o kung sino ang kasama niya. Inisip ko lang ang trabaho ko. Pagdating ko sa opisina, may nakapatong nang paper bag sa desk ko. Pagbukas ko, may lamang mainit na kape at isang box ng croissant. Walang note, pero alam ko nang galing iyon kay Leo, o utos ni Tito Rajah. Inilapag ko ang bag ko at binuksan ang laptop ko, pero bago ko pa masimulan ang unang email, bumukas ang pinto. Si Claire, hingal na hingal at may bitbit na dalawang malaking paper bag. “Girl! Buti na lang hindi ako hinarang ng security mo!” bungad niya habang ibinabagsak ang mga dala sa sofa ng opisina ko. “Claire? Anong ginagawa mo rito? Maaga pa ah,” gulat kong tanong. “Anong maaga? Alas-nuebe na! At tsaka, tumawag sa akin ang assistant ni Sir Rajah. Pinapapunta raw ako rito p