LOGINHello, My Dearest Readers! Sana sa bawat kabanatang binasa niyo, naipadama ko sa inyo ang pag-asa, kilig, at pagmamahal. Sana naging silungan niyo rin ang kwentong ito sa mga araw na kailangan niyo ng makakapagpasaya sa inyo.Magtatapos man ang kwento nina Damiel at Adrienne dito, ang pagmamahal na
"Nakatulog na ba ang prinsesa mo?" Adrienne whispered softly. "Almost," I murmured back, carefully standing up from the rocking chair so as not to disturb our daughter. I walked over to the custom Italian crib, gently lowering Darienne onto the organic silk mattress. I pulled the soft pink cashm
" May I have everyone's attention, please?" Liannah’s voice echoed clearly through the garden speakers. Ang buong pamilya at ang mga bisita ay agad na huminto sa kani-kanilang kwentuhan, turning their heads toward the stage. Adrienne glanced over at me with a curious, excited smile, stepping clos
"Da-da! Da-da!" Darienne babbled happily, pressing her soft, chubby cheek against mine. Adrienne stepped closer, her heart brimming in her eyes as she wrapped her arm around my shoulder, placing her hand over Darienne’s back. " Tingnan mo 'yan, My Wife... 'Da-da' agad ang unang tinawag pagkagising
EPILOGUE Damiel's POV... Ang malawak at green grand lawn of our estate ay tuluyang nabalot ng isang fairytale-like enchantment para sa hapon na ito. May matatayog na floral arches na gawa sa libu-libong baby pink roses, white hydrangeas, at pastel lavender peonies ang nakatayo sa bawat sulok ng
Adrienne POV... Mabigat pa ang mga mata ko nang dahan dahan akong magmulat. Agad naman akong sinalubong ng maaliwalas at malamig na kwarto, kung saan ay unti unting tumatagos sa sheer curtain sa bintana ang sinag ng araw. Bahagya kong iginalaw ang mga daliri ko. Naramdaman ko ang pangingirot ng
“Liam ayos ka lang ba…” tanong ko sakaniya, pero hindi niya ako kinikibo.Naglakad siya palapit sa dulo ng stage, matikas parin ang tayo niya habang nakapamulsang humarap sa lahat.“Ano? ngayon sino ang sirang sira na?” sigaw ni mama.“Kayo parin mag ina.” kalmadong sagot ni Liam na halatang nagpain
“I want you to know that your efforts never go unnoticed. Each of you brings something unique to this team, and together, you’ve helped shape not only this company’s success, but also its values and its culture. I am proud to work alongside such talented and passionate individuals. Your resilience,
“Wifey…” dinig kong singhal ni Liam sakin, agad ko naman siyang tinignan at ng makita ko ang mukha niya ay parang gusto kong matawa. Halata sa mga salubong na kilay niya ang inis habang ang mata niya ay halos maningkit ng nakatitig sakin. “Bakit?” tanong ko, pero inirapan lang ako nito. Luh attit
“L-liam…” pabulong kong sabi na halod kahit ako mismo ay hindi ko marinig.“Anong… anong hindi mo sinasadya? Liam ano bang nangyayari sayo?” mahinahon kong tanong sakaniya.Tumitig lang siya sakin, at niyakap ako.“I’m sorry…. i—i was the one driving that car… wifey i—i killed your father!” hagulhol







