MasukBella's POV My heart beats so fast as Alex's eye flickered. I thought I was imagining it since yesterday I saw his fingers moving. Araw-araw ay nakikita ko na may konting movement sa kaniyang mga daliri, pero hanggang doon lang iyon, hindi pa rin siya tuluyan na gumalaw at hindi rin dumilat ang kaniyang mga mata. But since last two weeks, the doctor said, six hours and it's been five hours and half. Nang makuha na ang lason, ng ma discharge na ito ay bumuti na ang pakiramdam ni Alex, except that he won't wake up. But finally, he reminds us that after six hours today, magising na rin siya. Lalong bumilis ang tibok ng aking puso. Alex must wake up, or else he would be fallen onto a long coma again like I really dont know what to do. Habang nag-uusap sina Mommy, Paula and Patrick, ay umusal ako ng panalangin na sana ay ito na ang pagkakataon na magising si Alex. Gabi-gabi kong iniluhod sa maykapal na sana ay gumising na si Alex, and this time sana ay maalala na niya ako. Halos hindi
Bella's POV Sabay kaming tumayo ni Paula mula sa couch ng pumasok ang apat na armadong lalaki. No it wasn't an armalite, nothing bold like that, but the pistol was obvious, it was tucked into their waistline. "Who the hell are you?" Paula raised her voice, the facade of being a strong sister seems to faltered but she managed to stand straight and face the five men. Ako naman ay mabilis na humakbang sa gilid ng kama ni Alex, kahit na wala naman akong magawa kung sakaling gagawa ng masama ang apat na lalaki. "You just can't barge in! this is a private room and you are trespassing our privacy!" singhal naman ni Patrick, I commend his bravery. Though, I have no time thinking about it. My heart raced rapidly, five armed men, barged inside without even knocking, how dare these men. "Anong kailangan ninyo?" I manage to ask. Nagkatinginan ang limang lallaki, then, nagsalita ang pinakaharap. "Uh, sorry..we are sent here by Mr. and Mrs. Jacob Blackwood." "At hindi totoo na hindi k
Bella's POV "W-hat do you mean s-hes gone?" I was shocked to hear the news from Paula and Patrick who came rushing to Alex's private room. "It's true Bella. Patay na si Brenda. Sinugod siya rito sa hospital pero isang oras na pala ang nakalipas ng pumutok ang kaniyang bag of waters bago siya dinala sa hospital. Na infection yata,, unang namatay ang kaniyang anak, sumunod siya pagkatapos niyang sumulat sa iyo, kay Alexander, kay daddy at sa asawa niyang si Ken Romualdez, iyong kaibigan mo.. God, I couldn't believe it, may asawa siya at anak pero nagawa pa niyang pumatol kay Alex!" hindi maitanggi ang pagkadisgusto sa boses ni Patrick. Napamaang ako na inabot ang hawak na papel ni Patrick. "Here, binigay ng nurse sa akin. Sa inyo iyan ni Alexander, hay naku.." sinulyapan ang kapatid na nakahiga pa rin sa hospital bed, unmoving. "sana magising ka na Alex bro, ang dami-dami ng nangyari. Hindi mo pa nakita ang iyong anak hindi ka pa rin gising. Malamang hindi mo na makita dahil sa
Ken's POV "Rain..." namamaos ang aking tinig ng ako ay magsalita. "I thought you were sleeping.." dagdag ko pa. Nagmamadali akong tumayo upang lumapit sa kaniya. "Natutulog naman ako daddy...kaya lang nagising ako dahil napaginipan ko si Mommy.." usal ng bata na tuluyan ng umiyak. Ngunit saglit naman itong napatigil ng makita ang aking kanang kamay. "Dad-dy...ang kamay mo...dumudugo..." mababakas sa mukha ni Rain ang pag-alala. Nanlaki ang mga mata nito na napatitig sa akin. I squatted in front of him, pinigilan ko ang kaniyang pag-atras. "Huwag kang matakot, Rain. Daddy's fine. Halika.." tumayo ako at hinawakan ko ang isa niyang kamay gamit ang kaliwang kamay ko. "Let's get back to your room." mahinahon kong sabi ngunit nagpumiglas ang aking anak. "Not unless you tell me what happened.." sabi nito sa magkahalong kaba at pag-alala. "Rain, i said I'm fine. Huwag ng matigas ang ulo.." "You reeked of alcohol, dad..' malungkot na saad ng bata." Kung nandito si Mommy sana ay..' tum
Ken's POV I was on the verge of losing my insanity. The tears seems to swam with the vodka that tasted strong and bitter as the liquid touch my lips. I couldn't fathom how my life turned like this. I couldn't find any reason why life is cruel to me when I did nothing bad to deserve such pain and agony. All my life, I was taught to be humble and kind with my parents. I was raised by a decent family and taught to be generous to the less privileged. I'm not trying to be boastful nor was I trying to be arrogant but I can say that I was and am a good man to the universe until this day. So, why? why this cruelty? Naging mabuti akong anak, mabuting kapatid, mabuting kaibigan at mabuting mamamayan. Naging matulungin ako sa kapwa ko tao kahit na minsan ay naramdaman ko na ginamit lamang ako. Naniniwala ako na kung ano ang itatanin mo ay siyang aanihin mo. Kung gagawa ka ng mabuti, babalik sa iyo ang kabutihang yaon. At bakit nga ba hindi, it's the universe law-- what goes around comes
Jacob's POV To say that I was shocked was an understatement. Ilang minuto kong tinitigan ang nakasulat sa papel na bigay ng nurse sa akin. Ang papel na mula kay Brenda bago ito binawian ng buhay. The paper state: Mr. Jacob Blackwood and family, Your eldest brother Wilfredo is alive, he forced me to do evil towards your family out of revenge. Wilfredo and Angelita threatened to kill my brother and destroy my family if I won't follow their order. Please forgive me...Brenda. Nilamukos ko ang papel na ilang beses ko ring binasa na para bagang ang bawat letra ay mga tinik na dumaraan sa aking lalamunan. I couldn't believe it! My brother is alive? after all those years that we even remembered, celebrated his death anniversary? Tumulo ang luha ko dahil sa emosyon na bumangon sa aking dibdib. Ang dami-daming naglalaro sa isipan ko ngayon. Hindi ko alam kung saan at paano nagawa ng sarili kong kapatid ang sirain ang pamilya namin. Though he knows that Alex is a Rossi and not a Black
Bella's POV Hindi ako makagalaw habang pinagmasdan ko ang mga daliri ni Alex na gumagalaw habang ang kaniyang kamay ay nakatuntong sa umbok na tiyan ni Brenda. Deep inside, I was hoping and praying na sana may magandang senyales itong aking nakikita. Iniisip ko na sana ay magkatotoo na ang nakita
"Bella, please matulog ka na...buong gabi kang gising pero hindi pa tapos ang operasyon ni Alex. Baka mag collapse ka.." hinawakan ni Mrs Lourdes Blackwood ang balikat ni Bella na nakaupo sa bench sa harap ilang hakbang mula sa operating room. Nangingitim at mugto ang kaniyang mga mata. Namam
"Your ex was pregnant with Alexander's child. Seven months pregnant actually. She's living in the Blackwood mansion. Can you imagine the drama?" Ken was shocked to hear it. He was shocked to listen to the spy that he wasn't able to utter a single word."Hey, are you still there?" Tanong ng imbi
Bella..There was a brief paused from the other line. Siguro nabingi ang babaeng tumawag which I assumed a nurse or a medical staff from St Luke's hospital. "Ah, yes..Mrs Blackwood. Nandito ngayon sa emergency room si Mr Blackwood...wait, si Bella Blackwood ba itong kausap ko?" Tanong ng babae.







