로그인“Cum for me and be a good girl.” "Then make me, Roigie. Or are you only a commander when I’m already yours?" Roigie is used to being in total control—he’s a Villarreal, it’s in his DNA. When he gives a command like that, he expects absolute submission. He’s using his dominance to mask the fact that he’s actually obsessed with Aria. But Aria? She’s a rebel. She knows that the only thing Rogie wants more than her obedience is her reaction. By challenging him to make her, she’s flipping the script and making him work for the control he craves. Even though they’re at each other's throats, there’s this toxic, possessive energy. Aria is thinking, “If I’m going to be a good girl, it’s only for you”. She hates that she wants him, especially since she’s hiding the pregnancy, but she’d rather be under his command than anywhere near Luigi. While Roigie is busy trying to command her in the bedroom, Luigi is outside waiting to ruin it all. That’s the irony of the love triangle—Roigie is so focused on winning the war inside their marriage that he doesn't see Luigi playing a dirty game with their reputation. Every time Aria submits or fights back, she’s also trying to distract Roigie so he doesn't feel the shapewear or notice her morning sickness. She's playing a lethal game to keep her heart and her secret safe.
더 보기Aria's point of view "Manang Elena," tawag ko sa caretaker habang nilalaro ng tinidor ko ’yung natitirang piraso ng bacon sa plato. "Saan po ba eksakto ’tong lugar natin? I mean, nasa lungsod o probinsya ba ’to?"Napatigil si Manang sa pagpupunas ng counter at ngumiti nang hinhin. "Ay, ija, ang alam ko lang ay nasa loob tayo ng San Antonio Resort Village. Pero pagdating sa mga eksaktong direksyon o lokasyon sa mapa, naku, hindi ko rin kabisado. Hatid-sundo lang din kasi ako ng driver nina Sir Leonhardt kapag may kailangang asikasuhin dito."Bumagsak ang balikat ko. Nagbakasali lang naman ako, baka sakaling pwede akong tumakas uli gamit ang Google Maps. Pero naisip ko rin ’yung sinabi ni Manang tungkol sa mga guwardiya sa labas. Sumilip ako nang bahagya sa bintana ng kusina at muntik ko nang maibuga ’yung iniinom kong hot chocolate. Shít, may dalawang lalaking naka-tactical gear at may hawak pang mahabang baril ang naglalakad sa gilid ng pool!Par
Aria's point of view Paggising ko, sinalubong agad ako ng maliwanag na sikat ng araw na tumatagos sa dambuhalang glass window ng kwarto. Sandali akong napatitig sa puting kisame habang pilit kong inaalala kung paano ako napadpad sa estrangherong kama na ’to.Parang biglang bumalik ang lahat.Ang huli kong natatandaan, nasa Café Serenade ako. Kasama ko sina Rheinn, Ihmsol, at Khara. Masaya kaming nagkukuwentuhan, tumatawa pa nga ako habang iniinom ang Caramel Macchiato ko dahil sa wakas ay nakatakas ako sa hawla ni Roigie. Pero pagkatapos kong maubos ’yung kape, biglang umikot ang paligid ko. At ang pinakamalinaw at pinakamasakit na memoryang nakatatak sa utak ko ngayon... ay ang mukha ng tatlo kong kaibigan bago ako tuluyang mawalan ng malay.Wala manlang nag-panic, kahit na sumigaw manlang. Ang huli kong nakita ay ang pag-iyak ni Rheinn habang bumubulong ng sorry, habang si Ihmsol naman ay dahan-dahang lumapit para saluhin ako na parang alam na
Roigie's point of view Pagkaalis na pagkaalis ko sa pinangyarihan ng aksidente, pinatapos ko muna ang ilang kilometro bago ko tuluyang itinabi ang SUV sa isang madilim at bakanteng gilid ng kalsada. Kailangan kong huminga at pakalmahin ang nagwawalang sistema ko dahil kung magpapatuloy ako sa pagpapatakbo nang ganito kagigil, baka kami naman ang maaksidente ni Aria.I shifted the gear to park pero hindi ko pinatay ang makina. Lumingon ako sa passenger seat. Nandoon pa rin si Aria, mahimbing na natutulog habang medyo nakabukas ang mga labi. Hinawakan ko ang leeg niya para kapain ang pulso niya. Normal naman ang tibok, pero malamig ang balat niya.Hindi ko siya pwedeng ibalik sa mansyon ngayon. Masyadong malapit 'yon sa kabihasnan at paniguradong doon unang magmamanman ang mga aso ni Luigi kapag nalaman nilang pumalya ang pagdukot. I needed a place that was completely off the grid. Isang lugar na pribado, mahigpit ang seguridad, at walang sinumang makakakon
Roigie's point of view The speedometer was hitting numbers it shouldn't be hitting inside a subdivision, pero wala akong paki. I slammed on the brakes, making the SUV’s tires screech violently as I drifted sharp around the corner leading to the back exit of Greenfield Subdivision. "Dax, give me the exact location now!" I roared into the Bluetooth speaker. My hands were practically glued to the leather steering wheel, bumaon ang mga daliri ko sa tindi ng hawak. "The van just exited the secondary gate, Roigie! It’s a gray, unmarked Toyota Hiace," Dax’s voice barked through the static. "They bypassed the main highway checkpoint. Pumasok sila sa shortcut leading to the bypass road ng old warehouse district. Binabantayan ng mga drone ko ang area, but they’re moving fast." "I’m closer. Update me on the coordinates!" "Two hundred meters ahead of you. Kakaliko lang nila sa unlit road past the abandoned gas station." "They can't hide from me," I hissed. I hit the high beams of my
Roigie's point of view "Mmmm... Roigie..."Ang daing ni Aria sa leeg ko habang nakasampa siya sa kandungan ko sa sahig ng sala ay sapat na para tuluyang mapatid ang natitirang wisyo ko. She was completely wrecked by the vodka, smelling sweet and dangerous all at once, totally o
Aria's point of view Ano ba naman ulit 'yan! Hindi pa nga natatapos 'yung gala, aalis na naman agad kami? Palagi na lang kaming nagbo-bounce sa mga lugar na pinupuntahan namin! Parang kahapon lang, tumatakbo kami mula sa gulo kay Luigi, tapos ngayon, heto na naman. Kulang na lang lagyan ako ng gul
Aria's point of view "Sige, stay here. Kukuha lang ako ng first aid kit sa kusina," sabi ko kay Roigie na kasalukuyan nang naupo sa sofa, parang siya na ang may-ari ng mansyon. Tumango lang siya, pero hindi man lang inalis ang tingin sa akin. Yung titig na 'yon, parang sinusuri pati kaluluwa ko k
Aria's point of view Buti naman at humupa na kaagad ang kumukulong dugo ko kay Roigie paggising ko ngayong umaga. Dugo ba talaga ang kumukulo o tawag ng laman lang din? Errr. That's absurd. Iniling ko ang ulo ko para alisin ang kung ano-anong dumi sa utak ko habang nakatitig s






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
리뷰더 하기