LOGINAnother two parts for tonight's update!
Limang araw ang lumipas na wala pa rin ang mga tauhan. Silang dalawa lamang ni Archie sa isla at ganoon pa rin ang kanilang routine mula umaga hanggang sa gabi. Dahil hindi makatulog ng maayos sa gabi, palaging puyat si Yvonne kaya tanghali na kung gumising. Bumaba siya sa kusina at nagluluto ng sarili niyang almusal pagkatapos masigurado na nasa dalampasigan si Archie at abala sa pagmumuni-muni nito. Bandang alas dos naman sa hapon ay dinadala ni Archie sa kaniyang kuwarto ang kaniyang pagkain habang nagkukunwari naman siyang tulog. Hindi sila kailanman nagsabay na kumain. Sa hapon, ala singko ng hapon ay nagtutungo siya sa dalampasigan para maglakad-lakad. Hanggang sa lumubog ang araw ay nasa dalampasigan siya at mag-isang ini-enjoy ang hangin, ang dagat, at mga bituin. Saka lamang siya pumapasok sa bahay kapag magpapahinga na siya. Naunang dinadala ni Archie ang kaniyang hapunan kaya pagkarating niya sa kaniyang silid ay naroon na ang kaniyang pagkain. Kahit paano’y nagi
She has all the energy she needs. Nakakain na siya at talagang nabusog sa dinalang pagkain sa kaniya. At dahil nakatulog siya noong hapon, may lakas pa rin siya at gising pa rin ang kaniyang diwa kahit noong lumalim na ang gabi. Inaasahan na niya na pupuntahan siya ni Archie sa kaniyang kuwarto lalo pa’t silang dalawa lamang sa malaking bahay. Alam na niya kung ano ang kailangan nito sa kaniya at kung ano ang posible nitong gawin, kaya para mapigilan ito na makapasok, inilipat niya lahat ng mabibigat na bagay sa loob ng kaniyang silid papunta sa pinto. Para kung sakaling tangkain ni Archie na pumasok, hindi ito makakapasok dahil sa mga nakaharang sa pinto. Ngunit kahit na may harang na, hindi pa rin siya mapakali. Kabado pa rin siya kaya nagbantay rin siya. Itinabi niya ang tinidor sa kaniyang bedside table. Kahit paano’y maaari niya iyong gamitin laban kay Archie kung makapasok nga ito sa kaniyang silid. Lumalim pa ang gabi at naririnig na niya ang huni ng kuwago, kuliglig at mga
Ilang oras nang nakaupo sa dalampasigan si Yvonne at nakatingin sa dagat, tila naghihintay na may makitang bangka sa malayo para mapanatag na ang kaniyang loob. Ngunit naalala niya palagi ang sinabi ni Archie, na ilang araw na wala muna silang kasama dahil nasa bayan pa ang mga tauhan. Bwiset. Tuwing nililingon niya ang bahay ay kumukulo agad ang kaniyang dugo. Nasa loob pa rin si Archie. Mabuti at hindi siya nito sinundan, dahil kung sumunod ito ay tatakbo na siya papunta sa dagat at lalanguyin na ang karagatan para lang makalayo siya rito. Tiningala niya ang araw at napansin na tirik na tirik na ito. Tanghaling tapat na kaya mainit na rin ang sikat ng araw kahit pa nasa lilim siya ng isang puno. Ayaw niya pang bumalik sa loob ng bahay. Ayaw niyang magkita na naman sila ni Archie. Mukhang ayos lang naman sa lalaki na nasa labas siya kaya dito na lang muna siya. Saka na lang siya babalik kapag gusto na niya. Ilang oras pa ang lumipas at talagang hindi na makayanan ni Yvonne a
“Where are the maids?” Mahina niyang tanong. Nakatagilid ito at kalahati lamang ng katawan ang kaniyang nakikita. Nakaharang din ang pinto ng refrigerator dahil may kinukuha ito sa loob. Napalingon sa kaniya ang lalaki at maliit na ngumiti. Kumunot ang kaniyang noo. Kasabay ng pagtibok ng malakas ng kaniyang puso dahil sa pamilyar na kaba. “Nasaan sila Jenna? Si Arca? Ang ibang katulong?” Sunod-sunod niyang tanong. Unti-unting isinara ni Archie ang pinto ng refrigerator. Napansin niyang may hawak itong karton ng orange juice sa isang kamay. “Gising ka na pala.” Ani Archie. Naglakad ito papunta sa island counter. Binuksan nito ang karton ng orange juice saka nagsalin sa baso. “Where are the maids?” Ulit niya, ngayon ay iritado na dahil hindi siya sinasagot ni Archie. Lumingon ulit ito sa kaniya. “Nasa bayan sila… binibisita ang pamilya nila.” Unti-unting nagsalubong ang kaniyang kilay. Nag-iwas ng tingin si Archie. Kinuha nito ang platong may lamang pancake at
It was Archie. Sigurado siya na si Archie nga iyong pinagkaguluhan sa baba. Nasa kuwarto na siya noong may dumating, iniisip niya kung bababa siya para tingnan ang kung sino-sino iyon o maghihintay na lang rito sa kaniyang silid. Pakiramdam niya pupuntahan siya ni Archie sa kaniyang silid kung sakaling ito nga ang dumating. She was on her bed already. Nakapako ang kaniyang tingin sa pinto; naghihintay kung bubukas ba iyon. Pero ilang oras na rin ang lumipas, wala pa ring pumapasok. Then, a knock came.Yvonne could feel her heart beating wildly. “Miss? Gusto niyo po ba magpatimpla ng gatas?” Kinabahan siya noong may kumatok, pero dahil nagsalita rin naman agad si Jenna ay nakilala niya ang boses nito. Unti-unting bumukas ang pinto at sumilip si Jenna. “Akala ko natutulog na kayo.” Sabi nito, dahil hindi siya sumagot. “Okay ka lang, Miss?” Pumasok nang tuluyan si Jenna at marahang naglakad palapit sa kaniya. “Kung hindi ka na naman makatulog, pwede kitang ipagtimpla ng gatas
Lumubog ang araw, naayos na ng mga kasambahay ang mesa, at mga upuan. Inilabas na rin ang kaniyang pagkain. “Nag-iihaw po ng pusit sila Solomon, gusto niyo po ba, Miss?” Nakangiting tanong ni Arca. Marahan siyang umiling. “Hindi, marami naman ditong pagkain.” Aniya sa babae. Nagluto ng maraming putahe ang kusinera at mag-isa lamang niyang kakainin lahat. Nasanay na rin naman siya na mag-isang kumakain kaya kahit na wala si Jenna ngayon ay na-eenjoy niya ang mga niluto. Nililingon niya ang bahay at napansin na mukhang nagkakasiyahan nga sa labas ng bahay sila Solomon. Marami ang mga tauhan doon, nag-iinuman at nagkakatuwaan. May nagbabantay pa rin naman sa dalampasigan, pero iilan na lang. Hindi na rin kasi nagiging mahigpit sila Solomon sa seguridad dito sa isla dahil isang buwan mahigit na rin na wala namang nangyayari. Hindi rin siya tumatakas kaya hindi na rin siya kailangan bantayan. Narealize niya rin naman kasi na walang ibang paraan para makatakas rito kung w







