INICIAR SESIÓNTatlong taon na ang nakalipas nang maaksidente ang kaibigan ni Jonathan. Nasugatan ang binti nito at nahirapan nang maglakad. Nagkaroon din ito ng depresyon, pero hindi siya iniwan ng girlfriend niya. Sa halip, magkasama nilang itinayo ang farmhouse restaurant na ito para magkaroon ng kabuhayan habang inaalagaan siya nito.“Nathan, you're here.”Isang guwapong lalaki ang lumabas mula sa loob ng bahay habang marahang pinapaandar ang wheelchair niya. Siya si Howard, at halatang natuwa siyang makita si Jonathan.Ngumiti si Jonathan.“Nagdala ako ng friends para matikman ang luto mo. Ihanda mo naman ang best dishes n'yo.”Tumango siya bago ipinakilala ang kasama.“Siya si Howard.”“Siya naman si Sariah.”Ngumiti si Sariah at magalang na bumati.“Hello, Mr. Howard. Ang ganda ng place n'yo.”Bahagyang ngumiti si Howard at lumingon papasok ng bahay.“Senna!”Agad namang tumakbo palabas ang babaeng tinatawag na Senna. Nakangiti itong bumati sa kanilang lahat bago sila inihatid sa i
“Walang hiya ka! May kapal ka pa talagang bumalik dito?!”Mabilis na itinaas ni Zayne ang braso niya para salagin ang mukha niya. Halos mawalan na ng kontrol si Flor sa sobrang galit.Paulit-ulit niyang hinahampas ng bag ang katawan ni Zayne habang nanginginig sa galit.“Wala kang konsensya! Noong wala ka pang pera, hindi ka iniwan ng anak ko! Anim na taon siyang nanatili sa tabi mo! Tapos niloko mo lang siya? After that, bigla ka na lang nawala!”“Walanghiya ka! Halos ikamatay ng anak ko ang ginawa mo! Kayong pamilya Suarez, mula matanda hanggang bata, wala ni isa sa inyo ang matinong tao!”Buong lakas pa rin siyang naghahampas.Nang makita ng driver na si Cesar ang nangyayari, nagulat siya at mabilis na bumaba ng sasakyan para protektahan ang amo niya.“Ma’am, please... hindi po puwedeng basta manakit ng tao!”Nagulat din si Sariah. Mabilis siyang lumapit at mahigpit na niyakap ang nanay niya.“Ma... Ma, kumalma ka lang. Baka bumuka 'yung sugat mo sa ulo.”Itinuro ni Cesar
“Woooh!”Biglang naging maingay ang buong grupo.Matapos ang halos kalahating oras na paglalaro, nawalan na ng gana si Sariah.Tahimik siyang tumayo at naglakad palayo.Halos kasunod lang niya, tumayo rin si Zayne at iniwan ang laro.Sa madilim na sulok sa dulo ng hallway, kakaliko pa lang ni Sariah nang biglang may humawak nang mahigpit sa pulso niya.Sa isang iglap, napasandal siya sa malamig na pader.Tinakpan siya ng matangkad na katawan ni Zayne.Yumuko ito nang bahagya, at dumampi ang mainit nitong hininga malapit sa tenga niya.“Nakita mo 'yung trending?”Mababa ang boses nito, seryoso at imposibleng balewalain.Kaninang umaga, pinaalalahanan siya ni Cian na usap-usapan sa kumpanya ang trending news.Sigurado siyang nakita rin iyon ni Sariah. Kaya gusto niya itong ipaliwanag.Dahan-dahang itinaas ni Sariah ang tingin at kalmadong sinalubong ang mga mata nito.Bahagya siyang ngumiti.“Mr. Suarez… Kung sino man ang gusto n'yong samahan, freedom n'yo na 'yon. Alam ko
Agad na dumilim ang ekspresyon ni Zayne.Para bang biglang bumaba nang ilang degree ang temperatura sa paligid.“Because of Jonathan?”Sa wakas, itinaas ni Sariah ang tingin sa kanya. Pero ang dati niyang magagandang mata ay wala nang anumang init.Sobrang walang emosyon ang mga iyon na halos nakakatakot tingnan.“Mr. Suarez…”“May kinalaman ba talaga sa 'yo 'yan?”Napakagat si Zayne sa ngipin.Mahigpit na nanigas ang panga niya habang pinipigilan ang galit na unti-unting umaakyat.“Sariah. You're going to regret this.”“Talaga?”Malamig siyang ngumiti.Humakbang pa siya palapit at diretsong sinalubong ang tingin nito.“Mr. Suarez, kung iniisip mo pa rin kung paano ka gaganti sa akin… Go ahead. Hihintayin kita.”Pagkasabi n’on, hindi na siya muling lumingon. Tahimik siyang tumalikod at naglakad palayo.Nakakainis! Bakit pa ba siya umasa? Bakit pa ba siya naghintay buong gabi? Hinintay niyang bumalik ito matapos iligtas ang ibang babae. Hinintay niya ang engrande nitong s
Agad na na-excite ang lahat ng babaeng naroon at sabay-sabay na nagliwanag ang mga mata nila.Mabilis na nagsalita ang instructor.“Mr. Suarez, this way po. Dito na lang kayo sa group na ito.”Sabay-sabay na tumayo ang tatlong secretary mula sa president's office na nasa likuran niya.Si Sylvia ang unang nagtaas ng kamay.“Mr. Suarez, loyal po ako sa President's Office, buhay man o patay. Pero... puwede bang mag-request? Gusto ko sanang lumipat sa team ni Director Jonathan.”“Sure.”Hindi man lang itinaas ni Zayne ang tingin habang kalmado siyang sumagot.Agad namang sumunod si Monalie.“Mr. Suarez, ako rin po. Request ko sana na lumipat sa team ng Finance Director.”“Approved.”Simple lang ang sagot niya.Sa totoo lang, ang mapasama sa grupo ng malaking demonyong si Mr. Suarez ay sobrang pressure.Mas mabuti nang tumakas habang may chance pa.Nang makita ni Sariah na umalis na silang dalawa, naglakas-loob din siyang magsalita.“Mr. Suarez…”Biglang dumilim ang mukha ni
Tinawagan ni Sariah si Zayne, pero hindi niya ito ma-contact. Mayamaya pa, tuluyan na siyang dinaig ng antok at nakatulog.Bandang hatinggabi, bigla siyang nagising dahil sa malakas na ringtone ng cellphone niya. Pagmulat niya ng mga mata, wala pa ring nagbago sa kwarto.Tahimik pa rin ang paligid. Walang tao sa tabi niya. Hindi pa rin bumabalik si Zayne.Si Ate Nenet, ang kapitbahay nila, ang nasa kabilang linya.“Sariah, umuwi ka agad. Nadulas ang mama mo at tumama ang ulo niya. Dinala na namin siya sa hospital.”Sa sobrang gulat, mabilis na bumangon si Sariah at nagpalit ng damit.Hindi na siya nag-aksaya ng oras at agad na bumiyahe pabalik ng Verdes City kahit dis-oras na ng gabi.Habang nasa daan, nagkasalubong lang ang sinasakyan niyang kotse at ang Rolls-Royce ni Zayne.Magkasalubong silang dumaan...Pero hindi man lang nila namalayan ang isa't isa. Bandang hatinggabi rin, nakabalik si Zayne sa hotel.May bakas ng pagmamadali sa mukha niya, pero wala man lang siyang ip







