Chapter 5

Nasa likod ni Irina, sino pa nga ba kundi si Alec?

Tinitigan siya ng lalaki nang may bahagyang ngiti sa labi. Ang malalim, mabagsik at banayad na tinig niya ay kasing-hapdi ng simoy ng hangin sa taglamig, ang bawat salitang binibigkas ay mistulang mahapdi sa pandinig.

“Mom needs rest because of her illness. If you have any problems, why can't you come to me to solve them? Why do you have to bother Mom?”

Nagtanghal si Irina ng hindi pagsasakatuparan ng mga salita, nanahimik.

Hindi napigilan ng lalaki ang sarili, at mas pinilit siyang hawakan sa kamay nang mahigpit.

"Son, ayusin mong mabuti ang kasal ninyo ni Irina. Huwag mong pabayaan ang batang ‘yan." Ang tinig ni Amalia, mula sa likod, ay nagsasalita ng matinding utos.

"Don’t worry, mom," tugon ng lalaki habang pinipilit isara ang pinto ng kwarto.

Hinatak siya ni Alec, malayo sa lahat ng tao.

Pagdating nila sa dulo ng pasilyo, ang kanyang kabigha-bighaning mukha ay napalitan ng isang matigas, mabagsik na ekspresyon.

Hinawakan ng lalaki ang leeg ni Irina at itinutok siya sa pader, ang kanyang mga mata ay parang matalim na espada.

"Prisoner! You have tested my patience again and again, and now you dare to run to my mother. You are too bold! If anything happens to my mother, I will let you taste what it means to be worse than death!"

Napalunok si Irina, ang mukha niya’y pulang pula. Ni hindi siya makapagsalita.

“Hindi ko… alam na si Auntie Amalia pala… ang… mom mo.”

Doon niya lang napagtanto kung bakit galit na galit si Alec sa kanya, ngunit nagpumilit pa rin siyang gawin ang kasal. Ipinagtapat sa kanya ni Amalia sa piitan na kung makakalaya siya, magiging anak-anakan niya si Irina.

Noong mga panahong iyon, inisip ni Irina na nagpapatawa lang si Amalia.

Ngunit sa ngayon, natanto niyang hindi pala iyon biro.

Hinawakan siya ng lalaki ng mas mahigpit.

"Akala mo ba maniniwala ako sa’yo? Lagi kang gumagawa ng paraan para magmukhang mahirap ka abutin, gusto mo lang bang dagdagan ang halaga mo, o gusto mo maging mayamang at mapangasawa ako?" Galit na galit na buga sa kanya ni Alec.

Hindi na nag-depensa pa si Irina, kaya't ipinikit na lamang niya ang mga mata.

Hayaan niyang mamatay siya sa mga kamay ng lalaki, upang makasama niya ang batang nasa kanyang sinapupunan magpakailanman, at muling magkasama sila ng kanyang ina.

Gaano kahalaga.

Bumagsak ang mga luha mula sa kanyang mga mata.

Ngunit hindi siya pinigilan ng lalaki, at muling bumalik sa kanyang kalmado.

Ang tono ng kanyang boses ay malamig at matigas.

"May dalawang buwan pa ang mama ko, kaya kailangan kong tuparin ang kanyang hiling na magpakasal tayo. Pero hindi kita hahawakan! Pagkatapos ng dalawang buwan, magpapakasal tayo, at pagkatapos noon, maghihiwalay din tayo. Magbibigay ako ng malaking kabayaran sa’yo. Paalala ko lang, huwag kang maglaro ng kung anu-ano! Kung hindi, gagawin kong mas masakit pa ang buhay mo kaysa kamatayan!"

May dalawang buwan na lang buhay si Amalia?

Naramdaman ni Irina ang sakit sa kanyang puso.

Huminga siya nang malalim at pagkatapos ng ilang sandali, kinalma niya ang kanyang sarili at tiningnan si Alec.

 "Gusto mong gawing peke ang kasal natin? O talagang gusto mong maging asawa ko?" 

Tinitigan siya ng lalaki mula leeg pababa, matigas ang ekspresyon nito at tila ba hindi makapaniwala sa kanyang tanong.

Biglang naalala ni Irina ang araw na nasa banyo sila, at nakita nito ang mga markang iniwan ng lalaking nakasiping niya nang gabing iyon at ngayon ay patay na ito. Naisip niyang marahil iniisip ng lalaki na siya'y marumi.

Nakatagilid ang mga labi ni Irina, at sinabi, "Pwede tayong gumawa ng kasunduan, pero may hihingiin akong isang bagay."

"Say it."

"Ayusin mo ang registration ko sa isang malaking lungsod, kahit anong lungsod ay ayos lang."

Kung babalik siya sa kanilang bayan dala ang anak, tiyak na kukutya-kutyaan siya ng mga tao, dahil walang ama ang bata. Ayaw niyang maranasan ng anak niya ang ganitong uri ng pang-uuyam. Gusto niyang dalhin ang bata palayo sa lugar nila.

Napatingin si Alec sa kanya na parang hindi makapaniwala.

"Is that all?"

Nagdesisyon si Irina, at sinabi, "Gusto ko ng 30,000 pesos ngayon bilang pocket money."

Ang 30,000 pesos ay makakatulong sa kanya para magpa-check up sa ospital at sakto sa mga gastos habang nagdadalang-tao, at makakabalik siya sa kanilang bayan para magdasal sa kanyang ina.

Alec sneered. She was indeed a greedy woman.

Sinabi niya na bibigyan niya ito ng annulment settlement, ngunit siya mismo ay humihingi pa ng 30,000 pesos bilang pondo.

Kung bibigyan niya ito ng 30,000 pesos ngayon, baka bukas humingi pa siya ng 50,000 pesos. Hindi iyon imposible.

If one day she didn't like it, she would disappear again and threaten him to increase the price, right? Ang sakim, sobrang nakakainis!

Ilang tao na ba ang nawala sa kamay ni Alec nitong mga nakaraang taon? Kung mag-aalangan siya, baka hindi siya mag-atubiling alisin pa si Irina.

Pero hindi na makapaghihintay ang kanyang ina.

Kinuha ni Alec ang kanyang cellphone at tumawag. Limang minuto lang ang nakalipas, at dumating ang kanyang assistant, si Greg, na may bitbit na sobre.

Nang makuha ang sobre ay kinuha ni Alec mula roon ang limang-libong piso at inabot kay Irina, na may hindi mabanggit na alingawngaw sa boses.

"I can give you 30,000 pesos, but it has to be paid in installments, 5,000 pesos for the first time. If you behave well in front of my mother, I will give you pocket money in installments."

5,000 pesos?

Kailangan niyang magpa-check up, maghanap ng bagong titirhan, at maghanap ng trabaho. Paano magiging sapat ang 5,000 pesos?

"Sampu... sampung-libo! Wala nang bawas," sabi ni Irina.

"Dalawang-libo!" Tumugon ang lalaki, malamig na parang nakakapasok sa buto.

"Limang-libo, limang-libo na lang." Agad na nagbago ang tono ni Irina.

"Isang-libo!"

Pinipigilan ni Irina ang sarili na hindi umiyak. Napansin niyang tuwing nagba-bargain siya, lalo pang bumababa ang halaga. Isang-libo, kahit papaano ay makakabayad na siya para sa pregnancy test.

"Isang-libo." Nilunok ni Irina at iniabot ang kamay upang kunin ang pera.

Bagsak na tinapon ni Alec ang pera sa lupa.

"Basta gampanan mo lang ng tama ang papel mo, gagawa ako ng kontrata para sa dalawang buwang kasal. Pag tapos ng kontrata, makukuha mo ang komisyon. Tungkol sa pocket money, makukuha mo lang yan kung maganda ang magiging performance mo!" Malamig na banta at paalala sa kanya ni Alec. Tila ba buo na ang desisyon nito.

Habang abala si Irina sa pagpulot ng pera mula sa sahig, hindi na niya narinig ang mga sinabi ni Alec.

Ang isang libong piso ay napakahalaga sa kanya, kaya’t handa niyang ipagpaliban ang kanyang dignidad. Mas mabuti na ito kaysa tanggapin ang awa mula sa pamilya Jin.

"Ano'ng sinabi mo?" tanong ni Irina nang makuha niya ang pera dahil hindi niya narinig ang sinabi nito.

Tiningnan siya ni Alec nang mapanghusga nitong mga mata.

"Pumasok ka sa loob! Tandaan mong gampanan mong mabuti ang papel mo! Sa oras na magkamali ka..."

"Hindi ako magkakamali," sagot ni Irina, ang boses ay mahina pero matatag.

Hindi ito tungkol sa pakikipag-ugnayan kay Alec, kundi sa awa na nararamdaman niya kay Amalia.

Sa loob ng bilangguan, parang mag-ina sila ni Amalia. Ngayon, malapit na ang pagtatapos ng buhay ni Amalia. Kahit na hindi pa nagkakaroon ng kasunduan kay Alec, gagawin niya pa rin ang bahagi niya.

Pumasok silang magkasama, at si Irina ay may ngiti sa labi.

"Auntie, nag usap na kami ni Alec tungkol sa marriage certificate kanina. Sana'y hindi mo ako pagalitan na hindi kita sinamahan."

"Silly girl. Inaasahan ko na ang kasal niyo para makapag-relax na ako." Kinuha ng matanda ang kamay ni Irina at iniutos na lumapit saka bumulong, "Anak, nasiyahan ka ba sa anak ko?"

Ngumiti si Irina ng mahiyain. "Sobra po."

"Umalis na kayo ni Alec para kumuha ng certificate, ha? Gusto kong tawagin mo na akong mom."

Maingat na hinawakan ni Irina ang kamay ni Amalia. "Masusunod po, Auntie."

Nang hapon na rin na iyon, sabay silang pumunta ni Alec sa munisipyo.

Nagpose sila para sa litrato, iniscan din ang kanilang mga fingerprint, at sumumpa. Hanggang sa matapos ang proseso at magstamp ang marriage certificate, hindi pa rin makapaniwala si Irina na totoo ito.

May asawa na siya.