LOGIN“No one can see me. No one can touch me. No one can judge my actions. I was an invisible man to them, to everyone.” Emersyn ‘Emery’ Callista Dela Torre or also known as the number one ‘freak’ in Willow High School. She was labeled a freak because of her ability to see ghost but they didn’t know its something much more than just seeing ghost. Emery is a ghost hunter of Ghost Hunter For Hire, a company that gives ghost hunting services. “One slash of this knife through your neck and you’ll reduce to ashes.” She is a capable ghost hunter. She always gets the job done. But one mission, she was in danger from getting killed and raped by a ghost but then she was saved by another ghost. How ironic. A ghost hunter saved by a ghost. And what’s this? The ghost wants to stay at her house?!
View MoreSCARLETT “Ems!”tawag ko sa kaniya nang makita ko siya sa pasilyo papunta sa auditorium. Huminto siya sa paglalakad at tumalikod para makaharap ako. “Hi Scarlett.” Nilapitan ko siya at kumapit sa braso niya. Sabay kaming naglakad patungo sa auditorium. “Sa tingin mo, ano kaya ang pag uusapan sa meeting?”pagtatanong ko. “Iyong mga pangyayari siguro ng mga ghost attack,”direktang sagot ni Emery. Kung tutuusin hindi lang ang nangyari sa school ang only ghost attack na nangyari ng araw na ‘yon. Marami ring ghost attack ang nangyari sa iba’t ibang lugar. Some happen in different times but it all happen on that same day. Masyadong marami ang kalaban kaya iyon rin ang dahilan kung bakit natagalan bago dumating ang reinforcements mula sa amin. “Tama ka d’yan. Oh later matapos nito sabayan mo akong magshop—.” “Excuse me.” Napatingin ako sa lalaking nasa harapan namin. Isang morenong lalaki na parang nakalunok ng steroids
WE WIN AND WE LOSE EMERSYN Dammit. Pinindot ko ang top floor ‘tsaka lang sumara ang pinto. Huminga ako ng malalim ng mapansin ko sa elevator door ang repleksyon ng mga tao. Isang babae na naliligo sa sariling dugo niya sa kaliwang banda ko. Sa may kanan ko naman ay may lalaking duguan rin lalong lalo na sa kung saan dapat ang kaliwang braso niya. Sa kanang kamay nito ay hawak niya ang kamay ng isang batang babae kalahati ng mukha nito ay may bahid ng dugo at parang may isang hollow part na lamang ang kanang bahagi ng mata niya. Napapikit ako at napakuyom ng kamao. This is one of the reasons why I don’t like going to hospitals. Nang marinig ko ang tunog ng ding ng elevator ay kaagad akong lumabas hindi tumalikod para tumingin. Dumiretso lamang ako hanggang sa maabot ko ang daan patungo sa rooftop doon pa lamang ako nakahinga ng maluwag ng masarado ko
THE OBSESSIVE STALKER EMERSYN BEEP. BEEP. BEEP. Nagising ako sa nakakairitang tunog at pagmulat ng mata ko ay una kong nakita ang puting kisame. Tiningnan ko ang paligid. Sa isang gilid ay may sofa at sa isang gilid naman ay isang mini ref at dining area. May dalawang pinto akong nakikita na sa tingin ko ang isa sa mga iyon ay pinto patungo sa CR. Sunod kong pinasadahan ng tingin ang sarili ko. Nakabalot ang katawan ko sa isang kumot at may IV drip rin na nakakabit sa kanang pulsuhan ko. Marami rin akong nakitang mga pasa at bandage sa mga braso ko, siguro marami rin iyon sa buong katawan ko. Nasa isang hospital pala ako. Marahas akong napabuntong hininga. Maraming tanong ang naglalaro sa isip ko kagaya nang: Anong nangyari matapos kong mawalan ng malay? Kung natalo ba nila ang ghost king? Okay lang ba ang mga estudyante? Okay lang ba si Scarlett? Anong pinaliwanag nila sa scho
GHOST VS GHOSTEMERSYNWhen everything seems hopeless suddenly the ghost that was choking me went flying towards the box of volleyballs. Nagulat at napapikit akong hinintay na masakit na bumagsak ang katawan ko sa sahig pero imbes ang malamig na sahig ang mararamdaman ko ay malalamig na braso ay pumalibot sa katawan ko.Pagmulat ng mata ko isang lalaking na may malaking ngiti ay nakita ko. “Miss me baby.” Doon ko lang napagtantong kinarga ako niya bridal style.“J-Jaxon,”habol ang hiningang sambit ko.Dahan-dahan niya akong binaba at inalalayan makatayo. Pareho kaming hindi nag iiwasan ng tingin. Nakatitig lang ako sa mukha niya at sa kulay brown niyang mga mata. Pakiramdam ko kami lang dalawa ang naroon. Walang nagaganap na away. Walang mga taong nagsisigawan sa takot. It’s like time stopped just for us.“EMS!”Doon lang ako nat
reviews