LOGINTanya Sanchez, isa siyang nurse sa ospital ng mga baliw. Devin Ferrer, isang pasyente ng hospital na may kakayahang makita ang kamatayan ng mga tao sa ospital na iyon. Ilang buhay ang masasawi? Sino ang salarin? Posible bang mahulog ang loob ng nurse sa kanyang pasyente? Samahan ang dalawa sa paglutas ng misteryo ng katakot-takot na ospital.
View MoreSigawan.
Patayan.
Mga taong humihingi ng tulong.
Mga baliw.
Mamamatay tao.
Kung magiging nurse ka sa isang misteryosong ospital, tutuloy ka pa ba?
Araw-araw ay may nawawalan ng buhay. Ang mga pamilya ng mga pasyenteng ang nais lamang ay gumaling ang minamahal ngunit nauwi ito sa trahedya. Hindi sila nailigtas.
Nais lamang nilang gumaling sa kanilang sakit sa pag-iisip ngunit kasawian ang natamo nila. Walang nakakaalam kung sino ang pumapaslang. Walang nakakaalam kung kailan ito titigil. Walang nakakaalam kung mabibigyan pa ba ng hustisya ang mga nasawi. Walang nakakaalam kung sino siya. Wala...
Tila nabalot ng dilim ang gusaling aking pinagtatrabahuhan. At walang nakakaalam kung sino ang susunod na mamamatay. Mag-iingat ka, baka ikaw na ang susunod.
-------
Plagiarism is a crime.
Psycho Secrets
By chicaconsecreto
All rights reserve @2021
A/N: This story contains brutal events. If you have a heart attack/failures, nervousness or discouraged, you can leave this story. Please read at your own risk.
A/N: Names of people, places, events or organizations are based solely on the author’s imagination. Whether or not it bears a resemblance to the life of the reader, it is not merely intentional and only coincidental.
(Continuation of chapter 7)Tanya's POV"Ihahatid ka na namin."Nagtindigan ang mga balahibo ko sa katawan nang may marinig akong nagsalita mula sa aking kaliwang bahagi. Parang naestatwa ako at hindi ko ito malingon.Boses babae ito."'Wag kang mag-alala, Tanya. Kami ang bahala sayo."Tumulo na ang luha ko nang madinig ang isa pang boses mula naman sa kanan ko.Boses lalaki ito."G-george." Garalgal na ang boses ko habang patuloy sa pag-iyak. Ito na siguro ang pinaka nakakatakot na naranasan ko."Wala na si George," tugon nito.Naguguluhan ako. Hindi ko alam ang nangyayari. Bahagyang gumalaw ang lalaki sa driver's seat at dumoble ang takot ko nang makita ang mukha nito.Hindi ito si George.Ito si...Dominic.
Tanya's POV"Nakikiramay po kami," wika ni Grace na kausap ang mga magulang ni Doctor Dominic.Nandito kami ngayon sa lamay niya, alam kong masakit sa mga magulang niyang tanggapin na ang panganay nilang doktor ay basta-basta na lang binawian ng buhay ng hindi pa nakikilalang tao.Pinagmamasdan ko ngayon si Dominic na nasa kabaong. Hinaplos ko ang bubog ng kabaong niya. Hanggang kamatayan ay hindi pa din nawawala ang kagwapuhan niya. Bilang katrabaho niya sa ospital, nalulungkot din ako na nalagasan na naman kami ng isang kasama."Mahal na mahal ko ang ospital na ito."Napangiti ako nang maalala ang huling pag-uusap namin kahapon. Napaka bilis ng pangyayari, kahapon lamang ay masaya pa kaming nagkukwentuhang dalawa. Hindi ko inakalang iyon na pala ang huling araw na makikita ko siya sa ospital."Eh, ikaw ba? Wala ka bang boyfrie
(Continuation of chapter 6)Tanya's POVPagkatapos ng duty ko this morning ay pumunta na ako sa kantina ng ospital para kumain ng tanghalian. Si Grace ay kasama ang boyfriend niya at may pinuntahan. Babalik naman daw sila agad.Pinaikot ko ang pansit sa tinidor ko at saka ito isinubo. Ang boring kapag walang kasabay na kumakain."Mahal na mahal ko ang ospital na ito."Halos mabulunan ako sa kinakain ko nang biglang nagkaroon ng tao sa aking harap na upuan. Napainom ako agad ng tubig dahil sa pagkabigla at pinunasan ko ang aking bibig."D-doctor Dominic?"Nakaupo siya sa aking harapan habang nakatingin sa akin. Nakasuot pa siya ng kanyang uniporme at nakadaop ang mga palad niya habang nakapatong sa lamesa."Pasensya na, nagulat ba kita?" Kumurba ang kanyang labi at gumuhit dito ang napaka tamis na ngiti. Kung hindi
Tanya's POVTakbo.Tama! Kailangan kong tumakbo!Kahit napapagod, pinagpapawisan, hinihingal ay kailangan kong tumakbo. Kung hindi papatayin niya din ako!Ngunit bakit ang dilim? Wala akong makita kundi ang walang hanggang kadiliman at hindi ko alam kung nasaan ako. Mag-isa lamang ako. Pero bakit may naririnig akong mga yabag ng paa?"Layuan mo 'ko!" sigaw ko.Papalapit nang papalapit ang mga yabag ng paa. Malapit na siya sa kinaroroonan ko at sigurado akong pag naabutan niya 'ko ay papatayin niya din ako kagaya ng ginawa niya kay Cora at Walter.Habang tumatakbo ako ay nakatingin ako sa aking likuran upang masiguradong walang nakasunod sa akin. Hindi ko napansin ang isang salamin kaya nabangga ako dito. Nakikita ko ang repleksyon ko sa salamin at...&
reviews