ログインHappy "Baby, come over here," tawag ko sa kambal habang naglalaro sila ng card games sa living room. "Why mommy?" Vincent asked but he didn't mind glancing in my direction. They just continued playing. "Can you taste Mommy's dish? I want to hear your comment," I said while waiting for them to stand up. Sabay silang napalingon sa akin at parehong inilapag ang mga card games na hawak. Magkasabay din silang tumayo at patakbong lumapit sa akin na nasa bungad ng kusina. "What did you cook, Mom?" Vixon asked. Saglit ko pa silang pinakititigan at hindi maikakaila na halos nakuha nila lahat sa ama nila. Lalo na ang mga singkit nitong mga mata. They might twins but there are still some differeces in between them. Mas makapal ang kilay ni Vixon kumpara kay Vincent na panganay. Napapnsin ko rin madalas na mas tahimik ni Vixon lalo na kung nagtatampo ito kapag hindi napagbibigyan ang nais. And on my visioned, he looks more serious in some aspects. Unlike Vincent na halos napaka-jolly na
"I miss you..." kahit na nagulat sa mabilisan niyang pagbulong sa tainga ko ay hindi maitatanggi na lalo akong nag-iinit dahil sa mainit niyang hangin."Araw-araw naman tayo magkasama ah?" sabi ko. "Bakit mo ako namimiss?" usisa ko at sinubukang makalayo sa kaniya ngunit pinaikot na niya patungo sa batok ko ang palad.Halos napaliyad na rin ako dahil sa unti-unting pagbabaga ng pakiramdam. Ngunit sa bawat galaw ko ay sinusundan niya ako.I bit my lower lip as I stared at him intently. Mapungay ang mga mata niyang nasa akin ang buong atensiyon, walang bahid nang pagpikit kaya lalo akong nadadala sa tagpong ito."Bawat isang segundo ang lumilipas namimiss kita..." his husky voice sent shivers down my spine as I couldn't stop feeling the group of electricity glimpse all over my system."Nakuh, tigil-tigilan mo'ko-""This time I'll be sweeter..." halakhak niya sabay kabig ng ulo ko at tuluyan na itong inangkin.I was st
I'm amazed and felt ecstasy while eyeing the sunset. "This place is really amazing. The comforting ambiance won't change, still refreshing and feeling serene," I commented while slowly spreading my arms to welcome the cold air slapping my face. Dahan-dahang pumikit ang mga mata ko at dinama ang malamig na simoy ng hangin hanggang sa maramdaman ko ang mga brasong yumayapos sa aking baywang. I then heard him tenderly laughing. "The first time we went here you were not that happy," he said. "No, I'm happy," I pouted. "What I mean is, you are not that genuinely happy. But yeah, I'm glad that you were," he chortled. Dahan-dahan bumaba ang kamay ko at ipinatong iyon sa kamay niyang nakayakapos sa akin. "Masaya naman ako no'n. Siguro naguguluhan pa ako kasi magulo talaga ang situwasyon natin kung paano tayo nag umpisa." "Pero ngayon okay na. Everything is now cleared and enlightened. An
My gaze followed her movement as I notice the small white envelope. Unti-unting nalukot ang noo ko nang ilahad niya iyon sa harapan ko na wari'y ibinibigay ito sa akin. "This is from your father hand written notes. I just saw it to his room just yesterday night when we were cleaning our h-house," pumiyok ang kaniyang boses. "Hindi ko alam kung anong nakasulat d'yan Ate pero sa tingin ko para 'yan sa inyo ni Tita," dire-diretsong sinabi niya. Muli akong naguluhan sa narinig. Was she the mistress of my father? I do remember her that night in the club. My hands are shaking as I gazed up at the girl who was a year younger than me as I bravely ask her for the truth. "Anong conncetion mo sa daddy ko? At sino ka?" hindi ko napigilan ang sarili dahil sa kuryusidad. Nakatitig lamang ako sa kaniya kung saan unti-unting pumapatak ang kaniyang luha. "Anak ako ng kapatid ng Daddy mo Ate Fiona," aniya kaya napasingha
"We didn't grow up with our real mother's side. Iba rin ang kinilala at kinalakihan naming magulang ni Gino. At kagaya mo hindi rin namin lubos maisip na hindi kami tunay na anak dahil hindi naman nagkulang si Mommy Vienna sa pag-aalaga sa amin," pagsisimula niya sa kuwento. Pareho kaming nakadungaw sa ataol nang namapayapa naming tunay na ama. A-Ama... it was so painful that I didn't have a chance to talk to him even just a second. To hug him, kiss him for the last moment of his life. The only memories I have for him were that he wanted to reach out of my hands yet... It's too late. My chest is in pain right now and my heart shattered into tiny pieces and felt regretful. I felt useless as well. "Pero mas masuwerte pa rin kami kasi ilang taon naming nakasama si Daddy. He may not be the perfect example of father but he was trying his best to fulfill all his outcomings," pagpapatuloy niya habang patuloy akong na
"Mommy! Mommy!" halos maghesterikal na ako patakbo papasok sa loob ng hospital. "Nasaan si Mommy?!" hindi ko na napigilan ang mapasigaw sa labis na pag-aalala."Fiona, calm down...""How can I calm down? Si Mommy!""Pero walang mangyayari kung-""Hindi mo kasi naiintindihan Liam! Kritikal si Mommy! Kritikal!" napahagulgiol muli ako."Please, calm down. Naiintindihan kita, iintindihin kita..." he whispered and hugged me."S-Si Mommy... hindi ko kayang mawala siya...""Hindi siya mawawala. Palaban si Tita 'di ba? Nakayanan niya ang sakit niya noon kaya malalampasan niya ito..."I know his words trying to comfort me pero hindi ko magawang kumalma. Gusto kong makita si Mommy. Gusto ko siyang yakapin nang mahigpit.Gusto kong sabihin hindi ako galit sa kaniya na pinapatawad ko na siya... pero paano?She's in the operating room."Tita will survive, she's a fighter right? Kakakayanin 'to ni Tita..."







