His Beautiful Lie - Chapter 9: Ang Batang Nakakita

Vote

Walang oras para magtanong.

Pinatay ni Mara ang ilaw sa basement at itinulak ang isang lumang cabinet. Sa likod nito ay may makitid na lagusan.

"Move," utos nito.

"Hindi kami susunod sa iyo," sabi ni Will.

"Then stay and explain yourselves to the men who killed your father."

Napatigil silang lahat.

"Anong sinabi mo?" tanong ni Eve.

Ngunit may narinig nang boses mula sa itaas.

"Search the basement."

Hinawakan ni Gabriel ang kamay ni Eve. "Kailangan nating umalis."

Pumasok sila sa lagusan. Huling sumunod si Mara bago nito ibinalik ang cabinet sa dating puwesto.

Madilim at makitid ang daan. Kinailangan nilang yumuko habang mabilis na naglalakad.

Sa dulo ay may bakal na p***o na bumukas patungo sa kakahuyan sa likod ng bahay.

May naghihintay na itim na SUV.

"Get in," sabi ni Mara.

"Nasaan ang kotse namin?" tanong ni Will.

"Hindi na ligtas."

Pagkasakay nila, mabilis na pinaandar ni Mara ang sasakyan.

"Nasaan si Rigo?" tanong ni Eve.

"Hindi ko alam."

"Sinungaling."

"Hindi ko kailangang magsinungaling ngayon. Sinira na ninyo ang plano niya."

"Anong plano?"

"Ilayo ka sa lahat ng ito hanggang matapos ang treatment mo."

Napatawa si Eve. "Kinansela niya ang insurance ko."

Hindi agad sumagot si Mara.

"Hindi si Rigo ang nagkansela."

"Nasa pangalan niya ang policy."

"May access sa kumpanya ang ama niya."

"Buhay pa ang ama ni Rigo?"

Nagkatinginan sina Gabriel at Will.

Sa lahat ng ikinuwento ni Rigo tungkol sa pamilya nito, sinabi nitong namatay ang ama nito noong binata pa siya.

"Buhay si Don Andres Villareal," sabi ni Mara. "At alam niyang nagsisimula nang maalala ni Eve ang nangyari."

"Villareal?" tanong ni Gabriel. "Hindi Romano ang apelyido ni Rigo?"

"Apelyido ng ina niya ang Romano. Ginamit niya iyon upang itago ang koneksiyon niya sa foundation."

Napahawak si Eve sa sentido.

Masyadong maraming impormasyon.

Masyadong maraming kasinungalingan.

"Si Don Andres ba ang nanakit sa akin?"

Hindi sumagot si Mara.

"Sabihin mo."

"Hindi ko alam kung sino."

"Pero alam ni Rigo."

"Yes."

Parang may humigpit sa lalamunan niya.

"At pinakasalan niya ako nang hindi sinasabi."

"He wanted to protect you."

"Stop calling it protection."

"Eve," mahinang sabi ni Gabriel.

Hindi niya ito pinansin.

"Ilang taon si Rigo noon?"

"Nine."

Bumalik sa isip ni Eve ang boses ng kanyang ama sa recording.

Ang batang iyon ang nagligtas sa anak ko.

Si Rigo ang batang nakita niya sa hallway.

Si Rigo ang nagsabi sa kanya na tumakbo.

Ngunit kung siya ang nagligtas sa kanya, bakit tila kinatatakutan siya nito?

"Bakit sinabi niyang gusto niyang malaman kung ano ang naaalala ko?"

"Dahil may sinabi ka noong bata ka."

"Ano?"

"Isang pangalan."

"Kanino?"

"Hindi iyon pangalan ng taong nanakit sa iyo." Tumingin si Mara sa rearview mirror. "Pangalan iyon ng taong nag-utos."

"Who?"

Bago makasagot si Mara, may malakas na putok na narinig sa likuran.

Nabasag ang rear window.

"Down!" sigaw ni Will.

Yumuko si Eve habang niyakap siya ni Gabriel upang protektahan sa tumalsik na salamin.

Dalawang sasakyan ang humahabol sa kanila.

Binilisan ni Mara ang pagpapatakbo.

"Tumawag ka ng police!" sigaw ni Will.

"May mga pulis na bayad ang Villareal family."

"Then call Rigo!"

"Siya ang hinahanap nila!"

Muling may putok.

Tumama iyon sa likurang gulong.

Nawalan ng kontrol ang SUV.

Kumapit si Eve sa upuan habang umiikot ang sasakyan at bumangga sa gilid ng kalsada.

Ilang segundo siyang walang narinig kundi ugong.

"Eve!"

Boses ni Gabriel.

Binuksan niya ang mga mata. Masakit ang kanyang balikat ngunit nakagagalaw siya.

"Okay ka?" tanong nito.

"Yes."

"Will?"

"Buhay pa."

Si Mara ay nakasubsob sa manibela. May dugo sa noo ngunit gising.

Lumapit ang dalawang sasakyan.

Bumaba ang apat na armadong lalaki.

"Stay inside," sabi ni Mara.

Kinuha nito ang baril ngunit agad pinigilan ni Will.

"Lima tayo. Apat sila."

"Hindi marunong humawak ng baril ang kapatid mo."

Tiningnan ni Eve ang baril sa kamay nito.

"Give it to me."

"Eve—" tutol ni Gabriel.

"Papa taught me."

Hindi iyon kasinungalingan.

Bago mamatay si Mateo, tinuruan siya nitong gumamit ng baril. Hindi dahil gusto nitong maging marahas siya, kundi dahil gusto nitong malaman niyang kaya niyang protektahan ang sarili.

Ibinigay ni Mara ang baril.

Bumukas ang p***o ng isa sa mga sasakyan sa likuran.

Ngunit hindi kaaway ang bumaba.

Si Rigo.

May sugat sa labi at dugo sa manggas.

Humarang ito sa pagitan nila at ng mga armadong lalaki.

"Leave my wife alone," sabi nito.

Tumawa ang pinakamatandang lalaki. "Hindi mo na siya asawa kapag nalaman niya ang buong katotohanan."

"Wala kang karapatang banggitin siya."

"Ako ang nagbigay sa iyo ng buhay."

Nanlamig si Eve.

Si Don Andres Villareal.

Ang ama ni Rigo.

Tumingin ang matanda sa basag na bintana ng SUV at nakita siya.

Ngumiti ito.

Isang mahinahon at pamilyar na ngiti.

Biglang bumalik ang isa pang piraso ng kanyang alaala.

Isang singsing na may korona.

Isang kamay na may peklat.

At ang lalaking nakatayo sa pintuan habang may ibang taong nananakit sa kanya.

Hindi si Don Andres ang mismong gumawa.

Ngunit nanood ito.

At wala itong ginawa upang pigilan iyon.