His Beautiful Lie - Chapter 8: Ang Bahay na Walang Numero

Alas-singko pa lamang ng umaga ay nasa biyahe na sina Eve, Will, at Gabriel. Hindi nila isinama si Celine. Naiwan ito kasama nina Liam at Hunter sa bahay ni Dana. Naglagay rin si Will ng dalawang tauhan mula sa security company ng kaibigan nito sa labas ng bahay. Ayaw ni Eve ng bodyguard. Ngunit hindi na lamang sarili niya ang kailangan niyang protektahan. Ipinadala ni Rigo ang lokasyon ng bahay makalipas ang hatinggabi. Wala itong kasamang paliwanag. Isang pin lamang sa mapa at apat na salita: Don't trust what you see. "May ibig sabihin ba iyan?" tanong ni Will habang nagmamaneho. "Lahat ng sinasabi ni Rigo ay may dalawang ibig sabihin," sagot ni Eve. Tahimik si Gabriel sa passenger seat. Paminsan-minsan ay tumitingin ito sa side mirror upang tiyaking walang sumusunod sa kanila. Pagkaraan ng tatlong oras, narating nila ang isang lumang coastal road sa Batangas. Sa dulo nito ay may makitid na daang halos matakpan na ng mga halaman. Walang karatula. Walang gate number. Sa likod ng mga puno ay nakatayo ang isang malaking bahay na tila ilang dekada nang walang nakatira. Kupas ang puting pintura. Kalawangin ang bubong. Basag ang ilan sa mga bintana. Agad bumilis ang tibok ng puso ni Eve. "This is it," bulong niya. "Sigurado ka?" tanong ni Gabriel. Tumango siya. Hindi dahil malinaw niya iyong naaalala. Kundi dahil naalala iyon ng katawan niya. Nanlamig ang mga kamay niya. Bumigat ang kanyang paghinga. Sa bawat patak ng ulan sa bubong ng kotse, may kung anong bahagi ng isip niyang gustong tumakbo palayo. "Hindi mo kailangang pumasok," sabi ni Gabriel. "Yes, I do." Bumaba siya bago pa siya mapigilan ng sariling takot. Parehong nakasunod sa kanya ang dalawang lalaki. Sinubukan ni Will ang front door ngunit naka-lock. Inilabas ni Eve ang brass key. Eksaktong kasya iyon. Umikot ang kandado. Bumukas ang p***o. Sinalubong sila ng amoy ng alikabok at lumang kahoy. At alak. Napakapit si Eve sa doorframe. "Eve?" tawag ni Gabriel. "I'm fine." Hindi siya fine. Ngunit pumasok pa rin siya. May malalaking tela na nakatakip sa mga muwebles. Nasa dingding ang mga kupas na litrato ng medical missions, feeding programs, at mga batang nakapila sa labas ng clinic. Sa bawat larawan ay naroon ang simbolo ng korona sa loob ng bilog. CROWN OF MERCY FOUNDATION "Dito nagtatrabaho ang papa?" tanong ni Will. "Hindi ko alam." Sa ilalim ng hagdan ay may isang p***o. Agad iyong nakilala ni Eve.

Hindi ang mismong p***o.

Kundi ang tunog ng metal latch nang buksan iyon ni Will.

Biglang bumalik ang isang piraso ng alaala.

Maliit siyang nakatayo sa hallway.

May naghihintay sa loob ng silid.

May batang lalaking umiiyak sa kabilang bahagi ng p***o.

Tumakbo ka, Eve.

Hindi niya alam kung totoong alaala iyon o guni-guni lamang.

"Ano'ng nakita mo?" tanong ni Gabriel.

"May batang lalaki."

"Dito?"

"Noon."

Bumaba sila sa makitid na hagdan patungo sa basement.

May mga lumang filing cabinet, sirang medical equipment, at kahong puno ng dokumento.

Binuksan ni Will ang unang cabinet.

Financial records.

Donation lists.

Mga pangalan ng doktor at opisyal ng foundation.

Samantala, napansin ni Gabriel ang lumang cassette recorder sa ibabaw ng mesa.

May tape pa sa loob.

Pinindot nito ang play.

Una nilang narinig ang static.

Pagkatapos ay boses ng isang lalaki.

"Ang recording na ito ay ginawa ko noong June 14, 1994. Ako si Mateo Dela Cruz, chief accountant ng Crown of Mercy Foundation."

Nanghina ang mga tuhod ni Eve.

Boses ng kanyang ama.

Bagaman bata pa siya nang mamatay ito, hindi niya nakalimutan ang boses na nagbabasa sa kanya ng kuwento bago matulog.

"May natuklasan akong mga pekeng medical records, nawawalang donasyon, at mga batang hindi naibalik sa kanilang pamilya. Hindi simpleng pandaraya ang ginagawa ng foundation. Ginagamit nila ang charity upang magtago ng krimen."

Napamura si Will.

Nagpatuloy ang recording.

"May testigong bata. Nakita niya ang ginawa nila kay Eve. Hindi ko maaaring sabihin ang pangalan niya sa recording na ito. Kapag nalaman ng pamilya niya na nagsalita siya, papatayin nila siya."

Napatigil ang tape.

Lumapit si Gabriel at inayos ang cassette.

Muling umandar.

"Ang batang iyon ang nagligtas sa anak ko."

Napapikit si Eve.

May batang lalaki nga.

Hindi siya iniwan nito.

Tinulungan siyang makalabas.

Ngunit bakit hindi niya maalala ang mukha?

"Si Rigo ba?" tanong ni Gabriel.

Hindi nakasagot si Eve.

Sa likod nila, may tumunog.

Isang floorboard.

Mabilis silang lumingon.

May nakatayong babae sa hagdan.

Si Mara.

Hawak nito ang baril na nakatutok sa kanila.

"Wala kayong dapat marinig sa recording na iyan," sabi nito.

"Pinsan ka ba talaga ni Rigo?" tanong ni Eve.

Ngumiti si Mara.

"Hindi."

"Sino ka?"

"Ako ang babaeng inutusan niyang bantayan ka."

"Bantayan o kontrolin?"

"Pareho."

Lumapit si Will sa harap ni Eve.

"Stay where you are."

"Hindi ako narito para saktan siya," sabi ni Mara.

"May baril ka."

"Dahil hindi lang kayo ang pumunta rito."

Mula sa itaas ay narinig nila ang pagbukas ng front door.

Maraming yabag.

Maraming lalaki.

Tumingin si Mara kay Eve.

"Kung gusto mong mabuhay para sa mga anak mo, kailangan mong sumama sa akin."