LOGINPalaban, walang inuurungan, yan si Ksatreyah. Isa siyang ma-impluwensya at magaling sa pakikipaglaban. Ginagawa niya lahat mapasakanya lang ang oras at atensyon ng minamahal na si Kevier. At dahil din sa pagmamahal na iyon kung bakit niya nasasaktan ito sa pamamagitan ng pang-iipit dito. She even used Mia- Kevier's girlfriend para lang mahawakan sa leeg ang lalake. Tinatakot niya ito na sasaktan niya si Mia oras na makipagkita si Kevier dito. Hanggang saan hahantong ang kanyang mapanakit na pagmamahal? Hanggang saan niya matututunang bumitaw? Bibitaw ba siya kahit na alam niyang masasaktan siya at iyon ang ikakasiya ng lalakeng mahal niya? O patuloy niya itong mamahalin at susugal na mahalin siya nito pabalik ngunit kapag nangyari iyon ay alam niya sa sarili niyang, magiging miserable ang buhay nito.
View MoreKevier's POVNarating ko yung lugar kalahating oras mula sa bahay nila ksatreyah.Isa yung luman gusali na may malalagong punong kahoy sa paligid.Tanging huni lang ng mga ibon ang maririnig sa paligid.Humakbang ako papasok sa gusaling yun at inobserbahan ang paligid.Masyadong tahimik.Ilang minuto pa ay may nagsiliparan na mga ibon sa bandang kanan ko dahilan kong bat napapitlag ako.Humakbang ulit ako ng may biglang nagsalita."Hanggang diyan kalang!"Ani ng isang boses ng lalake.Napahinto naman ako at lumabas mula sa kung saan ang ilang mga nakatakip ang mukha na lalake.Masyado silang marami at nahagip ng tingin ko si Mia na nakagapos.May takip ang bibig nito at maraming pasa sa mukha."Mia."Sambit ko."Anung kailangan niyo samin?"Ti
{KEVIER'S POV}'DAMN!'Mag a-alas dos na ng madaling araw at ito parin ako, gising na gising.'Shit Kevier, anu ba ang nangyayari sayo?'Ba't mo siya--Napabuntong hininga na lamang ako pagkuwa'y bumangon at hindi na tinapos ang sanay sasabihin.Baka naman mas'yado lang ako'ng excited na makita si Mia.Pero bakit parang hindi naman 'yun ang dahilan?Psshhh..'Yun lang ang dahilan Kevier. Wala nang iba pa.'{Ksatreyah's POV}I entered my room at inihagis ang sling bag ko sa couch.Mag alas 3 na ng madaling araw.Kakauwi ko lang galing sa arena.I wanna fight but hindi nila ako pinagbigyan.But Ksatreyah is always be Ksatreyah.Nas
{Ksatreyah's POV}Mabilis ko nang tinapos ang pagluluto ko pagkuwa'y naghain na sa pandalawahang mesa na nasa mini-kitchen.Ilang minuto lang akong nakatitig 'dun sa mga pagkaing nakahain.Pero wala 'dun mismo ang iniisip ko, kun'di 'dun mismo sa nakompirma ko bago kami pumunta dito.Napabuntong hininga ako upang kumalma. Ayu'ko makaramdam ng pangamba pero hindi ko mapigilan. Nangangamba ako sa p'wedeng mangyari.'Tanggapin mo na 'yan, Ksatreyah. Oras na para tanggapin mo. Hindi ba matagal mo nang inasahan 'yan?'"Aham."Napalingon ako sa gawi ni Kevier na ngayon ay nakatingin sa'kin."Tara, kumain na tayo."Aya ko sa kanya ga'yung wala naman akong ganang kumain.I plastered a wide smile nang umupo siya sa harap ko.Nilagyan ko ng
(Still Kevier's POV) Kinaumagahan nga 'nun ay maaga akong sinundo ng pesteng babaeng si Ksatreyah. Naipag-paalam na daw niya ako sa mama ko kung kaya't wala na akong nagawa. Ni hindi ko na tinawagan si Mia upang magpaalam sapagka't alam kong masasaktan lang ito. Inihatid kami ng private helicopter na pagmamay-ari ng mga magulang ni Ksatreyah sa Private Island ng mga ito. Wala nga namang hindi nagagawa ang pera. Bakit ba kasi kinokonsente ng parents ng demonyitang 'to ang kapritso ng babaeng 'to? "Kev, halika na." Rinig kong tawag niya sa likuran ko. Ni wala akong dalang gamit maliban sa phone ko. Mabuti nalang at hindi naman yata niya balak ikulong ako dito dahil hinayaan niya sa'kin 'yung cellphone ko. Nagbalat-kayo na naman ang demonyita at nakangiti nang sing-luwang ng mga kasalanan niya.
reviews