LOGINBuong akala ni Dominique ay siya na ang pinaka-maswerteng tao sa mundo. Bukod sa pagkakaroon ng magandang trabaho ay nariyan ang kanyang mapagmahal na pamilya at ang nobyo niyang napakabait. Ngunit isang hindi inaasahang pangyayari ang magbabago ng kanyang pananaw sa buhay at
View MoreSi Mikaella Grace Ramirez ay malapit ng maging isang ganap na doctor kagaya ng kanyang ama at ina. Dalawang taon na lamang ay magtatapos na siya sa kursong medisina. Sumama siya upang maging volunteer sa isang medical mission sa loob ng bilangguan upang magsilbi sa bayan. Madaming preso ang nangangailangan ng tulong medikal. Inaayos ng grupo nila ang mga gamit. Hinahanap niya ang warden ng city jail upang humingi ng ilang impormasyon. Naglakad siya sa lugar kung saan ang mga preso ay nasisipag-ehersisyo. Na isang malaking pagkakamali dahil may mga kalalakihan ang sumipol ng makita siya. Maya maya ay biglang nagkagulo. Napako ang tingin niya sa grupo ng mga lalaking nagsusuntukan. Akala niya ay sa pelikula lamang ang mga ganitong pangyayari. Nahintakutan siya ng aktwal na makita ang rambol. Nanlaki ang mga mata niya ng may patalim na hawak ang ibang mga bilanggo. Napako ang tingin niya sa isang lalaking iniharang ang sarili upang iligtas ang isa pang preso. Nasaksak ito at bumulagta.
Naglapitan ang mga pulis. Kasama siya sa unang rumesponde sa mga nasaktan. Kinuha niya ang panyo at agad na itinapal sa sugat ng lalaki ng makita niyang madami ng dugo ang nawala dito. Napasulyap siya sa mukha nito na walang kahit anong emosyon. Bakit ang gwapo ng lalaki? Mukha itong artista kahit ang kutis nito ay makinis. Napasulyap din sa maamo niyang mukha ang preso. Nagkatitigan silang dalawa. Tila may magnet ang expressive eyes nito. Matagal na niyang hinihintay ang ganitong pagkakataon. Kagaya sa pelikula na tila titigil ang ikot ng mundo dahil nakita na niya ang kanyang mamahalin at magmamahal sa kanya. Ngunit bakit naman sa loob ng bilangguan ang setting? Bente kwatrong taon siyang naghintay ng tamang tao. Ipinilig niya ang ulo. Nababaliw na yata siya kakapuyat sa thesis na ginagawa. Kung anu-ano na ang pumapasok sa kanyang utak.
Siya ang umasikaso sa lalaking nasaksak. Medyo malalim ang tama nito. Kumuha siya ng gunting at ginupit ang damit ng lalaki upang linisin ang sugat nito. At tumambad sa kaniya ang six-packed abs nito. Matipuno ang pangangatawan ng lalaki. Parang masarap ding magpakulong sa maumbok na biceps nito. Kinurot niya ang sarili. Hinahangin na talaga ang utak niya dahil hindi pa siya nag-aalmusal.
“Hold on. Masakit ba?” tanong niya habang hawak ang bulak at gamot.
“Doc, buhay pa ba ako?”
Kumunot ang noo niya. “Oo naman, hindi ito masyadong masakit. Huminga ka ng malalim.”
“Mukha ka kasing anghel. Akala ko, nasa langit na ako.” Nasamid siya sa korning banat nito.
“Mukhang malalim ang sugat mo at nag-hahallucinate ka na.” Ngumiti siya upang pagaanin ang loob ng pasyente.
“Seryoso, ngayon lang ako nakakita ng babaeng kasing ganda mo. Ako si Liam. Anong pangalan mo?”
“Kailangang tahiin ang sugat mo,” iwas niya. Wala siyang planong makipagkilala dito.
“Mikaella Grace Ramirez,” binasa ng lalaki ang pangalan na nakasulat sa kanyang nameplate.
“May syota ka na?” tanong nito sabay hagod ng tingin sa kanyang buong katawan. Hindi nito itinago ang pagnanasa.
Nailang siya at dumistansya ng kaunti. Hindi pa siya nagkakaroon ng boyfriend. She’s waiting for the right man. First and last. Ganoon ang hanap niya.
“Oo, engage na ako sa boyfriend ko,” pagsisinungaling niya upang tumigil na ito.
“Boyfriend pa lang naman. Pwede pang paghiwalayin. Gusto kita.” Hindi niya alam kung kikiligin o kikilabutan sa mga sinasabi ng pasyente niya.
Hindi na siya kumibo at nagpokus sa tinatahing sugat nito. Humanga siya sa taas ng pain tolerance ng binata. Walang itong d***g habang ginagamot. Matapos tahiin ang sugat ay tinignan niya ang ulo at ibang bahagi ng katawan nito kung may iba pang injury.
“Hmmm. Ang bango mo doc. Mag-iiba na ako ng addiction. Adik sa’yo, Doc Ramirez.”
Umiinit na ang ulo niya sa lalaki. Diniin niya ang pagpahid ng bulak sa sugat nito sa labi. Natawa ang binata. “Nauubos din pala ang pasensya mo.”
“Oo, minsan talaga nakakaubos ng pasensya ang mga pasyente.”
“Kapag mag-asawa na tayo, tumigil ka na sa panggagamot. Ako na lang ang asikasuhin mo at ang isang dosenang anak natin.”
Sumimangot siya. Inabutan niya ito ng gamot. “Inumin mo ito para hindi kumirot ang sugat mo.” Sa halip na abutin ang gamot ay hinawakan nito ang kanyang kamay. Tila siya nakuryente. Agad niyang binawi ang kamay.
“Ilang taon na kayo ng jowa mo? May nangyari na ba sa inyo?”
Pinamulahan siya ng mukha. Bastos talaga ang bibig ng lalaki. A big turn off. A big red flag was waving. Ang sarap nitong sampalin. Nahuli niya ang pilyong ngiti sa mga labi nito. Bakit sobrang gwapo nito? Makalaglag panty. He has a perfect set of white teeth. Matangos ang ilong. Makapal ang kilay na parang iginuhit. At ang labi nito, kissable at mamula-mula. Bumaba ang kanyang mata. Ang lapad ng dibdib nito at ang liit ng waist. At kulay pink ang nipples nito! Lihim niyang kinurot ang sarili. Naiimpluwensyahan na siya ng mga kaibigang pala-kwento ng sex life nila.
“Pasado ba ako sa panlasa mo? Try me. Magaling ako sa lahat ng bagay.”
Inirapan niya ito upang itago ang pagkapahiya.
“Sa akin ka na lang. Iwan mo ‘yang syota mo. Sisiguraduhin kong mapapasaya kita.” patuloy nito.
Pinalaki siya ng mga magulang sa tamang asal kaya pinilit niyang kumalma. Pero hindi niya maalis na ma-excite sa sayang binanggit nito. Bigla niya lalong naramdaman ang boredom sa routine ng buhay niya. Ang lalaking ito na ba ang magbibigay ng excitement sa kanya?
“Mayroon talagang taong pinagtatagpo pero hindi itinadhana. Kagaya nating dalawa. Nandito ka sa loob at ako naman ay ngayong araw lang nandito. Ito ang una at huli nating pagkikita.”
“Nakukuha ko ang lahat ng gusto ko. Kaya kong umalis dito at hanapin ka.”
Na-excite ba siya o natakot sa sinabi ng lalaki?
“So ano, tayo na? Syota na kita. Anong tawagan natin? Honey? Sweetheart?”
“Lumabas ka muna dito. Tsaka tayo mag-usap uli.”
Imposible namang makalaya ito at hanapin siya. Sasakyan na lamang niya ang trip nito. Ipinagpatuloy niya ang paglilinis at pagpahid ng gamot sa ilang galos nito sa katawan. Napatingin siya sa ilang peklat nito sa balikat at likod. Tama ito ng mga bala. Nakaramdam siya ng awa.
“Okay. Kailan tayo magpapakasal?” Napalunok siya.
“Kasal agad? Hindi pa natin lubos na kilala ang isa’t-isa.”
“Parehas lang ‘yon. Basta walang mang-iiwan sa relasyon natin.”
Relasyon? She cringed. May tama din yata sa utak ang lalaki. O baka gumagamit ito ng ipinagbabawal na gamot.
“Gusto ko ng madaming anak.”
“Mahirap ang buhay ngayon.”
“Kaya kitang buhayin at kahit ilan pa ang maging anak natin.”
Umiling at nangiti na lamang siya.
“Will you marry me?” Pinilit nitong bumaba sa kama at lumuhod. Hinubad nito ang singsing sa pinakamaliit nitong daliri at isinuot sa kanya. She’s shocked.
She’s speechless. Hindi siya makagalaw. Nadinig niya ang malakas na hiyawan sa loob ng clinic. Hindi nga lang pala silang dalawa ang tao sa loob.
Napatitig siya sa singsing. Yari sa ginto at may maliliit na bato. Hindi naman siya judgmental pero ayaw niya tumanggap ng galing sa masama. Tatanggapin ba niya ang wedding proposal?
NIKKI'S POVThe bright rays of the morning sun touched our skin, making us feel a lot warmer today. I looked around, and took a deep breath, realizing how peaceful this place is.I stood in front of a grave. Nandito ako para magpaalam, at makipag-usap sa isang tao na matagal ng nawala sa mundong ito. This will be the last time, because after this, I will surely go somewhere far away."Are you sure about this?" Gale asked from behind me.Lumingon ako sa kanya at ngumiti. I've never been sure. Napagtanto ko na kapag hinayaan ko ang sarili ko na masaktan habang buhay, ako ang talo. Kasi ang taong nanakit sa akin ay matagal nang tahimik sa kabilang buhay, habang ako, nandito pa rin sa pahina kung saan puro sakit at pighati ang nararamdaman ko."Y-yes, I am." I cleared my throat. "This is the only way for me to move forward, Gale. I needed to let this one out. I need to let go of my pain, and my anger...""I know." He replied.Lumapit siya sa akin at marahan niyang hinaplos ang mukha ko, sa
GALE'S POV"Nooooo!"A loud scream left my lips as I saw Adhara's car crashing to a ten-wheeler truck. Bumigat ang dibdib ko, at parang hindi ako makahinga habang tinitingnan ang wasak na sasakyan. Kusang tumulo ang luha mula sa mga mata ko.Mabilis kong itinigil ang sasakyan, hindi iniinda ang sakit na nanalaytay sa balikat ko. Bumaba ako at lumapit sa sasakyan. My heart was racing, fear consumed me.No! God, no! This isn't happening!Gusto kong paniwalain ang sarili ko na panaginip lang ito, pero ang eksenang tumambad sa akin ay patunay na totoo ang lahat ng ito.Wasak ang unahang bahagi ng sasakyan, at kita ko ang duguang katawan ni Adhara. Naipit ang dalawa niyang paa. Sa passenger side naman ay nandoon si Dominique. Wala siyang malay, at puno rin siya ng dugo. Kumabog ang dibdib ko nang makita ko ang dugong umaagos sa kanyang binti.Fuck, no! Our child!Wala sa sarili kong kinatok ang bintana, pilit siyang ginigising ngunit nanatili siyang walang malay. Ayaw kong isipin na... Hind
GALE'S POV"No! Dominique!" sigaw ko habang dinidiinan ang paghawak sa balikat ko, kung saan tumama ang bala.Dali-dali akong tumayo sa tulong ng mga magulang ko at susuray-suray na tumakbo palabas ng bahay. Sinubukan kong habulin sina Adhara, ngunit hindi ko na sila naabutan pa."Gale, we need to take you to the hospital!" histerikal na sigaw ni Mommy."No, Mom! I won't go anywhere until I find Dominique and Adhara. Call the police!" I instructed.Mabilis kong tinungo ang sasakyan ko at nagmaneho palabas ng village. She wouldn't have gone that far yet.I hissed from the pain that filled my system. Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang pagsigaw. Sandali akong tumigil sa tabi ng kalsada. I tore a part of my shirt and wrapped it around my shoulder. Napapikit ako at napamura sa sakit, pero hindi ko iyon ininda. I have to find Dominique. Kapag may nangyaring masama sa kanya at sa anak namin ay hindi ko mapapatawad ang sarili ko.I wasted no time. Muli kong pinatakbo ang sasakyan at mabil
NIKKI'S POVMy mouth parted and my heart started beating so loud, seeing the look on Adhara's face. She's standing on the doorway, her hands were inside the pocket of her black cloak. Hindi ko naintindihan ang kaba na biglang lumukob sa akin, hindi ko na siya makilala. She's far too different from the Adhara I knew a year ago.Siguro nga ay pagpapapanggap lang ang pinakita niya sa akin noon, pero gusto ko pa ring paniwalaan na may kabutihan pa rin sa puso niya. However, seeing her face right now, I could only think of the worse. Masama ang tingin niya sa aming lahat.I gulped when she started walking towards us. Instinctively, Gale pulled me to his side."What are you doing here, Adhara?" Gale's voice was stern, and serious."I came here to claim what's mine," she said.Napasinghap ako, lalo na nang makita ko ang kakaibang ngisi sa mukha niya. She looked like she lost her mind, and the way she laughed, I can't stop thinking that maybe she lost her sanity."Akin ka lang, Gale. You promi
NIKKI'S POV"I'm really sorry for everything..."Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Tita Graciella was sitting in front of me, asking for forgiveness. It was something I never expected. After all, hindi maganda ang naging huling pag-uusap namin.I cleared the lump in my throat, trying so hard to sto
LOUIE'S POVI glanced on my wristwatch, it's already a quarter past three which means she's already fifteen minutes late. I sighed, and told myself to wait for another fifteen minutes, and if she doesn't show herself yet, I will leave.The door suddenly opened, and I saw her walking inside with her ey
GRACIELLA'S POV"Dominique is pregnant..."His words kept ringing inside my head. I couldn't take it! I wanted so bad to be mad at him, but when I looked at his eyes, I could see how happy he was. His eyes were filled with different emotions, and I knew it was all he ever wanted.Am I that heartless?Am
GALE'S POV"Dominique is pregnant."My own voice resonating in my ears. Malakas na kumabog ang dibdib ko, lalo na nang makita kong nag-iba ang ekspresyon sa mukha ni Tito Louie. Alam ko, I haven't yet done much to prove myself worthy of Dominique, but this pregnancy was unexpected. Nevertheless, I don
reviewsMore