MasukSabrina was dared to punch the Mafia King. She's beautiful, stunning, a full-package type of a woman that every man dreamed of. Damien Cullen, the Mafia King who was abruptly punched by a woman he never met before. He's handsome, dominant, ruthless and a naughty pervert. After that incident happened in the resort, the two of them met once again when Sabrina was advised to meet the owner of Cullen's Enterprise. What if she learnt that the CEO and the owner of the company is the same man who became the victim of her dare in the resort? What would she do?
Lihat lebih banyak병원 복도 끝에서 남자의 울부짖음이 터져 나왔다.
응급실 자동문이 열릴 때마다 소독약 냄새가 섞인 찬바람이 밀려왔고, 환자를 실은 들것이 바닥을 가로지르며 요란한 바퀴 소리를 냈다. 늦은 밤인데도 접수대 앞에는 보호자들이 줄지어 서 있었지만, 그들의 시선은 하나같이 복도 안쪽에 쏠려 있었다.
그곳에서 한 남자가 의사의 멱살을 움켜쥔 채 벽으로 밀어붙이고 있었다.
“다시 해. 다시 살려 내라고!”
차건욱이었다.
평소라면 셔츠 소매의 작은 구김조차 용납하지 않던 남자가 넥타이를 반쯤 풀어헤친 채 의료진을 몰아붙이고 있었다. 구겨진 셔츠 아래로 가슴이 거칠게 들썩였고, 손등에는 어디서 다쳤는지 피가 말라붙어 있었다.
의사는 비뚤어진 안경을 고쳐 쓰며 어렵게 입을 열었다.
“보호자분, 저희도 가능한 모든 조치를 취했습니다. 하지만 심정지 이후 소생 가능성이 없다고 판단됐고, 사망이 확인됐습니다.”
건욱의 손아귀에 다시 힘이 들어갔다. 경호원 둘이 황급히 달려들어 그를 떼어 놓았지만, 건욱은 의사를 향해 몸을 기울이며 이를 악물었다.
“아직 몸이 따뜻했다며. 조금 전까지 숨을 쉬었다며! 그런데 어떻게 죽었다는 거야?”
의사가 무언가 설명하려 하자 건욱은 손을 들어 말을 막았다. 방금 전까지 병원을 뒤집어엎을 듯 날뛰던 남자의 목소리가 갑자기 낮아졌다.
“유나 앞에서 죽었다는 말 함부로 하지 마.”
백이안은 응급실 입구에 선 채 그 광경을 바라보았다.
십 분 전, 남편의 비서에게서 전화가 왔다. 평소 침착하던 김민석 실장의 목소리가 이상할 만큼 가라앉아 있었다.
백유나 씨가 사망했습니다.
그 말을 듣고도 한동안 뜻을 이해하지 못했다. 어제까지만 해도 멀쩡하게 전화를 걸어왔던 언니였다. 이안의 결혼반지를 보며 남의 것을 차지하고도 행복하냐고 웃던 목소리가 아직 귀에 생생했다.
그런 언니가 죽었다니.
더구나 지금 눈앞에서 무너지고 있는 사람은 다름 아닌 자신의 남편이었다.
건욱은 의료진의 안내를 받아 안쪽으로 걸음을 옮기다가 복도 중간에서 멈춰 섰다. 눈앞의 현실을 도저히 받아들일 수 없다는 듯 벽을 짚은 채 고개를 숙였고, 잠시 뒤 다시 의사를 돌아보았다.
“유나한테 데려다줘. 내가 왔다고 말해야 해.”
“차건욱 씨, 고인께서는 현재…….”
“고인이라고 부르지 마.”
그의 목소리가 갈라졌다.
“유나는 나 기다리고 있어. 내가 늦어서 화가 난 거야. 내가 가면 눈 뜰 거라고.”
이안의 손에서 휴대전화가 미끄러졌다. 대리석 바닥에 부딪힌 전화가 요란한 소리를 냈지만 건욱은 돌아보지도 않았다.
민석이 떨어진 휴대전화를 주워 건넸다. 그의 얼굴에도 피로가 짙게 내려앉아 있었다.
“어떻게 된 거예요? 언니가 왜…….”
“정확한 경위는 확인 중입니다. 우선 대표님을 좀 부탁드립니다.”
이안은 그를 멍하니 바라보았다. 건욱이 자신의 말을 들어 준 적이 있었던가.
결혼한 지 일 년. 그동안 남편은 아내의 부탁보다 언니의 부탁을 들어주는 데 익숙한 사람이었다. 유나가 늦은 밤 전화를 걸면 잠든 이안을 두고 나갔고, 유나가 아프다고 하면 오래전부터 약속했던 부부의 일정도 취소했다.
처음에는 오래된 연인 사이에 남은 미련이라고 생각했다. 시간이 지나면 괜찮아질 것이고, 적어도 자신과 결혼한 이상 언젠가는 남편의 마음도 돌아올 거라고 믿었다.
그러나 지금 건욱의 모습을 보니 그 믿음이 얼마나 어리석었는지 알 것 같았다.
영안실 앞에는 백씨 집안 사람들이 먼저 도착해 있었다.
아버지 백정필은 휴대전화를 귀에 댄 채 복도를 서성였고, 계모 민소정은 의자에 앉아 연신 눈물을 닦고 있었다. 그녀의 발치에는 유나가 즐겨 들던 명품 가방이 놓여 있었다.
소정은 이안을 발견하자마자 자리에서 일어났다. 눈가의 화장이 번져 있었지만, 딸을 잃은 어머니의 얼굴에는 슬픔 못지않게 날카로운 원망이 서려 있었다.
“너 어디 있었니? 네 언니가 이렇게 됐는데 이제야 나타나?”
이안이 연락받자마자 달려왔다고 설명했지만 소정은 듣지 않았다. 그녀는 유나가 얼마나 외로웠으면 이런 일이 생겼겠느냐며 울음을 터뜨렸고, 곁에서 부축하던 친척 여자까지 이안을 흘겨보았다.
(Sabrina's POV)Mahigit dalawang buwan na ang lumipas nang ikasal kaming dalawa ni Damien at ngayon ay namumuhay kaming dalawa na masaya at kasama ang anak namin na si Elijah. Higit sa lahat ay may panibago na namang miyembro ng pamilya dahil nalaman ko ngayon lang na buntis ako.Damien was on the company dahil may meeting siya sa mga oras na ito pero mukhang hindi na ata ako makatiis at gustong-gusto ko nang ibalita sa kaniya ang tungkol sa pagbubuntis ko.Alam ko na sobrang matutuwa iyon kapag nalaman ang tungkol sa dinadala ko. Agad naman akong nagbihis at nagmamadali na lumabas sa kuwarto namin. Sa baba ay nadatnan ko ang mga kaibigan na nakikipaglaro kay Elijah."May lakad ka, Sab?" Nagtatakang tanong ni Glaiza kaya napangiti ako saka lumapit sa kanila at hinalikan ng mabilis si Elijah."Mamaya sasabihan ko kayo. Kailangan ko lang puntahan si Damien sa kompanya." Sabi ko na nakan
(Sabrina's POV)Nakalabas na kaming lahat sa loob ng bahay na iyon dala-dala ang bangkay na katawan nina Cole at Scarlet. Tuluyan na ngang binawian ng buhay si Cole dahil sa 'kin. Iniligtas niya ako sa tiyak na kamatayan at nagpapasalamat ako sa kaniya ng sobra sa lahat ng mga ginawa niya para sa 'kin.Madaming nawala, madami ang nagbuwis ng buhay dahil sa gulong ito. Pero nagpapasalamat ako sa diyos dahil buhay ako at si Damien. Nawala man ang mga mahal ko sa buhay pero alam ko na masaya na sila kung na saan man sila ngayon.Isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko habang nakatayo sa puntod ni Dad, ni Mom, ni Scarlet at maging sa puntod din ni Cole. Nagdesisyon ako na itabi na lang silang lahat. Nalaman ko na din kasi kung saan inilibing si Mommy at nagdesisyon na itabi sila ni dad."Baby, are you okay?" Napangiti naman ako nang may biglang yumakap sa 'kin sa likod ko."I'
(Sabrina's POV)Nagulat naman ako nang makarinig ako ng mga putukan sa labas kaya naman ay napahigpit ang paghawak ko sa baril. Ang lakas din nang kabog ng puso ko sa isiping baka nandito na sila Damien.Nagtago naman ako sa likod ng pinto dahil alam ko na papasok ang isa sa mga kalaban para kunin ako at ang hindi nila alam ay nakatakas na ako at hindi na ako papayag pa na makuha nila ako ulit.Lumakas na naman ang kabog ng puso ko nang may marinig akong kalabog ng paa papunta sa kinaroroonan ko kaya inihanda ko na ang sarili hanggang sa pumasok na nga si tita Phoebe at hinanap ako."Huwag kang gagalaw." Sabi ko at naglakad na papalapit sa kaniya. Dahan-dahan naman na napapaharap sa 'kin si tita Phoebe na ngayon ay gulat ang kaniyang reaksiyon ng makita ako."Nakatakas ka talaga, huh." Sabi niya kaya naman ay napangisi ako at tinutok sa kaniya ang baril ko."Hindi mo aakal
(Sabrina's POV)Napatingin naman ako sa mga lalaking nagbabantay sa akin at saktong-sakto naman na hindi sila nakatingin sa akin. Dahan-dahan ang ginawa kong paglapit sa kanila at inatake ang mga ito patalikod. Mabuti na lang at tinuruan ako ni Damien noon. Hindi ako puwedeng gumamit ng baril dahil baka maalarma ang mga kalaban.Tatlo lang naman ang nagbabantay na kapuwa ay na sa ibang direksiyon ang kanilang mga atensiyon. Hindi nila ako napansin."Hintayin mo ako, Phoebe tatapusin ko kayo ngayon." Nakangising sabi ko at kinuha ang mga baril ng lalaking napatay ko. Nilapitan ko naman ang katawan ni Scarlet at tinanggal ang pagkakadena. Hindi ko na naman maiwasang mapaiyak dahil sa nangyari sa kaniya. Niyakap ko na lang si Scarlet at pinangako sa kaniya na matapos ang laban na ito ngayon ay bibigyan ko siya ng maayos na libing sa tabi ni dad.Magbabayad silang lahat sa ginawa nila sa pamily
(Sabrina's POV)Dahan-dahan lang akong umalis ng bahay na hindi napapansin ng mga kasama ko. Hindi nila dapat na malaman na umalis ako. Walang sino man ang dapat makakaalam sa sinabi ng caller kanina dahil kapag isang maling galaw ko lang ay ma
(Sabrina's POV)Ilang minuto lang ang biyahe namin pauwing mansion at nakarating naman kami kaagad. Na sa pinto pa lang kami ng bahay ay napansin ko na si Damien na ngayon ay nakasandal sa pinto habang ang dalawa niyang kamay ay nakalagay sa bulsa ni
(Sabrina's POV)Ilang linggo na ang lumipas simula no'ng magkabalikan kami ni Damien. Simula noon ay sa bahay na umuuwi si Damien at siyempre, hindi pa din siya tumutigil sa kakasuyo sa akin although, matagal ko na siyang napatawad.Na sa
(Sabrina's POV)Para namang hinaplos ang puso ko na makita ang pagngiti ni Damien. Hindi ko maintindihan ang sarili ko pero parang gusto kong tumalon-talon sa sobrang saya ng puso ko.Mahal ko pa
Peringkat
Ulasan-ulasanLebih banyak