Husband by Error

“ลูกรัก”

“ดื่มเหล้าพิษจอกนี้!”

“แม่ร่วมเดินสู่ยมโลกพร้อมกับเจ้า!”

หลี่หลงหลินลืมตาขึ้น พบว่าตนอยู่ในชุดนักโทษ ถูกขังอยู่ในคุกที่มืดมิด

หญิงงามในชุดชาววังแสนสง่า ร่ำไห้ดั่งสาลี่ต้องหยาดพิรุณ น้ำตานองหน้า มือถือจอกทอง ดวงหน้างามสะพรั่งเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง

ชั่วพริบตา ความทรงจำมากมายพรั่งพรูเข้ามาในความคิด!

ราชวงศ์ต้าเซี่ย ราชวงศ์หนึ่งที่ไม่มีในหน้าประวัติศาสตร์!

ข้าทะลุมิติกลายมาเป็นองค์ชายเก้า!

หญิงงามในชุดชาววังตรงหน้า คือมารดาของข้า พระชายาโหรวสตรีที่ฮ่องเต้หวู่ทรงโปรดปรานมากที่สุด!

ผู้สืบเชื้อสายแห่งราชวงศ์ สมาชิกราชสกุล ร่ำรวยสมบัติวิบูลย์ทรัพย์ สระสุราเมรัยพงไพรเนื้อ หญิงงามละลานตา ช่างเป็นสิ่งที่ผู้คนเสาะแสวงเสียเนี่ยกระไร!

ทว่าหลี่หลงหลินกลับไม่ดีใจแม้แต่น้อย

ชื่อเสียงเรียงนามขององค์ชายเก้าแย่มาก เป็นเศษสวะที่ทุกคนทราบกัน!

ไม่เพียงแค่นี้

เขายังทำความผิดร้ายแรง ทำให้ฮ่องเต้หวู่พิโรธ สังหารสายเลือดเพื่อธำรงไว้ซึ่งความยุติธรรม!

เสือถึงร้ายก็ไม่กินลูกตัวเอง!

ต้องเป็นความผิดบาปใดกัน ทำให้ฮ่องเต้หวู่ไม่เห็นแก่ความเป็นพ่อเป็นลูก จำต้องสังหารตนให้ได้?

ความทรงจำของหลี่หลงหลินสับสนเล็กน้อย นึกไม่ออกชั่วขณะ

เหล้าพิษตรงหน้า ไม่อาจดื่มเด็ดขาด!

ตนเพิ่งทะลุมิติมาเป็นองค์ชาย ยังไม่ได้ดื่มด่ำกับความมั่งคั่งร่ำรวย ก็จะกลายเป็นองค์ชายอายุสั้นเสียแล้ว ช่างไม่เอาไหนจริงๆ!

ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใด จำต้องมีชีวิตอยู่ต่อให้ได้!

เพี๊ยะ!

หลี่หลงหลินปัดมือกะทันหัน ปัดจอกทองในมือพระชายาโหรวร่วงหล่น

พระชายาโหรวตะลึงงัน น้ำตาร่วงหล่น “ลูกรัก เจ้าวิปลาสไปแล้วหรือ? เหล้าพิษจอกนี้ แม่คุกเข่าสามวันสามคืน กว่าจะวอนขอมาจากเสด็จพ่อได้ เพื่อให้ร่างของลูกครบถ้วน!

มิเช่นนั้น เจ้าจะต้องถูกประหารด้วยทัณฑ์เลาะกระดูก!”

เสด็จแม่คุกเข่าสามวันสามคืน แลกได้เพียงเหล้าพิษหนึ่งจอกเนี่ยนะ?

หลี่หลงหลินหัวใจหล่นวูบ

ฮ่องเต้หวู่สมกับได้ฉายาใจแข็งดั่งหินผาจริงๆ!

อีกทั้ง ความผิดที่ตนกระทำ ร้ายแรงกว่าที่คิดไว้!

“เสด็จแม่...”

หลี่หลงหลินคุกเข่าตรงหน้าพระชายาโหรว “กระหม่อมอกตัญญู! แต่ว่า กระหม่อมอายุยังน้อย ไม่อยากตายจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ! เสด็จแม่โปรดไปอ้อนวอนเสด็จพ่อ...”

พระชายาโหรวกอดหลี่หลงหลินแน่น น้ำตารินไหลไม่หยุด “ลูกรัก ลูกคือแก้วตาดวงใจของแม่! แม่อุ้มท้องลูกสิบเดือน ไม่รู้ว่าทนทรมานมามากเพียงใด เกือบเอาชีวิตไม่รอด กว่าจะให้กำเนิดลูก...”

“เมื่อลูกตาย แม่ก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว”

“แต่ว่า ไม่ว่าแม่อ้อนวอนอย่างไร เสด็จพ่อของลูกก็ไม่มีวันยอม...”

“ลูกใช้ชีวิตเสเพลในกองทัพ ดื่มสุราเมามาย ทำเรื่องสุดโต่งเพียงใด เสด็จพ่อของลูกก็ทนได้”

“ลูกโหดเหี้ยมอำมหิตฆ่าสังหารผู้คน รายงานสถานการณ์ทางการทหารเท็จ หลบหนีในวินาทีสุดท้าย เสด็จพ่อของลูกก็ทนได้”

“แต่การที่ลูกร่วมมือกับพวกคนเถื่อนมั่วเป่ย ทำให้ทหารสิบแปดนายของตระกูลซูที่คอยปกป้องแคว้นตาย แม้กระทั่งแม่ทัพซูก็ตายกลางทะเลทราย!”

“ความผิดร้ายแรงเช่นนี้ ไม่เพียงเสด็จพ่อของลูกไม่อาจทนการกระทำของลูกได้! ตระกูลซูไม่อาจอภัยให้ลูกได้ ข้าราชบริพารทั้งราชสำนักไม่อาจรับได้ ปวงประชาใต้หล้าก็ไม่อาจทนได้เช่นเดียวกัน!”

ตึ้ง!

หลี่หลงหลินรู้สึกราวทัณฑ์สายฟ้าทั้งห้าผ่าลงมา เสียงหึ่งๆ ดังก้องในความคิด

นี่คือจุดเริ่มต้นของฟ้าถล่ม!

องค์ชายเก้าคนนี้ไม่เพียงไร้ความสามารถ ทั้งยังชอบคุยโวโอ้อวดความเก่งกล้าของตน ถูกองค์ชายคนอื่นๆ พูดยุยุงเพียงเล็กน้อย ก็อาสารับหน้าที่สำคัญ เป็นผู้นำของทหารทางเหนือ

แม่ทัพซูผู้ประจำการทางเหนือได้รับฉายานามว่าเทพพิทักษ์แคว้น ไม่ว่าจะในราชสำนักหรือในหมู่ปวงประชา ล้วนได้รับความเคารพนับถือ!

ทหารสิบแปดนายใต้บังคับบัญชา กล้าหาญและทำสงครามเก่ง จงรักภักดีต่อแคว้น

องค์ชายเก้าประพฤติตนไม่ดีในกองทัพ รายงานสถานการณ์ทางทหารเท็จ!

แต่ทว่า หลี่หลงหลินมั่นใจว่า องค์ชายเก้าเพียงโง่เขลา ไม่ได้เลวทราม!

เขาไม่มีทางร่วมมือกับพวกคนเถื่อน หักหลังตระกูลซูอย่างแน่นอน!

การก่อกบฏ!

นี่คือแผนการชั่วร้ายที่มุ่งเป้าไปหาตระกูลซู ก่อกบฏต่อต้าเซี่ย!

เวลานี้ เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นกับตระกูลซู ทางเหนือสูญเสียการป้องกัน คนเถื่อนบุกรุกเข้ามา แคว้นต้าเซี่ยตกอยู่ในอันตราย ต้าเซี่ยอยู่ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน!

ราชสำนักต้องการแพะรับบาป เพื่อดับความโกรธของปวงประชา สร้างขวัญกำลังใจ!

และเครื่องสังเวยนี้ ก็คือตน!