เข้าสู่ระบบจุ๊บ!“ขอบคุณนะครับคนดี ของคุณที่เลือกพี่” พี่เตอร์จูบหน้าผากฉันแล้วก็กอดฉันแน่นอีกครั้ง เราสองคนนั่งกอดกันด้วยความรู้สึกที่มันดีจนบรรยายไม่ถูก ไหนจะส่วนนั้นที่ยังประสานกันอยู่เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเราสองคนเป็นคน ๆ เดียวกัน“เอ่อ...พัดลมขอเคลียร์เรื่องพี่มิกซ์ต่อได้ไหมคะ” หลังจากนั่งกอดนั่งซึ้งกันมาสั
“ซี๊ด~ เอาออกก่อนก็ได้ค่ะ” พัดลมครางแต่ผมเอามือมาลูบหน้าอกเธอแทน“เดี๋ยวก็ต้องใส่ใหม่ เอาไว้แบบนี้แหละครับ”“อื้อ~ เอาออกก่อนค่ะ พัดลมมีเรื่องจะคุยกับพี่ พัดลมลืมไปเลย” พัดลมพยายามจะขยับตัวออกแต่ผมกอดเธอเอาไว้“อยู่แบบนี้แหละเชื่อฟังผัวบ้าง”“อื้อ!” ฮึ ๆ ๆ เธอหันมามองผมแล้วก็ครางในลำคอใส่ด้วยความขัด
“อื้อ~ ที่รักขา~ เมียไม่ไหวแล้ว ทำให้หน่อย~ รักเมียที~”“รับปากผัวก่อนครับ ถ้าทำให้ต้องไม่ไล่พี่ไปนอนที่อื่น วันนี้เราเริ่มก่อนไม่ใช่พี่” ผมต้องทำให้พัดลมรับปากก่อนให้ได้ เพราะท่าทางศึกวันนี้จะยาวและมันทำให้พัดลมเจ็บและแสบน้องสาวจนเดินไม่ปกติอีกแน่ ๆ“อื้อ~ พัดลมจะไม่ไล่พี่แล้ว ที่รักใส่เข้ามา ใส่เข
“อืม~ คายทิ้งที่รักมันคาว” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกินหรอกครับแต่ครั้งนี้มันออกมาเยอะผมสงสาร น้ำรักผู้ชายไม่ได้หอมหวานเหมือนที่บรรยายเป็นตัวหนังสือในนิยายหรอก“เสียดาย~” พัดลมกลืนน้ำรักทั้งหมดลงไปแถมยังตวัดลิ้นเลียรอบริมฝีปาก ตาก็โคตรเยิ้ม คำว่าเสียดายนี่ทำผมสติกระเจิงอีกแล้ว“พี่มีให้กินทุกวันเสียดายทำไม
“...พี่เตอร์ทำให้พัดลมเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“ฮึ ๆ ๆ เป็นแค่กับผัวไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยที่รัก” ผมโอบเอวเธอแล้วลูบเบา ๆ เธอยังอยู่ในชุดนอนชุดเดิมอยู่เลยครับ ที่จริงชุดนอนชุดนี้ไม่เหมาะกับการใส่นอนเลยสักนิดมันเหมาะกับการใส่มานั่งคร่อมผัวต่างหาก“พูดมาก” พัดลมพูดเบา ๆ แล้วจากนั้นเธอก็ก้มลงมาจูบผม
-30 นาทีต่อมา-ตอนนี้เราสองคนนอนดูหนังในห้องโฮมเทียเตอร์ นอนบนโซฟาตัวใหญ่ที่ปรับนอนได้พร้อมกับหรี่ไฟจนสลัว และภาพในจอก็คือพระเอกนางเอกหนังแอ็คชั่นที่กำลังจูบกันดุเดือดบนเตียงก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ“พี่เตอร์~”“หืม” ผมขานรับทั้งที่ตายังจ้องหน้าจอ แกล้งจ้องทั้งที่ใจกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่ยาปลุกเซ็กส์จ
“มาแข่งกันว่าเราสองคนใครจะทำได้ก่อนกัน”“ทำอะไร?”“ก็ระหว่างเราที่ไม่ตรงสเปคไอ้มิกซ์กับพี่ที่ไม่ตรงสเปคเรา ใครกันแน่ที่จะทำให้คนที่ไม่ตรงสเปคหันมาชอบตัวเองได้ก่อน กล้าไหม?”“...ไร้สาระ ต้องมั่นหน้ามั่นโหนกขนาดไหนถึงกล้ามาท้าคนที่ไม่แม้แต่รู้จักชื่อแบบนี้” โคตรไร้สาระเลยค่ะพัดลมบอกได้แค่คำนี้คำเดียวเ
“โอ๊ย! ถ้าอีก 1 นาทีหาห้องน้ำไม่เจอแม่จะฉี่ใส่พื้นแล้วนะ! อย่าให้เห็นเจ้าของนะมึงชื่ออะไรนะ คัตเตอร์หรือชัตเตอร์วะแม่ง! เก็บค่าเข้าแพงแล้วยังไม่อำนวยความสะดวกลูกค้าอีก จะฉี่แต่ละทีเดินหาห้องน้ำจนขาขวิด ชาติก่อนมึงเป็นมิโนทอร์รึไงวะ!”“ถ้าฉันเป็นมิโนทอร์ คนที่จะฉี่ใส่พื้นอย่างเธอก็คง...เป็นหมา”“ฮะ?
“หน้าบึ้งทำไมชะนี” หลังจากจบการสนทนาเรื่องเจ้าของสนาม ชื่ออะไรนะ...คัตเตอร์รึเปล่า ใช่มั้งคะชื่อคัตเตอร์แหละคนบ้าอะไรชื่อคัตเตอร์วะ พอจบเรื่องพี่คัตเตอร์อะไรนั่นฉันก็ดึงอารมณ์มาเซ็งการกระทำที่ไม่น่ารักของอีเมธก่อนหน้านี้อีกครั้ง“วันนี้มึงทำตัวเปรตมาก ก็รู้อยู่แก่ใจว่าผู้หญิงกลุ่มนั้นเขามาก่อน มึงยั
“มึง ทำไมกูไม่เคยรู้จักที่นี่ สวย ๆ เลิศ ๆ แบบกูไปมุดอยู่ที่รูไหนมา” ฉันเดินตามอีเมธเข้ามาในโซนวีไอพีของสนามแข่งที่ต้องจ่ายค่าบัตรคนละเกือบครึ่งหมื่นเพื่อมาดูการแข่งรถที่จัดขึ้นในคืนนี้ ค่าตั๋วเข้าแพงพอ ๆ กับค่าบัตรคอนเสิร์ตศิลปินเกาหลีอีก แถมได้ข้อมูลมาเมื่อกี้หมาด ๆ ว่าที่นี่จัดแข่งทุกคืนวันศุกร์







