FAZER LOGIN“เตียงมันแคบพอสำหรับสองคน แต่ใจของอีกคนเหมือนจะล้ำเส้นไปไกลเกินกฎ FWB ระวังให้ดี คนที่รักก่อน มักเจ็บก่อนเสมอ” Friends with Benefits รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ความสัมพันธ์แบบไม่เปิดตัว ไม่มีสถานะ พวกเขาตกลงคบกันแบบไม่มีชื่อเรียก ไม่มีสถานะ ไม่มีสิทธิ์หึงหวง ไม่มีใครรู้ แม้แต่เพื่อนสนิท มีเพียงแค่ เวลาที่ว่าง กับ เตียงที่ว่าง เท่านั้น ที่ทำให้เขาและเธอ วนกลับมาหากันเสมอ แต่ในความสัมพันธ์ที่เหมือนจะเล่นๆ กลับมีบางคนรู้สึกจริงขึ้นมาทุกวัน… ในขณะที่อีกคนยังเย็นชาเหมือนไม่เคยเริ่มอะไรเลย จนวันหนึ่งมีคนนึงหายไป ไม่ทัก ไม่โทร ไม่มาหา และอีกคนก็เพิ่งรู้ว่า เจ็บกว่าการเลิก คือการไม่เคยได้เป็นอะไรเลยตั้งแต่แรก เพราะกฎเหล็กของ Friends with Benefits คือ “ห้ามรู้สึก ห้ามหวง ห้ามล้ำเส้น” แต่ถ้ารู้สึกขึ้นมาจริงๆ ล่ะ? ใครจะเป็นคนเจ็บก่อน? ความสัมพันธ์แบบนี้ เข้าแล้วออกยาก ถ้าใจไม่แกร่งพออย่าเล่นกับไฟ
Ver mais“ไม่ร้องนะ ปู่มารับแล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะลูก” คำปลอบโยนนั้นเรียบง่ายและแสนธรรมดา แต่สำหรับคนที่เพิ่งถูกทำลายความเชื่อใจจนหมดสิ้น มันกลับเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจที่หล่อเลี้ยงชีวิตเธอไว้ ฮิเดโยะรีบเดินเข้ามาโอบกอดเธอจากด้านข้าง สองแขนเล็กๆ พยายามรวบตัวพี่สาวไว้ให้มั่น “ไอมิ…” เสียงของเด็กน้อยสั่นเครือ “โยะรั
ทำให้จินชะงักเท้าทันที สายตาเบนไปด้านข้าง มองหน้ากลุ่มผู้ชายเกือบสิบคน เดินถือไม้หน้าสาม บิดคอไปมาอย่างเตรียมพร้อม “เฮ้ยๆๆ มาทำไรกันวะ!” ไตเติลร้องเสียงหลง หน้าถอดสีรีบเดินถอยหลังหนีจนหลังชนฝา “จูบเมียกู คิดว่ากูจะปล่อยให้เรื่องจบง่ายๆ เหรอ ถุย!กระทืบมันเว้ย!” สิ้นคำสั่งสังหาร กลุ่มชายเหล่านั้นก็พ
จินผละออกมาสบตาเธอตรงๆ อีกครั้ง สายตาเขามันว่างเปล่าจนเอมิโกะที่เคยยิ้มร่าถึงกับหน้าเจื่อน “ฉันก็ไม่มีวันลดตัวลงไปคว้าผู้หญิงที่เน่าข้างในอย่างเธอมาทำเมียหรอก การหมั้นหมายที่เธอภูมิใจนักหนา สำหรับฉันมันก็แค่ภาระส้นตีน และจำไว้ด้วยว่าต่อให้ต้องแลกด้วยอะไร ฉันก็ไม่เอาเธอ! และฉันจะเตือนเป็นครั้งสุดท้า
บทที่ 239 “งั้นเหรอ” เสียงจินดังลอดออกมาจากในห้องเก็บของทำเอาช้างสะดุ้งนิดหนึ่ง “พวกมึงเงียบก่อน” ช้างรีบหันไปกระซิบกดเสียงต่ำ แต่ตัวเองดันเอาหูแนบประตูแน่นกว่าเดิมอีก ไตเติลกับอีกคนมองหน้ากันแวบนึง แล้วเหมือนสมองสั่งการให้เอาหูแนบด้วยทันที สามคนเบียดกันอยู่หน้าประตู ท่าทางจริงจังเหมือนกำลังฟังปร
“อ๊าส์! จะแตก” จินถึงจุดที่ตบะแตกอย่างสมบูรณ์ ความเสียวจากการโดนดูดไข่ทำเอาสติของเขาขาดผึง เขาคำรามลั่นก่อนจะใช้มือหนากระชากร่างของไอมิเอะขึ้นมา แล้วพลิกเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เขาจ่อท่อนลำเข้าหาช่องทางบวมเป่งแล้วกระแทกสวนเข้าไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ชนิดไม่สนว่าเธอจะรับไหวหรือไม่ “อ๊าาา
ตลอดทางที่เรือแหวกว่ายไปกลางทะเล จินทำไอมิเอะแทบไม่มีสมาธิ เขาคลอเคลียไม่ห่าง ทั้งหอมแก้มฟอดใหญ่ ซุกไซ้ซอกคอขาว และบดจูบที่ไหล่บางจนขึ้นรอยรักแดงก่ำ “ฮืออออจิน~ อย่ารุ่มร่าม” ไอมิเอะได้แต่หนีบขาเข้าหากันด้วยความสั่นสะท้าน ใจหนึ่งก็กลัวเรือล่ม อีกใจก็เสียวจนหน้าแดงซ่าน “นิดเดียว” “แกไม่เคยนิดหรอก
จินแค่นยิ้มมุมปาก เขาหยัดตัวลุกขึ้นเต็มความสูงเดินตรงไปหยิบกล่องทิชชู่ที่เธอเพิ่งโยนใส่เขาเมื่อครู่ขึ้นมา ก่อนจะเหวี่ยงกล่องทิชชู่นั้นกลับมาหาเธออย่างแรงจนมันตกตุบบนที่นอนข้างตัวร่างบาง “เดี๋ยวต้องใช้เช็ด” คำพูดดิบๆ สื่อความหมายลึกซึ้งทำเอาไอมิเอะสะดุ้งโหยง คว้ากล่องทิชชู่ไว้ด้วยความตกใจ จินก้าวขึ
“มะ...ไม่ได้” “ทำไมจะไม่ได้ ถ้ากูจะแต่ง ใครกล้าขวาง” “...พ่อเรา...คง...” “แค่ท้องก็จบแล้ว” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบประโยค เขาก็พูดแทรกขึ้นมาขัด พูดจบ เขาก็รัวสะโพกสอบเข้าใส่ทันที ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “เราไม่อยากท้อง...จิน” แต่จินหาได้ฟังไม่ เขายิ่งใช้พละกำลังที่เหนือกว่ากดรั้งร่างบอบบางไว้แน่น






avaliaçõesMais