เข้าสู่ระบบ“เตียงมันแคบพอสำหรับสองคน แต่ใจของอีกคนเหมือนจะล้ำเส้นไปไกลเกินกฎ FWB ระวังให้ดี คนที่รักก่อน มักเจ็บก่อนเสมอ” Friends with Benefits รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ความสัมพันธ์แบบไม่เปิดตัว ไม่มีสถานะ พวกเขาตกลงคบกันแบบไม่มีชื่อเรียก ไม่มีสถานะ ไม่มีสิทธิ์หึงหวง ไม่มีใครรู้ แม้แต่เพื่อนสนิท มีเพียงแค่ เวลาที่ว่าง กับ เตียงที่ว่าง เท่านั้น ที่ทำให้เขาและเธอ วนกลับมาหากันเสมอ แต่ในความสัมพันธ์ที่เหมือนจะเล่นๆ กลับมีบางคนรู้สึกจริงขึ้นมาทุกวัน… ในขณะที่อีกคนยังเย็นชาเหมือนไม่เคยเริ่มอะไรเลย จนวันหนึ่งมีคนนึงหายไป ไม่ทัก ไม่โทร ไม่มาหา และอีกคนก็เพิ่งรู้ว่า เจ็บกว่าการเลิก คือการไม่เคยได้เป็นอะไรเลยตั้งแต่แรก เพราะกฎเหล็กของ Friends with Benefits คือ “ห้ามรู้สึก ห้ามหวง ห้ามล้ำเส้น” แต่ถ้ารู้สึกขึ้นมาจริงๆ ล่ะ? ใครจะเป็นคนเจ็บก่อน? ความสัมพันธ์แบบนี้ เข้าแล้วออกยาก ถ้าใจไม่แกร่งพออย่าเล่นกับไฟ
ดูเพิ่มเติม“ไม่ร้องนะ ปู่มารับแล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะลูก” คำปลอบโยนนั้นเรียบง่ายและแสนธรรมดา แต่สำหรับคนที่เพิ่งถูกทำลายความเชื่อใจจนหมดสิ้น มันกลับเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจที่หล่อเลี้ยงชีวิตเธอไว้ ฮิเดโยะรีบเดินเข้ามาโอบกอดเธอจากด้านข้าง สองแขนเล็กๆ พยายามรวบตัวพี่สาวไว้ให้มั่น “ไอมิ…” เสียงของเด็กน้อยสั่นเครือ “โยะรั
ทำให้จินชะงักเท้าทันที สายตาเบนไปด้านข้าง มองหน้ากลุ่มผู้ชายเกือบสิบคน เดินถือไม้หน้าสาม บิดคอไปมาอย่างเตรียมพร้อม “เฮ้ยๆๆ มาทำไรกันวะ!” ไตเติลร้องเสียงหลง หน้าถอดสีรีบเดินถอยหลังหนีจนหลังชนฝา “จูบเมียกู คิดว่ากูจะปล่อยให้เรื่องจบง่ายๆ เหรอ ถุย!กระทืบมันเว้ย!” สิ้นคำสั่งสังหาร กลุ่มชายเหล่านั้นก็พ
จินผละออกมาสบตาเธอตรงๆ อีกครั้ง สายตาเขามันว่างเปล่าจนเอมิโกะที่เคยยิ้มร่าถึงกับหน้าเจื่อน “ฉันก็ไม่มีวันลดตัวลงไปคว้าผู้หญิงที่เน่าข้างในอย่างเธอมาทำเมียหรอก การหมั้นหมายที่เธอภูมิใจนักหนา สำหรับฉันมันก็แค่ภาระส้นตีน และจำไว้ด้วยว่าต่อให้ต้องแลกด้วยอะไร ฉันก็ไม่เอาเธอ! และฉันจะเตือนเป็นครั้งสุดท้า
บทที่ 239 “งั้นเหรอ” เสียงจินดังลอดออกมาจากในห้องเก็บของทำเอาช้างสะดุ้งนิดหนึ่ง “พวกมึงเงียบก่อน” ช้างรีบหันไปกระซิบกดเสียงต่ำ แต่ตัวเองดันเอาหูแนบประตูแน่นกว่าเดิมอีก ไตเติลกับอีกคนมองหน้ากันแวบนึง แล้วเหมือนสมองสั่งการให้เอาหูแนบด้วยทันที สามคนเบียดกันอยู่หน้าประตู ท่าทางจริงจังเหมือนกำลังฟังปร
“กรี๊ดดดดดด!!!” ทันทีที่จินเดินเข้าไปในหอประชุม เสียงกรี๊ดดังสนั่นลั่นออกมาถึงข้างนอก เสียงนั้นเหมือนตอกย้ำว่าไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็ยังเป็นคนที่ทุกคนเทิดทูน ขณะที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยหัวใจที่แตกสลาย “เด็กพวกนี้มันแรดกันมาก เห็นผู้ชายหล่อเป็นไม่ได้” ยี่หวาถอนหายใจ พลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหูตัวเ
“จ...จิน!” เชือกผ้าหยาบรัดจนเธอสะดุ้ง “ปล่อยนะ...จะทำอะไร” นิ้วแกร่งลูบผ่านกรอบหน้าเธอช้า ๆ ราวกับกำลังลิ้มรสของต้องห้าม เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้อีก จนปลายจมูกแทบชิดแก้มขาวซีด แล้วตวัดลิ้นเลียข้างแก้มเธออย่างช้าๆ ลิ้นร้อนลากผ่านผิวเนียน พร้อมเสียงหายใจหนักและชื้นอยู่ข้างหู ทำเอาเธอเบ้หน้าทันทีด้
บทที่ 91 พอฉลองเสร็จแล้ว จินก็จูงมือไอมิเอะเดินออกมา ตรงไปยังห้องแต่งตัวของนักกีฬา แม้บรรยากาศโดยรอบจะยังคึกคักจากชัยชนะของเขา แต่กลับไม่มีใครสนใจเรื่องการแข่งขัน เท่าผู้หญิงตัวเล็กข้างกายเขาเลยแม้แต่น้อย “คุณจินคะ! ขอสัมภาษณ์หน่อยค่ะ!” เสียงนักข่าวสาวคนหนึ่งตะโกนไล่หลังมา พร้อมเสียงฝีเท้าของทีมงา
“ผมไม่ร้อนเงิน” แต่จินกลับเงยหน้าขึ้นตอบตรง ๆ จนผู้หญิงทั้งสองคนหน้าเหวอ แล้วความเก้อเขินก็เริ่มปกคลุมสีหน้าของผู้หญิงทั้งสอง พวกเธอเหลือบมองกันด้วยความลำบากใจ แต่ความอยากได้ภาพก็ยังไม่หายไป เพราะทั้งสองคน หล่อ สวย เดินเคียงกันแบบนี้ มันชวนให้จิ้นเกินห้ามใจ ถ้าได้อัปลงติ๊กต็อก ยอดวิวคงพุ่งไม่หยุด







![แฟนฉันเป็นสุดยอดผู้ชายธงเขียว [ไทม์xมีนา]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




ความคิดเห็นเพิ่มเติม