Chapter 2

​Mabilis na lumipas ang mga araw matapos makauspa ni Chloe ang kanyang ate.

​Laking pasasalamat ng dalaga nang makahanap ang ina ng magiging tirahan niya malapit sa unibersidad. Ngunit dahil may kasalukuyan pang nakatira doon na aalis pa lang sa susunod na linggo, naipareserba lang muna ito. Dahil dito, kinailangan pa rin niyang makituloy sa kanyang ate.

​Saka lang din nakabiyahe ang kanyang ina at ang stepfather patungo sa kabilang lalawigan upang bisitahin ang ilang kamag-anak. Ayaw ng ina na maiwang nag-iisa si Chloe sa kanilang bahay sa probinsya, kaya't napagkasunduan na sa bahay muna ito nina Celeste mananatili sa loob ng pitong araw.

​Bitbit ang kanyang mga bagahe, pinindot ni Chloe ang doorbell ng isang malawak na one-story bungalow sa gitna ng lungsod. Napakalaki ng lote at napaka-moderno ng disenyo. Pinili nina Celeste at Marco ang lokasyong ito upang hindi na sila mahirapan sa pagsabak sa matinding trapiko patungo sa kanilang opisina.

Nakatayo si Chloe sa tapat ng gate habang naghihintay na may magbukas. Inakala niyang ang kanyang Ate Celeste ang lalabas, ngunit laking gulat niya nang ang matikas niyang bayaw ang dahan-dahang nagbukas ng p***o. Kusa siyang napatungo upang itago ang bahagyang pagkabigla.

​“Magandang araw, Kuya Marco. Wala ba si Ate Celeste?” mahinang bati ng dalaga, iniiwas ang mga mata rito.

​Inalis ni Marco ang suot na salamin at masusing pinagmasdan ang nakatayo sa kanyang tapat. Ganap na palang nagbago ang kanyang hipag. Sa nakalipas na ilang taon na hindi sila nagkita, lumabas ang angking ganda nito bilang mestisa—matangkad, may makinis na balat, at kapansin-pansin ang magandang hubog ng katawan. Hindi niya maikakailang napakaganda ng dalaga ngayon kumpara sa batang nakagisnan niya noon.

​“Chloe? Ikaw na pala 'yan. Pasensya, halos hindi na kita nakilala,” malamig ngunit maayos na tugon ni Marco, kahit na sa kaibuturan niya ay labis siyang namangha sa anyo ng dalaga. “Napakatagal na rin. Halika, pasok ka muna.”

Pinagbuksan niya ito ng p***o. Maagang umalis si Celeste papuntang opisina dahil sa isang mahalagang meeting sa kliyente, habang si Marco naman ay mamayang alas-diyes pa aalis upang lagpasan ang dagsa ng mga sasakyan sa kalsada. Tutal ay sabay nilang pinaiikot at pinapalakad ang kanilang negosyo, malaya nilang nahahawakan ang sariling oras.

​“Nasabi ko na po kay Ate na makikituloy muna ako rito nang isang linggo. Hindi ko lang sigurado kung nabanggit niya sa inyo,” pormal na saad ni Chloe. May bahagyang pangingimi pa rin siyang nararamdaman dahil hindi naman sila malapit ng kanyang bayaw, bukod pa sa may kakaiba itong aura na nakakapang-ilag.

​“Oo, nabanggit niya na. Hindi ko lang inaasahang maaga ka ngayong darating. Doon ang kwarto mo,” turo ni Marco sa guest room. “Ipasok mo na ang gamit mo at magpahinga ka muna. May pagkain sa kusina kung gutom ka. Aalis na rin ako para pumasok sa opisina.”

​Dinampot ni Marco ang kanyang laptop at mga papeles para maghanda sa pag-alis.

“Ihahatid ko na po kayo sa labas.” Mabilis na sumunod si Chloe. Nakasanayan na kasi niya sa probinsya na siguraduhing nakasara at naka-lock ang p***o kapag naiiwang mag-isa sa bahay.

​Nagulat man si Marco sa ginawang paghatid ng hipag, hindi niya napigilang makaramdam ng kakaibang sigla. Para kasing isang maaalalahaning misis ang naghahatid sa kanya papasok sa trabaho. Agad niyang iniling ang ulo para mawala ang pilyong kaisipang iyon.

​'Ano ba naman itong pumapasok sa isip ko...' pangaral niya sa sarili.

Pagkaalis ng kotse ng bayaw, mabilis na isinara ni Chloe ang p***o at napasandal doon nang malalim ang paghinga.

​“Naku naman... Bakit ba napakagwapo ni Kuya Marco? Nakaka-tense tuloy...” bulong niya sa sarili habang nag-iinit ang kanyang mga pisngi.

​Mula sa tindig hanggang sa boses, mukha itong karakter sa mga napapanood niyang pelikula. Napangiti siya nang bahagya habang naaalala ang reaksyon nito kanina. Dahil sa haba ng panahong hindi sila nagkita, hindi niya inaasahang ganoon pala ang epekto ng bayaw sa kanya.

​Pagpasok sa kwarto, humiga siya at nagpagulong-gulong sa kama. Bigla niyang naisip na parang mas gusto pa niyang magtagal sa bahay na ito kaysa sa lilipatang condominium.

​'Maling-mali 'yang iniisip mo, Chloe! Asawa 'yan ng ate mo!' Madiin niyang tinapik ang sariling pisngi upang gisingin ang sarili mula sa mga mapangahas na kaisipan.

​Pagsapit ng gabi, sabay na nakauwi ang mag-asawa mula sa opisina. Dahil sa tambak na gawaing inasikaso buong araw, halos makalimutan na ni Celeste na ngayon pala ang dating ng kapatid. Mabuti na lang at naisaayos na niya ang silid nito bago pa man dumating ang araw na ito.

​"Nasa kwarto lang siya, mukhang nagpapahinga," wika ni Marco habang nagtatanggal ng relos sa sala.

Tahimik at walang ilaw ang silid ng bisita kaya inakala ni Celeste na nakatulog ang kapatid. Ngunit nang dahan-dahan niyang itulak ang p***o, napaatras siya nang bahagya, nakatagilid si Chloe sa kama, naka-bra at panty lamang dahil sa init ng biyahe at pagod.

​“Kaya pala ayaw kang iwan ni Mama na mag-isa sa bahay,” napapailing na bulong ni Celeste habang nakatitig sa kapatid na walang kahit anong kumot sa katawan.

Dahil sa tunog ng p***o, napaalimpungatan si Chloe at dahan-dahang umupo habang kinukuskos ang mga mata. “Ate Celeste, nakauwi na pala kayo?”

​“Naku, Chloe! Paano ka nakakatulog nang ganyang halos walang suot? Hindi ka ba ginawin?” pangaral ni Celeste, samantalang siya mismo ay nagiging kumportable lang kapag balot na balot sa lamig ng aircon.

​Nakatayo si Marco sa mismong likuran ni Celeste. Nang marinig ang sinabi ng asawa tungkol sa kawalan ng saplot ng hipag, biglang napahinto ang lalaki sa pintuan. Isang mabilis at matinding kaaliwan ang biglang gumapang sa kanyang dibdib.

​Halos walang suot.

​Napapikit si Marco at pilit na pinakalma ang biglang pagbilis ng kanyang paghinga. Mabilis siyang dumaan sa gilid at dumiretso sa kanilang sariling kwarto. Kahit na may pagnanais siyang sumilip sa loob, pinigilan niya ang sarili upang hindi makagawa ng maling galaw.

​Mula sa loob ng kanilang kwarto, naririnig niya ang mahihinang tawa at daldalan ng magkapatid. Naisip niyang lumabas upang makisali, ngunit mas pinili niyang humiga na lang sa kama habang pilit na pinapawi ang kakaibang init na sumunggab sa kanyang pakiramdam.

​“Damn it,” mahinang buntong-hininga ni Marco habang nakatitig sa kisame.