LOGINKharris has the beauty, talent, and popularity but she seems to have no interest in it 'cause she only has eyes for her first love, Dos. But no matter how hard she tries, her love is unlikely to be reciprocatedㅡespecially when she received an invitation to his engagement party. Desperate to get over her unrequited feeling, she spends one passionate night with Dos' twin Uno; a billionaire and the firstborn son of a conglomerate of the mafia. The man who has his own unrequited love. Buong akala ni Kharris ay isang gabi ng kapusukan lamang ang nangyari ngunit hindi niya inaasahan na sa unang pagkakataon ay papayag siyang pumasok sa isang relasyon na purong pisikal lamang at walang attachment. Being friends with benefits. That was their original plan, but things began to change as Kharris and Uno's love-hate relationship grew stronger, and find themselves surrendering to a passionate love than they could have ever imagined. Nagbunga ang kanilang pagmamahalan, ngunit dahil sa isang pagkakamali at problema ay nagdesisyong lumayo si Kharris at palakihin nang mag-isa ang kanyang dinadala. 5 years later, iniwan si Kharris nang malaking utang ng kanyang ama matapos nitong magtago. To make it worse, ginawa pa siyang collateral kaya naman napilitin siyang magtrabaho bilang hostess sa isang high-end club na pagmamay-ari ng loan shark. At sadyang mapaglaro ang tadhana dahil ang kauna-unahan niyang naging customer ay walang iba kung hindi si Uno, ang ama ng kanyang anak.
View MoreALAS-NUEBE na ng mga sandaling iyon. Nasa kama na si Clara ng sandaling iyon, may hawak na libro kunwari ay nagbabasa kahit ang totoo ay hinihintay lang niyang tumabi ang asawa.
Kanina pa ito sa harap ng laptop, nagtatrabaho. Nang saglit itong tumigil para hilutin ang noo matapos alisin ang eyeglasses ay nagsalita siya, "Ethan, kanina ka pa riyan. Ipagpabukas mo na lang 'yan."
Nag-angat ito ng tingin pero binalewala lang ang sinabi niya at muling sinuot ang eyeglasses. "Tapusin ko lang 'to, mauna ka ng matulog."
Ngumiti si Clara, mariing pinaglapat ang labi. "Okay…" Nilapag niya ang libro sa side table saka nahiga sa kama. Inayos niya ang kumot habang nakatingin sa asawa.
Nang mapagtantong matatagalan pa talaga ito ay pumikit na siya. Ngunit makaraan ang ilang sandali ay hindi siya madalaw ng antok. Akmang babangon ng maramdaman niyang lumubog ang kabilang bahagi ng kama kaya sinamantala niya ang pagkakataon.
Pumaling siya ng higa sa pwesto ni Ethan at niyakap ito, dama ang init na nagmumula sa katawan nito kaya lihim siyang napangiti.
"Are you awake?" ani Ethan, sa malalim at namamaos na boses.
Nagmulat ng mata si Clara at mas pang nagsumiksik sa katawan nito. Gustong-gusto niya ang amoy ni Ethan pero madalas na ayaw nitong inaamoy niya.
"Gusto ko ng matulog," anas ni Ethan, pilit inaalis ang kamay nitong nakapulupot sa kanya.
Ngumiti lang si Clara, lalong kumapit. "Hmm… mas makakatulog ako ng ganito."
Napabuntong-hininga na lamang si Ethan sabay pikit, hinayaan na sa nais nito. Pero ilang sandali pa ay naramdaman niya ang unti-unting pagbaba ng kamay ni Clara hanggang sa tuluyan nang ipinasok sa loob ng kanyang damit. Mabilis siyang nagmulat sabay pigil sa kamay nito. "What are you doing?!"
Hindi sumagot si Clara, sa halip ay bumangon bigla at kumaibabaw sa asawa. Pagkatapos ay hinalikan ito sa labi na ikinabigla ni Ethan. Hinawakan siya sa magkabilang balikat upang pigilan ngunit lumaban siya.
Hinawakan ang mukha nito upang palalimin pa ang halik ngunit naitulak na siya nito.
"Not now, pagod ako," ani Ethan.
"Pero—" bago pa niya matapos ang sasabihin ay bigla itong bumangon at umalis sa kama, naiwan siyang naguguluhan.
Masakit para sa kanya na kahit mag-iisang taon na silang mag-asawa ay isang beses pa lang may nangyari sa kanila—iyon ay sa mismong araw pa ng kanilang kasal.
Gusto niyang isipin na busy lang si Ethan sa trabaho, pero may pagkakataong napapatanong siya sa sarili kung siya ba ang may mali?
Hindi ba siya maganda at kaakit-akit sa paningin nito na kahit halik man lang ay umiiwas ito?
"M-May problema ba tayo, Ethan?" mapait niyang tanong bago pa ito lumabas ng silid at matulog muli sa guest room kapag nais nitong umiwas.
Bumuntong-hininga si Ethan, hindi na humarap para hindi nito makita ang katotohanan. "Siyempre, wala. Pagod lang talaga ako." Sabay pihit sa doorknob, pero hindi pa man nabubuksan ang pinto ay may pahabol pang tanong ni Clara.
"Hindi mo na ba 'ko mahal? May iba na ba?"
Umismid si Ethan saka ito hinarap. "Ano bang sinasabi mo? Hindi ako nambababae. Alam mong wala akong panahon para riyan at busy ako sa kompanya… Sige na, matulog ka na."
"Then, dito ka na matulog. 'Di mo kailangan pumunta na naman sa guest room." Marahang tinapik-tapik ni Clara ang kama. "Sleep here." Matapos ay hindi na niya ito hinintay na bumalik ito sa kama at nahiga na patalikod. Mariing kagat ang ibabang labi upang pigilan ang pag-iyak.
Tahimik siyang lumuha hanggang sa makatulogan ang sama ng loob na nararamdaman.
Mga bandang alas-dos ng madaling araw ay nagising siya na nanunuyo ang lalamunan. Bumangon siya sa kama upang kumuha ng tubig na maiinom pero napansin niyang siya na lamang ang nasa kama.
Hindi na siya nag-abala pang hanapin ang asawa at masama pa rin ang loob. Palabas na siya ng makarinig ng ingay mula sa banyo, lagaslas ng tubig kaya lumapit siya akmang kakatok. "Ethan—"
Saktong bumukas ang pinto at bumungad ang asawa. Pareho silang nagkagulatan ngunit nakakapagtakang hindi naman ito bagong ligo pero pawisan, hinihingal at namumula ang leeg saka tenga.
"B-Ba't gising ka pa?"
"Ikaw. Anong ginagawa mo sa banyo ng ganitong oras?" tanong ni Clara.
Umiwas ng tingin si Ethan saka ito nilagpasan. "Nagbawas lang."
Hindi na nang-usisa pa si Clara. Lalabas na sana siya ng pamansin sa sink ang cellphone ng asawa, naiwan ito kaya pumasok siya, balak sanang ibalik.
Pero hindi pa man niya nahahawakan ay naunahan na siya ni Ethan. Pag-angat ng tingin ay may kaba sa mukha nito.
"Ilang beses ko bang sasabihin sa'yong ayoko ng pinapakialaman—"
"Sino 'yung nasa cellphone mo, Ethan?" putol ni Clara. "Nakita ko sa screen—"
Sa pagkakataong iyon ay si Ethan naman ang nag-cut off. "Anong babae? Sigurado ka sa nakita mo?"
Hindi nakasagot si Clara dahil pahapyaw lang niyang nakita ang screen ng cellphone. Pero tiyak niyang babae iyon at hindi siya dahil maikli at may kulay ang buhok.
"Baka namamalikmata ka lang," ani Ethan, sabay hawak sa balikat nito. "Ang mas mabuti pa'y matulog ka pa para hindi kung ano-ano ang nakikita mo." Sabay akay pabalik sa kama.
Nagpatianod naman si Clara, bumalik sa kama at muling natulog. Ngunit simula ng araw na iyon ay hindi na mawaglit sa kanya ang nakita.
Bumabagabag ang imaheng nakita niya, hindi man malinaw pero tiyak niyang ibang babae iyon. Hindi siya matatahimik hangga't hindi nalalaman ang totoo.
Dalawang linggo niyang palihim na sinusundan si Ethan kapag papunta na ito sa trabaho. Ganoon din sa hapon kapag pauwi na ito pero lagi lang dumidiretso ng uwi si Ethan, walang kakaiba sa routine nito.
Kaya minsan, kinukuwestiyon na niya ang sarili kung tama pa ba ang ginagawa niya? Masiyado na siyang naghihinala sa asawa.
Kilala niya si Ethan, alam niyang hindi nito magagawang magloko kaya bakit ganoon na lamang siya kung mag-isip?
"Ayos ka lang? Mukhang malalim ang iniisip mo, ah?"
Napalingon si Clara ng marinig ang boses na iyon. Awtomatiko siyang ngumiti ng tumabi sa kanya si Mina, asawa ng kapatid ni Ethan.
Nasa isang family gathering sila ng mga sandaling iyon at matapos ang dinner ay lumabas siya saglit upang magpahangin.
Habang malalim ang iniisip ay hindi niya napansin ang paglapit nito. "W-Wala, Ate."
"Anong wala? Tinatawag kita kanina pa, pero 'di ka sumasagot. Ano ba 'yun? Don't tell me, may problema kayo ni Ethan?"
Umiling-iling si Clara. "Hindi 'yun gano'n, Ate. Wala kaming problema… Ako lang," sabay bulong sa huling dalawang salita.
Nagtaas ng kilay si Mina, biglang na-curious. "Ano ba 'yun? Willing naman akong makinig kung gusto mo lang i-share."
Walang balak si Clara na ikwento ang kapraningan niya pero ng sandaling iyon, hindi niya napigilan ang sarili. May tiwala naman siya kay Mina na hindi ito magkukuwento sa iba.
"Ate… matagal mo ng kilala si Ethan, 'di ba?"
"Oo, almost a decade na rin. Ba't mo na tanong?"
"Ano… sa tingin ko, may ibang babae si Ethan," pag-amin niya habang mahigpit na hawak ang kamay.
Bumakas ang pagkamangha sa mukha ni Mina hanggang sa tuluyan itong natawa. "Ano? Imposible!"
Hiyang-hiya naman si Clara. "Alam ko, pero 'di ko lang maiwasan kasi…" saka niya kinuwento ang naganap ng gabing iyon. "Gusto lang malaman kung sino ang babaeng 'yun na nasa cellphone niya?"
Huminga nang malalim si Mina saka nagsalita, "Baka 'yung nakita mo ang… first love niya?"
"Who is she, Ate? Kilala mo ba?"
I took a glance into one of the mirrors. My hair was surprisingly neat considering the massive wind outside. Inayos ko ang suot kong sweater na hiniram ko kay Reo para matakpan ang suot kong uniform, matapos noon ay nilingon ko siya na hanggang ngayon ay nakasilip pa rin sa bintana ng kotse niya“I’m going to be okay.” Paninigurado ko. Tipid siyang tumango at nag-okay sign sa akin kahit alam ko na nag-aalala pa rin siya.“Okay, message me if something happens.” aniya at ngumiti naman ako. Hinintay ko siyang makaalis bago ako tuluyang pumasok sa hotel kung saan sumalubong sa akin sa entrance si Siegren. How did he know that I’m here already? More importantly, why do I need to meet his boss at the hotel?“Where’s Uno?” tanong ko na lamang nang ipasok ko ang kamay ko sa bulsa ng suot kong sweater.“Naghihintay siya sa rooftop.” ani Siegre
“Hi, Kharris.” bati sa akin ng schoolmate ko nang madaanan niya ang mesang kinauupuan ko. “Hello.” Bati ko pabalik, matapos noon ay nagtulakan sila ng kasama niya na akala mo’y elementary school na nag-aasaran dahil napansin ng crush. Napailing na lamang ako at tiningnan si Reo na naghihintay sa counter para kuhain ang pagkain na in-order niya. Imbes na sa cafeteria ay mas pinili naming kumain sa labas dahil baka magpakita na naman sa akin si Kathy. I don’t want to deal with her right now, hindi ngayong wala ako sa mood makipagtalo. Quota na sila sa akin kahapon, I need a Goddamn break! “Sigurado ka bang hindi ka kakain ng kanin?” tanong ni Reo nang ilapag niya ang tray sa mesa at maupo siya sa tapat ko. “Yeah, wala akong gana kumain.” sabi ko bago kuhain sa tray ang fries at sundae na pina-order ko sa kanya. “You should at least eat this burger, para may
“Kharris, we’re here.” ani Reo at doon lang napansin na nasa parking lot na kami ng school. Inalis ko ang pagkakasuot ng seatbelt ko ngunit nagkamali ako nang paggalaw ng braso ko kaya napadaing ako sa sakit.“Shit.” mura ko nang mapikit ako nang mariin.“What’s wrong?” nag-aalalang tanong ni Reo. Balak ko pa sana siyang sagutin pero nakahalata na siyang may mali sa braso ko. Kumunot ang noo niya at marahang hinawakan ang palapulsuhan ko.“It’s nothing—”“What the actual hell?” hindi makapaniwalang singhal niya nang iangat niya ang sleeve ko at makita ang mga mahahabang pasa roon gawa nang paglatay ng belt ni dad doon. Naitago ko na lamang ang labi ko at kahit masakit ay binawi ko ang palapulsuhan ko at ibinaba ang sleeve ko.“I’m okay.” tipid kong sabi, “I’m really okay.”“There’s no
**This chapter contains suicide that may be triggering. Read at your own risk.The sound of loud thunder wakes me up from my sleep. Marahan kong minulat ang mga mata ko at kinusot ‘yon nang makitang malakas ang ulan sa labas. Kinapa ko ang ilalim ng unan ko at bumangon nang maalalang naiwan ko nga pala ang phone ko sa attic. Marahan akong umalis sa kama at lumabas ng kwarto ngunit pagpasok ko sa attic ay awtomatiko akong napaupo nang paatras kasabay nang malakas na kidlat at kulog.Bumilis ang tibok ng puso ko at nagsimulang tumulo ang luha ko habang naka-angat ang tingin sa umugoy-ugoy na katawan ng pamilyar na pigura sa loob. Nakasabit ang katawan nito mula sa kisame habang dilat ang mga mata. Napatakip na lamang ako sa bibig ko at nang muling kumulog at kumidlat ay mas nakita ko nang malinaw kung sino iyong nakasabit.At that exact moment, a shiver went down my spine.“Mommy!”I woke up gasping for air as I t
“Ris!”“Kharris!”“Kharris Villa Luna!” Sunod-sunod akong kumurap nang marinig ang baritonong boses ni Uno. Tumingin ako sa labas at doon lang na-realize na nakahinto ang kotse niya.“Ah, were you






reviews