Kabanata 372

Nang magsimula na ang pamamaril, nakaalis na si Alex. Ngayon, pinatay niya ang mga ilaw, pinababa ang silid sa dilim.

Ilang sandali pa, muling bumukas ang mga ilaw, at isang tinig ang nagmula sa likuran ni Luther.

Napagtanto ni Luther na si Alex ay nakatayo sa likuran niya, hawak ang isang basag na piraso ng bote sa lalamunan ni Luther.

Pinagpawisan siya ng malamig. Paanong nakaiwas si Alex sa napakaraming bala? Hindi ito posible.

"Pinaplano mo bang maghiganti sa akin sa pagpatay sa mga babaeng iyon?" tanong ni Luther na nakapikit.

"No," sabi ni Alex, nagkibit-balikat. "Ang dalawang babaeng iyon ay mga mamamatay-tao, at ang kanilang mga kaluluwa ay nabahiran ng dugo ng maraming inosenteng tao. Malamang na mas masama pa sila kaysa sa iyo. Kung hindi, sa tingin mo ba ay hahayaan kitang patayin sila?"

"Mr. Ambrose, sigurado akong may magagawa tayo," sabi ni Luther, sabay tingin sa basag na bote. “Kung tutuusin, ako lang ang tao dito na maaari mong harapin.”

Naalala niya ang dating payo ni Tyson at sinubukan niyang maging matalino tungkol dito.

Isa sa kanyang mga tauhan, si Harley Gomez, ang nagtaas ng kanyang baril at tinutukan sina Luther at Alex.

“Anong ginagawa mo?” Umungol si Luther. "Baliw ka ba? Ibaba mo ang baril!" Alam niyang papatayin siya ni Alex. Kung tutuusin, tama si Alex. Si Luther ay hindi mabuting tao, at nakapatay siya ng daan-daang tao. Si Alex ay tila nagbubukod doon.

Umaasa pa rin si Luther na makaalis dito, kaya wala siyang balak na ihulog ang sarili niyang baril. Pero kung hindi umatras ang tangang Harley na iyon, baka mapatay niya si Luther.

Lumipat ang tingin ni Harley sa kanya, at pagkatapos ay binigyan niya si Luther ng isang malupit na ngiti.

"Mula sa sandaling lumuhod ka at nagmakaawa para sa iyong buhay, nawalan ka ng karapatang pamunuan kami," sabi ni Harley. "Isa kang kahihiyan sa Blood Brothers. Kung uuwi kami kasama mo ang pamamahala, papatayin tayong lahat ni Tyson."

"Huwag kang tanga. Parte ito ng plano!" Napasigaw si Luther, natakot nang mapagtanto niya ang nangyayari. “Hindi mo ba naiintindihan?”

"I'm sorry, boss," sabi ni Harley, nagkibit-balikat. "You know how it works. Hindi ka na namin masusundan."

Tinutukan ni Harley at hinila ang gatilyo, paulit-ulit na nagpaputok, na tinamaan si Luther.

Ang natitirang bahagi ng gang ay medyo hindi sigurado. Tahimik silang nakatayo, tumingin sa paligid at napansing wala na si Alex.

“Anong nangyayari dito?” Tanong ni Harley. Hindi siya makapaniwala sa kanyang mga mata. Paano nagawa ni Alex iyon?

Nakakabingi ang katahimikan.

Makalipas ang ilang minuto, bumalik sa paningin ko si Alex.

“Maaari kitang patayin isa-isa, at hinding-hindi mo ako makikitang darating,” nakangiting sabi niya sa kanila. "Pero hindi naman masyadong sporting 'yun, 'di ba? So, ito na ang isang pagkakataon mo. Sige. Shoot me." Ibinuka niya ang kanyang mga braso nang malapad.

Medyo natakot ang mga miyembro ng gang, ngunit nagalit din sila, kaya itinaas nila ang kanilang mga armas at nagsimulang barilin. Muli ay umiwas si Alex na matamaan, ngunit sa pagkakataong ito, sa halip na mawala ay dumiretso na siya sa kanila. Mabilis niyang tinungo ang silid, sabay-sabay na kinuha ang mga baril ng mga lalaki mula sa kanila. Tapos tumabi siya at tumingin sa mga lalaki.

Ang mga miyembro ng gang ay tumingin sa paligid, nagulat na ang kanilang mga baril ay nawala. Walang nangahas magsalita. Ang ilan sa kanila ay humaplos sa kanilang mga braso, malinaw na nakakaramdam ng kirot dahil sa puwersahang dinisarmahan.

Napagtanto nilang lahat na hindi sila katugma ni Alex, at ang kanilang misyon ay naging isang kabiguan.

"You win," sabi ni Harley, nakangising sabi sa kanya. "Ngunit pinirmahan mo ang sarili mong death warrant. Mula sa araw na ito, kaaway ka na ng Blood Brothers, at hindi mo na malalaman ang kapayapaan. Hindi kami titigil hangga't hindi ka namin napapatay."

“Ganun ba?” Tanong ni Alex na nakataas ang isang kilay. "Tinatakot mo ba ako? Alam mo, ililigtas ko ang iyong miserableng buhay, ngunit ngayon nagbago ang isip ko." Napangiti siya. Ang mga miyembro ng gang na ito ay pareho. Kahit na natatalo sila, nagpatuloy sila sa pagiging matigas.

Napatingin si Alex sa kanila. “Hindi ka ba hihingi sa akin ng awa, tulad ng ginawa ni Luther?” tanong niya.

Nanatiling tahimik ang lahat.

"Kung gayon maaari kayong lahat mamatay nang magkasama," sabi ni Alex.

“Maghintay!” sigaw ng isang lalaki, itinaas ang kanyang mga kamay. "Iligtas mo ang aking buhay."

Tumango si Alex at lumapit sa kanya. Pagkatapos ay sinuntok niya ang lalaki, na nagpakawala sa kanya.

"Pwede kang maging messenger ko," sabi ni Alex. "Pumunta ka at sabihin sa Blood Brothers kung ano ang nangyari dito." Kinaladkad niya ang lalaki sa kanyang paanan at pinigilan siya, nakatitig sa kanyang mga mata. Napalunok ang lalaki, halatang takot, at itinulak siya ni Alex. "Tumakbo ka. At huwag ka nang babalik dito."

Ang lalaki ay nakadapa palabas ng silid, kumilos nang mabilis hangga't maaari.

Nagsimulang tumawa ang ilan sa mga lalaki habang pinagmamasdan siyang tumakas, habang ang iba naman ay nanunuya.

Humarap si Alex sa kanila, kalmado ang ekspresyon. Dapat parusahan ang sinumang gustong manakit sa mga taong pinapahalagahan niya. Maging ang lalaking pinayagan niyang makatakas ay nabubuhay sa hiram na oras. Hinayaan lang siya ni Alex na mabuhay para makapag-ulat siya pabalik kay Tyson.

Tumingin siya sa paligid ng silid, at pagkatapos ay nagsimula siyang magtrabaho, na binabayaran ang bawat miyembro ng gang. Buti na lang at soundproofed ang kwarto kaya walang dumating para imbestigahan ang kaguluhan.

Nang matapos siya, tahimik ang silid.

"Wala kang dapat sisihin kundi ang sarili mo sa nangyari dito," sabi ni Alex. "Masyado kang lumayo." Lumabas siya at lumanghap ng sariwang hangin, nakaramdam ng kapayapaan.

Pagkaalis ni Alex, nagpadala si Art Steadman ng isang tao para linisin ang eksena at ipamukhang walang nangyari.

Ipinadala ni Art ang dalawang magagandang babae kay Luther, at hindi niya kayang i-trace pabalik sa kanya ang mga ito. Inaasahan niyang mahuhuli nang buhay si Luther at tanungin siya para malaman kung paano namatay ang kanyang anak.

Dati, napagpasyahan ni Art na si Chris ay pinatay ng Blood Brothers gang. Ngunit ngayon ay naghinala siya na si Alex at ang pamilya Clifton ang pumatay sa kanyang anak.