Home / Romance / KABIT (SPG) / Kabit 90."Ako lang naman ang uubos sa katas mo."🔞⚠️Spg

Share

Kabit 90."Ako lang naman ang uubos sa katas mo."🔞⚠️Spg

Author: Batino
last update publish date: 2026-09-26 15:49:22

“Ang marahas na pag-angkin na ito… katulad na katulad kay Roger! Imposible!” bulong ng kanyang isip habang patuloy siyang napapaigtad sa matinding sarap at kaba, hindi malaman kung ang lalaking kaharap ba ay isang estranghero o ang sarili niyang asawa.

“Bakit, kulang pa ba ang nararamdaman mo, Angela?” bulong ng nakamaskara habang mas hinigpitan ang hawak sa kanyang baywang, ang hininga nito ay mainit at dumadampi sa kanyang tainga.

“O baka naman kulang pa talaga ang mga nararanasan mo sa ib
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Garcia Emiaj
next chapter
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • KABIT (SPG)   Kabit 114. Angela : Point of View

    ANGELA: Point Of View Lumipas ang ilang mga oras… Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata, mabigat na mabigat pa ang aking ulo mula sa epekto ng gamot na itinurok sa aking swero. Subalit ang paggising na iyon ay agad na napalitan ng matinding gulat at pangamba nang makita ko ang isang anino na humahakbang papalapit sa aking higaan. “R-roger? A-anong ginagawa mo?” naguguluhang tanong ko, habang nanlalaki ang aking mga mata sa pagkakita ko sa hubad niyang katawan nakangisi ito habang lumalapit sa akin. “Angelaaaaaa! A-akin ka lang…” daing niya habang lumalapit, ang boses niya ay kakaiba—puno ng desperasyon, galit, at mabigat na paghinga na para bang nawala na siya sa sarili niyang katinuan. “Roger… okay ka lang ba?! R-roger, napag-usapan na natin ang tungkol dito, diba? Maselan ang pagbubuntis ko!” kinakabahang saad ko habang unti-unting umaatras patungo sa ulunan ng kama. Subalit hindi siya umimik. Blangko ang mga mata niya, at sa halip na makinig, dahan-dahan siyan

  • KABIT (SPG)   Kabit 113. Sa pagitan ng kamatayan at katotohanan, sino ang unang mawawala?

    Akmang tatawagan na sana ni Roger ang numero ni Marco nang biglang—“Toooot… toooottttt…”Umalingawngaw ang tunog ng ventilator sa loob ng silid, dahilan para agad siyang napalingon sa kanyang ina… subalit maya-maya pa ay napalitan ito ng isang nakakatakot na patuloy at matinis na tunog—hudyat na biglang bumabagsak ang mga vital signs ng Donya!Nanlaki ang mga mata ni Roger. Agad siyang napatalikod at natigilan habang nakikitang nag-aagaw-buhay ang kanyang ina sa higaan. “Mama! Hindi ka pa pwedeng mamatay, Mama!” sigaw ni Roger, habang nanginginig ang kanyang mga kamay. “Gumising ka mama! Kailangan ka pa namin!”sigaw niya.Dali-daling tumakbo si Roger patungo sa pinto at iniluwa ang pasilyo. Walang pakialam sa kanyang estado bilang CEO, nagwawala at desperadong sumigaw siya habang tumatawag ng tulong sa mga medical staff.“Doc! Doctor, ang Mama ko! Iligtas niyo ang Mama ko!” nanggagalit at basag ang boses na tawag ni Roger, habang nagmamadaling sumugod ang mga nurse at doktor papaso

  • KABIT (SPG)   Kabit 112. “Sa likod ng luha, pagtataksil ang naghihintay.”

    Paglabas na paglabas ni Roger sa silid ni Angela, agad na nawala ang kalmado at mapayapang ekspresyon sa kanyang mukha. Sinalubong siya ng mabigat na hangin at ng matinding pangamba habang naglalakad sa tahimik na pasilyo.“Anong gagawin ko? Saan ko pa hahanapin ang Inay niya?” mahina at nag-aalalang bulong niya sa sarili, habang mabilis na dinial sa kanyang telepono ang numero ng pinuno ng kanyang mga tauhan upang mag-utos ng mas mahigpit na paghahanap. Ngunit habang patuloy siyang naglalakad patungo sa kinaroroonan ng VIP Room kung nasaan ang kanyang mama, pinilit niyang isaayos ang kanyang sarili upang hindi mahalata ng iba ang kaguluhan sa kanyang isip.Sa loob ng VIP Room…“Hahaha… mamatay ka na riyan, matanda!” ang salbahing halakhak sa isip ni Rose habang nakayuko. Subalit kabaligtaran ng kanyang maitim na iniisip, ang mga mata niya ay biglang bumaha ng luha, sabay higpit ng hawak sa nanginginig at malamig na mga kamay ng Donya na tila ba nag-aagaw-buhay na sa kama.“Mama… kas

  • KABIT (SPG)   Kabit 111. Ang pagdadalan tao ni Angela sa Kambal.

    “K-Kuya Roger…!” basag at nanginginig na tawag ni Evice, pilit na inaabot ang direksyon kung saan dumaan si Roger. Ngunit ang totoo, isa na namang palabas ang lahat ng ito—nagpapanggap lamang siya at nag-aartista na parang agaw-buhay, kahit ang totoo ay wala naman siyang malubhang sugat kundi ilang galos at pahid ng pekeng dugo para makuha ang simpatiya ng mga tao. Nagtataka namang napalingon ang nurse na nagtutulak ng stretcher ni Evice. “Sino? Nasaan ang kuya mo?” tanong nito habang sinusundan ng tingin ang tinutukoy ng nag-aanyong biktima. “Y-yun siya! Si Roger Alfonzo!” pilit na pagmamakaawa ni Evice. “Please… pakisabi sa kanya ang nangyari sa amin ng ama ko! Tulungan niya kami…” Dahil sa paawa niyang boses, agad na lumapit ang nurse sa kinaroroonan ni Angela at sa kararating lang na si Roger na kakatapos lang galing sa lobby kung saan pinatikim niya ang asawa ng mapanghusgang babae kanina. Hinarang ng nurse si Roger na may bakas ng pag-aalala sa mukha. “Sir… kayo po ba ang

  • KABIT (SPG)   Kabit 110.

    “Bwaaaaaaah!”Isang malakas at biglaang pagsuka na naman ang kumawala kay Angela habang nakayuko sa gilid ng kama. Parang pinipiga ang buong sikmura niya sa labis na asim at hilo, habang ang mukha niya ay namumutla at pinagpapawisan nang malamig.“Hindi na kita pwedeng tiisin dito, dadalhin na kita sa ospital, mahal ko! Tama na ’to!” desididong saad ni Roger.Hindi na niya hinintay pang sumagot o tumanggi si Angela. Mabilis niyang binuhat ang asawa sa kanyang mga bisig, sinalo ang panghihina nito, at dali-daling nagtatakbo pababa ng silid habang kinakapa sa bulsa ang reserbang susi ng isa pa nilang kotse sa garahe.Kring! Kring! Kring!, sunod-sunod at matinis na tunog ng cellphone ni Roger mula sa kanyang bulsa ang umalingawngaw sa tahimik na hallway habang buhat-buhat niya si Angela pababa ng hagdan.“M-may tumatawag sa ’yo, Roger…” nanghihina at nanginginig na sambit ni Angela habang nakasandal ang ulo sa dibdib ng asawa, pilit na pinipigilan ang panlulumo ng katawan.“Hayaan muna ’

  • KABIT (SPG)   Kabit 109. “Sa mundo ng pagtataksil, iisa lang ang makakaupo sa trono.” 👑

    “Gruuuugggg!”Muling umalingawngaw ang malakas na tunog ng sikmura ni Angela. Sa tindi ng gutom at panghihina, hindi na niya napigilan pa ang sarili nang biglang umakyat ang asim sa kanyang lalamunan, dahilan para mabilis siyang mapatakbo patungo sa banyo ng kanilang silid at doon ay sunod-sunod na sumuka.Nag-aalalang sumunod si Roger sa pintuan ng banyo, bakas sa mukha ang matinding takot habang nakatingin sa asawang nakaluhod sa sahig.“Mahal kong asawa… anong nangyayari sa iyo?” nanginginig na tanong ni Roger, habang pilit na inaaabot ang likod ni Angela para himasin ito. “Kailangan mo nang madala sa ospital. Baka kung anong mangyari sa baby natin dahil sa matinding stress na pinagdaanan mo ngayon!”Nang huminto ang pagsusuka, dahan-dahang nag-angat ng mukha si Angela, maputla ang labi at nanginginig ang mga kamay na sumandal sa lababo.“H-hindi ako buntis, Roger…” mahina at basag na sagot ni Angela, sabay iling habang pinapahid ang gilid ng kanyang labi. “Pero… g-gusto kong kumai

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status