INICIAR SESIÓNAleron POVNakita ko ang post ni Guison sa social media. Medyo nalungkot at naiinggit ako sa mga picture na na-post niya. Ang sayang tignan ni Ralia, o baka um-acting lang siya. Ngayon, hindi ko na alam kung ano ang totoo. Alam kong actress si Ralia, kaya hindi ko mahulaan kung totoo bang masaya siya o acting lang niya ‘yon.Pero, nakakagulat makita na nasa fine dining restaurant silang dalawa. Tila sinosobrahan na rin ni Guison ang pag-e-effort para makuhang muli ang loob ng Ralia ko.Kung kagabi, ako ang masaya at si Guison ang parang miserable ang buhay, ngayon ay parang ako naman ang hindi mapakali. Hindi ako natutuwa sa nangyayari sa kanila. Si Ralia kasi ay sobrang lambot ng puso. Pakitaan mo lang ng mga magagandang asal, pakiligin at iparamdam na mahal na mahal mo siya, makakalimutan na niya agad ang mga pangit na nangyari sa nakaraan niya.Tang-ina kasi nitong si Guison, malakas ang kutob ko na may ibang plano na naman siya. Na para bang lahat ng babae, gusto na lang niyang pe
Ralia POVHindi ako handa sa araw na ‘to.Pagmulat ko pa lang ng mata, nagulat ako kasi hindi pumasok sa work si Guison. Karaniwan, wala na siya roon bago pa ako magising. Lagi siyang maagang umaalis para pumasok sa trabaho, laging may hinahabol na hindi natapos na work sa office, at laging akala mo ay mapapagalitan ng boss kapag na-late ng pasok sa work.Pero ngayong umaga, nandito pa rin siya sa tabi ko.Nakapulupot ang isang braso niya sa baywang ko, mabigat nga kasi tulog na tulog pa, mainit ang katawan, na parang wala na siyang pake sa trabaho niya at gusto na lang akong makasama sa bahay buong maghapon.“Hindi ka ba papasok, honey?” tanong ko sa kaniya habang paos pa ang boses ko.Umungol siya at ngumiti lang sa akin na parang good mood lang. “Hindi. I’ll take the day off.”Napalingon ako sa kaniya. “May sakit ka ba?”Umiling ulit siya. “Hindi. Gusto lang kitang ilabas ngayong araw, iyon ang plano ko, today.”Doon ako tuluyang nagising.Hindi niya ako nilalabas at ‘yung huli ay
Ralia POV“Aleron?! Talaga ba, Ralia? Kay Aleron ka matutulog ngayong gabi dahil iniiwasan mo ako?!”Lalong lumakas ang boses niya. Lalo na siyang nagalit. “Tangina, si Aleron ba ay nagugustuhan mo na? Naglalandian na ba kayo? Sa dinami-rami ng pagtutulugan mo, siya pa talaga ang naisip mo. Ang taong pinagseselosan ko pa. Talaga ngang ginagalit mo na rin ako, Ralia. Ito na ba ang ganti mo sa akin ngayon, ha?!”Humagulgol bigla si Guison. ‘Yung iyak na parang batang inagawan ng lollipop. Ngayon ko lang siyang nakitang ganiyan. Napaupo pa siya sa sahig ng pinto habang walang saplot. Grabe ang iyak niya ngayon. Pati ako ay parang nahawa at tuluyan nang naawa sa kaniya.“Sinasaktan mo na talaga ako, Ralia. Ang sakit-sakit na talaga. Sobrang sakit na, grabe ka gumanti. Grabe ka manakit. Hindi ako sanay ng ganito. Hindi ko gusto ng ganito. Lalaki ako, hindi dapat ako umiiyak, pero ang sakit-sakit na rin talaga.”Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Hanggang sa umupo ako sa tabi niya at puna
Ralia POVAlas diyes na ng gabi nung makauwi ako sa bahay namin ni Guison. Pagdating ko doon, lasing na lasing si Guison. Umiinom pa rin ito sa dining table.Lumapit ako sa kaniya. Tinapik ko ang balikat niya.“Sorry, na-late ako. May importante lang na nilakad. Hindi ko rin hawak ang phone ko maghapon dahil sa sobrang busy,” agad kong paliwanag sa kaniya.Ngumiti siya bigla. “Salamat at dumating ka pa rin. Tignan mo oh, hindi ko ginalaw ang nasa lamesa para makita mong nag-effort ako sa dinner natin ngayon.”Utal-utal na siya. Sinubukan pa niyang tumayo, pero muntik nang mabuwal. Mabuti at nakahawak pa rin siya sa lamesa. “Gusto mo bang ipainit ko ang mga pagkain. Kumain tayo, hindi pa rin ako nagdi-dinner kasi hinihintay talaga kita?”Umiling ako. Busog na busog na rin kasi ako. “Hindi naman siguro masisira ang mga pagkain na ‘yan. Lagay na lang natin sa fridge. Nakakain na rin kasi ako sa condo ni Felicity. Sobrang dami kong nakain, hindi ko na kayang kumain pa,” sagot ko sa kaniya
Aleron POVGalit na galit si Guison habang sinusuyod ang lahat ng parte ng condo ko. Lahat ay pinuntahan niya, kuwarto, banyo, closet room at pati mga kabinet at ilalim ng kama. Tahimik lang siya, hindi nagsasalita, pero malinaw na hinahanap niya talaga si Ralia.“Oh, ano, sasagot ka na ba sa akin? Anong ginagawa mo at tila may hinahanap ka?” tanong ko sa kaniya nung maupo na lang siya sa sofa sa sala. Hiningal siya sa paghahanap.“Si Ralia, hindi sumasagot sa akin. May dinner kasi kami sa bahay. Akala ko ay magkasama kayo. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa asawa kong ‘yun. Bigla na lang naging ganoon. Nagkapalit kami ng sitwasyon. Kung kailan nagseseryoso na ako sa kaniya ulit, siya naman itong parang ang cold at walang pake sa kaniya. Hindi ko rin maiwasang isiping baka nagloloko na siya ngayon.” Nung marinig ko ‘yun, kinabahan ako. Ibig sabihin ay nagbabalik-loob na talaga siya kay Ralia?Naalala ko, last message niya sa akin, sinabi niyang kalimutan ko na raw siya bilang kaib
Ralia POVHabang panay ang ring ng phone ko, nakaibabaw ako sa katawan ni Aleron na wala nang saplot. Nilulunod na naman niya ako sa masarap niyang halik. Sa tingin ko, kumain ng spicy food si Aleron, kaya siya ganito kalala sa kama. Ramdam ko ‘yung nakatayo niyang titë sa likuran ng puwët ko. Halikan pa lang ang nagaganap, galit na agad iyon.Napakasarap humalik ni Aleron. Ito rin talaga ‘yung ayokong madaliin. Gusto kong namnamin ang bawat laway na galing sa kaniya, bawat lambot ng labi niya at bawat amoy ng hininga niyang nakakagigil lalo. Naglalaban ang mga dila namin. Sobrang init ng mga hininga namin. Dito pa naman ako madaling manghina. ‘Yung tipong maglalagablab talaga ‘yung pakiramdam ko. Na para akong nalalasing, nawawala sa sarili, lalong lumalaban at lalong magiging bigay-todo.Tumigil lang kami sa paglalaplapan nung tumigil na rin ang pag-ring ng phone ko. Doon ko na binaba ang halik ko sa leeg niya. Sinisipsip ko ‘yon at sinadyang lagyan ng marka habang ang mga kamay ko







