MasukSylaila POVMay kakaiba akong napansin pagkagising ko ngayong umaga. Hindi ko agad maipaliwanag kung ano iyon. Nakatingin lang ako sa kisame ng apartment habang nakahiga, nakayakap si Isla sa tagiliran ko. Karaniwan kasi, kapag nagigising ako sa umaga, parang may mabigat na nakapatong sa ulo ko. Madalas masakit ang sentido ko. Minsan naman, pakiramdam ko ay lutang ako at hindi ko maalala agad kung anong araw o anong plano ko.Pero ngayon, aba, wala. Walang sakit ng ulo. Walang bigat sa pakiramdam. Walang kakaibang pagkalito. Para bang mahimbing at maayos talaga ang tulog ko.Napaupo ako sa higaan at napatingin sa bintana.Tahimik pa ang paligid. Malamig ang simoy ng hangin na pumapasok mula sa labas at dinig na dinig dito ang nakaka-relax na alon ng dagat.Hindi ko alam kung epekto ba ito ng pagtira namin sa Colmenares Town o dahil mas naging maayos ang buhay namin nitong mga nakaraang linggo dahil wala na si Nardo.Saka, ramdam kong parang mas malakas ang katawan ko kumpara dati.“Na
Sylaila POVPagkauwi namin galing palengke, wala na kaming sinayang na oras. Diretso agad kami ni Lusing sa kusina. Nakapatong na sa lamesa ang mga pinamili naming karne ng baboy, tenga ng baboy, at mga manok. Mabigat ang mga dala namin kanina, pero ngayon mas mabigat ang trabaho dahil kailangan pa naming ihanda ang lahat para sa paninda bukas.“Unahin na natin asikasuhin ang mga karne bago pa tayo tamarin,” sabi ni Lusing.“Tama, para mamayang gabi, paghiga ay tulog na agad tayo.”Habang si Isla naman ay busy na naman sa pagkukulay ng mga new books niya, agad naming inilabas ang malalaking palanggana. Isa-isang binuksan ang mga supot. Pagkatapos ay sinimulan naming hugasan ang mga karne sa ilalim ng umaagos na tubig ng gripo dito sa likod ng apartment.Malamig ang tubig na dumadaloy sa mga kamay ko habang nililinis ko ang mga manok. May mga nagsasabing hindi na raw kailangang hugasan ang karne, pero nakasanayan na namin iyon para masigurong malinis bago timplahan at ihanda.Pagkatapo
Sylaila POVAlas tres ng hapon na ako nagising.Sa totoo lang, kung hindi pa gumalaw-galaw si Isla sa tabi ko, baka mas matagal pa akong nakatulog. Ramdam na ramdam ko pa rin kasi ang pagod mula sa opening namin kanina ni Lusing.Dahan-dahan akong nagmulat ng mata at tumingin sa kisame. Ilang segundo rin akong nakatulala bago ko naalala ang nangyari buong umaga.Ang pila, usok ng ihawan, ang halos walang tigil na pag-iihaw ko ng mga barbecue, at ang dami ng customer.Napangiti ako agad. Hindi pa rin ako makapaniwala.“Nanay”Napalingon ako kay Isla. Gising na rin siya at nakangiting nakatingin sa akin.“Ano, gutom ka na?”“Gatas po, gusto ko ng gatas,” sagot niya.Tumango ako at saka siya hinalikan sa pisngi.Pagbangon ko, tinimpla ko na siya ng gatas. Kumuha na rin ako sa fridge ng isang cupcake at saka ko nilagay sa platito.“Isla, anak, oh, mag-merienda ka na,” sabi ko sa kaniya, kaya dali-dali siyang tumakbo sa lamesa.Paglabas ko ng apartment, nakita ko agad si Lusing na nakatayo
Sylaila POVNandito na kami ni Lusing at Isla sa puwesto dito sa palengke. Tagaktak ang pawis namin pareho dahil paghahakot.Amoy na amoy ko na ang pinaghalong usok ng uling at matamis na timpla ng barbecue na binabad namin kaninang madaling-araw. Nakakakaba at nakaka-excite nang sabay.Kaya habang inaayos ko ang mga nakatusok na pork barbecue, manok, at hotdog sa lalagyan, hindi ko maiwasang mapangiti.“Ready ka na ba talaga?” tanong ni Lusing habang inaayos ang kaha sa cashier.Napalingon ako sa kaniya at tumango.“Ready na. Ikaw ba?”“Ready na ready. Sana lang may bumili na agad.”“Siyempre meron naman ‘yan.”Kahit sinabi ko iyon, pareho kaming kinakabahan.Umupo na si Lusing sa puwesto niya sa cashier habang ako naman ay pumuwesto sa harap ng ihawan.Maya-maya, may unang customer na agad kaya nagkatinginan kaming dalawa ni Lusing. Mabuti na lang at behave si Isla sa may loob ng cashier, doon ito nagkukulay ng mga book niya.“Ate, limang barbecue po.”Halos mapatalon ako sa tuwa. “
Sylaila POVAlas tres pa lang ng madaling-araw ay gising na ako. Madilim pa ang paligid at halos alon ng dagat palang ang maririnig.Kahit inaantok pa ako, mabilis akong bumangon. Alam kong marami kaming kailangang gawin ni Lusing ngayong araw. Ilang araw pa lamang kaming nagsisimula sa negosyo namin, kaya gusto naming siguraduhing maayos ang lahat ng ihahain namin sa mga customer.Sakto, kumakatok na sa apartment ko si Lusing kaya mukhang gising na rin siya.“Good morning, Ate Ila,” bati niya.Ngumiti ako. “Good morning, Lusing. Oras na ulit para mag-work,” sagot ko.Nakasuot na siya ng apron at nakatali na rin ang buhok niya.Nandito sa apartment ko ang mga aasikasuhin. Nakahilera na sa lamesa ang mga sangkap na gagamitin namin. May mga manok, liempo, tenga ng baboy, hotdog, at mga karne para sa barbecue.Nakakatuwang tingnan dahil parang unti-unti nang nagiging totoo ang pangarap naming negosyo.Kahapon lang kasi ay naisipan naming magdagdag ng ibang iihawin o menu para marami-rami
Sylaila POVMarami ang nagsabing mahirap magsimula ng negosyo, lalo na kung kapos sa puhunan at walang kasiguraduhan kung kikita ba ito o hindi. Pero para sa akin, mas mahirap ang manatili sa isang sitwasyong alam mong hindi ka na masaya at wala nang pag-asang umunlad.Simula nung matikman ko ang recipe ni Lusing, hindi na nawala sa isip ko ang business na iyon.Isang gabi, habang nakaupo kami sa labas ng apartment at nagkakape, napag-usapan namin ang tungkol sa kanyang espesyal na recipe ng barbecue at inihaw na manok. Hindi ko rin makalimutan talaga at napakasarap kasi.“Lusing,” sabi ko sa kanya, “sayang naman ang talento mo sa mga recipe ng sauce mo. Bakit hindi tayo magnegosyo?”Napatingin siya sa akin at bahagyang natawa.“Negosyo? Naku, Ate Ila, saan naman tayo kukuha ng puhunan?” tanong niya.“May kaunti naman akong naipon. Tapos ikaw, may recipe ka. Puwede nating pagsamahin ang kakayahan natin.”Napaisip siya nang ilang sandali. Nakita kong parang may pag-aalinlangan pa rin s
Ilaria POVPagkagising ko ng umaga, tahimik. Walang tao sa mansion. Wala sina Mama at Papa, pati na rin si Sylaila. Naisip kong baka ginala nila si Sylaila, pero kasi pati si Manang Lumen ay wala. Hindi na ako nagtanong kay Keilys, busy kasi ako sa pagkain ng almusal ko. Medyo masama pa rin ang tim
Keilys POVNung makumpleto na namin ang lahat ng kailangan, umalis na kami. Mabuti na lang at agad na tinawagan ni Papa Sylas ang driver ng yate. Nung papaalis na kami, dapat ay si Vandall ang magpapaandar ng yate, pero aminado siyang hindi pa niya galamay iyon, pero mabuti na nga lang at dumating
Ilaria POVIsang buwan na ang lumipas mula noong unang beses kaming nagpunta sa OB-GYNE. Isang buwan ng paghihintay, panghuhula, at tahimik na pagdarasal tuwing gabi na sana ay tuloy na tuloy na ang pagbubuntis ko.Paalis kami ngayon ni Keilys. Nakaupo ako sa passenger seat ng kotse niya, kabado ak
Ilaria POVNasa labas na ang lahat ng boys, parang mga batang sigawan nang sigawan sa swimming pool area. Nakatanaw lang ako sa bintana, bawal makisali at baka kung mapaano pa ako.Masaya akong makita silang gano’n. Lalo na si Keilys. Bihira siyang maging ganap na carefree, kaya hinahayaan ko lang







