LOGINPagkatapos nilang kumain ay nag-ayos na at pinuntahan si Pretzel sa bahay nito. Hindi na si Tyler tumawag o nagpasabi kay Pretzel na pupunta sila. Ang gusto daw nito ay surpresahin ang dalaga para hindi ito nakapaghanda.Pagdating nila sa isang malaking bahay na doon lang din sa loob ng subdivision na iyon, ay agad silang bumaba. Si Pretzel ay nagkakape sa garden kasama ang lagi nitong kasamang lalaki na malamang ay bodyguard nito.Pero habang papalapit ay may kakaiba siyang naramdaman sa dalawa. Parang hindi lang bodyguard ang relasyon ng mga ito. Makikita naman sa galaw ng lalaki. Mukhang may pagtingin ito kay Pretzel. Si Pretzel naman ay mukhang hindi nakikita kung paano ito titigan ng lalaki.“Pretzel!” sigaw ni Tyler. Nanlaki ang mga mata nito nang makita sila. Agad namang umalis ang bodyguard dahil sinenyasan ito ni Pretzel.“T-tyler, Jolisa. What brings you here?” agad nitong ngiti pero alam niyang peke lang iyon. “Sana nagpasabi kayong pupunta kayo para nakapaghanda man lang a
JOLISA'S POV:Maaga siyang nagising at nakaramdam ng bigat sa kanyang tiyan. Ang braso ni Tyler ay naroon at yakap-yakap siya. Halos magkadikit ang mga katawan nila.Napangiti siya nang maalala ang nangyari sa kanila kagabi. Hindi lang isang round ang ginawa nila, kundi hanggang sa mapagod siya at siya na lang ang nagmakaawa na pagpahinga naman sila. Tyler was like a monster in bed last night, at hindi niya din naman pinigilan ang lalaki. She loves what he is doing to her body. Every touch, every kiss... every inch of it.Ganito siguro talaga kapag mahal mo ang isang tao. Handa kang ibigay ang lahat sa iyo.Pagkatapos ng lahat ng kaguluhan at kapag naamin na niya ang tunay niyang nararamdaman kay Tyler, sana ay lubusan na silang sasaya, nang walang Pretzel na manggugulo sa kanila at walang Tiffany na dulot ng nakaraan.Dahan-dahan siyang bumaba sa kama, ingat na ingat na hindi magising si Tyler sa tabi niya. Lumabas siya ng bahay para magpahangin sandali. Bumalik siya sa tambayan sa i
TYLER'S POV:Hindi dalawin ng antok si Tyle nang gabing iyon. Sa kabila ng katahimikan ng paligid, tanging ang mahinang paghinga ni Jolisa ang naririnig niya. Katatapos lang nilang mag-sex, at ngayon ay mahimbing itong natutulog sa kanyang mga bisig.Dapat sana ay umaapaw ang saya sa kanyang puso. Kahit wala pa itong naaalala mula sa nakaraan, muling ipinagkatiwala ni Jolisa ang sarili sa kanya. Isang malaking hakbang iyon, ang ibigay ang sarili sa kabila ng kawalan ng alaala ay patunay lamang ng isang malalim at likas na tiwala. At wala naman siyang ibang hangad kundi ang alagaan at asikasuhin ang dalaga.Ngunit sa gitna ng init ng kanilang pagmamahalan, tila may malamig na hanging humahaplos sa batok niya. Hindi niya maalis sa isipan si Pretzel. Sinisiraan siya nito.Napabuntong-hininga siya. Hindi ito ang unang pagkakataon, noong dinala niya si Tiffany rito sa Baguio, ganoon din ang ginawa ni Pretzel, umaasta itong parang siya ang tunay na girlfriend.Pinilit niyang intindihin ang
"I told you, love... we're just getting started," wika ni Tyler habang ang mga kamay ay bumababa sa pagitan ng kanyang mga hita.Sinimulang galugarin ni Tyler ang pinakasensitibong bahagi niya gamit ang daliri nito. Ang bawat paghagod ay tila musikang nagpapatalon sa puso niya.Napaangat ang kanyang katawan sa kama nang ang daliri nito ay nilalaro na ang kanyang tinggil. Sa bawat galaw ni Tyler, tila nawawala ang lahat ng pag-aalinlangan niya tungkol sa mga sinabi ni Pretzel. "Ahhh.... ahhhh.... shit!" Hindi niya napigilang bumulalas. Para itong may kinakalikot sa loob ng kanyang kweba na hindi mahanap-hanap.At ang pinakamasarap ay nilapit nito ang ulo sa pagitan ng kanyang mga hita at doon dinilaan ang kanyang hiwa. Lalo siyang nalagutan ng hininga. Para siyang namatay ng ilang segundo."Ohh... fuck...""Naaalala mo na ba, Jolisa... kung paano tayo kainit sa kama?" biro ni Tyler sa kanya."Shut up and continue what you're doing, Tyler. Don't stop... please don't stop.""Hahaha... a
At doon nakahinga nang maluwag si Tyler. "Salamat naman at nagustuhan mo.. Simula ngayon ay ako muna ang magluluto ha. Huwag ka munang magagalaw habang may sakit ka. I will take care of you, Jolisa.""Thanks, Tyler..."She appreciates Tyler's effort kahit may konti siyang pag-aalinlangan. At pinapanalangin niyang sana walang katotohanan ang mga sinabi ni Pretzel, kung hindi ay malulungkot talaga siya. Hindi niya alam ang gagawin kung mawawala si Tyler sa kanya."After nito, ano ang gusto mong gawin? Gusto mo bang mag-malling tayo? Bibili tayo ng cellphone mo?""Pagod pa ako ngayon, pwede bukas na lang? Gusto kong maglinis ng garden.""What? Huwag na.. Mapapagod ka lang." pigil ni Tyler."Hindi... hindi ako magpapagod. Gusto ko lang na makakita ng mga magagandang bulaklak."Sandaling napaisip si Tyler. "Sige, pero sasamahan kita. Baka kapag iniwan kita kung ano na naman ang gagawin mo...""Sige..." nakangiting sabi niya.Pagkatapos nilang kumain at maglinis ng kusina ay magkahawak-kama
Ang huling sinabi ni Pretzel ay tila isang malamig na babala na dumikit sa balat niya, isang paalala na hindi ito titigil hangga’t hindi siya tuluyang napapatahimik.At doon… bumalik ang lahat. Parang biglang nabuksan ang isang pinto sa isip niya na matagal nang nakasarado. Isa-isang sumiksik ang alaala, mga pira-pirasong eksenang unti-unting nagiging malinaw.Naalala niya... Naalala niya kung bakit siya napunta sa ospital, Kung bakit siya nawalan ng malay. Hindi iyon aksidente, Pinagtangkaan siyang patayin ni Jolisa!Noong mga panahong mag-isa lang siya sa bahay. Noong akala niya ay ligtas siya. Hindi niya alam na may sariling susi si Pretzel… na malaya itong nakakapasok… na matagal na pala siyang minamanmanan.Kaya pala... Kaya pala palagi itong naroroon, Kaya pala tila hindi siya iniiwan. Hindi iyon pag-aalala, binabantayan siya, naghihintay kung kailan siya makakaalala, dahil magiging delikado iyon para kay Pretzel sakaling ibunyag niya ang lahat.Humigpit ang pagkakahawak niya sa
Hindi niya mapigilang ngumiti habang nakasakay sa elevator papunta sa kanyang opisina. Hanggang ngayon ay tila kinikiliti pa rin ang petchay niya sa pang-aakit ni Clarkson sa kanya. She can’t wait na matulog sa suit nito mamaya.Pagpasok niya ng opisina ay hindi pa rin napalis ang ngiti sa kanyang
Marahan siyang tumango. "Nakikipag-usap na ang kidnaper kay Ninong James. Handa na kaming magbigay ng ransom. Naghihintay na lang ako kung saan dadalhin ang pera para makuha ka, babe."Nakita niyang namasa ang mga mata ni Aria.“Binayaran ko ang kidnaper. Nakipag-areglo ako sa kanila. Tinapatan ko
Muling napuno ng katahimikan ang silid, ngunit hindi na iyon mabigat kagaya kanina. Sa halip, may kakaibang gaan na bumalot sa lahat, parang unti-unting humupa ang lahat ng sakit, takot, at galit na matagal nang kinikimkim ng bawat isa.Ramdam niya ang init ng palad ni Aria sa kanyang kamay. Sa kab
“Sige. Babayaran ko rin ang ransom niya.”Unti-unti itong ngumisi. “Hahaha… salamat naman kung gano’n, Miss Blacksmith.”“Akin na ang bag ko,” sambit niya. Agad namang umalis ang lalaki at pagbalik nito ay dala niya ang bag niya.Kinuha niya ang kanyang checkbook at sinulat ang malaking halaga para







