Sa mansion nang mga Harrington ay nakaluhod si Nathan at nanginnginig sa takot.
“Dad, hindi ko naman inaakalang may mangyayaring ganun kahapon. I was just having fun with that woman.”
“Talaga ba? Mukhang hindi naman, gustong-gusto mo nga. Sa tingin mo makapangyarihan ka na? Suki ka ng mga prostitute and you’re throwing me that?”
“Dad, wala akong magawa. Mahigit isang taon na kaming engaged ni Amber pero hindi siya nagpapahawak sa’kin. Lalaki ako, may pangangailangan rin ako.”
“Hayop.” Malamig na komento ni Arthur na kakarating lang sa pintuan ng bahay ng mga Harrington.
Lumapit siya at susuntukin na sana ito pero nang akmang itataas na sana niya ang kamay niya ay nahimatay ito.
-
Matalim ang titig ng manager ni Amber sa kanya na para bang gusto nitong buksan ang ulo nito para makita kung ano ang laman ng utak nito.
“Yes, you can sleep with anyone else. Pero si West Lancaster? Amber, gusto mo bang mawalan ng trabaho? Puwede ka niyang ireport for soliciting a prostitute.”
“So inaamin niyang p****k siya?”
“Sino ba ang mas mawawalan, ikaw na makukulong o siya na p****k? Amber, hindi ka pa nga nakakasimula ng pundasyon mo sa showbiz tapos ganito na.”
Ramdam ni Amber ang galit ni Susie at pinipigilan lang nitong murahin siya.
“Alam mo bang maraming artista ang gustong maging abogado si West?”
Masakit ang ulo niya kaya ayaw na niyang pahabain ang away nila, at umangkla sa katabi. “Anyway, matutulog na’ko kaya ‘wag mo na’kong pagalitan. Wala ka ring mapapala HAHAH! What if aralin mo ang public relations para walang mawala sa’kin?”
Ang mga endorsements, pelikula, at patalastas niya ay dahil lang sa kanyang status na galing sa kanyang pamilya. Kung sakali mang mabuwag ang kontrata niya, ay mas malaking kawalan sa kanya.
“Oo nga pala. Pinaalis na ng bansa si Nathan ang babaeng iyon ng mga Harrington.”
“Oh? Kelan pa?” Nagulat siya sa nalaman. Hindi pa nga siya nakakaganti e pinaalis na kaagad. Ano kaya ang iniisip ng mga Harrington? “Binibiro mo ba ako?”
“Nagbibiro ba’ko? Nawalan ng malay ang daddy mo sa bahay niyo dahil sa sobrang gulit. Ngayon, hindi sigurado ang buhay ng daddy mo. Pinagplanuhan yata nila, lalo na’t buntis ‘yung babae.”
Hindi siya nakaimik. Nagpahinto siya sa isang spa dahil kahapon pa niya gustong magrelax, hindi naman niya alam na hindi pala siya hiyang sa paglalasing at may nangyari pa. pero bago pa man siya pumasok ay may tumawag na sa kanya.
“Mamamatay na ang daddy mo, bumalik ka agad.”
Napaupo naman siya uli sa kotse. Takang-taka naman si Susie kung bakit bumalik ito kaagad. “Lagi niya nalang sinasabi na mamamatay siya, mamamatay ba talaga siya?”
“Dami mong tanong. Ang Kuya mo at ang ibang anak niya sa labas ay papunta na. Kung magpapahuli ka, wala kang makukuha.”
Ang matanda ng pamilya Harrington ay isang malanding tao. Ang gusto nitong tao sa buhay niya ay babaeng nasa bente anyos palang at hindi nga ito nagbago kahit nang tumanda siya.
Sa pagtanda nito, iilang anak sa labas ang patuloy na sumusulpot sa bahay nito. Ang kanyang ina na si Mildred, ang ikalawang asa ng matanda, ay hindi na nagugulat sa mga pangyayaring iyon. Wala itong pakialam kung ilan ang anak nito sa labas, pero kailangan niyang makakuha ng mana mula rito.
Nang makabalik si Amber sa lumang mansion nila, agad siyang hinila ni Mildred sa kwarto. “Maghanap ka ng abogado at tingnan kung paano paghahatiin ang ari-arian niya.”
“Sinabi ko na ba? Walang will.”
“Pakiramdam ko e malala na talaga ngayon. Kailangan natin ang mabuting abogado para lang kung ano ang mangyari…”
“Sino ba ang naiisip mo?”
“West Lancaster.”
“Pfft…” May nangyari palang sa kanila tapos ngayon magmamakaawa siya? “Iba nalang.”
“Hindi pa siya natatalo sa kasaysayan ng Pilipinas,” determinadong saad ni Mildred.
“Mommy, may nangyari palang sa’min. Hindi ‘yan magandang idea.”
“Isn’t that perfect? Mas mabilis magagawa ang mga bagay pagkatapos ng sex. Gusto mo bang mapunta sa mga anak sa labas ang mamanahin mo?”
“Amethyst Bertrice, 10 billion o 1 billion, pumili ka.”
Napaisip naman si Amber. Sino ba ang gagawa ng maling desisyon para sa isang bobong desisyon? 10 billion dapat.
“Galing ka palang sa issue. At alam na ng Harrington na mamamatay na ang daddy mo kaya ang iba ay nagpaabroad na para umiwas sa atensyon ng media. At ikaw na hindi kayang mabuhay nang walang suporta sa daddy mo, matitira ka dito. Ang kikitain mo sa trabaho mo e lilipas rin ‘yan. Pagkatapos ng dalawang taon o higit pa, babalik si Nathan kasama ang anak at asawa niya para insultuhin ka sa tingin mo ba kakayanin mo?”
Syempre hindi. Hindi niya magagawang tumingin lang kung sakaling dumating ang araw na iyon. Hindi siya magpapatalo. Matatanggap niya ang maging mahirap pero ang yabangan ng isang Nathan Whitmore? Hindi niya iyon matatanggap.
Isa itong napakalaking kahihiyan.
“Pupunta na’ko.”
Sa marangyang katahimikan ng villa ni Amber, halos hindi gumagalaw ang oras. Madilim ang silid, tanging ilang malalamlam na ilaw sa sulok ang kumikislap sa mapuputing pader, parang mga alingawngaw na hindi matahimik. Nakaupo si Blake sa isang malambot na upuang nakaharap sa salamin, hawak ang kanyang telepono habang panaka-nakang sumisilip sa babaeng nakahilata sa sofa. Si Amber, na natatakpan ang mga mata ng malamig na eye mask, ay parang inubos ang lahat ng kanyang luha buong maghapon.Hindi pa rin humuhupa ang tensyon sa paligid. Ang init ng mga nangyari kanina ay nananatili sa hangin, kumakapit sa bawat sulok ng silid. Bukas pa rin ang comment section ng live broadcast ni Amber at walang tigil ang pagbulwak ng mga opinyon, paratang, at intriga mula sa mga manonood. Minsan ay hindi napigilan ni Blake ang mapangiti habang binabasa ang mga komento.Tuloy-tuloy sa pag-scroll si Blake, tila ba naghahanap ng kasagutan sa sariling tanong. Ano nga kaya ang nasa isip ni Nicolas habang nan
Pamilyar na pamilyar na ang presensya ni Amber Harrington sa presinto. Para bang bahagi na siya ng araw-araw na gulo, isang mukhang hindi na kinakailangang ipakilala. Sa dami ng beses na siya'y nasangkot sa mga eskandalong kinasasangkutan ng mga sikat at may pangalan, halos naging routine na sa mga opisyal ang pagtanggap sa kanya. Subalit sa likod ng kanyang matatag at magarang panlabas, alam ng lahat na hindi niya sinasadyang lumikha ng ingay. Sadyang ganito ang mundo kung saan siya kabilang, isang mundong puno ng kamera, tsismis, at kasinungalingan na binabalot ng ilaw at palakpakan.Ngunit ngayong gabi, hindi si Amber lamang ang sanhi ng kaguluhan.Nakatayo si Nathan sa gitna ng silid, basang-basa at halos hubad, parang bagong ligo sa ulan pero walang kahit anong kasariwaan sa kanyang hitsura. Sa tabi niya, si Amber ay waring bumangon mula sa isang trahedya, ang kanyang buhok ay nakalugay at basa, ang kanyang suot ay parang kinaladkad sa baha, at ang kanyang titig ay tila hindi angk
Punung-puno ng ingay ang loob ng ballroom, parang dagat na sumisigaw at umaalon. Pero sa gitna ng ingay, sa mismong sentro ng bulwagan, isang salita lang ang bumulusok na parang kidlat sa katahimikan ng mga tao.“Putangina.”Kasunod ang halakhakan. Tila ba isang kabataan ang sumigaw, nagpipigil ng tawa habang nakatingin sa gitna ng kaguluhan.“Ang astig ni Amber!”“Walang awa kapag nagkakalmutan na. Walang habag.”“Sandali lang… 'Di ba si West 'yun?”Tumigil ang mundo ni Nathan. Nawalan ng kulay ang kanyang mukha, parang piniga ng kapalaran at itinapon sa harap ng lahat. Nakapako siya sa kinatatayuan, parang estatwa ng kahihiyan, habang ang mga bulung-bulungan ay unti-unting lumalakas. Ramdam niya ang tibok ng puso sa kanyang tainga, bumibilis, parang tambol na nagpapahayag ng panganib. Hindi na niya kailangang lumingon. Alam na niyang pinagtatawanan siya. Nilulunod siya ng mga matang sabik sa iskandalo.Ginagawang palabas ni Amber ang kanyang pagkasira—at ginagawa niya ito nang may s
Ang hangin sa tabing-dagat ay malamig, ngunit hindi iyon sapat upang pawiin ang init ng tensyon na bumabalot sa paligid. Sa gitna ng umpukan, bumulwak ang isang tinig, malamig, matalim, at puno ng galit.“Charlene, saan ka na naman gumapang ngayon?” Malinaw at buo ang boses ng babae, tila kutsilyong dumadaplís sa balat. “Talagang wala kang hiya. At ngayon, nagpapaawa ka pa? Huwag mong sabihing nakalimutan mo na kung paano mo ako dinuraan at tinapakan noon, literal. Ngayon, kunwari ka pang inosente. Noon, sobrang landi mo. Nakabuyangyang ka pa sa harap ng camera. Napanood ko ‘yon, buong-buo. ‘Yan ba ang balak mong ipamana sa anak mo?”Parang apoy na pinandiligan ng gasolina ang reaksyon ng mga tao. Mula sa mga bulong at ungol, naging lantaran ang mga reaksiyon. Napuno ng ingay ang paligid, bawat isa’y nag-aabang sa susunod na mangyayari.Ngunit hindi pa tapos ang babae. “At sasabihin mong ako ang masama? Ang tapang mong umakto, pero ngayon takot kang mapag-usapan? Kung sa sinaunang pana
“Hindi ko akalaing mahilig si Miss Harrington sa mga balita tungkol sa ekonomiya,” ani West, malamig ang tono nito habang panakaw na sinulyapan si Amber mula sa kanyang kinauupuan sa loob ng sasakyan.Ikinuyom ni Amber ang isang hibla ng buhok sa daliri at tumikhim, halos nakangisi. “Gusto ko lang namang mas maintindihan si Attorney Lancaster.”Kalmado ang ngiti sa kanyang labi ngunit malinaw ang intensyon sa kanyang salita. Hindi siya hangal. Hindi dapat nag-aaksaya ng panahon ang isang babae sa lalaking hindi niya pa lubusang kilala. Lalo na kung sakaling ang lalaking ito ay walang-wala pala. Nakakatawang trahedya iyon.Pero sa kaibuturan ng kanyang isipan, alam niyang hindi ganoon si West. Ang lalaking ito, kaya ang kahit anong uri ng buhay, maliban na lamang sa pagiging miserable.Hindi na sumagot si West. Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata at may bahagyang kurbang nabuo sa kanyang labi, isang mapait na ngiting hindi umabot sa kanyang mga mata. Hindi siya naniwala sa palusot ni
Napatitig lamang si Amber kay West, hindi makapaniwala sa kanyang narinig. Parang may umalingawngaw na tanong sa kanyang isipan; seryoso ba talaga ito? Sa dami ng pwede niyang maramdaman sa sandaling iyon, hindi niya alam kung alin ang uunahin. Gusto niyang matawa dahil parang biro lang ang lahat. Ngunit may parte rin sa kanya na gustong manuntok dahil hindi niya maintindihan kung anong larong pinasok ni West, at kung bakit pakiramdam niya ay unti-unti siyang hinihigop nito sa isang mundong puno ng tukso.“Sigurado akong nasisiraan ka na ng bait,” mariing sambit ni Amber, kasabay ng pagyuko upang damputin ang kanyang bra. Hindi na siya tumingin pa kay West. Sa halip, buong determinasyon siyang nag-ayos ng sarili, handang umalis, handang limutin ang kakaibang tensyon na unti-unting namumuo sa pagitan nila.Ngunit bago pa siya makalakad palayo, mabilis na inabot ni West ang kanyang pulso. Mahigpit, ngunit hindi marahas. Parang sinasabi ng kanyang pagkakahawak na hindi pa tapos ang usapa