Kabanata 4

Hilam sa luha ang aking mga mata at walang paglagyan sa kaba at takot ang aking puso.

"Ma, parang awa niyo na po! Palabasin niyo ako rito." Puno ng pagmamakaawang hagulhol ko kasabay ng malakas na pagkatok ko sa pintuan.

Ngunit inabot na lamang ako ng kapaguran dahil imposibleng may magbubukas nito. Napadausdos na yakap yakap ko ang aking mga tuhod habang walang tigil sa pag agos ang aking mga luha. Biglang gumuho lahat ng magagandang pangarap at mithiin ko sa buhay. Hindi ko aakalaing isang malaking bangungot pala ang mararanasan ko sa kamay ng isang mapagbalat kayong babae.

Ngayon papaano na? Papaano ako makakawala?

Maya maya pa ay napansin kong may pumihit ng doorknob kaya agad akong napatayo. Ngunit agad ding napaatras ng masilayan kong pumasok ang isang may edad na lalaki.

"Wow!"

Bulalas agad nito habang nakatutok ang mga mata sa akin na puno ng pagnanasa at pagkatakam kaya halos nagsitayuan lahat ng balahibo ko sa katawan. Tantiya ko'y nasa singkwenta anyos na ito, singkit ang mga mata at maputi na mukhang intsik kaya marahil ay ito na nga ang tinutukoy ni Rosana kanina na si Mr. Chui.

Oo, Rosana na lamang ang tawag ko sa kanya sa aking isipan dahil peke lang din naman ang pagkatao niya. At hindi rin siya karespe- respeto dahil napakasama niyang babae para gamitin ang isang inosenteng kagaya ko alang alang sa pera.

Nanginginig akong napaatras papalayo. "Hu---wag! Huwag po. Maaawa po kayo sa 'kin. Bata pa po ako at maraming pangarap sa buhay." Humahagulhol na pakiusap ko.

Malapad at matunog itong ngumisi. "Iyon nga ang gusto at hinahanap ko eh, bata at presko." Anito kaya mas lalo akong nahintakutan.

Agad kong inilibot ang mga mata sa bawat sulok upang makahanap ng kahit anumang gamit na maaaring pangdepensa ko sa sarili.

"But you're lucky anyway dahil may kapansanan na ako at hindi ko na maipagsasawa itong alaga ko sa lagusan mo." Sunod na pahayag nito na bahagyang nagpatigil sa akin.

"Binayaran kita para bigyan ako ng aliw sa pamamagitan ng pagsasayaw. I want you to dance like a whore in front of me. Iyong sayaw na sobrang nakakaakit." Nakangising turan pa nito kaya napalunok ako ng mariin.

I-- ibig ba niyang sabihin ay sasayawan ko lang siya? Hin-- hindi niya gagalawin ang pinakainiingatan kong pagkababae?

Pumitik ito sa ere kaya napakurap ako ng makailang beses. Humakbang pa ito ng humakbang hanggang sa huminto sa may upuan at naupo na parang hari.

"Oh ano pang hinihintay mo? Do what I say now dahil sayang ang oras. Ang laki laki pa naman ng ibinayad ko sayo." Mariing sambit nito saka isinalin sa baso ang bote ng alak na nasa table.

Bigla na lamang may tumugtog na senswal na musika kaya mas lalong dumiin ang pagyakap ko sa aking sarili. Hindi ko alam ang gagawin dahil natatakot ako, nahihiya, naiilang. Ganitong sayaw ang itinuro sa akin ng malditang baklang alipores ni Rosana kaya alam ko sa sarili ko na kaya ko naman. Kaya ko sana kaso parang naging tuod ang buo kong katawan at hindi ko man lang ito magawang igalaw.

"Shit! Ano na? Don't waste my time and money you bitch! Or else lalabas ako ngayon dito at kukunin ko ang ibinayad ko sayo kay Osang!" Di makapaghintay at mababanaag na ang pagkairita sa boses ni Mr.Chui kaya ramdam ko ay tototohanin nito ang sinabi anumang segundo.

At kapag ginawa niya iyon? Ako ang malilintikan ng bruhang bugaw na Rosana na yon! Ako ang magiging kuwawa!

"Sasayaw ka lang naman Emeryn. Sayaw lang. Walang mawawala sayo. Hayaan mo ang manyakis na 'to na magpakabusog sa mga mata niya basta ang mahalaga uuwi kang buong buo pa rin ang puri." Mariing sigaw ng aking utak dahilan para kumalma ako at napabuga ng malalim na buntong hininga.

Pinunasan ko ang basang mga mata at mukha saka napabuntong hininga ng makailang ulit upang kumuha ng lakas ng loob.

"He--- heto na po Mr. Chui. Sa-- sasayaw na po." Nauutal na wika ko saka pinilit na igalaw ang balakang.

[ Now Playing: Careless Whisper by George Michael ]

Ipinikit ko ang mga mata habang senswal na iginagalaw ang aking katawan kasabay ng ritmo ng musika. Ginagaya ko ang itinuro sa akin kahit pa diring diri ako sa kalaswaang ito. Diring diri man ako pero ginagawa ko pa rin dahil buhay ko ang nakasalalay dito. Kahit pa nawawalan ako ng pag asa ay hindi ko naman gugustuhin na malagutan na lamang ng hininga ng wala man lang kalaban laban.

"Oh fuck! Ganyan nga! Ang galing mo. Ang galing galing!"

Rinig ko ang lakas ng boses ni Mr. Chui habang wala itong pakundangan sa pagpalakpak. Napalunok ako ng mariin at ipinagpatuloy pa ang pagalaw habang nanatiling nakapikit lang ang mga mata para makapagfocus ako sa ginagawa kahit ba labag na labag ito ng kalooban ko.

"Kung buhay lang sana itong alaga ko ay tiyak kanina pa ito tinitigasan. Shit ka! Ang sarap sarap mo! Nakakagigil ka!" Mahalay pa na bulalas ng bibig nito. Ang ipinagpapasalamat ko nalang talaga ay hindi ito nanghahawak o nanghihipo ng katawan dahil kontento na itong nakaupo habang nakangising pinapanood ang pagsasayaw ko.

At kahit pa ang baba ng tingin ng gurang na ito sa pagkatao ko ay wala na akong pakialam pa dahil wala akong ibang gusto ngayon kundi matapos na ang gabing ito.

At tila ba dininig ng tadhana ang kahilingan ko dahil makalipas lang ang ilang minuto ay natapos na nga ang musika kaya nanghihina at hinihingal akong napahinto.

"Ahaixt! I really really want more. Sumayaw ka pa!" Hiyaw pa nito at hindi ko inasahan ang ilang makakapal na libo na bigla na lamang nitong inihagis sa ere kaya namilog ang mga mata ko.

Ang dami... ang dami daming pera...

"Money is never a problem my woman! Sumayaw ka pa at magbabayad ako kahit na magkano pa hahahaha" Nakangising bulalas pa ni Mr. Chui sabay lagok muli ng alak.

Napapikit ko ng mariin at makailang ulit na napabuga ng malalim na buntong hininga. Namangha man ako sa nakikitang maraming salapi na nagkalat sa sahig ay hindi ko naman pinangarap na kumita sa ganito kaduming paraan. Ni minsan ay hindi pumasok sa isipan ko na magiging ganito ang kahihinatnan ng buhay ko kahit pa laki lamang ako sa bahay ampunan.

Pero sa pagkakataong ito ay wala na naman akong magawa kundi ang maging sunod sunuran alang alang sa aking kaligtasan.

At sa pangalawang pagkakataon ay may tumunog na namang senswal na musika kaya napaluha na lamang ako habang muling iginagalaw ang katawan.

At ang ilang minuto ay nadagdagan pa ng nadagdagan hanggang sa hindi ko na namalayan ang paglipas ng mga oras. Ni hindi ko na mabilang kung ilang musika na ang naisayaw ko. At kung hindi pa nakatulog si Mr. Chui dahil sa kalasingan ay hindi ako matatapos.

Ramdam na ramdam ko na ang pangangalay at kapaguran ng aking katawan pero balak ko na saka na lamang magpahinga pagkauwi namin sa mansyon.

Hinihingal man ay pinilit kong lumuhod upang pulutin ang libo libong pera na paulit ulit inihagis ni Mr. Chui sa tuwing natutuwa siya sa pagsasayaw ko. Balak kong itago ito para kung sakali mang makatakas ako ay may magagamit ako. Napakarami nito kaya napakalaking tulong na nito para panimula ko.

Ngunit limang piraso pa lamang ng isang libo ang napulot ko nang bigla na lamang bumukas ang pintuan.

Bigla na lamang akong nilukob ng kaba nang bumungad sa akin ang namimilog na mga mata ni Rosana.

"At ano sa tingin mo yang ginagawa mo huh!? Pera ko yan!!!"

Bulyaw nito saka napakabilis ng naging hakbang nito papalapit sa akin at agarang hinablot ang pera sa kamay ko.

"Tang ina ka! Pagnanakawan mo pa ako huh!" Gigil na asik nito saka hinawakan ang magkabilang panga ko saka nito binitiwan ng malakas kaya muntikan na akong mapasubsob sa sahig, mabuti na lang at mabilis kong naitukod ang mga kamay ko.

"Wala kang makukuha ni pisong duling kasi ako ang nagpapakain sayo! Pinatira kita sa mansyon ko at napakaayos ng hinihigaan mo. Nagbubuhay prinsesa ka na nga kaya sa tingin mo ba libre lahat ng yon? Ano ka sinuswerte ha? Ngayon pa nga lang kita napakinabangan eh!" Inis na litanya pa nito kaya hindi ko na napigilan ang sarili na sumagot.

"Mas gugustuhin ko pang bumalik na lamang sa bahay ampunan kahit pa sa napakasimpleng pamumuhay lang keysa tratuhin niyo akong parang hayop! Hindi ko hiniling sayo ang buhay na prinsesang sinasabi mo lalo na kung kapalit nun ang puri at dangal ko. Sadyang napakasinungaling mo lang kaya nabilog mo kaming lahat! Ang sama sama mo!" Buong tapang na bulyaw ko. Hindi. Hindi pwedeng hindi ko labanan ang kasamaan ng babaeng ito.

"Tang ina ka! Anong sabi mo ha? Ang lakas ng loob mong pagsalitaan ako ng ganyan huh!" Namumula ito lalo dahil sa galit at gigil na gigil itong sumugod.

Ngunit bago pa man lumipad ang kamay nito sa aking pisngi ay napaghandaan ko na ito kaya mabilis ko itong nahawakan.

Kaya dala ng nagpupuyos kong damdamin ay buong tapang akong tumayo saka hinila ng malakas ang buhok nito.

"Ah shit! Ang buhok ko! Ahhhhh!" Pilit ang pagpupumiglas nito pero dala ng nag aalab kong damdamin ay para akong nagkaroon pa ng karagdagang lakas para ipagtanggol ang aking sarili.

"Lumaki akong may respeto sa matatanda. Pero ang napakasamang matanda na kagaya mo ay hindi karespe- respeto." Asik ko at buong lakas itong binitawan kaya ito naman ay humandusay sa sahig.

"Ahhh walanghiya kang babae ka!" Sigaw nito pero kinuha ko na ang pagkakataon para mabilisa na lumabas at makatakas.

Ngunit pagkalabas ng pagkalabas ko ng pintuan ay bumungad agad sa aking mga mata ang mga malalaking bulas na lalaki na agarang humawak ng mahigit sa aking mga braso kaya para akong mababalian ng buto.

"Ang lakas ng loob mong hayop ka! Huwag niyo hahayaang makatakas ang babaeng yan! Magbabayad kang bwisit ka!"

Umalingawngaw sa galit na galit na boses ni Rosana kaya napapikit na lamang ako at buong tapang na inihahanda ang sarili para sa ipapataw nitong kaparusahan.

PS. [MAY NAGBABASA PO BA? YOUR COMMENTS ARE HIGHLY APPRECIATED.]