MasukThank you so much for unlocking chapters, staying up late, laughing, crying or even getting angry with my characters. Mahal ko kayo!
“Who is he again?” tanong ni Zion.Napakurap si Theo.“Neil Madrigal, sir. Kamag-anak yata ni Don Julian.”“Find out everything about him.”“Sir, may I remind you… aplikante lang siya.”Dahan-dahang lumingon si Zion.“Of course. Full background check. Very normal HR process.”Binalik ni Zion ang tingin sa monitor.Sa screen, naglalakad na si Cassandra palabas ng lobby. Magaan ang mukha nito.“Sir.”Hindi inalis ni Zion ang tingin sa malaking monitor sa loob ng private office niya. Nasa screen pa rin ang paused footage ng lobby, si Cassandra, hawak ang folder, nakangiti habang kausap ang lalaking aplikante.Si Neil Madrigal.Hindi niya gusto ang ngiti ng lalaki.Mas lalo niyang hindi gusto na ngumiti pabalik si Cassandra.“What?” malamig niyang tanong.Pumasok si Theo dala ang tablet. “Full exam result ni Mrs. Saavedra.”Doon lang bahagyang gumalaw ang mga mata ni Zion.“Written communication, almost perfect. Client response, excellent. Situational judgment, impressive. Grammar, above
Makalipas ang halos isang oras na byahe, bumaba si Cassandra sa harap ng Silver Lining Tower.Tumingala siya sa pinakamataas na gusali sa bansa. Salamin at bakal ang kabuuan nito, kumikislap sa sikat ng araw. Sa tuktok, nakaukit ang pangalan. Silver Lining Corporation.Huminga siya nang malalim. Madalang siyang tumuntong sa kumpanya nila kahit pa lumaki siya sa pamilyang sanay magpatakbo ng negosyo.Maraming aplikante sa lobby.Pumila siya. May kaba kahit kumpyansa naman siya.Sa gilid, may dalawang empleyadong pabulong na nag-uusap.“Darating daw si Sir James today.”“Ha? Sa main floor?”“Hindi. Executive floor lang siguro. Alam mo naman ’yon, bihira magpakita.”Napakunot ang noo ni Cassandra.Sir James?Lumingon siya sa aplikanteng babae sa unahan niya. “Excuse me, si Sir James ba ang mag-i-interview?”Napatingin ang babae sa kanya na parang nakapagtanong siya kung puwede bang umakyat sa buwan.“Si Sir James?” ulit nito. “Hindi. CEO siya.”“CEO?”Tumango ang babae. “Pero bihira siya
Nabura ang liwanag sa mata ni Cassandra.“Ah,” mahinang sabi nito. “Para kay Fiona ba ’yan?”Sasabihin sana niyang hindi.Pero ang lumabas sa bibig niya ay, “Yeah. Para sa kanya.”Gusto niyang bawiin agad.Pero huli na.Ngumiti si Cassandra.“Ang ganda. Simple pero elegante. Bagay sa kanya.”Tahimik ito saglit bago muling nagsalita. “Hhmm, nga pala, nagpasa ako ng application sa Silver Lining Corporation.”Nanigas si Zion.“What?”“Maghahanap ako ng work para matulungan ka. Sayang din ang pinag-aralan ko kung hindi magagamit, di ba?”Silver Lining.Kumpanya niya.“Withdraw it,” malamig niyang sabi.Kumunot ang noo nito. “Bakit?”“Basta.”“Hindi ba dapat matuwa ka? Gusto kong makatulong. Gusto kong hindi lang ako pabigat sa’yo.”Nag-vibrate ang phone niya.“Sir, confirmed. Cassandra Saavedra submitted an application to Silver Lining Corporation. Should I reject discreetly?”Saavedra.Ginamit nito ang apelyido niya.Dahan-dahan siyang napatingin kay Cassandra.Muling nag-message si Theo
Yes, siya si Zion James Saavedra, ang CEO ng Silver Lining Corporation, isa sa pinakamalaking construction companies sa loob at labas ng bansa.“Sa dinami-dami ng babae, bakit si Fiona pa ang pinapunta mo?”Sumulyap si Theo sa rearview mirror. “Sir, siya ang pinaka-effective.”“Effective?” Nanlamig ang boses ni Zion. “Kapag hindi ’yan sumunod sa napag-usapan, mananagot ka sa akin. Makulit ang babaeng ‘yon.”“Sir, sa lahat ng babaeng naghabol sa inyo, siya ang pinaka-nakakainis.”Matalim na tumingin si Zion sa salamin.Theo cleared his throat.Sumandal si Zion sa leather seat, pero hindi nawala ang tension sa balikat niya.“Basta ayoko ng dagdag na sakit ng ulo.”Natahimik si Theo ng ilang segundo.“The apartment? Safe ba?” tanong ni Zion.“Secured,” sagot ni Theo. “Binabantayan siya ni Aling Elena. She said Mrs. Saavedra asked her to teach cooking, laundry, and basic budgeting.”Napatingin si Zion sa bintana.“Alam kong hindi siya tatagal at babalik sa kanila,” sabi niya.“Sir, hindi
Binunggo pa ang balikat niya ni Fiona.“Dinalahan kita ng pagkain para hindi mo na piliting kainin ang hindi mo gusto.”Kinuha ni Zion ang paper bag. “Salamat. Nag-abala ka pa. Tara, kumain ka muna.”“Hindi na, male-late ako sa work,” sagot ni Fiona. “I’m just making sure you eat real food.” Nagpaalam na ito at umalis na.Para bang hindi pagkain ang niluto ni Cassandra. Para bang hindi real ang pagod niya.Tahimik niyang inihain ang sariling niluto at ang dala ni Fiona. Hindi siya nagsalita habang kumakain si Zion.“Hindi ka kakain?” tanong nito.“Mamaya na busog pa ako,” pagsisinungaling niya.Pagkatapos ng almusal, umalis na si Zion.Nang maiwan si Cassandra, dinala niya ang labahin sa likod ng apartment. Doon, sa tabi ng lumang gripo, tahimik siyang nagkusot ng damit.Hanggang sa lumabo ang paningin niya.Tumulo ang luha sa tubig na may sabon.Mabilis niya iyong pinunasan gamit ang likod ng kamay. Pero lalo lang dumami. Napapagod na siya.Hindi niya narinig na bumukas ang pinto.Hi
Nanigas si Zion.Hindi ito agad lumingon.“Zion, girlfriend mo ba siya?” ulit niya.Tahimik nitong ipinagpatuloy ang paghuhugas ng plato.At sa bawat sandaling hindi ito sumasagot, parang kumikirot ang dibdib niya.Kasi minsan, mas malupit ang katahimikan kaysa anumang salita.Dahan-dahang humarap si Zion. Walang galit sa mukha nito. Iyon ang mas nakakatakot. Kung nagalit ito, baka mas madali niyang tiisin. Pero ang nakita niya sa mata nito ay pag-iwas. At isang lihim na hindi nito gustong ibigay.“It’s complicated,” sabi nito.Napangiti siya nang mapait.Complicated.Ang salitang ginagamit ng mga taong ayaw magsabi ng totoo.Kumuha siya ng banig at inilatag sa sahig. Hinaplos niya ang gilid nito, inayos ang maliit na unan at kumot na ginamit niya kagabi. Maliit na ritwal na agad niyang natutuhan.“Sana habang kasal tayo,” pagpapatuloy niya, “maging loyal tayo sa isa’t isa.”Hindi ito sumagot agad.Naramdaman niyang nakatingin ito sa kanya habang inaayos niya ang banig. Hindi niya ito
Hindi agad nakapagsalita si Lucas. Nagkunwaring hindi naniniwala kay Maya."Tell me, you're just kidding. Wala pang nakakakita sa CEO. Umamim ka nga, gusto mo ba ang CEO at may plano kang makipaglapit sa kanya?" ani Lucas na nagpadismaya kay Maya.So, totoong it's just all a game. Tiyak na ang kasa
Nakaharap si Lucas sa dokumentong magpapalaya sa kanya kay Maya, ngunit magbibigkis naman sa kanya kay Camille.Kinuha niya ang ballpen. Hindi niya maigalaw ang kamay.Nakangiti si Camille sa tabi niya. “You did the right thing, my love.”Pero bago pa man tumama ang ballpen sa papel.Isang malakas
Nakatingin si Maya sa kawalan.“Hindi pa ako handa, Ate,” mahina niyang sabi.Nilingon siya ni Mira, marahang inihalo ang kape sa tasa. “Maya, limang taon na. Hindi mo pwedeng itago habambuhay ang totoo lalo at nasa isang industriya kayo. Nakita mo naman, ilang beses ng muntik kayong magkita.”Umili
Bumuhos ang ulan sa kabuuan ng expo grounds. Tahimik ang paligid, maliban sa tunog ng tubig na pumapalo sa lupa.Sa loob ng tent, nakaupo si Maya, yakap ang tuhod at hindi gumagalaw.Nanginginig ang mga kamay habang pinagmamasdan ang tela na naghihiwalay sa kanya at sa kabilang tent.Lumapit si Luc







