로그인“Sino si Alexander Alarcon?” tanong niya.Hindi agad sumagot si Neil.Doon pa lang, alam na niyang may mas mabigat pa sa likod ng pangalang iyon.“Base sa records na nahanap ko,” maingat nitong sabi, “siya ang dating may-ari ng lupa. At kung tama ang family registry na naka-attach dito…”Huminto ito.“Neil.”Lumunok ito.“Ama siya ni Theodore Alarcon. Ng asawa mo.”“May pangalan ba ng representative ng Stonebridge?” tanong niya.“Alexander Alarcon ang registered owner. May isa pang pangalan sa attached old correspondence, Damian Alarcon. Possibly father niya or older relative.”Napapikit si Fiona.Kung lupa ito ng pamilya ni Theo… paano napunta sa mga Ayala?At kung alam niya iyon, bakit hindi niya sinabi?Mas masakit na tanong ang sumunod.Kaya ba ito lumapit sa kanya noon pa lang dahil dito?Hindi ba siya talagang minahal nito?Siya ba ang pinakamadaling daan papasok sa pamilya Ayala?“Fiona?” tawag ni Neil.Minulat niya ang mga mata.“May iba pa ba?”“A few scanned correspondence.
Bago pa masagot ni Fiona ang tawag, may bagong mensahe mula kay Angel na lumitaw sa screen.“Theo, nasa atin na ang certified copy ng old title at deed of sale ng kinatatayuan ng Ayala Tower. Malinaw na peke ang pirma ng daddy mo. Malaking ebidensya ito para mabawi mo ang lupa sa mga Ayala.”Nanlamig ang mga daliri niya.Stonebridge.Ayala Tower.Muling nag-vibrate ang phone. Isa pang mensahe.“Don’t wait too long. If you’re filing against the Ayala transfer, you need a lawyer who can handle land recovery and corporate fraud.”Parang biglang huminto ang tibok ng puso niya.Dahan-dahan siyang napatingin kay Theo.Mahimbing pa rin itong natutulog sa tabi niya. Payapa ang mukha. Nakasandal ang isang kamay sa unan niya, na para bang kahit sa pagtulog ay hinahanap pa rin siya.Ilang oras lang ang nakalipas, hinawakan siya nito na para bang siya ang tahanan.Ngayon, hindi na niya alam kung tahanan ba siya.O daan lamang para sa pansariling kapakanan nito.Muling tumawag si Angel.Ibinalik n
“Theo?”Hindi agad sumagot si Theo sa tanong ni Fiona.“Kailan mo pa ako minahal?”Sa halip na tumingin sa kanya, itinuon nito ang mata sa dagat. Tahimik ang seaside café, maliban sa mahihinang alon at musikang halos nilulunod ng hangin.“Mas matagal kaysa sa iniisip mo.”“Gaano katagal?”Bahagyang humigpit ang hawak nito sa kamay niya.“Long enough to know I never really stopped.”Nanikip ang dibdib ni Fiona.Bago pa siya makapagtanong muli, yumuko si Theo at hinalikan siya nang marahan sa noo.Pagkatapos ng café, dinala siya ni Theo sa condo unit nito malapit sa seaside. Tahimik ang lugar, may tanaw sa madilim na tubig at ilaw ng malalayong bangka.“Theo, ang ganda ng view dito sa condo mo.”“Mas maganda ka.”Inirapan niya ito. “Nambola ka pa.”Binigyan siya nito ng kaunting wine.“To more nights like this,” sabi ni Fiona.“To us,” bulong ni Theo.May lumang love song na tumugtog mula sa speaker. Inabot ni Theo ang kamay niya.“Dance with me?”Tumango siya.Sa gitna ng sala, dahan-d
“Ibig sabihin, siya ang nagpakabit ng wiretapping device,” sabi ng isang director.“Siya rin ang nagbigay ng proposal sa Crestline,” dagdag ng isa.Nagsimulang tumaas ang mga boses sa paligid ng mesa.Sa kabilang bahagi, nanatiling tahimik si Don Leandro.Si Warren ang unang nagsalita nang malakas.“Traydor pala si Director Villareal.” Umiling ito, tila hindi makapaniwala. “May posibilidad na may kinalaman din siya sa nawawalang pondo.”Mas lumakas ang bulungan.Napatingin dito si Fiona.Napakabilis nitong idinugtong ang nawawalang pera sa pangalan ni Director Villareal.“Wiretapping, unauthorized access, at paglabas ng confidential files pa lamang ang may ebidensya tayo. Hindi natin siya hahatulan sa krimeng wala pa tayong patunay.”“Tumakas siya,” sagot ni Warren. “That says enough.”“Hindi sa korte.”Bahagyang ngumiti si Warren.“Of course. We should be fair.”“Exactly.”Kahit nasaktan siya ng ginawa ng ninong niya, hindi niya hahayaang gamitin ito para itago ang iba pang posibleng
“Fiona--”“Ninong, sagutin ninyo ako.”Mabigat na napabuntong-hininga si Director Villareal.“Hindi ko gustong umabot sa ganito.”Inilapag ni Fiona sa mesa ang access records. “Ipapasa ko ito sa legal department at sa mga pulis kapag hindi ninyo ipinaliwanag kung bakit pangalan ninyo ang nasa authorization.”Hindi nagmakaawa ang kanyang ninong. Tahimik lamang itong nakatingin sa kanya.“Your father trusted me,” sabi nito. “And I failed him.”“Ninong, bakit?” aniyang maluha-luha.“Payo ko lang, bumaba ka na lang sa posisyon mo. Kapag ginawa mo iyon, matatapos ang problema mo.”Nanlamig ang mga daliri niya.“Anong ibig ninyong sabihin?”“Palugi na ang Ayala Premier. Wala ka nang magagawa para isalba ito.”“Ninong, bago pa makarating kay Daddy o sa mga pulis ang ginawa ninyong pagbibigay ng project proposal ng kumpanya, sabihin ninyo sa akin ang totoo.”Tumingin ito sa kanya.May lungkot sa mga mata nito.Hindi ito nagsalita.Tumayo lamang ito at kinuha ang coat sa likod ng upuan.“Kapag
“Takot lang siguro ang ninong mo.”“O baka tama siya.”“Hindi.”“Paano mo nasisiguro?”“Dahil alam kong matapang ka.” Hinawakan nito ang baba niya at iniangat ang mukha niya. “Hindi pa tapos ang laban, Fiona.”Tinitigan niya ang mga mata nito.Hinawakan niya ang kuwelyo ng blouse nito at hinalikan ito.Saglit na natigilan si Theo bago marahang humawak sa baywang niya.Maikli lamang sana ang halik.Pero nang tangkain niyang lumayo, hinabol siya ni Theo at muling idinikit ang labi sa kanya, mas mabagal, mas maingat, na para bang pinapaalala nitong hindi siya nag-iisa.Nang maghiwalay sila, napatingin ito sa itaas na sulok ng silid.“May camera.”Bigla niya itong binitawan. Bumalik siya sa kanyang upuan.Hindi na naghintay si Fiona ng susunod na araw para gumawa ng hakbang.Kinuha niya ang cellphone at hinanap ang numerong ilang taon na niyang hindi tinatawagan.Charlotte Romano.Minsan itong naging kaklase niya. Minsan ding naging pinakamalapit niyang katunggali.Sinagot na ni Charlotte
Napakunot ang noo ni Brent. “Mayaman?”Candice shrugged. “CEO ka. May pinapangalagaang image. Hindi ako makakatulong sa reputasyon mo. Baka nga pinagtatawanan ka na ng mga empleyado sa Timeless.”Brent turned to her slowly. Yung tingin niya, hindi na teasing. Kundi lalaking nagmamahal.“Walang dahi
“Bakit ka nakangiti?” tanong ni Brent.“Hindi ako nakangiti,” mabilis na bawi ni Candice.Tumawa ang binata. Binuksan nito ang stereo at nagpatugtog ng music. Love songs pa talaga.Dumating sila sa isang restaurant na halatang hindi basta-basta, warm lights, glass walls, at mga taong naka-semi-form
Nagtama ang mga mata nila.“Daryl…” basag ang boses ni Iris. “Bakit nasa’yo ’to?”Humakbang si ito palapit, dahan-dahan, parang takot na baka mabasag siya sa maling salita. Inangat nito ang kamay, akmang kukunin ang box, pero hindi niya inagaw. Hindi rin niya hinila.“Hon,” pakiusap ni Daryl, panick
Bumalik ang tingin ni Candice kay Maya.“Actually, hindi ko pa din sure kung ano ang gagawin ko,” bulong niya.Lumapit si Maya, hindi na nagtanong pa. Niyakap siya ng kaibigan.“Kung anuman ang desisyon mo,” sabi ni Maya sa tenga niya, “suportahan kita.”At doon na bumigay si Candice. Napaluha siya

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





