The Billionaire Who Hates Me

LYRAʼS POV

Nakatayo ako sa harap ng dambuhalang pinto ng penthouse sa Aristhos Tower. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ko ang maliit na itim na card na may gintong numero. Sa labas, ramdam ko pa rin ang lamig ng ulan na tumatagos sa suot kong manipis na damit, pero mas matindi ang lamig na nagmumula sa loob ng elevator na ito.

“One night, Lyra. No names. No faces. No lights. Pagkatapos nito, bayad na ang tuition mo. Makakapagtapos ka na.”

Iyon ang boses ng agent na paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko.

Kinse mil.

Iyon lang ang kailangan ko para hindi ako ma-kick out sa university. Iyon lang ang presyo para hindi masayang ang tatlong taon kong paghihirap bilang working student na halos wala nang itulog mapunuan lang ang mga requirements.

Bumukas ang pinto. Isang lalaking naka-suit ang sumalubong sa akin. Clinical ang tingin niya, tila hindi tao ang nakikita niya kundi isang gamit na kailangang i-deliver sa kaniyang amo.

Nakakainsulto pero ginusto ko `to. Ito ang paraan ko, ito na lang ang choice mayroon ako, para makapagtapos sa pag-aaral.

“Miss Thorne,” tawag niya sa akin. “Before you enter, I will repeat the rules. No talking. Do not attempt to turn on the lights. And most importantly, do not try to see his face. If you break any of these, the contract is void. You leave with nothing.”

Tumango ako.

Tuyot ang lalamunan ko para sumagot.

Pinagbuksan niya ako ng pinto at pumasok ako sa isang kwartong tila nilamon na ng kadiliman.

Pagpasok ko, agad na bumulaga sa akin ang amoy ng kwarto. Amoy mamahaling wood, alak, at... ulan. Nakita ko rin ang paalala ng sekretarya niya, suotin ang sleepwear na nakasampay at ang body spray na nakapatong sa lamesa. Ginawa ko iyon sa madilim na kwarto.

Pero biglang tumigil ang mundo ko...

Ang amoy na iyon. Hindi ako pwedeng magkamali. Iyon ang amoy na laging nakakabit sa mga jacket na inuuwi ng lalaking iyon noon bago ang aksidente labingdalawang taon na ang nakalipas. Iyon ang amoy na pilit kong kinalilimutan gabi-gabi habang binabangungot ako sa pagkamatay ng mga magulang namin.

“Come closer,” utos ng isang boses mula sa dilim. Bahagya pa akong napaigtad dahil biglaan ang pagsalita niya.

Ang boses niya... ay malalim. Sobrang lalim at puno ng awtoridad. Bigla kong naramdaman ang panginginig ng mga tuhod ko.

Imposible.

Maraming lalaki ang pwedeng gumamit ng ganoong pabango. Maraming lalaki ang may malalim na boses. Pero bakit tila sumisigaw ang buong katawan ko na tumakbo na palayo?

Ano ba dapat ang gawin ko?

Hindi na ako nakagalaw hanggang maramdaman ko ang paglapit niya sa akin.

Hindi ko siya nakikita pero ramdam ko ang init ng kaniyang malaking katawan na tila bumabalot sa akin sa gitna ng dilim. Mas lalong tumindi ang amoy ng bergamot at ng ulan.

Naramdaman ko ang kaniyang kamay sa panga ko. Mariin ang pagkakahawak niya, tila inaangkin ang bawat hibla ng pagkatao ko. Itiningala niya ang aking mukha. Sa sobrang lapit niya, nararamdaman ko ang mainit niyang hininga sa labi ko.

Dahilan para magwala ang puso ko.

“Youʼre trembling,” bulong niya sa wikang Ingles. May halong pang-uuyam ang tono niya. “Are you afraid? Or... are you just eager to get paid?”

Napapikit ako nang mariin. Aaminin kong ang sakit ng bawat salita niya. Hindi kayang tanggapin ng isang babaeng desente na ngayon ay nandirito, ipagbibili ang katawan para sa pera.

“Kailangan ko ang pera,” sagot ko sa maliit na boses. Nilakasan ang loob para lang sabihin na pera ang kailangan ko kaya ako nandirito... kahit labag man sa loob ko.

Inaasahan ko na itataboy niya ako dahil nagsalita ako, pero hindi. Mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa panga ko, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang panggigigil.

“At least you’re honest about your greed,” he whispered darkly.

Nabigla ako nang bigla niya akong tinulak upang mapahiga. Napapikit ako nang maramdaman ko ang labi niyang dumikit sa balat ng aking leeg.

Alam ko. Ramdam ko kung para saan ang body spray. Tuwang-tuwa siya sa pabangong suot ko ngayon. Ilang beses niyang inamoy ang aking leeg at hinalikan, ramdam ko ang gigil pero pinipigilan niya iyon.

Hindi ko alam ang dahilan kung bakit ganito siya katuwang-tuwa. Ang kailangan ko lang naman ay pera... hindi ang istorya niya.

Napadaing ako nang mahina nang maramdaman kong kinagat niya ang leeg ko. Ramdam ko ang matigas niyang katawan na nakapatong sa katawan ko. Unti-onti ring bumaba ang halik niya papunta sa dibdib ko.

Habang bumababa ang kaniyang mga halik, unti-unting nanlalamig ang aking mga kamay. Bawat dampi ng kaniyang labi ay tila isang tatak na nagsasabing hindi na ako sa akin. Sa bawat kagat at mariing haplos niya, mas lalong sumisidhi ang bagong pakiramdam na ngayon ko lang naramdaman.

Nararamdaman ko ang kaniyang mga daliri na unti-unting tinatanggal ang manipis na tela ng suot kong sleepwear. Sa gitna ng kadiliman, tanging ang tunog ng aming paghinga at ang mabilis na kabog ng aking dibdib ang naririnig ko.

Ito na ba talaga ang katapusan ng dangal ko?

Isang gabi para sa pangarap. Isang gabi para sa kinabukasan na tila inaagaw sa akin ng tadhana.

Naramdaman ko ang kaniyang mga labi na muling bumalik sa aking tainga. “Donʼt close your eyes,” bulong niya, ang kaniyang boses ay tila isang sumpa. “I want you to feel every second of your choice.”

Napahigpit ang hawak ko sa kaniyang balikat. Ang kaniyang balat ay kasing-init ng apoy, kabaligtaran ng malamig na desisyon na ginawa ko.

Handa na ba talaga akong ibigay ang buong pagkatao ko sa lalaking ito? Isang anino sa dilim na tanging boses at amoy lang ang pamilyar sa akin? Isang estranghero na tila kilala ang bawat kahinaan ko, habang ako ay nananatiling bulag sa kaniyang tunay na mukha?

Sa huling sandali bago ako tuluyang lamunin ng kaniyang pagnanasa, isang tanong ang pilit na sumasagi sa isip ko.

Paano kung ang amoy na ito... at ang boses na ito... ay hindi lang isang nagkataong pagkakahawig?

Ngunit huli na ang lahat.

Sa ilalim ng kaniyang presensya, unti-unting nilamon ng dilim ang natitirang pag-asa ko.

At hindi ko pa alam…

Ang lalaking hahawak sa buhay ko ngayong gabi ay ang parehong lalaking sinumpa kong kamuhian habang buhay.