MasukMula sa aking puso, nagpapasalamat po ako sa inyong pagsubaybay, comments, gifts at gems! I appreciate your support.
“I love you, Zion.”Nanigas ang katawan ni Zion.Hindi ito agad sumagot.At sa bawat segundong lumipas, unti-unting kumirot ang dibdib ni Cassandra. Pero ramdam niya, humigpit ang braso ni Zion sa baywang niya.“Don’t say that,” paos nitong sabi.Dahan-dahan siyang tumingala sa asawa. “Bakit?”Hindi siya tiningnan ni Zion.“Because I don’t deserve that…” Huminga ito nang malalim.Parang may digmaang nangyayari sa loob ng dibdib nito.“Cassandra,” bulong nito.Pero hinawakan nito ang mukha niya nang marahan, hinalikan ang noo niya, saka ibinulong sa buhok niya,“Huwag mo akong iiwan.”Napapikit si Cassandra at marahang tumango.Isang mariing halik ang naging tugon nito. At nagsimula itong gumalaw ulit sa ibabaw niya.Muli silang nagsalo sa mainit na gabi. Halos umaga na ng tigilan siya ni Zion.***Nagising si Cassandra sa init ng braso ni Zion sa baywang niya.Una, hindi siya gumalaw.Parang natatakot siyang kapag huminga siya nang malalim, maglalaho ang sandaling iyon. Nasa dibdib ni
Tumingin si Cassandra sa lalaking minamahal.“Pero Zion, kung hindi mo ako magawang mahalin, sana maging tapat ka man lang.”Dahan-dahang tumayo si Zion at lumapit sa kanya.Marahan nitong hinawakan ang kanyang mukha.“Hindi ko alam kung paano maging tapat,” bulong nito.“Hindi ko alam kung paano magmahal.”“Then, start with simple things. Naa-appreciate ko ang mga maliliit na bagay na ginagawa mo para sa akin.”Parang may huling pader na bumigay sa mata nito.Bumaba ang mukha ni Zion.Marahan siyang hinalikan.Humigpit ang kapit ni Zion sa mukha niya.“Stay with me,” anito sa pagitan ng kanilang mga hininga.Tumingkayad siya at hinalikan sa labi si Zion bilang tugon.At gumanti ito ng mainit na halik. Kinagat nito ang pang-ibabang labi niya bago sipsipin. Hindi niya alam ang gagawin. Napakapit na lamang ang kamay niya sa leeg ng asawa.Malikot ang dila ni Zion. Gustong ipasok sa kanyang bibig. Tapos nilaro ang kanyang dila. Para siyang maiihi sa sensasyon.Napaliyad siya ng maramdama
“Cassandra,” sabi ni Zion, kontrolado ang boses. “Meet my parents.”Nanlaki ang mga mata niya.Hindi niya alam kung dapat ba siyang ngumiti, magmano, o maghanap ng apron para magmukhang mabuting asawa. Hindi siya handa. Hindi pa siya nakapagluto. Hindi pa niya naaayos nang todo ang bahay. May mga kahon pa sa gilid. At si Blessie, nasa loob pa, kumakain ng chips na parang nanonood ng teleserye.“Good afternoon po.”Hindi pa siya nakakagalaw nang bigla siyang nilapitan ng babae at niyakap nang mahigpit.“Finally, my daughter-in-law!” masiglang sabi nito. “Nagkakilala rin tayo. Botong-boto ako sa’yo!”Nanigas si Cassandra sa yakap.Masyadong warm at excited.Yumakap din siya pabalik.“Thank you po,” nahihiya niyang sabi. “Masaya po akong makilala kayo. Pasok po sa munting tahanan namin.”Sa likod ng babae, nakita niya si Zion na tila nawalan ng dugo sa mukha.Si Blessie naman ay lumapit sa gilid ni Cassandra. Nakakunot ang noo habang nakatitig sa mag-asawa.“Bes,” pabulong nito, “bakit p
Humiga si Zion sa pinakadulong bahagi ng kama.Pumikit siya at pilit na pinakalma ang sarili.Pero ilang minuto pa lang ang lumilipas, gumalaw si Cassandra.Una, bahagyang tumagilid ito.Sumunod, lumapit.At bago pa siya makaiwas, pumulupot ang kamay nito sa baywang niya.Nanigas ang buong katawan ni Zion.“Cassandra,” mahina niyang sabi. Walang sagot.Mahimbing pa rin ito.Maingat niyang kinuha ang kamay nitong nakayakap sa kanya. Huminga siya nang malalim, pilit na hindi pansinin ang init ng balat nito sa palad niya.Pero pagkaraan lang ng ilang segundo, muling gumalaw si Cassandra.Mas malapit.Mas walang pakundangan.Muli siyang niyakap nito, mas mahigpit na ngayon, na para bang unan siya. At bago pa siya tuluyang makarecover, ipinatong pa nito ang isang binti sa hita niya.Napapikit si Zion nang mariin.“Of course,” bulong niya. “Malikot ka nga matulog.”Hindi pa rin ito sumagot. Mahimbing ang tulog nito.Habang siya, parang sinusunog nang buhay.Dahan-dahan siyang lumingon. A
“Kung hindi ka naman sa mansyon pumupunta… saan ka talaga galing araw-araw, Zion?”Hindi agad sumagot ang lalaki.Tumalikod ito at kunwaring inayos ang isang kahon sa gilid.“I’m looking for a new job.”Natigilan siya. “Job?”“Oo.”“Kaya nakita kita sa Silver Lining?”“Yes.” Hindi ito tumingin sa kanya. “Nagpapatulong ako kay Fiona.”Sumikip ang dibdib niya sa pangalan ng babae, pero pinilit niyang hindi mag-react. “Bakit naman kailangan si Fiona?”“May connections siya, matagal na siyang nagtatrabaho sa Silver Lining.”“Ah.”Pagkatapos ay narinig niya ang mababang buntong-hininga ni Zion.“Well,” sabi nito, mas mahina na ngayon, “Candice is already married. May tao nang magpo-protekta sa kanya. Hindi na niya ako kailangan.”Bakas ang lungkot sa tinig ni Zion. At nalulungkot siya para dito.Ayaw niyang magtanong pa hanggang masugatan silang pareho.Kaya iniba niya ang usapan.“Nga pala…” sabi niya, pilit pinagaan ang boses. “Kailan ko makikilala ang pamilya mo?”Natigilan si Zion.“As
Hindi alam ni Cassandra kung matatawa ba siya o mabibigla sa nakita.Nakasumbrero at face mask si Zion. Sa liit ng tricycle, halatang hindi ito komportable.Naghihintay ito sa kanya.“Zion?” Lumapit siya nang bahagya upang masiguro kung asawa nga niya ito. “Anong ginagawa mo dito?”“Sumakay ka na.”“Sinusundo mo ako?” tanong niya, pilit itinatago ang kakaibang pagbilis ng tibok ng puso. “Ako ba o si Fio--”“Ikaw,” putol nito.Natigilan siya.Isang salita lang, pero parang may tumama sa dibdib niya.Agad itong umiwas ng tingin. “Dumaan lang ako. Sakto, uwian mo na. Sumakay ka na. May pupuntahan tayo.”“Bakit naka-tricycle ka?”“May problema ba sa tricycle?”“Wala.” Hindi niya napigilan ang maliit na ngiti. “Kaso parang hindi ka kasya.”“Cassandra.”“Okay na. Sasakay na.”Pumasok siya sa tricycle. Dahil masikip, nagkadikit ang braso nila. Pareho silang natahimik. Ramdam niya ang init nito dahil walang distansya. Amoy sabon at something expensive pa rin si Zion kahit hapon na.“Saan tayo
Hindi maikakaila ang opisyal na dokumentong hawak ni Jenny at hindi siya nagsisinungaling. Pinakasalan siya ni Sebastian at rehistrado ang kasal nila.“Bilang lehitimong asawa ni Sebastian,” dugtong niya, mariing tinitigan ang abogado, “ako ang tunay na tagapagmana ng lahat ng kanyang ari-arian at m
Maingay ang reception ng Tuazon Group, puno ng aplikante. Pumasok si Lucas, naka-polished business casual pero halatang relaxed. Dalang-dala niya ang confidence ng isang CEO na sanay sa boardroom, pero kailangan niyang magpanggap na ordinaryong aplikante.Umupo ang binata sa tabi ni Maya, na agad na
Parang tuod si Jenny na nakatulala sa gilid ng dalawang naglalampungan. Labis ang lungkot niya sa kinahinatnan ng pagsasama nila ni Sebastian. Nagdurugo ang puso niya.“Ugh, Sebastian, tingnan mo naman, nadumihan pala ang sapatos ko. Jenny, punasan mo nga,” ani Vicky na itinaas ang binti.Napako siy
“Malala ang tama, pero under observation pa po. Critical, pero stable na,” sagot ng nurse, pilit na pinapakalma si Jenny.Napatakip siya ng bibig, nanginginig ang kamay. Diyos ko, salamat at buhay si Sebastian. Ngunit bago pa siya makapagtanong muli, may idinagdag ang nurse.“Ang mister ninyo po si







