ISANG GABI PARA SA MANA, HABAMBUHAY NA PAG-AARI NG MAFIA

**EIRAH SALVATORE POV**

The heavy mahogany door of Grandpa’s office creaked as I pushed it open.

Agad kong nakita ang seryosong mukha ni Lolo habang kausap si Attorney Rey—ang longtime attorney ng mga Salvatore.

I took a deep breath, trying to steady my heart. I knocked softly, kahit bukas naman ang pinto, just to announce my presence. tumango sakin si Lolo, lumapit ako at umupo nang maayos sa harap nila.

I kept my back straight, the way my father taught me, although my knees were shaking under the table.

“Lo, bakit niyo po ako pinatawag?” I asked, my voice barely above a whisper, trying to hide the anxiety clawing at my throat.

Tumingin sa akin si Lolo. Ang kanyang mga mata, na dati ay puno ng kislap ng saya tuwing kalaro ko siya noong bata pa ako, ay puno na ngayon ng seryosong obligasyon. “Apo, hindi na ako bumabata. The board is getting restless, and the company needs a firm hand. I’ve decided to give you everything. You will take over as the new CEO of the Salvatore Group.”

Nanlaki ang mga mata ko. My heart skipped a beat. Is this for real? All my life, I worked for this.

Simula noong nawala si Papa, binuo ko ang sarili ko para sa posisyong ito. “Lo? Totoo po ba ‘yan?”

“But...” Lolo raised a hand, silencing my excitement. “You won’t get the throne that easily, Eirah. Every kingdom has its price. I have one condition that you must fulfill before the papers are officially signed.”

Biglang lumamig ang paligid. Ang kaba sa dibdib ko ay napalitan ng isang mabigat na premonisyon. “What is it, Lo?”

Bumaling si Lolo kay Attorney Rey. “Attorney, explain the clause. Make sure she understands that this is final and non-negotiable.”

Inayos ni Attorney Rey ang kanyang salamin bago naglabas ng isang makapal na folder. Binuklat niya ang isang pahina na may selyo ng pamilya namin. “Ms. Salvatore, according to the new succession agreement... for you to inherit all the assets, shares, and the CEO position... you need to be pregnant within two months. Starting today.”

Para akong binuhusan ng nagyeyelong tubig. I almost choked on my own breath, and my mind went blank for a second. “Ha? Ano pong sabi niyo? Mabuntis? Is this some kind of sick joke?!” Hindi ko napigilang mapataas ng boses habang nakatingin kay Lolo. “Lo! You can't be serious! Bakit kailangang humantong sa ganito ang kondisyon?”

“Apo, look at me,” malumanay pero seryosong sabi ni Lolo. Nakita ko ang isang pamilyar na lungkot sa kanyang mga mata, isang emosyon na hindi niya madalas ipakita. “I’m old. My heart is failing, and the doctors don’t give me much time. My only wish before I join your father is to see the next generation of Salvatores. Gusto kong mahawakan ang apo ko sa tuhod habang may lakas pa ako. That’s the only wish I have left.”

Ang bigat sa dibdib. Literal na hindi ako makahinga. How am I supposed to fulfill that? I don’t even have a boyfriend! My life is a cycle of board meetings, spreadsheets, and endless paperwork. Wala akong oras para sa romance, lalo na para sa ganitong klaseng responsibilidad.

“Ms. Salvatore,” singit ni Attorney Rey, ang boses niya ay kasing lamig ng yelo. “Take note that if you fail to meet this condition within sixty days... everything goes to the secondary heirs. Ang buong kumpanya at lahat ng mana ay mapupunta sa mga taong matagal nang nag-aabang sa pagbagsak mo. No take backs.”

Napahawak ako sa braso ko, nanginginig ang buong katawan. My knuckles turned white from the grip. Hindi ko pwedeng hayaang makuha ng iba ang lahat ng ito! Ilang dekada itong pinaghirapan ni Lolo at ni Papa. Isang aksidente lang ang kumuha sa buhay ni Papa, at hindi ko hahayaang pati ang legacy niya ay mawala sa amin. I won’t allow those vultures to win.

“Sige po, Lo… I accept your condition,” I said, although my voice felt like it was breaking. I will do this. Not for the money, but for Papa’s memory and for every sacrifice they made.

***************

Pagkatapos ng pag-uusap, dumeretso ako sa office ko. I locked the door and slumped into my chair. Scattered files were everywhere, but I couldn't focus on any of them.

Hindi pa rin ako maka-move on. I thought the challenge would be about profit margins or international expansions. I thought I had to prove my brilliance in the boardroom. Pero bakit ang pinakamahirap na bagay pa, isang bagay na hindi ko kayang ibigay, ang hiningi niya?

Habang nakatulala sa kawalan, biglang nag-vibrate ang phone ko sa loob ng bag. Kinuha ko ito at sinagot.

“Hello,” bati ko, my voice sounding exhausted.

“Busy ka ba?” bungad ng pamilyar na boses niya.

“Hindi naman beh, bakit?”

“Nakalimutan mo na nga! Birthday ko ngayon, Eirah! Don’t tell me kinalimutan mo na ang best friend mo dahil sa trabaho!” sigaw niya sa kabilang linya.

I face-palmed. Sa sobrang gulo ng araw ko, nawala na sa isip ko ang lahat. “Hala, sorry na beh! Sobrang dami lang talagang nangyari today. But I’ll be there, promise. Nasaan ka ba?”

“You better be! I’m at *The Vault Bar*. Bilis, punta ka na rito! I’ll introduce you to some new people. Libangin mo muna 'yang isip mo bago ka tuluyang maging robot!” excited na sagot niya.

“Okay, okay. On my way na ako,” sabi ko bago ibaba ang tawag. I grabbed my bag and stood up.

Maybe a drink is exactly what I need right now.