LOGINNagkatinginan sila Daryl at Iris.Tumakbo ang bata pabalik sa laro.“Sorry,” bulong ni Iris kay Daryl. “Mga bata talaga.”Tumango siya. “Okay lang. Madaldal talaga si Dahlia.”Tsaka sila nagtawanan.Mas lalo pang uminit ang gabi sa birthday party ni Dahlia nang sumigaw ang host, hawak ang mikropono, puno ng sigla.“Okay! Next game, Bring Me!” palakpakan ang lahat. “Bring me…pinakamagandang babae na single!”May ilang segundong katahimikan, tapos parang may sumabog na tawanan.“Go!” sigaw ng host.Hindi na nag-atubili si Dahlia. Mula sa gitna ng mga tao, mabilis siyang tumakbo papunta kay Iris, hinawakan ang kamay nito, at halos kaladkarin papunta sa harap.“Auntie Iris!” sigaw ng bata, tuwang-tuwa. “Single po ‘yan! At maganda!”“Dahlia!” natatawang saway ni Iris, namumula ang pisngi habang hinihila papunta sa gitna.Palakpakan. Hiyawan. May mga sumipol pa.“Confirmed! Maganda nga!” sigaw ng host. “Alright! Next, bring me ang pinakagwapong single!”Hindi pa man tapos ang hiyawan, may i
Tahimik ang hallway ng ospital.Yung klaseng katahimikan na dinig ang bawat yabag ng sapatos, bawat hinga, bawat tibok ng pusong pilit niyang pinapakalma kahit hindi naman talaga kayang pigilan.Nakaupo si Iris sa metal bench, magkapatong ang mga kamay, nakayuko. Katabi niya si Daryl, nakasandal sa pader, magka-krus ang mga braso pero halatang tensyonado. Sa loob ng kwarto, mahimbing na natutulog si Donya Ester, nakakabit pa ang IV, payapa na ang mukha.“Salamat,” mahina ang boses ni Iris, parang takot mabasag ang katahimikan. “Kung hindi ka nagpunta sa Timeless kanina… hindi ko alam kung anong mangyayari.”Tumango si Daryl. “Walang anuman. Okay na mommy mo. ‘Yun ang importante.”Napatingin si Iris sa kanya. Hindi yung mabilis na sulyap, kundi yung matagal. Yung parang may gustong sabihin pero pinipigilan.Tumahimik sila pareho.“Alam mo ba,” biglang sabi ni Iris, mas mahina pa sa bulong, “na pagod na pagod na akong maging CEO. Hindi talaga siya para sa akin.”Napatingin si Daryl sa k
Parang may sumabog sa loob ng dibdib ni Iris.“Hindi kayo?” ulit niya, halos pabulong. “Hindi ka nililigawan ni Daryl??”Umiling si Candice, dahan-dahan. “Hindi po.”Napakurap si Iris. “Eh bakit… bakit magkasama kayo ngayon?”Bahagyang napangiti si Candice, pero may lungkot sa mga mata. “Hindi po pwede si Maya. Kaya ako ang pinapunta niya.”Tumango si Iris, pilit inaayos ang sariling hininga.“Akala ko ngakakamabutihan na kayo. Sino…” naglakas-loob siyang itanong. “Sino ang mahal ni Daryl?”Sandaling tumahimik si Candice. Tumingin ito sa salamin, saka sa kanya. “Mas mainam po siguro kung sa kanya mismo manggagaling, Ma’am Iris.”Ngumiti at tumango na lamang siya.***Pagkatapos ng event, magkasabay na naglalakad sina Candice at Daryl papunta sa parking area. Pagod ang binata, tahimik, parang may dinadala sa loob.“Bakit hindi mo ihatid si Iris?” tanong ni Candice.Hindi agad sumagot si Daryl. Sumulyap lang siya sa malayo, kay Iris na nakatayo sa tabi ni Harvey at ni Don Apollo, kausap
“Bakit napatawag ka?” sabi ni Iris.Sa loob ng bahay, nagpatuloy ang tawanan.Sa labas, unti-unting tumitigas ang desisyong hindi pa niya kayang pangalanan. Basta naiinis siya at magkasama sina Daryl at Candice.“Yes, Harvey,” ulit niya, mas malambing pa rin ang boses para ipadinig kay Daryl.Sa kabilang linya, parang agad nagbago ang tono ni Harvey, biglang mas kampante.“Akala ko busy ka. Pero I’m glad you answered. Missed your voice,” anitong may halong pag-angkin.Napapikit si Iris. Hindi siya sanay sa ganitong lambing mula kay Harvey, hindi nakakakilig. Mas nakakainis.“Harvey… kumakain lang ako, mamaya na lang,” sagot niya, iwas sa detalye.“Eat well, baby. I want to see you soon,” dugtong nito. “Public event this weekend. Gusto kitang makasama. Let them see us… together.”Tawa ang naging sagot niya ng makitang sumisilip si Daryl. “Sure,” kahit ayaw niya.Sa loob ng bahay, hindi sinasadyang narinig ni Daryl ang bahagyang tawa ni Iris. Hindi malinaw ang mga salita, pero sapat ang
Malalim ang iniisp ni Iris. Hindi siya dapat mauna, babae siya.Hanggang mag-uiwan na. Nakapatay na ang karamihan ng ilaw, desk lamp na lang ang bukas sa harap niya. Nakabukas ang chat box ni Daryl sa cellphone.Mahaba na sana ang naisusulat niya.“Daryl, pasensya na kung naging immature ako kagabi. Hindi ko dapat sinabi yung tungkol kay Harvey. Nasaktan ako pero mas nasaktan yata kita…”Huminto ang daliri niya.Binura niya ang isinulat.Sinubukan ulit.“Namimiss kita. Hindi ko alam kung saan ba ako nakalugar sa puso mo. Mahirap pala ang walang label.”Binura ulit.Napabuntong-hininga siya, napasandal sa upuan.Bakit siya ang mauunang magparamdam?Bakit parang siya ang naghahabol kahit wala namang label?Ipinatong niya ang cellphone sa mesa, nakabaligtad.Biglang tumunog ang notification.Napaigtad siya.“Musta ka? Kumain ka na ba?”Galing kay Daryl. Nanlaki ang mata niya. Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Kinuha niya agad ang cellphone, tapos biglang ibinaba ulit.Hindi.Hin
Nanikip ang dibdib ni Iris. Hindi niya narinig ang usapan, hindi niya alam ang dahilan, ang nakita lang niya ay ang yakap. At sapat na iyon para masaktan.Tahimik siyang tumayo. Kinuha ang bag. Ay umalis ng hindi nagpapaalam.Pagbalik ni Daryl, hinahanap niya si Iris.“Nay, nasaan po si Iris?”“Hindi ba at katabi mo kanina? Baka nagpunta sa banyo,” sabi ni Nanay Lily.Umikot ang paningin niya.Nakita niya itong palabas.“Iris!” sigaw niya at hinabol ito.Sa labas, malamig ang hangin. Tahimik ang kalsada.“Iris, wait! Bakit aalis ka na? May emergency ba? Ihahatid na kita,” habol ni Daryl.Huminto si Iris, pero hindi humarap.“Hindi mo kailangang magpaliwanag,” sabi niya, pilit matatag ang boses. “Gets ko na.”“Get mo na ang alin?” takang tanong ni Daryl. Lumapit ito, hinawakan ang braso niya. “Please, tumingin ka sa mga mata ko.”Huminga nang malalim si Iris at humarap sa binara, nangingilid ang luha.“Bumalik ka na kay Candice mo, nakakahiya sa kanya baka hinahanap ka na. Uuwi na ako!






![ACADEMIC AFFAIRS [SPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
