MasukTaos puso po akong nagpapasalamat sa pagsubaybay, pagbibigay ng comments, gifts, at pagpapaulan ng gems! Mahal ko kayo!
Ibinaba ni Felicity ang cellphone at tiningnan siya mula ulo hanggang paa. “Wala tayong dapat ipagpatuloy. Isang malaking pagkakamali lang ang nangyari.”“Talaga?” Umupo si Damon sa gilid ng kama. “Hindi mukhang nagsisisi ang mga labi mong buong pusong tumugon sa halik ko.”Namula ang mukha nito. “Nadala lang ako sa sandaling iyon.”“Dahil naaakit ka sa akin.”Napatawa si Felicity. “Masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo. Kahit ikaw na lang ang natitirang lalaki sa mundo, hindi ako maaakit sa ’yo.”Nawala ang ngisi ni Damon.Kahit siya na lang ang natitirang lalaki? Linya na ’yon.Hindi niya matanggap na nagawa nitong tumugon sa halik niya at ngayon ay nagkukunwaring wala siyang epekto rito. Isang tingin lang niya sa ibang babae, tiyak na lalapit na ang mga iyon. Pero ang sariling asawa niya, tinawanan pa siya.Tumayo siya at isinara ang pinto.“Bakit mo isinara?” tanong ni Felicity.“Patutunayan kong sinungaling ka.”“Ano na naman ang binabalak mo?”Hindi siya sumagot. Kinuha ni
“Hindi ’yan laruan.”Mabilis na nilapitan ni Damon ang asawa at inilayo ang kamay nito sa nakabukas na bag. Kinuha niya ang baril, inilagay sa built-in lockbox ng maleta, at pinindot ang kombinasyon bago isinara ang bag.Nanatiling nakatayo si Felicity sa harap niya. “Bakit may dala kang baril?”“Lisensiyado ’yon.”“Hindi iyon ang tanong ko.”“Bahagi ’yon ng personal security ko.”“Personal security?” Tumaas ang isang kilay nito. “Ano ba talaga ang negosyo mo? Anong klaseng negosyo ang nangangailangan ng baril?”“CEO ako ng IronGate Security Agency. Hindi mo kailangang malaman ang business operations.”“Asawa mo ako.”“Sa loob lamang ng anim na buwan.”“Hindi ibig sabihin niyon na puwede mo akong ilagay sa panganib nang wala akong kamalay-malay.”“Hindi kita inilalagay sa panganib.”“Paano ako maniniwala kung ayaw mong sabihin kung bakit kailangan mong magdala ng armas kahit sa bakasyon?”“Mas ligtas ka kapag kaunti lang ang alam mo. Kaya manahimik ka diyan.”Nanigas ang mukha ni Feli
Inalis ni Damon ang mga braso ni Stefie sa pagkakayakap sa kanya at pumasok sa villa. Kontrolado ang mukha nito, ngunit matigas ang panga at mabigat ang bawat hakbang.Huminto ito sa harap nina Felicity at Prince.Tahimik nitong inalis ang kamay niya mula sa dating manliligaw. Pagkatapos ay hinawakan nito ang kanyang pulsuhan.“Mag-usap tayo.”Hindi siya binigyan ni Damon ng pagkakataong tumutol. Dinala siya nito sa silid at isinara ang pinto.“Bakit mo hinawakan ang kamay niya?” tanong nito.“Bakit hindi?”“Asawa kita.”Napatawa siya. “Naalala mo na asawa mo ako matapos mong hayaang yakapin ka ni Stefie?”“Hindi ko siya niyakap pabalik.”“Hindi na kailangan. Halata namang gustong-gusto mo ang yakap niya.”“Wait, nagseselos ka ba?”“Excuse me?” Binawi niya ang pulsuhan. “Wala akong dahilan para magselos.”“Talaga? Kaya hinawakan mo ang kamay ni Prince sa mismong harap ko?”“Hindi ba puwedeng na-miss ko rin si Prince, my love? Baka ikaw ang nagseselos.”Saglit itong natahimik. “Pinopro
Hindi agad nakapagsalita si Damon.Nanatili itong nakatitig kay Felicity, halatang hindi inasahan ang pagpayag niya. Ngunit mabilis ding bumalik ang pilyong ngiti sa mga labi nito.“Sigurado ka?” tanong ni Damon.Nawala ang pang-aasar sa tono nito. Hindi ito lumapit, na para bang hinihintay ang malinaw niyang sagot.Sa halip na magsalita, hinawakan ni Felicity ang kuwelyo ng shirt nito at hinila palapit sa kanya.Nagtagpo ang kanilang mga labi.Isang maingat na pagdampi lamang iyon, mainit at tila sinusubukan kung hanggang saan sila maaaring lumampas. Ngunit nang lumayo nang kaunti si Damon, hindi siya bumitaw sa kuwelyo nito.Nanatiling nakapikit si Felicity. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakahiya, ang amining gusto pa niya o ang magkunwaring sapat na sa kanya ang maikling halik.Muling yumuko si Damon.Sa pagkakataong iyon, mas madiin na ang pag-angkin ng mga labi nito. Pumulupot ang isang braso nito sa kanyang bewang at inilapit siya hanggang wala nang espasyo sa pagitan nila.
Binuksan ni Damon ang mensaheng natanggap mula sa account ni Pakialamera Vlog.“Whoever you are, stop pestering me.”Huminto siya sa gitna ng daang patungo sa villa. Sa halip na mapikon, napangiti siya.Mabilis siyang nag-type ng sagot.“You already know who I am. Ikaw ang nagtatago.”Ipinadala niya iyon bago ipinagpatuloy ang paglalakad. Ilang hakbang sa unahan, nakatutok din si Felicity sa cellphone nito. Mabilis ang galaw ng mga daliri nito sa screen.Tumunog ang cellphone ni Damon.“Wala tayong dapat pag-usapan.”“Hindi tayo sigurado. We can have coffee first. Kapag napatunayang wala nga, hindi na kita guguluhin.”Luminga si Felicity sa kanya. Naningkit ang mga mata nito nang makita siyang nakangiti habang nagta-type.“Ano’ng nakakatawa?” tanong nito.“Wala.”“Para kang tanga.”“Bakit? Bawal ba akong ngumiti?”Umismid si Felicity at muling humarap sa dinaraanan. Binilisan nito ang paglalakad.Isinilid ni Damon ang isang kamay sa bulsa ng pantalon habang hinihintay ang sagot ni Paki
“Ano’ng ibig mong sabihin na may balak ka sa akin ngayong gabi?”Ibinalik ni Felicity sa mesa ang baso ng wine na hindi man lamang nito tinikman. Naningkit ang mga mata nito habang pinagmamasdan siya na para bang isa siyang kriminal na kailangan nitong bantayan.Pinigilan ni Damon ang pagngiti. Sumandal siya sa mesa at inilapit ang mukha rito. Umurong si Felicity, ngunit hindi nito inalis ang tingin sa kanya.“Bakit?” tanong niya. “Ano ba ang iniisip mong balak ko?”“Kung ano man iyon, hindi ako interesado.”“Hindi ko pa nga sinasabi.”“At wala akong balak alamin.”Sadyang pinatagal ni Damon ang pagtitig sa mukha nito. Nakakatuwang panoorin kung paano nito pinipilit magmukhang matapang kahit namumula na ang mga pisngi nito.Napatingin si Felicity sa baso. “Kaya mo ba ako binigyan ng wine?”Doon na tuluyang nakawala ang mahinang tawa niya. Itinaas niya ang kamay upang tawagin ang waiter na nakatayo ilang metro mula sa kanilang mesa.“Please replace my wife’s wine with sparkling juice.”
Tahimik ang gabi. Nasa loob ng kubo si Lucas, hawak ang cellphone, tinitingnan ang chat thread nila ni Maylee. Ang mga huling mensahe ay mula pa noong nakaraang linggo.Nag-type siya ng mensahe.“Good evening, Ms. Maylee. I just want to apologize for calling you the other night. I was drunk, and I
Humigpit ang dibdib ni Maya habang binabasa ang mensahe.Tinitigan niya ang cellphone, paulit-ulit binabasa ang text.Tila umikot ang mundo niya.Nakatulala siya sa screen, pinipigilan ang luha.She stared blankly at her phone, the last message from Lucas still glowing on the screen.Your perfume an
Habang sa loob ng ospital, sabay-sabay napalingon sa TV sina Lucas, Donya Ester, Iris, at Camille na bagong dating.Tensyonado at walang makapagsalita.“Shit, sino ang nagpakalat ng Marriage Certificate?” galit na sabi ni Lucas.“Malamang si Maya Marasigan. Mukhang gusto talaga ng gulo ng babaeng iy
Kumatok si Dahlia, may bitbit na mangkok na may takip si Maya.“Mang Dennis! May dala po kaming lugaw!”Mabilis na napalingon si Lucas.“Oh no,” bulong niya, napatayong bigla. Nasa harapan pa rin niya sina Iris at Daryl.“Bro,” sabi ni Daryl, “Si Maya ba ‘yun?!”“Kuya, anong gagawin namin? Baka maki

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





