ログインDahan-dahang ibinaba ni Zion ang kutsara.Sa sobrang gulat ni Cassandra, halos mabitawan nito ang cellphone. Mabilis nitong pinatay ang tawag bago pa muling magsalita si Neil sa kabilang linya.Pero huli na.Narinig na ni Zion.“Hello, mahal ko.”Tahimik lang siyang tumingin kay Cassandra.“Zion,” mabilis na sabi nito, namumutla. “Joke lang ’yon! Si Neil kasi, baliw ang taong ’yon. Mahilig magbiro.”Hindi siya sumagot.“Promise. Wala lang ’yon.”“Mukhang sanay na sanay siyang tawagin kang mahal,” malamig niyang sabi.“Hindi nga. Zion, naka-loudspeaker nga ang tawag. Kung may tinatago ako, bakit ko ila-loudspeaker?”May sense.Pero hindi iyon ang gusto niyang marinig.Pero wala siyang lakas ng loob na itanong iyon.“Anyway, wala akong pakialam.”Nakita niyang nasaktan si Cassandra. Saglit lang. Mabilis nitong itinago sa pagyuko. Pero nakita niya.At dahil nakita niya, lalo siyang nainis sa sarili.Tumayo siya.“Zion?”“Matulog ka na.”“Saan ka pupunta?”“Lalabas.”“Ngayon?”Hindi na si
Hindi nagpatinag si Cassandra kahit ramdam niyang halos lahat ng mata sa harap ng Silver Lining Tower ay nakatutok na sa kanya.Ang vendor na naglalako ng kakanin ay nanginginig habang pinupulot ang natapong puto at kutsinta sa semento. At ang lalaking naka-dark suit na muntik nang makasagi dito ay nakatayo pa rin na parang siya pa ang naperwisyo.“Paano po ‘yan?” naiiyak na tanong ng vendor. “Paninda ko ’yan buong araw.”Kumirot ang dibdib ni Cassandra.Tumingin siya sa matandang lalaki. “Sir, kailangan ninyo siyang bayaran.”Nanigas ang mukha nito. “Do you know who you are talking to?”“Hindi po. Pero alam ko kung ano ang tama at mali.”May napasinghap sa paligid.Ang mga guard ay hindi makagalaw. Ang receptionist ay parang napako sa kinatatayuan. Ang ibang empleyado, nagpapalitan na ng tingin.“Bawal magtinda dito. Sino nagsabing maglako ka ng paninda dito?”“Hindi niya kasalanan kung muntik ninyo siyang mabangga, ang driver ninyo ang may kasalanan,” giit ni Cassandra. “At hindi ri
“I love you, Zion.”Nanigas ang katawan ni Zion.Hindi ito agad sumagot.At sa bawat segundong lumipas, unti-unting kumirot ang dibdib ni Cassandra. Pero ramdam niya, humigpit ang braso ni Zion sa baywang niya.“Don’t say that,” paos nitong sabi.Dahan-dahan siyang tumingala sa asawa. “Bakit?”Hindi siya tiningnan ni Zion.“Because I don’t deserve that…” Huminga ito nang malalim.Parang may digmaang nangyayari sa loob ng dibdib nito.“Cassandra,” bulong nito.Pero hinawakan nito ang mukha niya nang marahan, hinalikan ang noo niya, saka ibinulong sa buhok niya,“Huwag mo akong iiwan.”Napapikit si Cassandra at marahang tumango.Isang mariing halik ang naging tugon nito. At nagsimula itong gumalaw ulit sa ibabaw niya.Muli silang nagsalo sa mainit na gabi. Halos umaga na ng tigilan siya ni Zion.***Nagising si Cassandra sa init ng braso ni Zion sa baywang niya.Una, hindi siya gumalaw.Parang natatakot siyang kapag huminga siya nang malalim, maglalaho ang sandaling iyon. Nasa dibdib ni
Tumingin si Cassandra sa lalaking minamahal.“Pero Zion, kung hindi mo ako magawang mahalin, sana maging tapat ka man lang.”Dahan-dahang tumayo si Zion at lumapit sa kanya.Marahan nitong hinawakan ang kanyang mukha.“Hindi ko alam kung paano maging tapat,” bulong nito.“Hindi ko alam kung paano magmahal.”“Then, start with simple things. Naa-appreciate ko ang mga maliliit na bagay na ginagawa mo para sa akin.”Parang may huling pader na bumigay sa mata nito.Bumaba ang mukha ni Zion.Marahan siyang hinalikan.Humigpit ang kapit ni Zion sa mukha niya.“Stay with me,” anito sa pagitan ng kanilang mga hininga.Tumingkayad siya at hinalikan sa labi si Zion bilang tugon.At gumanti ito ng mainit na halik. Kinagat nito ang pang-ibabang labi niya bago sipsipin. Hindi niya alam ang gagawin. Napakapit na lamang ang kamay niya sa leeg ng asawa.Malikot ang dila ni Zion. Gustong ipasok sa kanyang bibig. Tapos nilaro ang kanyang dila. Para siyang maiihi sa sensasyon.Napaliyad siya ng maramdama
“Cassandra,” sabi ni Zion, kontrolado ang boses. “Meet my parents.”Nanlaki ang mga mata niya.Hindi niya alam kung dapat ba siyang ngumiti, magmano, o maghanap ng apron para magmukhang mabuting asawa. Hindi siya handa. Hindi pa siya nakapagluto. Hindi pa niya naaayos nang todo ang bahay. May mga kahon pa sa gilid. At si Blessie, nasa loob pa, kumakain ng chips na parang nanonood ng teleserye.“Good afternoon po.”Hindi pa siya nakakagalaw nang bigla siyang nilapitan ng babae at niyakap nang mahigpit.“Finally, my daughter-in-law!” masiglang sabi nito. “Nagkakilala rin tayo. Botong-boto ako sa’yo!”Nanigas si Cassandra sa yakap.Masyadong warm at excited.Yumakap din siya pabalik.“Thank you po,” nahihiya niyang sabi. “Masaya po akong makilala kayo. Pasok po sa munting tahanan namin.”Sa likod ng babae, nakita niya si Zion na tila nawalan ng dugo sa mukha.Si Blessie naman ay lumapit sa gilid ni Cassandra. Nakakunot ang noo habang nakatitig sa mag-asawa.“Bes,” pabulong nito, “bakit p
Humiga si Zion sa pinakadulong bahagi ng kama.Pumikit siya at pilit na pinakalma ang sarili.Pero ilang minuto pa lang ang lumilipas, gumalaw si Cassandra.Una, bahagyang tumagilid ito.Sumunod, lumapit.At bago pa siya makaiwas, pumulupot ang kamay nito sa baywang niya.Nanigas ang buong katawan ni Zion.“Cassandra,” mahina niyang sabi. Walang sagot.Mahimbing pa rin ito.Maingat niyang kinuha ang kamay nitong nakayakap sa kanya. Huminga siya nang malalim, pilit na hindi pansinin ang init ng balat nito sa palad niya.Pero pagkaraan lang ng ilang segundo, muling gumalaw si Cassandra.Mas malapit.Mas walang pakundangan.Muli siyang niyakap nito, mas mahigpit na ngayon, na para bang unan siya. At bago pa siya tuluyang makarecover, ipinatong pa nito ang isang binti sa hita niya.Napapikit si Zion nang mariin.“Of course,” bulong niya. “Malikot ka nga matulog.”Hindi pa rin ito sumagot. Mahimbing ang tulog nito.Habang siya, parang sinusunog nang buhay.Dahan-dahan siyang lumingon. A
Nag-vibrate ang cellphone ni Candice sa bulsa.Mabilis niyang dinukot, tapos palihim na sinilip ang screen sa liwanag ng streetlight.Si Zion. “Ma’am, confirmed. Nakalabas na ang picture ninyo. Naipasa na kay Miss Cassandra.”Nanlamig si Candice, pero hindi siya nagpakita ng kahit anong reaksyon. P
“Bakit ka nakangiti?” tanong ni Brent.“Hindi ako nakangiti,” mabilis na bawi ni Candice.Tumawa ang binata. Binuksan nito ang stereo at nagpatugtog ng music. Love songs pa talaga.Dumating sila sa isang restaurant na halatang hindi basta-basta, warm lights, glass walls, at mga taong naka-semi-form
Nagtama ang mga mata nila.“Daryl…” basag ang boses ni Iris. “Bakit nasa’yo ’to?”Humakbang si ito palapit, dahan-dahan, parang takot na baka mabasag siya sa maling salita. Inangat nito ang kamay, akmang kukunin ang box, pero hindi niya inagaw. Hindi rin niya hinila.“Hon,” pakiusap ni Daryl, panick
Hindi makasagot si Iris. Natuyuan siya ng laway. Ang kamay niya, dahan-dahang humawak sa tiyan niya.Si Daryl, hinawakan ang balikat niya ng mahigpit.“Dad,” mahina niyang sabi, nanginginig ang boses, “Opo, buntis po ako.”Tumitig si Don Apollo kay Daryl.“Confirmed,” ulit nito, mabagal. “So… may d







