MasukI’m so grateful for spending your time with my book. Your support is like a warm cup of coffee on a rainy day -- comforting and inspiring.
Nasamid si Stefie.“Apo?” Napahawak siya sa dibdib. “Daddy, hindi ba masyadong maaga pa—”“One step at a time, Don Severo,” singit ni Prince. “Kasal at honeymoon muna.”“Walang masama kung sisimulan ninyo sa honeymoon ang paggawa ng apo.” Ngumiti ang ama. “Dalawang linggo kayong walang ibang iintindihin.”Nanlaki ang mga mata ni Stefie. Bago pa siya makatutol, muling nagsalita si Prince.“I’ll try my best, Don Severo.”Pinalo niya ito sa braso. “Ano’ng susubukan mo?”“Gawin ang best ko.”Pinisil niya ang braso nito nang mas madiin. Hindi na ngumiti si Prince, ngunit hindi rin nito binawi ang sinabi.“I’ll leave you two to discuss it.” Tinalikuran sila ni Don Severo. “Huwag kayong mag-alala. Walang manggugulo sa villa.”Pagkasara ng pinto, hinarap ni Stefie si Prince.“Anong ibig mong sabihin na susubukan mo ang best mo?”“Kung sinabi kong hindi tayo gagawa ng apo, magtatanong siya kung bakit.”“Eh, di sabihin mong ayaw pa natin.”“Mas maraming paliwanag, mas maraming tanong.”“Wala sa
“It’s an honor to live in your mansion.”Hindi makapaniwalang napatitig si Stefie kay Prince.Kaninang nasa sasakyan sila, sinabihan siya nitong ipaunawa kay Don Severo na hindi na siya bata. Ngayon naman, para itong masunuring manugang na handang sang-ayunan ang lahat ng kagustuhan ng ama niya.Gusto niya itong batukan.Sa halip, kinurot niya ito sa ilalim ng braso.Hindi natinag ang ngiti ni Prince, ngunit gumalaw ang panga nito.“Excuse us,” sabi ni Stefie habang pilit ding nakangiti. “May pag-uusapan lang kami ng future husband ko.”Tumayo siya at hinila si Prince sa braso. Hindi niya ito binitiwan hanggang sa makarating sila sa hardin at tuluyang mawala sa paningin nina Don Severo at Clarence.Pagkatapos ay hinarap niya ito.“Bakit ka pumayag?”“Masakit kang mangurot. Ang tulis ng kuko mo.”“Kulang pa iyon!” Binalikan niya ang braso nito, ngunit nakaiwas si Prince. “Kaya nga ako nag-asawa para makalayo rito. Para kang hindi lalaki niyan. Hindi mo man lang ipinaglaban ang magiging
Inilapit ni Prince ang mukha, ngunit itinaas ni Stefie ang sketchpad sa pagitan nila. Sa halip na mga labi niya, ang papel ang nahalikan nito.“Wala kang professional fee. Magtigil ka! Nakakarami ka na!”Umayos ng upo si Prince at pinunasan ang labi. “Hindi libre ang payo ko.”“Bakit hindi mo sinabi bago ako humingi ng tulong?”“Hindi mo rin tinanong.”“Alam mo, noong una, akala ko matino ka. Hindi pala. Nuknukan ka ng bastos!” aniyang hinampas ito ng sketch pad“Akala ko rin mabait ka.”Ibinaba ni Stefie ang sketchpad. “Mabait ako sa mabait. Kasalanan mong nakakainis ka.”Natawa si Prince at tumayo mula sa bench. “Halika na. Baka naghihintay na sa mansyon ang daddy mo.”Nawala ang ngiti ni Stefie. Dahil sa pang-aasar nito, pansamantala niyang nakalimutan ang pag-uusap nila ni Don Severo.Isinara niya ang sketchpad at ibinalik iyon sa bag. Sabay silang naglakad patungo sa parking area habang sumusunod sa hindi kalayuan ang dalawang bodyguard.Si Prince ang nagmaneho pauwi. Tahimik lam
Napahigpit ang hawak ni Stefie sa cellphone.“Dad, puwede ko namang pagsabayin ang pagiging mabuting asawa at pagnenegosyo.”“Hindi mo kailangang magpakahirap. Kung pera ang gusto mo, dadagdagan ko ang buwanang allowance mo.”“Hindi pera ang gusto ko.”“Ano, kung gayon?”“Gusto kong magkaroon ng sariling pangalan. Gusto kong makilala dahil sa ginawa ko, hindi dahil anak ninyo ako.”Natahimik ang ama.“Hindi ka ipinanganak para magtinda ng sapatos,” mariing sabi ni Don Severo.“Hindi lang ako magtitinda. Ako ang magdidisenyo.”“Pareho lang iyon.”“Hindi, Daddy. Hindi pareho.”Muling tumigas ang tinig ng ama. “Umuwi ka at pag-uusapan natin ito.”“Uuwi ako pagkatapos naming tingnan ang unit.”“Stefie—”“Hindi ko po hinihingi ang permiso ninyo. Ipinaaalam ko lang ang desisyon ko.”Pinatay niya ang tawag bago pa siya maunahan ng takot. Ilang sandali siyang nanatiling nakatingin sa screen. Ngayon lang niya ibinaba ang tawag habang nagsasalita pa ang ama.Tahimik na lumapit si Prince. Hindi
Nanginig ang loob ni Stefie, ngunit hindi niya hahayaang makita nitong kinabahan siya. Pinilit niyang tumawa at tinaasan ito ng kilay.“Sabi ng lahat ng lalaking maliit ang etits.”Nawala ang ngiti ni Prince.Napangisi siya. Sa wakas, nakaganti rin.“Paano mo nalamang maliit?” Hinawakan nito ang buckle ng sinturon. “Gusto mong makita?”Nanlaki ang mga mata ni Stefie. “Show it.”Hindi niya alam kung saan nanggaling ang tapang niya. Wala pa siyang nakikitang ari ng lalaki sa personal. Kahit mga larawan niyon ay iniiwasan niyang tingnan.Ngunit bakit tila na-excite pa siya?Nanatiling nakatingin sa kanya si Prince habang kinakalas ang sinturon.Napaatras si Stefie. “Ano’ng ginagawa mo?”“Showing it.” Hinila nito ang sinturon mula sa unang belt loop. “Ikaw ang nagsabi.”“Hindi ko sinabing maghubad ka rito!”“Scared, my dear future wife?”“Hindi! Paano kung may pumasok?”“Walang magtatangkang pumasok nang hindi kumakatok.”Tumawa ito nang tuluyang mawala ang tapang niya. Hindi naman nito i
Parang biglang uminit ang hanging namamagitan sa kanila. Nasa kanyang pulsuhan pa rin ang kamay ni Prince, ngunit nang tangkain niyang bawiin iyon, binitiwan siya nito.“Huwag na. Binabawi ko ang wish.”“Sabi mo kahit anong wish.”“Ako ang nagbigay kaya ako rin ang puwedeng bumawi.”“Wala kang isang salita.”“Abusado.”Sumandal si Prince sa gilid ng mesa at pinagmasdan siya. “Sabihin mo na lang na natatakot ka.”“Hindi ako natatakot sa iyo.”“Talaga?” Bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi. “Malakas lang yata ang loob mo kapag may photographer o nakatingin ang pamilya mo.”Napataas ang baba ni Stefie. “Anong ibig mong sabihin?”“Kanina, hinalikan mo ako dahil kailangan natin ng litrato. Ngayon, tayong dalawa lang.”“So?”“Prove it.” Kumibit-balikat si Prince. “Anyway, it’s just a kiss. Isipin mong practice para maging komportable tayo sa isa’t isa.”Para bang alam nitong madaling tamaan ang pride niya. Mas nakakainis dahil epektibo ang pang-uudyok nito.Lumapit si Stefie at hinawa







