Se connecterKung nagustuhan po ninyo ang ating kwento, pakisuyo po ako ng review at rating sa mismong aklat. Malaking tulong po ito sa akin bilang manunulat. Maraming salamat po!
Nanigas si Damon. Nawala ang init sa mga mata nito habang nakatitig sa envelope na hawak ni Felicity.“Sumagot ka. Ginalaw mo ang envelope, ano?”“Hindi,” sagot nito. “Bakit ko gagalawin ’yan? Huwag mo akong pagbintangan.”“Huwag mo akong gawing tanga.”Itinaas niya ang envelope sa pagitan nila. Ilang minuto lamang ang nakalipas, handa na sana siyang ibigay dito ang sarili. Ngayon ay tila ibang lalaki ang nakatayo sa harap niya.“Hindi ganito ang kulay ng envelope na ginamit ko. Mas makapal din ito.” Itinuro niya ang pirma. “At hindi ko pirma ’to.”Lumapit si Damon, ngunit umatras siya.“Felicity—”“Sabihin mo ang totoo.”“Baka nagkamali ka lang ng naaalala.”“Ako ang bumili ng envelope. Ako ang pumirma rito.” Pinagmasdan niya ang unang letra ng pangalan niya. “Mas madiin ang guhit at mali ang pagkakahilig. Ginaya lang ito.”Hindi sumagot si Damon.Lalong bumigat ang dibdib ni Felicity.“Paano mo nabuksan ang safety box? Umamin ka na. Hindi mo ako maloloko.”Makalipas ang ilang segund
Eksaktong alas-otso ng gabi nang tumigil ang sasakyan ni Julian sa tapat ng mansyon.Hinihintay siya ni Damon sa sala malapit sa side entrance habang panay ang sulyap sa hagdan.“Nasaan?” tanong niya.Kinuha ni Julian mula sa loob ng jacket ang isang envelope at iniabot iyon. “Ito ang pinakamalapit na nagawa namin. Nagkagulo ang team natin para lang sa kapirasong papel na ’yan.”Itinapat ni Damon ang envelope sa ilaw. Kapareho iyon ng sukat ng orihinal, ngunit mas makapal at mapusyaw ang papel. Maging ang sulat sa harap at mga pirma nila sa ibabaw ng flap ay ginaya.“Buti na lang may marunong gumaya ng sulat at pirma sa team natin,” sabi ni Julian. “Pero kapag talagang sinuri, baka mapansin pa rin ang kaibahan.”“Hindi naman siguro pag-aaralan ni Felicity ang envelope.”Tinaasan siya nito ng kilay. “Bro, parang may tama ka na kay Felicity. Ibang level na ’yang ginagawa mo. Talagang nag-aksaya ka ng pera at panahon para lang maka-score.”“Heh, umalis ka na nga.”“Mas madali sanang umam
“Sabihin mo lang kung gusto mo na. Naghihintay lang ako sa go signal mo.”Mabilis na ibinaling ni Felicity ang tingin sa windshield. Patuloy na binabagtas ng SUV ang mahabang kalsadang pabalik sa siyudad.“Tumingin ka sa kalsada. Ayokong maaksidente tayo dahil sa kalaswaan mo.”Natawa si Damon. “Hindi mo sinagot ang tanong ko.”“Wala akong gustong sabihin.”“Ibig sabihin, meron. Nahihiya ka lang.”“Ang kapal ng mukha mo.”“Baka gusto mong subukan ang car sex.”Napalingon siya rito. “Ha? Anong car sex?”“Car sex. Dito tayo magse-sex sa sasakyan.”“Baliw ka ba? Saan dito?”“Kapag nakahinto tayo, puwede sa likod.” Tinapik nito ang manibela bago sumulyap sa kanya. “O dito, kakandungin kita.”“Wow. Alam na alam mo.”“Marami akong alam na puwede kong ituro sa ’yo.”Uminit ang mukha ni Felicity nang pumasok sa isip niya ang posisyong tinutukoy nito. “Nakakahiya kapag may makakita.”“Heavily tinted ang sasakyan ko.”“Bastos ka talaga.”“Ikaw naman. Nagtatanong lang ako kung gusto mo.”“Hindi!
“Hindi ko sasabihin.”Nagsalubong ang mga kilay ni Damon. Nanatili ang mga kamay nito sa baywang ni Felicity.“Kahit clue lang.”“Kailangan mong gawin iyon nang kusa. Mawawalan ng saysay ang kondisyon kapag sinabi ko sa ’yo. Pero malapit mo nang magawa.”Lumapit muli ang mukha nito. “Felicity, maikli ang pasensiya ko. Sa totoo lang, gusto ko nang magmura.”Kinabig siya nito at muling sinalubong ang mga labi niya. Napakapit si Felicity sa mga balikat nito. Mabilis uminit ang halik, ngunit bago pa siya muling matangay, lumayo siya upang huminga.“Half-body na lang muna tayo habang hinihintay ko ang kondisyon mo.”“Anong half-body?”“Halik at yakap lang.” Bumaba ang tingin nito sa dibdib niyang halos lumilitaw na sa ibabaw ng malinaw na tubig. “Tapos baka puwede kong hawakan ’yan.”“Ayoko.”“Kahit isang pisil lang?”“Damon, tigilan mo ako. I’m not ready yet.” Napayuko siya at itinakip ang magkabilang braso sa dibdib.Nawala ang ngisi nito. Inalis ni Damon ang mga kamay sa baywang niya at
“Maraming salamat, Mr. Villanueva,” sabi ng principal. “Malaking bagay ito sa mga bata.”“Kailangan muna nating ipa-assess ang lupa at mga nasirang classroom bago makagawa ng final budget at construction schedule,” dagdag ng kapitan.“Tama,” sagot ni Damon. “Ayokong minamadali ang plano kung kaligtasan ng mga bata ang nakataya.”Tahimik na nakaupo si Felicity sa tabi nito. Gusto na niyang sabihing iyon ang hinihintay niyang kondisyon, ngunit pinigilan niya ang sarili.Pangako pa lamang iyon. Hindi pa nasisimulan ang pagpapatayo ng e-classroom. Gayunman, hindi niya maitago ang pananabik. Kusa itong nagtanong, gumawa ng plano, at nag-alok ng tulong nang hindi niya hinihingan.“Walang signal dito,” sabi ng social worker.“Napansin ko nga.” Isinara ni Damon ang school plan sa cellphone. “Kapag nakabalik kami sa outpost, kokontakin ko ang engineer at suppliers. Tingnan natin kung ano ang pinakamagandang gawin.”“Sa ngayon, sa maliit na covered court muna magkaklase ang mga bata,” sabi ng p
“Dadalhin ko kayo roon.” Humakbang ang kapitan patungo sa mataas na bahagi ng barangay. “Malakas ang hangin kagabi. Hindi na kinaya ng mga bubong.”Sumunod sina Felicity at Damon kasama ang social worker. Matapos umakyat sa maputik na daan, natanaw nila ang Mabunga Elementary School.Nanikip ang dibdib ni Felicity.Natuklap ang bubong ng tatlong classroom. Nakasabit sa mga sanga ang ilang yero, samantalang nagkalat sa lupa ang kahoy at basag na jalousie. Sa loob, nakababad sa tubig ang mga upuan at libro.Abala ang mga guro at magulang sa pagsasalba ng mga gamit. May nagbubuhat ng mesa, may naglalabas ng basang libro, at may nagtatali ng trapal sa mga bukas na bahagi ng bubong.Ibinaba ni Damon ang backpack na dala at nilapitan ang dalawang lalaking hirap buhatin ang cabinet.“Saan ninyo dadalhin?” tanong nito.“Sa covered court po.”Tinulungan sila ni Damon. Iniingatan nito ang brasong may galos sa siko, ngunit hindi nagreklamo. Pagkatapos mailipat ang cabinet, bumalik ito upang magb
Tahimik ang gabi. Nasa loob ng kubo si Lucas, hawak ang cellphone, tinitingnan ang chat thread nila ni Maylee. Ang mga huling mensahe ay mula pa noong nakaraang linggo.Nag-type siya ng mensahe.“Good evening, Ms. Maylee. I just want to apologize for calling you the other night. I was drunk, and I
Humigpit ang dibdib ni Maya habang binabasa ang mensahe.Tinitigan niya ang cellphone, paulit-ulit binabasa ang text.Tila umikot ang mundo niya.Nakatulala siya sa screen, pinipigilan ang luha.She stared blankly at her phone, the last message from Lucas still glowing on the screen.Your perfume an
Habang sa loob ng ospital, sabay-sabay napalingon sa TV sina Lucas, Donya Ester, Iris, at Camille na bagong dating.Tensyonado at walang makapagsalita.“Shit, sino ang nagpakalat ng Marriage Certificate?” galit na sabi ni Lucas.“Malamang si Maya Marasigan. Mukhang gusto talaga ng gulo ng babaeng iy
Kumatok si Dahlia, may bitbit na mangkok na may takip si Maya.“Mang Dennis! May dala po kaming lugaw!”Mabilis na napalingon si Lucas.“Oh no,” bulong niya, napatayong bigla. Nasa harapan pa rin niya sina Iris at Daryl.“Bro,” sabi ni Daryl, “Si Maya ba ‘yun?!”“Kuya, anong gagawin namin? Baka maki







