FAZER LOGINDear readers, maraming salamat sa walang sawang suporta, pagbabasa, at pananatili sa aking mga kwento. Kayo ang nagbibigay sa akin ng lakas at inspirasyon para magpatuloy. Love you all!
“Mom…” nanginginig si Iris. “Kung ganun… kaya ba ni Victor na magplano ng masama laban sa pamilya natin?”Tumingin si Donya Ester sa kanya, matagal. Sa titig na iyon, may halong pagtataka.“Bakit mo naman siya pinaghihinalaan?”Napalunok si Iris. Pumasok sa isip niya ang baril sa beywang ni Victor at ang kotse nito sa shooting range, at ang pagsasabi nitong iwan niya si Daryl.Pero hindi niya masabi ang lahat. Ayaw niyang magdagdag ng alalahanin sa kanyang ina, lalo na at ngayon lang ito nagsalita tungkol sa mga bagay na matagal nang nakakandado.“Magkakaibigan kami noon,” sabi ni Donya Ester, dahan-dahan. “At mabait siya. Gentleman. Tahimik pero may prinsipyo.” Napabuntong-hininga siya. “Pero… nagbabago ang tao, Iris. Kapag nasaktan, kapag napahiya, kapag nawalan… may mga taong nagiging iba.”Nanginig ang dibdib ni Iris. Hindi dahil sa takot lang, kundi dahil sa dami ng posibleng katotohanan.Ngumiti siya. “Naisip ko lang po,” sagot niya, maingat. “Pero malamang nagkakamali po ako.”
Huminga si Victor nang malalim. Tumingin muna ito kay Nanay Lily na nakatayo sa gilid, hawak ang thermos, nanginginig ang kamay.Parang may pakiusap sa mga mata ng lalaki, parang may warning din.Tapos bumalik ang tingin ni Victor kay Daryl.“Daryl a-an--”“Sir!” biglang singit ng nurse na lumapit, may hawak na clipboard. “Mr. Ramos, kailangan po namin kayong ibalik sa room for tests. May orders po si doctor, CBC at repeat monitoring. Please.”Napatigil sina Victor Daryl. Pati si Nanay Lily, napapikit na parang may humatak sa dibdib niya.“Ngayon na ba?” paos na tanong ni Daryl.“Opo, sir. May emergency surgery po si dok kaya nagmamadali sa rounds. Pasensya na po.”Humigpit ang panga ni Victor.Tinulungan ng nurse si Daryl bumalik sa room.“Sir Victor,” sabi ni Daryl, pilit magalang kahit litong-lito. “Ano pong sasabihin n’yo kanina?”“Later,” sabi nito. “Pagkatapos ng tests.”Nagkatinginan si Nanay Lily at Victor na naiwan sa hallway.“Sabihin na natin,” ani Victor, mababa pero may b
Nagtama ang paningin nila Iris at Victor Lim. Nanlamig ang palad niya.At doon niya nabasa ang galit.Hindi yung galit na sumisigaw. Yung galit na tahimik, pero kaya kang lunurin.“Sir Victor, buti po at nadalaw kayo para makapagpasalamat ako ng personal.”Napansin ni Iris ang nakasukbit sa beywang nito.Isang baril.Parang biglang nanikip ang dibdib niya. Hindi niya alam kung tama ang hinala niya o paranoid lang siya, paano kung si Victor Lim ang nasa likod ng death threat?“Kumusta na ang lagay mo?” tanong ni Victor kay Daryl.“Mas okay na po,” sagot nito. “Salamat po ulit sa donation. Kundi po dahil sa dugo ninyo, baka wala na ako ngayon. Baka hindi ko na kasama si Iris.”Sumilay ang ngiti sa labi ng matanda. “Mabuti at okay ka na.”Dumulas ang tingin ni Iris sa baril ulit. Parang gusto niyang tanungin, pero natuyo ang lalamunan niya.Kung si Victor… tatay ni Daryl… bakit parang hindi alam ni Daryl?Bakit Sir Victor pa rin ang tawag nito?Bakit ang tono nito parang mentor lang kaus
Biglang tumigil sa mundo.Nanlaki ang mata ni Daryl. Dahan-dahang umayos ang upo niya kahit halatang masakit. “Anong ibig mong sabihin?”Hindi makatingin si Iris.“Tapusin na natin…” nanginginig ang boses niya. “Yung fake marriage na ’to.”Nanlamig ang mukha ni Daryl. “Hon--”“Wala na naman si Harvey,” dagdag ni Iris, parang nagmamadali siyang sabihin bago siya umatras sa sariling tapang. “Wala nang dahilan. Wala nang--”Tumayo siya bigla, parang natatakot sa sariling salita. “I have to go.”Pero bago siya makaalis, hinawakan ni Daryl ang kamay niya, isang mabilis na kapit, kahit mahina pa ang katawan niya.Hindi niya hinigpitan, pero ramdam ni Iris ang pakiusap sa daliri.“Bakit?” paos na tanong ni Daryl. “Bakit mo biglang gustong tapusin?”Napapikit si Iris.Dahil nalagay ka sa panganib ka dahil sa’kin.Dahil sinabi ni Victor Lim.Dahil ayokong madamay ka.Pero wala siyang nasabi.Sa halip, tumulo ang luha niya, isa lang, mabilis niyang pinunasan, pero nakita pa rin ni Daryl.At doo
Huminga siya nang malalim at sinagot ang tawag.“Hello?”May mahinang static, tapos isang boses na pamilyar.“Iris? It’s me. Lucas.”Nakahinga siya ng maluwag. “Lucas? Bakit… unknown number?”Napabuntong-hininga si Lucas sa kabilang linya. “Nasa ibang bansa ako. Hindi gumagana yung sim ko dito, kaya hotel line ang gamit ko. Pasensya na.”Hindi agad nakasagot si Iris. Parang bumalik sa dibdib niya ang bigat ng lahat.“Kumusta kayo?” tanong ni Lucas, bumaba ang boses. “Kumusta si Daryl? Ikaw?”“Nabaril siya… dahil sa’kin,” aniyang naiiyak na naman.“Iris…” mahinahon pero firm ang boses niya, “huwag mong akuin lahat. Oo, ikaw ang target. Pero si Daryl… he chose to protect you. At kung uulit ang araw na ’yon, for sure pipiliin pa din niyang iligtas ka.”Napapikit siya. Pumapatak ang luha niya. Pinahid niya agad.“Nagi-guilty ako na nalagay siya sa bingit ng kamatayan dahil sa akin. Ako ang may kasalanan,” paos niyang sabi.“Shhh, huwag mong isipin ‘yan. Ginagawa namin ang lahat para mahul
Tumango si Iris ng marahan. “Oo naman, okay lang ako.”“Dalawin mo lang ako kapag may oras ka. Please hanggang maaari sa mansyon ka na lang magwork. O isama mo si Brent o Lucas kapag aalis ka.”“Oo, may security naman,” nauutal siya. “Busy kaya hindi ako madalas makapunta… marami kasing… inaasikaso.”Hindi niya kayang sabihin ang totoong dahilan.Tinitigan siya nito, tahimik. Hindi ito nagsalita agad, pero yung mata nito… parang may init at sakit na magkahalo. Tila may nararamdamang kakaiba si Daryl.Humigpit ang hawak nito sa kamay ni Iris.“Mag-iingat ka palagi. Hindi pa nahuhuli ang taong nasa likod ng death threat,” bulong ni Daryl, paos na paos.Kumislap ang luha niya. Kumurap siya nang ilang ulit para pigilan.Hinila ni Daryl ang kamay niya palapit sa labi nito, at kahit mahina, hinalikan nito ang mga daliri niya.Napapikit si Iris.Kailangan niyang lumayo… bago tuluyang mapahamak si Daryl.Nang magbukas ang pinto at sumilip ang nurse, mabilis niyang binawi ang kamay niya at tum







