LOVE WAS NEVER IN THE AGREEMENT

LOVE WAS NEVER IN THE AGREEMENT

CALIANNA POV

Some people enter a room hoping to impress everyone. Calianna Salvador entered one determined not to let anyone destroy the future she had worked so hard to build.

Hindi ko alam kung ano ang mas nakakapagod—ang gumising nang alas-singko ng umaga para pumasok sa trabaho o ang makipag-plastikan sa mga taong akala mo'y mas mataas sila kaysa sa'yo.

Pero dahil kailangan ko ng trabaho, wala akong ibang pagpipilian kundi ngumiti at magkunwaring maayos ang lahat.

"Ate Cali, good luck!" bati sa akin ni Mira, isa sa mga kasamahan ko sa opisina.

Nginitian ko siya habang inaayos ang hawak kong mga dokumento. "Salamat. Kapag pumalpak ako, pakisabi sa pamilya ko na minahal ko sila."

Napatawa siya. "Ang OA mo!"

"Prepared lang ako sa lahat ng posibilidad."

Ngayon ang unang pagkakataon kong magpresenta ng isang malaking proyekto sa harap ng mga executive ng De Marco International. Halos dalawang linggo ko itong pinaghandaan. Ilang gabi akong nagpuyat para masigurong tama ang bawat detalye.

Hindi ko hahayaang masayang ang lahat ng pagod ko.

Pagpasok ko sa boardroom, agad kong naramdaman ang bigat ng paligid.

Mahabang mesa. Malalaking bintana. Mga lalaking nakasuot ng mamahaling suit at mga babaeng tila walang oras para sa mga taong katulad ko.

Huminga ako nang malalim.

"Good morning, everyone. I'm Calianna Salvador from the business development department."

Nagsimula akong magpresenta.

Maayos ang unang ilang minuto. Naipaliwanag ko ang plano, ang inaasahang kita, at ang mga posibleng benepisyo ng proyekto.

Hanggang sa biglang nagsalita ang isang lalaking nasa dulo ng mesa.

"Excuse me. Can you explain this figure?"

Napatingin ako sa screen.

Nanlamig ang mga daliri ko.

Hindi iyon ang numerong inilagay ko sa orihinal kong presentasyon.

"That's not the projected amount I submitted, sir."

Nagkatinginan ang mga executive.

"Are you saying our records are incorrect?" tanong ng isa.

"No, sir. I'm saying that the figures displayed on the presentation are different from the figures I personally verified."

Isang matandang lalaki ang napailing.

"Miss Salvador, this is a multimillion-peso project. We don't have time for excuses."

Pinilit kong manatiling kalmado.

"With all due respect, sir, I'm not making excuses. I'm trying to explain that someone altered my presentation."

Biglang tumunog ang telepono ng isang executive.

Sinagot niya iyon at ilang segundo lamang ang lumipas ay ibinaba rin niya.

"There's a problem. Our client has officially withdrawn from the agreement."

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin.

"Ano?"

"Because of the inaccurate financial projections, they've decided to reconsider their partnership."

Napakuyom ang mga kamay ko.

Dalawang linggo. Ilang gabing walang tulog. Lahat ng iyon, mawawala dahil sa isang presentasyong hindi ko naman binago?

"Please, allow me to review the original files."

"Enough," mariing sagot ng isang lalaki. "This presentation was under your responsibility."

Tumayo ako.

"Then let me prove that I did my responsibility."

Natahimik ang buong silid.

"Check the revision history. Compare the original file with the version presented today. Review the access records. Kung ako ang nagkamali, handa akong managot. Pero hindi ako tatanggap ng kasalanang hindi ko ginawa."

May ilang executive na nagbulungan.

At doon ko napansin ang lalaking tahimik lamang mula pa kanina.

Nakasandal siya sa upuan, suot ang itim na suit. Walang emosyon ang mukha habang nakatingin sa akin. Hindi siya nagsasalita, pero sapat na ang presensiya niya para maramdaman kong hindi ako dapat magkamali.

"Who gave you permission to question the decisions of this board?"

Mababa at malamig ang boses niya.

Napalingon ako sa kaniya.

"Wala po, sir. Pero wala rin pong nagsabi sa akin na kailangan kong manahimik kapag may taong sumisira sa trabaho ko."

Bahagyang umangat ang kaniyang kilay.

"What's your name?"

"Calianna Salvador."

"Sit down, Miss Salvador."

Hindi ko alam kung bakit, pero mas lalo akong nainis sa tono niya.

"With all due respect, sir, I would rather stand until someone gives me a chance to prove what I'm saying."

Ilang segundo niya akong tinitigan bago tuluyang nagsalita.

"Interesting."

Pagkatapos ay tumingin siya sa lalaking nasa tabi niya.

"Get the original files. I want the revision history and access records reviewed immediately."

"Yes, sir."

Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o kabahan.

Dahil sa unang pagkakataon, may isang taong tila handang makinig.

At hindi ko pa alam kung sino siya.

Makalipas ang halos isang oras, lumabas ako ng boardroom na halos hindi makapaniwala sa nangyari.

Napatunayan ng technical team na may binagong financial figures sa presentation file ilang oras bago ang meeting.

Hindi ako ang gumawa nito.

Pero hindi pa rin alam kung sino ang responsable.

"Miss Salvador."

Napalingon ako.

Ang lalaking tahimik na nakaupo kanina ang lumapit sa akin.

Mula sa malapitan, mas lalo kong napansin kung gaano siya kaintimidating. Matangkad, maayos ang tindig, at tila walang bagay na kayang makagulo sa kaniyang araw.

"Yes, sir?"

"Jacob De Marco."

Napakurap ako.

Jacob De Marco.

Ang may-ari at CEO ng kumpanyang pinagtatrabahuhan ko.

Napalunok ako.

"Good afternoon, sir."

"You didn't seem nervous when you were arguing with the board."

Napangiwi ako nang bahagya.

"Kung alam ko lang po na kayo pala iyon, baka mas maingat ako sa mga sinabi ko."

"Would you have lied?"

Napatingin ako sa kaniya.

"Hindi po."

Bahagya siyang ngumiti, pero mabilis ding nawala.

"Good answer."

Inabot niya sa akin ang isang folder.

"The investigation is ongoing. Don't discuss this matter with anyone outside the authorized team."

"Understood, sir."

"And Miss Salvador?"

"Yes?"

"Next time, make sure your files are secured before presenting them."

Napakunot ang noo ko.

"Sir, I did secure them."

"Then find out how someone got access."

Tumalikod siya at naglakad palayo.

Napabuntong-hininga ako.

Napakayabang.

CEO nga talaga.

Pagsapit ng alas-sais ng gabi, nasa opisina pa rin ako.

Halos lahat ay nakauwi na, pero hindi ako mapakali hangga't hindi ko natutukoy kung paano napalitan ang presentation.

Habang sinusuri ko ang mga dokumento, nakatanggap ako ng email.

FROM: Office of the CEO

Miss Salvador, report to the CEO's private office at 7:00 PM.

Napatingin ako sa orasan.

6:43 PM.

"Lord, ano na naman?"

Mabilis kong inayos ang mga gamit ko at nagtungo sa pinakamataas na palapag ng gusali.

Pagbukas ng p***o, nakita ko si Jacob na nakaupo sa likod ng malaking mesa. May ilang dokumentong nakalatag sa harap niya.

"Come in."

Pumasok ako at maingat na isinara ang p***o.

"You wanted to see me, sir?"

"Sit."

Umupo ako sa tapat niya.

"I reviewed your performance today."

Napahawak ako sa bag ko.

"Am I being dismissed?"

"No."

"Demoted?"

"No."

"Then am I in trouble?"

He leaned back in his chair.

"Do you always ask this many questions?"

"Kapag hindi ko alam kung bakit ako ipinatawag, oo."

Sandali siyang natahimik.

Then he opened a folder.

"You're twenty-five. You have a decent employment record, excellent project evaluations, and no previous disciplinary issues."

Hindi ako sumagot.

"I also learned that you're currently handling your responsibilities without any assistance from your family."

"May problema po ba roon?"

"No. I'm simply gathering information."

Napakunot ang noo ko.

"About what, exactly?"

Isinara niya ang folder at diretsong tumingin sa akin.

"I have a proposition for you, Miss Salvador."

Naghintay ako.

"I want you to marry me."

Natigilan ako.

Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid.

Tinitigan ko siya, umaasang baka may marinig akong kasunod na biro.

Pero seryoso lamang siyang nakatingin sa akin.

"Excuse me?"

"You heard me."

"Sir, CEO po ba talaga kayo o may iba pa kayong trabaho na hindi ko alam?"

Bahagyang kumunot ang noo niya.

"What's that supposed to mean?"

"Dahil kung may joke po ito, hindi siya nakakatawa."

Hindi siya natawa.

Sa halip, itinulak niya ang isang makapal na dokumento papunta sa akin.

"Read this first. We can discuss the details tomorrow."

Napatitig ako sa papel.

Nakasulat sa unang pahina ang mga salitang:

MARRIAGE AGREEMENT

At sa ibaba nito ay ang pangalan niya.

JACOB FINN DE MARCO.

Hindi ko alam kung anong mas nakakabaliw—ang katotohanang inalok akong pakasalan ng pinakamakapangyarihang lalaki sa kumpanyang pinagtatrabahuhan ko, o ang katotohanang mukhang seryoso siya rito.

"Why me?" mahina kong tanong.

Matagal niya akong tinitigan bago sumagot.

"Because, Miss Salvador, I believe you're exactly the woman I need."

At sa sandaling iyon, alam kong ang araw na ito ang simula ng pinakamagulong kabanata ng buhay ko.

Hindi ko lang alam kung ang kasal ba ang magiging solusyon sa problema ko o ang mismong dahilan kung bakit tuluyan akong mawawalan ng kapayapaan.

END OF CHAPTER 1