CHAPTER 4 MEET AGAIN

Pumasok ulit kame sa loob ng hospital, sinusundan ko lang yung lalaki, sumakay ulit sa elevator, pero nag tataka dahil ang floor ng pinindut nya, pinaka mataas na floor.

Kahit nag tataka ako, pero di ako kumibo di ako nag tatanung, pag labas namin tumuloy kame sa isang pintuan, kaya mas lalo ako nag taka, kaya tinanung ko na yung lalaki.

Sir bakit po tayo andito, office ng chairman po ito, uwe na lang po ako sir.

"Andyan po si boss ma'am hinihintay ka nya sa loob, kanina pa si boss dyan, kaya pumasok na po kayo sa loob."

Kahit nag tataka pumasok ako sa loob, at totoo nga ang sinasabe, andun ang lalaki naka upo, at diretso ang tingin sa akin, kaya nag salita na ako agad, para malaman ko kung ano ang kailagan nya sa akin.

Ano po kailangan nyo sa akin mister, pwedi po ba paki bilisan dahil may trabaho pa ako.

"Bakit naka limutan mo ba, ang naganap sa casino, ang pagka alam ko, binenta ka sa akin ng boyfriend mo."

"Excuse me, ang pagka tanda ko, di ako pumayag na ibenta ako, sino kaba para bilhin mo ako? diyos kaba hindi naman, walang sino man ang pwedi ang bumili sa akin dahil buhay ko ito."

"Pero wala kana magagawa binili na kita sa dami ng utang sa akin ng ex mo sa tingin mo ganun-ganun lang."

"Wala ako paki alam sa utang nya, diko na kasalanan yun, ang tanga mo naman kase bakit nag pa utang ka.?"

Nagulat ako dahil bigla ito tumayo at nag kasa ng baril, natakot ako, (ano kaba naman sophia, bakit dimo mapigilan bibig mo nagalit ko ata sya.)

"Di ako nag bibiro sa iyo sophia jones, ano akala mo sa akin, wala ako alam sa buhay mo.? nag kakamali ka, dahil alam na alam ko."

"Ano alam mo sa buhay ko, wag mo sabihin kumuha ka ng tao, para makalkal mo ang buhay ko dati."

"Nakuha mo rin, sa tingin mo bibilhin kita na ganun-ganun lang, syempre hindi, pero interesado ako sa buhay mo."

"Baliw kaba! kung ano ba sinasabe mo dyan, ano binili, ang sabe ko, di ako pumayag, bakit pa ulit-ulit mo sinasabi binili mo ako, parang awa mo na wag mo ako idamay."

"Kahit ayaw mo wala ka magagawa dahil pag aari na kita,at wag na wag mo ako tatakasan, dahil kahit saan ka pumunta mahahanap kita."

"Ewan! ko sa iyo, aalis na ako wala ako paki alam sa sinasabe mo, basta buhay ko ito,"

"Ok! pag bibigyan kita, after 3 days, mag kita ulit tayo dalawa, at kailagan dala mo na yung mga gamit mo."

"Asa! ka, kahit kailan hindi ako sasama sa iyo mag dusa ka, wala ka karapatan utusan mo ako, dahil higit sa lahat hindi kita kilala, at wala ko paki alam sa iyo."

"Wag mo ako subukan, dahil kaya ko gawin lahat para maging misirable ang buhay mo, akalain mo yun hirap kana lalo kapa mag hihirap."

"Ano ba problema mo.? ang sabe ko wag mo ako idamay bakit ang kulit mo, tigilan mo ako, dahil kahit kailan hindi ako sasama sa iyo."

Pag sabe ko ng ganun umalis agad ako, kase diko na kinakaya ang sinasabe nya, gwapo sana, pero parang sirang ulo ata.

Nag mamadali ako lumabas dahil parang natatakot ako lalo na yung sinasabe nya, pag di ako pumayag lalo ako mahihirapan.

Ano ba naman nang yari sa akin kasalanan talaga ito ng magaling kong ex, pati ako nadadamay dahil sa kalokohan nya.

Sumakay agad ako ng jeep papunta sa trabaho ko, nag mamadali na rin ako dahil masyado na ako late sa trabaho.

Naka rating na ako agad sa trabaho, nag mamadali ako pumasok, nakita ko kasama ko si grace, kaya tinanung ko sya agad, "grace andyan naba si boss?"

"Wala pa swerte mo dahil late si boss, mag bihis kana agad, para dika mahalata."

Pag sabe sa akin ng ganun ni grace, pumunta agad ako sa locker, para mag bihis, dali-dali ako nag bihis.

Pag katapos ko mag linis diretso agad ako sa trabaho ko, maya't-maya dumating agad si boss mark kaya sabay-sabay kame nag sabe ng good morning, pero tumango lang sya.

Hindi pa nga kame tapos mag linis, may dumating na mga costumer, kaya inisikaso muna namin mga order nila.

Pero sunod-sunod dumating yung mga customer, kaya diko namalayan ang oras tanghali na pala.

Kaya humingi muna ako ng break sa kasama ko, dahil nagugutom na talaga ako, dahil wala ako kape at kain, kanina umaga, kaya ramdam ko na yung gutom ko.

Pag katapos ko Kumain, nag pahinga lang ako saglit, at pumasok na sa loob, hindi kame mag tagal mag break kase para mi rami ang customer.

Pero pag dating ko tinawag agad ako ni grace, hinahanap raw ako ni boss, pinapunta ako sa office, kaya pumunta muna ako duon kay boss.

Kumatok muna ako, yung nag sabe na sya ng come in! pumasok na agad ako, pinaupo nya ako dahil may sasabihin raw sya importante sa akin.

"Sophia wala na paligoy-ligoy need kita tangalin sa work mo, kahit ayaw ko, pero pag di kita tinangal pwedi mapahamak ang negosyo ko."

"Ah! bakit boss sino ba nag sabe sa iyo tangalin ako?"

"Diko kilala grace pero nakakatakot sya, boses nya pa lang nakakatakot na, alam mo naman ito lang ang negosyo ko, ang bumubuhay sa buong angkan ko."

"Naiintindihan kita boss, ginipit ka lang ng tao kausap mo, pero kung kailan, kailagan ko ng pera boss tsaka pa ako mawalan ng trabaho."

"Pasensya kana grace hanggang gabe ka na lang, wag mo na sabihan mga ka trabaho mo, wag ka mag alaala, bibigyan pa kita bonus."

"Sige po sir maraming salamat po, balik na po ako sa trabaho."

Pag sabe ko ng ganun tumsngo lang sya sa akin, nalulungkot ako, dahil wala na ako trabaho, pero wala ako magawa.

Kaya pinag patuloy ko na lang trabaho ko, dahil mamaya pa gabe ibibigay last sahod ko.

Naisip ko agad ang sinabe sa akin ng lalaki kausap ko kanina, di kaya sya nag utos na tangalin ako sa trabaho.

Sya lang naman ang pwedi gumawa nun, dahil sya lang naisip ko kaya lalo ako nainis, dahil sa kanya mawawalan pa ako ng work.

Tulad nga sinabe ko ang dami customer diko namalayan gabe ba pala kung dipa ako tumawag ni boss,

Sumunod ako kay boss, pag pasok ko sa office, binigay nya agad ang last sahod ko, pero nagulat ako dahil ang kapal ng sobre binigay sa akin.

Kaya tinanung ko si boss bat! ganun kalaki, pero ang sagot nga deserve ko naman, dahil masipag ako mag trabaho, kaya tumango na lang ako sa kanya at nag paalam na ako.

Pag labas ko diretso agad ako sa locker at nag bihis, kinausap nila ako bakit raw ako tinawag ni boss, pero diko na lang sila sinagot.

Lumabas na ako, pero may napansin ako kotse na black, pero diko na lang pinansin yun, uuwe na lang ako, dahil mag hahanap pa ako ng trabaho bukas.

Hindi ako pwedi mawalan ng trabaho, dahil maraming gastusin ngayun, lalo na sa gamot ni papa at ang request na laboratory kanina.