CHAPTER 2 ถ้าเธอขาย ฉันก็จะซื้อ (1)

CHAPTER 2

ถ้าเธอขาย ฉันก็จะซื้อ (1)

"ก็ดี..."

"...ถ้าเธอขาย ฉันก็จะซื้อ" เวลตันเอ่ยด้วยใบหน้านิ่ง

หากเธอเสนอ เขาก็จะสนองให้เอง

พลั่ก!

มือหนาผลักร่างบางให้นอนลงไปกับเตียงตามด้วยร่างสูงใหญ่ของเขาตามทาบทับเธอเอาไว้ ริมฝีปากหนาไล่จูบซับที่ผิวกายขาวผ่องไปทั่วเรือนร่าง ก่อนจะกระชากเสื้อตัวบางออกและโยนทิ้งลงกับพื้นอย่างไม่ใยดี

สายตาคมกวาดมองเรือนร่างของคนตัวเล็กอย่างพึงพอใจ หน้าอกอวบอิ่มภายใต้บราลูกไม้สีหวานดูดดึงความสนใจของเวลตันได้เป็นอย่างมาก

แพรดาวคล้องคอคนบนร่างเอาไว้ ร่างกายของเธอบิดเร้าเมื่อยาปลุกเซ็กซ์และสารเสพติดกำลังออกฤทธิ์ สติของเธอเริ่มเลือนรางลงเรื่อยๆ ลมหายใจหอบถูกผ่อนออกมาอย่างหนักจนความต้องการมันทำให้เธอคลั่งแทบทนไม่ไหว

"มะ...ไม่...อึก มะ...ไม่ไหวแล้ว อึก!" มือเล็กจิกที่แขนแกร่งเมื่อรู้สึกเสียวซ่าน ขนอ่อนลุกชันทั่วทั้งเรือนกายทว่าขัดกับหยาดเหงื่อที่ขับออกมาทั่วใบหน้าสวยหวาน

"ร่านไม่เบา" เวลตัวยกยิ้มอย่างสมเพชให้กับคนตัวเล็ก เขาได้กลิ่นแอลกอฮอล์และควันบุหรี่จากกายของเธอ ซึ่งเดาไม่ยากว่าเธอเองก็คงจะไปงานเลี้ยงที่ไหนมาสักแห่ง เพียงแต่ไม่คิดว่าเธอจะอยู่ในฐานะหญิงบริการที่ถูกส่งมาบำเรอเขาในค่ำคืนนี้

"อึก! ชะ...ช่วย อึก อื้อออ" คำพูดของแพรดาวถูกกลืนกลับเข้าไปเมื่อริมฝีปากร้ายฉกชิมลงมาโดยไม่ทันตั้งตัว สัมผัสเร่าร้อนพร้อมกับเรียวลิ้นที่กวาดชิมทั่วทั้งโพรงปากราวกับจะพรากชีวิตและลมหายใจให้สิ้น

เวลตันจัดการถอดกางเกงของคนตัวเล็กออกให้พ้นทาง ตามด้วยของตัวเองเผยให้เห็นแก่นกายความใหญ่โตอวบหนาขนาดใหญ่กว่ามาตรฐาน

"อึก..." ร่างบางสั่นระริกเมื่อเนื้อกายสาวสัมผัสได้ถึงไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ตอนนี้เรือนร่างของเธอเปลือยเปล่าไม่มีเนื้อผ้าชิ้นใดหลงเหลืออยู่

เช่นเดียวกับเขา...

สายตาหวานหลุบต่ำลงเมื่อปะทะกับความใหญ่โตของชายตรงหน้า สติที่เลือนรางกลับถูกปลุกให้เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ร่างบางเบี่ยงตัวออกอัตโนมัติเพราะรับรู้ถึงเหตุการณ์ต่อไปว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หมับ!

เวลตันดึงรั้งร่างบางเอาไว้ให้อยู่กับที่ก่อนจะจับขาเรียวให้แยกออกจากกัน กลีบกุหลาบสีหวานที่ปิดสนิทราวกับไม่เคยมีผู้ใดได้เชยชม

เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเรือนร่างหญิงสาวทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านอย่างมาก

นิ้วร้ายกวาดไล้แตะต้องที่กลีบกุหลาบเพื่อทักทายเล็กน้อย พลันทำให้เจ้าของสะดุ้งและสั่นระริกเมื่อถูกสิ่งแปลกปลอมสัมผัส

"สวย..." เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างพอใจ ขยับตัวให้อยู่ระหว่างขาเรียวแล้วจับแก่นกายจ่อที่ปากทางรักของเธอ

ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ถูไถที่กลีบกุหลาบช้า ๆ เพื่อเรียกน้ำหวาน กระทั่งกดตัวตนส่งเข้าสู่ช่องทางฉ่ำเยิ้มอย่างเชื่องช้า แม้ว่าจะข่มอารมณ์เพราะไม่อยากให้คู่นอนเจ็บปวดเนื่องจากรู้ถึงขนาดเกินมาตรฐานของตัวเอง แต่มันก็ไม่เป็นอย่างที่คาดหวังอยู่ดี

"อึก! จะ...เจ็บ!" เสียงหวานร้องขึ้นด้วยความเจ็บ มือเล็กจิกที่แขนแกร่งระบายความเจ็บพลางดันแผงกล้ามล่ำสันให้หยุดเคลื่อนไหว

"อ่า" เวลตันผ่อนลมหายใจออกมาเมื่อความใหญ่โตของเขาเข้าไปได้เพียงแค่ครึ่งเท่านั้น ความคับแน่นของเธอตอดรัดแก่นกายจนปวดหนึบไปทั้งลำ

ชายหนุ่มค่อย ๆ ขยับอย่างเชื่องช้า กดริมฝีปากจูบเพื่อเร้าอารมณ์คนใต้ร่างให้ผ่อนคลาย กระทั่งตอกตรึงเข้าไปจนสุดลำกาย

"อึก! อื้อ...อ๊ะ!"

ร่างกายของแพรดาวเหมือนแตกละเอียดเป็นเสี่ยง ๆ น้ำตาเอ่อล้นรอบทั้งดวงตาหวานเมื่อควบคุมร่างกายของตัวเองไม่ได้เลยสักนิด แม้ว่าเธอจะเจ็บปวดและได้สติขึ้นมาว่าตอนนี้กำลังทำอะไรและอยู่ในสถานการณ์แบบไหน แต่ด้วยฤทธิ์ยาที่กำลังปลุกปั่นทั่วร่างกายกลับทำให้เธอต้องการสัมผัสและการเติมเต็มจากคนบนร่างอย่างไม่อาจปฏิเสธได้

"ร้องไห้ทำไม อยากให้ฉันหยุด?" เวลตันผละออกเล็กน้อยเมื่อเห็นเลือดสีแดงสดไหลออกมาที่กลีบกุหลาบ

วินาทีแรกที่เห็นหยาดเลือดเขาตกใจจนผงะ แล้วยิ่งเห็นว่าเธอกำลังร้องไห้มันก็ยิ่งทำให้เขาลังเลจนไม่รู้จะทำอะไรต่อ

แพรดาวกัดปากช้อนสายตาฉ่ำเยิ้มมองใบหน้าหล่อเหลา สุดท้ายเธอก็ส่ายหน้าเพื่อให้คำตอบว่าเธอไม่อยากให้เขาหยุด แม้จะเจ็บที่กลางกายแต่ความปรารถนาที่ปะปนมาร้องบอกว่าเธอต้องการมัน

“มะ...ไม่ค่ะ ไม่หยุด”