MasukShare
CHAPTER 1 โดนยา (3)
Tanggal publikasi:
2025-05-24 00:18:09CHAPTER 1
โดนยา (3)
"คะ...คุณ...อึก ชะ...ช่วย" เอ่ยออกมาเสียงแผ่วมือเล็กปัดป่ายไปทั่วเพื่อให้เป็นจุดสนใจ
"โธ่ นี่เพื่อนไทด์เอง จะให้มันช่วยอะไรล่ะ" คนตัวโตเอ่ยทั้งกลั้วหัวเราะหยัน สายตาหยาม เช่นเดียวกับผู้ชายคมนั้นที่มองเธอเหมือนกับว่าทำเรื่องโง่เง่าลงไป
ความหวังเล็ก ๆ ของเธอหายวับไปกับตา ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำใสทั้งยังพยายามผลักไสด้วยตัวสูงใหญ่ให้ออกห่างได้มากที่สุด
"สวยว่ะ มึงไปหามาจากไหนวะ"
"หึ ระดับกูไม่น่ายากปะวะ"
"เชี่ย อย่างแจ่ม" ชายอีกคนพูดและกวาดสายตามองร่างบางอย่างหื่นกระหาย
"เปิดประตูดิ" เสียงเข้มเอ่ยทำให้เพื่อนของเขารีบเปิดประตูเข้าไปในห้อง
ร่างของแพรดาวถูกวางลงบนเตียงกว้าง ภายในห้องมืดที่มีเพียงแสงจากโคมไฟส่องสว่างเพียงเท่านั้น ผู้ชายสี่คนยืนมองเธอที่ข้างเตียงก่อนที่ไทด์จะหยิบสิ่ง ๆ หนึ่งออกมา
"ทะ...ไทด์ ปะ...ปล่อย..." เธอเอ่ยออกมาแม้ว่าจะไม่มีแรงแต่เธอก็อยากจะอ้อนวอนเขาอีกครั้ง
"เรายังไม่ได้สนุกกันเลยนะแพร" เสียงทุ้มเอ่ยและนั่งที่บนเตียงข้าง ๆ กายเธอ มือหนาลูบที่เรือนผมเธอเบา ๆ ก่อนจะไล้ต่ำลงมาที่แขนเรียวเล็ก
"ฮึก...ปล่อยแพรไปเถอะ"
"เริ่มร้อนแล้วใช่ไหมล่ะ" ไทด์เอ่ยเมื่อเห็นเหงื่อผุดออกจากใบหน้าหวานจำนวนมาก เขาได้ร่วมมือกับบาร์เทนเดอร์เพื่อให้ใส่ยาปลุกเซ็กส์ในเครื่องดื่มของเธอ
"ฮึก..." ร่างกายของเธอมันร้อนรุ่มและควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่รู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้มันไม่ปลอดภัยกับตัวเธอเลย
"ก่อนจะเริ่มเราต้องเพิ่มความฟินกันก่อนนะแพร" ไทด์หยิบเข็มฉีดยาออกมาจากกระเป๋า แพรดาวมองมันด้วยความตื่นกลัวเธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่มันต้องเป็นสิ่งที่ไม่ดีแน่ ๆ
แพรดาวเบี่ยงตัวหนีเมื่อถูกจับตรึงเอาไว้ เข็มฉีดยาถูกฉีดที่แขนของเธอจนหมดกระบอก เธอได้แต่ร้องไห้ออกมาเนื่องจากไม่มีแรงพอที่จะต่อกรกับชายกลุ่มนี้
เธอถูกฉีดสารเสพติดหลายเข็มจนทำให้เธอนอนหอบหายใจนิ่ง ๆ สายตาเริ่มมองไม่เห็นสิ่งรอบข้าง ร่างกายของเธอเริ่มขยับไม่ได้และร้อนรุ่มมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว
"ขอเปิดก่อน ส่วนพวกมึงก็ไปต่อคิวเอาเอง" ไทด์เอ่ยทำให้คนที่เหลือเดินออกจากห้องไปในที่สุด
"เรามาสนุกกันดีกว่านะแพร..." มือสกปรกลูบที่ใบหน้าหวานริมฝีปากก้มลงจูบซับที่หน้าผากนูนเบา ๆ ก่อนจะเริ่มถอดเสื้อของเธออย่างใจเย็น
"...สวยไปทั้งตัวเลยนะ" วายตาหยาบโลนมองร่างบางด้วยความหื่นกระหาย
พลั่ก
"เฮ้ยไอ้ไทด์!"
"สัส! กูบอกแล้วใช่ไหมว่ารอกูเสร็จก่อน"
"ไอ้สัสไทด์ตำรวจมา! ไอ้บอสยังอยู่ในงานวันเกิด!"
"สัส! ใครโทรแจ้งวะ!!"
"รีบไปเหอะมึง ก่อนที่ตำรวจจะมาเจอ"
"แล้วยัยนี่ล่ะวะ!"
"ไอ้สัส! ปล่อยไว้ดิวะ มึงจะให้มันเอาเรื่องไปบอกตำรวจรึไง รีบหนีเร็ว!"
"แม่งเอ๊ย!!!" คนตัวโตรีบลุกขึ้นและออกจากห้องไปในที่สุด
ร่างบางที่นอนหอบหายใจรวยรินเธอยันกายเพื่อลุกขึ้นหยิบขวดน้ำที่หัวเตียงขึ้นมาดื่มหวังว่าจะให้บรรเทาอาหารร้อนรุ่มในร่างกายลงได้
หญิงสาวตัวระริกเมื่อความต้องการถูกปลุกขึ้น มือเล็กกำผ้าห่มแน่นเพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองแต่ก็ไม่เป็นผล แค่เสียงที่จะเปล่งออกมาเธอยังไม่มีแรงจะเอื้อนเอ่ยคำใด
อึก...
คนตัวเล็กพยายามข่มอารมณ์ร่างกายเพื่อไม่ให้ควบคุมไปได้ยากกว่านี้ เพราะค็อกเทลที่เธอดื่มบวกกับสารเสพติดที่ถูกฉีดเข้าร่างกายหลายเข็มทำให้เธอควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้
เธอต้องการที่จะปลดปล่อยมัน
วิธีใดก็ได้
เธอไม่ไหวแล้ว
แต่ทว่า...
พลั่ก
ประตูห้องถูกเปิดออกตามด้วยร่างของชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เสียงลมหายใจหนักถูกผ่อนออกมาในขณะที่ร่างบางพยายามจ้องมองกับบุคคลที่มาใหม่
ร่างสูงเดินตรงเข้ามาหาแพรดาวบนเตียงจนได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากร่างกายเขา คนตัวสูงถอดสูทราคาแพงออกก่อนจะค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อตัวในช้า ๆ
ใช้เวลาไม่นานมือหนาก็ปลดกระดุมออกจนหมด คนตัวโตถอดเสื้อออกและโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดีเผยให้เห็นกล้ามมัดบนร่างกายแข็งแรงอย่างชัดเจน
คนตัวเล็กที่เห็นภาพตรงหน้าเธอกัดริมฝีปากตัวเองแน่น เพราะในตอนนี้เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว
"นี่เธอ!" เสียงทุ้มเอ่ยด้วยความตกใจเมื่อมองเห็นใบหน้าหญิงสาวบนเตียงชัด ๆ
แพรดาวหรี่ตามองพยายามควบคุมสติ เธอมองเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นไม่ชัด แต่รู้สึกคุ้นเหลือเกิน หากแต่ในร่างกายตอนนี้ร้อนรุ่มจนอยากดึงรั้งเข้ามากอด
"ฮื่อ..."
"ทำไมเธอถึง..." คนตัวโตมองร่างบางด้วยความแปลกใจที่เจอเธอที่นี่ "นี่เธอ 'ขาย' งั้นเหรอ"
"ยะ...อยาก"
เขาทบทวนกับตัวเองร่วมสองนาที กระทั่งเห็นร่างเล็กบิดเร้ายั่วยวนสติก็ขาดผึ่ง ผู้หญิงตรงหน้ากำลังเรียกร้องต้องการเขาแล้วจะทนมองเฉยเป็นพระอิฐพระปูนได้ยังไง
"ก็ดี" ชายหนุ่มปรับใบหน้าก่อนจะจ้องมองร่างบางคนตรงหน้า เขาพิจารณาใบหน้าจิ้มลิ้มนั้น ปากนิดจมูกหน่อย ผิวขาวเนียน แก้มแดงระเรื่อของเธอทำให้มุมปากกดยิ้มอย่างพึงพอใจ
แอลกอฮอล์ในร่างกายที่ดื่มมาราวกับเชื้อเพลิงปลุกอารมณ์ในกายเข้าทันที กลิ่นกายหอมหวานของเธอเหมือนเป็นตัวกระตุ้นทำให้เขามีความต้องการมากยิ่งขึ้น
หากเธอเป็น ‘ผู้ขาย’ เขาก็จะเป็น ‘ผู้ซื้อ’ เอง!
Bab terbaru
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (2)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (2)“ไอ้เฉิน” เท่านั้นละ ผมก็เห็นแผ่นหลังกว้างที่วิ่งไว ๆ จนมองตามแทบไม่ทันคิดถึงตำแหน่งนายหญิงก็ขำกับตัวเอง ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าแพรดาวขึ้นมาเป็นนายหญิงของผมแล้วจะเป็นยังไงยอมรับตามตรงว่าผมได้ยกย่องให้เธออยู่ในระดับนั้น เธอไม่ถึงขั้นคนที่จะอยู่เคียงข้างผมเป็นคู่ชีวิตได้ แต่ก็ไม่ได้น้อยหน้าใครที่ผมจะไม่ยกให้เธอเป็นคู่ควงที่ดีที่สุดในตอนนี้แพรดาวเป็นเด็กน่ารัก และผมก็ชอบเธอมากทว่าสถานะนายหญิงนั้นกลับไม่คิดอยู่ในความคิด และผมเองก็ค่อนข้างมั่นว่าคนคนนั้นคงไม่ใช่เธอเพียงแต่...ผมเองก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าหากถึงวันนั้นแล้วผมไม่มีเธออยู่ข้างๆ จะเป็นยังไงผมสะบัดความคิดบ้าๆ นั้นออกไปก่อนจะจัดเรียงเอกสารให้เป็นระเบียบและหาอะไรมาทับไว้เพื่อไม่ให้มันปลิวไปกับสายลม ก่อนที่จะลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินลงไปชั้นล่าง“ไม่เป็นไรค่ะพี่เฉิน แพรถือไหวค่ะ” เมื่อผมเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงหวาน ๆ ของแพรดาวที่ดังมาแต่ไกล“ให้พี่ช่วยเถอะ เดี๋ยวเฮียมาเห็นจะว่าพี่เอา ปล่อยให้เราถือของหนัก ๆ แบบนี้ได้ยังไง”“โธ่ มันไม่ได้หนักขนาดนี้นี่คะ”“เอามาเถอะ พี่ถือเอง”“ก็ได้ค่ะ วันนี้พี่เฉินอยาก
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (1)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (1)WELTON’S PART :@กาสิโนหลังจากที่ผมเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยผมก็ตรงมาที่กาสิโนทันที เนื่องจากช่วงนี้ลูกค้าค่อนข้างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ทำให้รายได้เพิ่งขึ้นหลายเปอร์เซ็นต์กาสิโนที่นี่ผมกับอลันและพอร์ชจะเป็นคนจัดการดูแลเป็นส่วนใหญ่ ส่วนที่ไทยก็จะให้ทีมหุ้นส่วนฝั่งนั้นดูแลไปผมเดินไปชั้นส่วนตัวที่ผมทำไว้เพื่อทำงานและนัดรวมกลุ่มกับเพื่อนของผมเวลาเบื่อ ๆ และวันนี้ผมก็นัดพวกมันมาเพื่อคุยเรื่องสำคัญเช่นกัน“กว่าจะมา” ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องเสียงของไอ้อลันก็พูดขึ้น“เพิ่งเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จ” ผมบอกและนั่งลงฝั่งตรงข้ามพวกมันก่อนจะหยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาสูบมือจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งเล็กน้อย แล้วแขนเสื้อขึ้นเพื่อคลายความร้อน“ไอ้เวล เชี่ย! มึงดูนี่ดิ เสี่ยลีมาเล่นที่กาสิโนเราด้วยว่ะ” พอร์ชที่เงียบตั้งแต่ต้นก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับหันหน้าจอแท็บเล็ตมาทางผมกับอลัน“เออว่ะ เมื่อกี้กูตรวจสอบบัญชีเห็นยอดเงินเข้ามาสิบกว่าล้านได้ ก็คงไม่พ้นเงินเสี่ยลีแหละ เล่นแต่ละทีโคตรโหด”“เสี่ยลีมันรวยจะตาย เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งมันคงไม่ร
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (2)
บทที่ 7ปล่อยใจ (2)เช้าวันถัดไปฉันตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าเพื่อเตรียมอาหารสำหรับคนตัวโตที่กำลังจะไปทำงานเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา เมื่อทำอะไรเสร็จเรียบร้อยฉันก็ไม่ลืมที่จะจัดเตรียมชุดไปทำงานซึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตที่อ่อนตามด้วยสูทราคาแพง ฉันเตรียมของไปพลาง ๆ ไปในระหว่างที่พี่เวลยังคงอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ สายตาก็กวาดมองนาฬิกาเรือนหรูราคาหลายล้านที่วางเรียงรายอยู่ในตู้ก่อนจะหยิบออกมาหนึ่งเรือนที่เห็นเหมาะเข้ากับชุดในวันนี้แกร๊ก!ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกตามด้วยร่างสูงของเวลตันเดินออกมาด้วยสภาพที่พันผ้าขนหนูหมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะที่เรือนร่างขาวเนียนพร้อมกับก้อนเนื้อแข็งแรงทำให้ฉันหลบสายตาแทบไม่ทัน“แพร...เตรียมชุดทำงานไว้ให้แล้วนะคะ” ฉันหลบสายตาและเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกแค่เห็นแผ่นอกของเขาก็ทำให้ฉันกลับนึกถึงเรื่องเมื่อคืน...‘อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ’“แพรไม่ไหวแล้วค่ะพี่เวล แพรเหนื่อย’‘เด็กดื้อ!”‘อื้อ พี่เวลคะแพรเหนื่อยจริง ๆ นะคะ ไว้วันหลังไม่ได้เหรอ’‘ก็นอนเฉย ๆ สิ เดี๋ยวทำเอง’‘คนใจร้าย’‘ว่าฉันเหรอ งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน’กว่าเขาจะปล่อยให้ฉันนอนก็เกือบเช้าแล้ว นี่ยังต้องตื่นมาทำอาหารให
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (1)
บทที่ 7ปล่อยใจ (1)PEARDAO’S PART ;“ฉัน...ไม่ไหวแล้ว” เสียงเข้มของคนตัวโตเอ่ยที่ข้างแก้มของฉันพร้อมกับระดมจูบอยู่ไม่ห่าง ซึ่งฉันเองได้แต่เบี่ยงใบหน้าออก“พี่เวลคะ ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย” ฉันล่ะอยากจะหยิกแก้มเขาซะจริง คนอะไรหน้ามึนชะมัด“ดื้อก็ผัวเธอนะ”“พี่เวล! อื้อ!“ คนตรงหน้ากดริมฝีปากลงอย่างหนักหน่วงก่อนจะดันให้ร่างฉันนอนราบลงกับเตียงโดยมีร่างของเขาตามทาบทับมือร้ายจัดการปลดกระดุมเสื้อนอนของฉันออกไปให้พ้นทาง ทำให้ตอนนี้ร่างกายของฉันเปลือยเปล่าไม่มีเนื้อผ้าเพียงชิ้นเดียวหลงเหลืออยู่“อืมมม” เสียงครางต่ำของร่างสูงเอ่ยคลอออกมาบ่งบอกว่าเขาพึงพอใจอย่างมาก ซึ่งในตอนนี้ฉันกำลังตกหลุมพรางอย่างจังสติของฉันพร่าเรือนจากรสชาติขมของแอลกอฮอล์และควันบุหรี่จากโพรงปากของเขาทำให้ฉันมึนตึงเมื่อได้รับสัมผัสหวามสวาทนั้นร่างสูงจัดการจับแยกขาเรียวของฉันให้แยกออกกว้างก่อนจะไล้ต่ำสัมผัสกับจุดซ่อนเร้น ฉันเกร็งกระตุกเมื่อนิ้วร้ายกวาดไล้ที่กลีบกุหลาบสีหวานก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปทักทายด้านใน“อึก!“ ฉันร้องขึ้นเมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้าไปในโพรงสวาทของฉันฉันพยายามเบี่ยงใบหน้าให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผล คนบน
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (2)
บทที่ 6เจียมตัว (2)ตลอดระยะเวลาสามปีที่อยู่ด้วยกันเขานั้นเธอได้รับการดูแลอย่างดีมาโดยตลอด เรื่องเงินหรือของใช้ราคาที่แพงแค่ไหนเขาก็จะสรรหาซื้อมาให้เธอโดยไม่ต้องร้องขอแต่นั้นมันก็แค่เปลือกนอก...ความเป็นจริงเธอต้องปรนนิบัติดูแลเขาทุกอย่างไม่ต่างจากภรรยาคนหนึ่ง ทั้งเรื่องการแต่งตัว อาหาร หรือแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง ในช่วงปีแรกที่เธอถูกบังคับโดยไม่เต็มใจจากการข่มขู่ว่าจะจัดการกับเพื่อนสนิทและพี่สาวของเธอแทน ทำให้แพรดาวยอมตกลงที่จะชดใช้ให้ทั้งหมดด้วยตัวของเธอจนวันเวลาผ่านและล่วงเลยไปมาถึงสามปีหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอกลับสั่นคลอนหวั่นไหวไปกับการกระทำของคนตัวโตที่ดีกับเธอมาโดยตลอด แม้ว่าจะมีหลายครั้งที่หลายเหตุการณ์ที่คอยเตือนสติว่าเธอเองก็เป็นแค่คู่นอนคนหนึ่งของเขาเท่านั้น เมื่อเขาเบื่อหรือไม่ต้องการเธอแล้ว เธอก็จะเป็นได้แค่ผู้หญิงไร้ค่าคนเดิมทุกๆ วันแพรดาวเจียมสถานะตัวเองอยู่ตลอด ไม่เข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่อีกฝ่ายกับรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอราวกับเป็นเจ้าของชีวิต ดูแลเธอดุจคนสนิทอย่างไม่ขาดตกบกพร่องแต่จะมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งที่เจอเมื่อไหร่ก็ทำให้ใจบางแทบแตกส
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (1)
บทที่ 6เจียมตัว (1)- ปัจจุบัน -ร่างบางของแพรดาวกำลังงุ่นง่วนวุ่นวายกับการเตรียมอาหารเช้าก่อนไปมหาวิทยาลัย โดยไม่ลืมที่จะเตรียมอาหารเช้าสำหรับคนไปทำงานที่ต้องการเพียงแค่กาแฟดำและขนมปังปิ้งสองแผ่นเท่านั้นมือเล็กตักข้าวต้มกุ้งเมนูโปรดของตัวเองใส่ชามตามด้วยผักชีและพริกไทยโรยหน้า เมื่อทุกอย่างเสร็จตามที่ต้องการแพรดาวจึงหยิบชามข้าวต้มของตัวเองและแก้วกาแฟสีขาวใส่ถาด เพื่อที่จะนำไปตั้งโต๊ะสำหรับอาหารเช้ามื้อนี้หมับ!“อ๊ะ” แพรดาวร้องขึ้นเมื่อเธอถูกสวมกอดจากด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว แต่โชคยังเข้าข้างที่เธอยังสามารถประคองถาดอาหารไว้ไม่ให้หล่น“หอม” ใบหน้าคมคายซบลงที่ไหล่มนของแพรดาว มือหนาสวมกอดเอวบางหลวม ๆ ก่อนที่จะก้มสูดดมที่เรือนผมนุ่มของเธอ“ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะคะ เดี๋ยวแพรยกไปให้” แพรดาวเอ่ยพลางแกะมือหนาของเขาออก“ก็ได้” คนตัวโตยอมทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารร่างสูงหยิบหนังสือพิมพ์รายวันขึ้นมาอ่านพลางขยับคลายเนกไทออกเล็กน้อย ไม่นานแพรดาวก็ยกแก้วกาแฟและขนมปังปิ้งมาวางอยู่ตรงหน้าตามด้วยชามข้าวต้มเมนูโปรดของเธอเมื่อเห็นว่าแพรดาวนั่งลงประจำที่แล้วร่างสูงจึงพับหนังสือพิมพ์
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 2 ถ้าเธอขาย ฉันก็จะซื้อ (1)
CHAPTER 2ถ้าเธอขาย ฉันก็จะซื้อ (1)"ก็ดี...""...ถ้าเธอขาย ฉันก็จะซื้อ" เวลตันเอ่ยด้วยใบหน้านิ่งหากเธอเสนอ เขาก็จะสนองให้เองพลั่ก!มือหนาผลักร่างบางให้นอนลงไปกับเตียงตามด้วยร่างสูงใหญ่ของเขาตามทาบทับเธอเอาไว้ ริมฝีปากหนาไล่จูบซับที่ผิวกายขาวผ่องไปทั่วเรือนร่าง ก่อนจะกระชากเสื้อตัวบางออกและโยนทิ้
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 1 โดนยา (2)
CHAPTER 1 โดนยา (2)"ถึงว่าสิ เราว่าแค่ค่าจัดงานก็คงหลายแสน" ไม่ว่าจะเป็นนักร้องดีเจ อาหาร เครื่องดื่ม และสถานที่ที่ระดับหรูขนาดนี้ถ้าไม่รวยแบบเหลือกินเหลือใช้คงทำไม่ได้จริงๆ"ผมรอคุณอยู่พอดี" เสียงเข้มของไทด์เอ่ยขึ้นแทรกในระยะประชิด ลมหายใจอุ่นเป่ารดที่คอของเธอจนทำให้เธอสะดุ้งโหยงและเบี่ยงตัวหนี
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 1 โดนยา (1)
CHAPTER 1โดนยา (1)แสงไฟสลัวและเสียงเพลงบีตหนักภายในห้องสุดหรูที่มีผู้คนมากมายกำลังสนุกสนานในงานวันเกิด อาหารมากมายบนโต๊ะพร้อมทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยพนักงานของโรงแรมที่ถูกจ้างมาเพื่อดูแลงานในวันนี้ในส่วนของแพรดาวเธอกำลังเลือกตักขนมอยู่คนเดียว ส่วนหลินเพื่อ
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทนำ (3)
"กูเหนื่อยแทน" ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาขยับตัวขึ้นเพื่อให้หญิงสาวนวดเขาได้ถนัด"ห้องด้านหน้าเสียงโคตรดัง""เด็กมันจัดวันเกิดกัน ก็เสียงดังเป็นธรรมดา""กูเดินผ่านหนวกหูฉิบ""มึงจะไปสนใจทำทำไมไอ้เวล มึงก็รีบเดินให้ไวก็ไม่ได้ยินแล้ว""ก็กูรำคาญ""เฮียเวลตันครับ นั่นลูกค้ากูครับ..."เวลตัล หรือ เว
Anda juga akan menyukai
อดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย
นัวร์เนีย8.2K Dibacaพิษคู่หมั้น | เซ็ต FIERCE MAFIA
ซากิระ15.5K Dibacaของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์10.4K DibacaFAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g84.9K Dibacaรักร้ายใต้เสื้อกราวน์
Chareen3.5K Dibacaทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile194 Dibacaลิขิตรักในเพลิงทราย
เพลงมีนา472 DibacaUnder Control | กรงรักเสือร้าย
กุหลาบดำ Shadow Writer57 Dibaca
