LOGINPahingi ng isang Emilioooo
May bahagyang tikwas ang kwelyo nito, at tila wala itong pakialam kung gaano ka-distracting ang itsura niya.Ang ilaw mula sa bintana ay tumatama sa gilid ng katawan nito, naglalabas ng mas malinaw na linya sa postura nito.Hindi niya maiwasang isipin na para itong eksenang hindi sinasadya...pero masyadong perpekto para maging aksidente.Bahagyang naka-roll ang manggas nito hanggang siko. Ang ugat sa likod ng kamay nito ay bahagyang nakaumbok habang hawak ang mga papel, tanda ng kontrol at kumpiyansa.May konting gusot ang buhok nito, parang nagmamadali lang na umalis kung nasaan man ito kanina.At ewan ni Natalia kung bakit, pero tila mas lalo itong nagiging gwapo kapag walang effort. Parang mas totoo.Hindi katulad ng mga pagkakataong maayos at pormal ito...ngayon ay mas personal, mas parang siya lang ang nakakakita sa ganitong anyo nito.Napabuntong hininga si Natalia. Hindi niya maintindihan kung bakit mas lalo siyang nawawalan ng depensa kapag ganito ito kakalmado.Mas madali san
Chapter 51“I told you not to come here. You also have works, Emilio!” Agad na sambit ni Natalia nang bumukas na ang pinto, pero pagkatapos niyang sabihin yun ay natigilan siya nang makita niya ang hawak nito.Napakurap-kurap pa siya.Ang pagpunta nito ngayon ay talaga namang sobrang nakakagulat at nakaka-overwhelm na para kay Natalia, kaya naman halos maapisinghap siya nang makakita ng bulaklak.Sandali pa siyang natulala, parang hindi agad naproseso ng isip niya ang nangyayari, at kusang bumagal ang tibok ng puso niya bago muling bumilis.Para kay Natalia, hindi naman na kailangan na bigyan siya ng bulaklak, pero… she felt happy as she saw those flowers… Isang tahimik na saya ang dahan-dahang umusbong sa dibdib niya....yung tipong pilit niyang itinatago pero hindi niya mapigilan.Dahil kahit kailan… hindi siya binigyan ng dating nobyo ng bulaklak. Ni minsan ay walang ganitong simpleng effort na ginawa para sa kanya.She didn't experience this kind of treatment on her last relationsh
“Ah… so you do care,” malumanay ngunit mapang-asar na sambit ni Emilio.Napakurap siya at napatingin sa mesa niya, pilit inaayos ang sarili bago sumagot. Nararamdaman niyang umiinit ang tenga niya."Hindi! Wala akong pakealam sayo! Natatawa ako kasi nakakatawa ka!" mabilis namang sambit ni Natalia, pilit na tinatago ang sayang nararamdaman sa kabila ng pagod sa trabaho. Tumawa pa ulit si Natalia para iparating na yun lang ang rason.Napaupo si Emilio nang marinig ang pagtawa nito ulit sa kabilang linya dahil parang musika yun sa pandinig niya.Bahagya pa siyang napangiti, tila ba may kung anong init na kumalat sa dibdib niya sa simpleng tunog na iyon.“You really know to make me obsess with you, huh?” Tanong ni Emilio at nakataas pa ang kilay, halatang natutuwa sa reaksyon ng asawa kahit hindi niya ito nakikita.Kumunot ang noo ni Natalia. “What do you mean—-”“Your laugh was making me hard again, Baby,” mabilis na sambit ni Emilio na nagpakurap kurap kay Natalia, napasinghab pa siya
Chapter 50 - PagodNapahilot si Natalia sa batok niya nang makaramdam na ng pagod. Para bang buong araw na siyang nakaupo at hindi man lang nakapagpahinga kahit sandali. Kahit bahagyang igalaw niya ang ulo niya ay ramdam niya talaga ang pagod.Ramdam niya ang paninigas ng balikat niya at ang mabigat na pakiramdam sa ulo, pero pinilit pa rin niyang manatiling tuwid ang likod habang nakatingin sa mga dokumentong nakalatag sa mesa niya.Isa-isa niyang inilipat ang mga papel, sinuri ang bawat detalye, at paminsan-minsan ay napapapikit siya sandali para lang maibsan ang hapdi ng mga mata niya.Mag-iisang buwan pa lang siya sa trabaho niya bilang president ng kompanya. Ngunit sa pakiramdam niya ay parang taon na ang lumipas sa dami ng responsibilidad na bumagsak sa kanya.She was dealing in many deals as of now, marami rin siyang pinepermahan at inaayos bago ibigay ang lahat ng documents sa Dad niya.May mga kontrata, reports, at meeting summaries na kailangang matapos bago matapos ang araw
Inayos ni Natalia ang buhok niya, pilit pinapakalma ang sarili sa bawat hinga. Huminga siya ng malalim ng ilang beses.Pinisil pa niya ang tagiliran para lang mapigilan ang sarili na tumingin dito.Habang si Emilio ay pasimpleng kinuha ang wipes sa may drawer niya nang hindi tinatanggal ang tingin kay Natalia. Parang ayaw niyang sayangin ang kahit isang segundo na nakikita siya.Nang makuha niya yun ay agad na siyang tumayo at lumapit dito.Dahan dahan ang hakbang na parang ayaw niyang maistorbo ang sandali, parang may magandang tanawin na ayaw niyang mawala.“Need help, Baby?” Emilio whispered as he positioned himself at Natalia’s back. His voice dropped....ofter than usual, almost careful. Almost sincere.Nagkatinginan sila ni Natalia sa salamin and Emilio was now staring at Natalia’s with the most drunk look of Emilio kahit na hindi naman ito nakainom.His gaze lingered...not playful anymore… something deeper. Something quieter. Hindi pang‑aasar, hindi pang‑provocation... parang pa
Chapter 47“I’m sorry to interrupt, Sir, but… the investors are now waiting on the conference room.” They both stop when they hear a knock on the door, kasunod ng pagsasalita sa intercom.Napaawang pa nga ang labi ni Emilio, bitin na bitin sa paglayo ni Natalia galing sa malalim na halikan nilang dalawa.Parang biglang pumutok ang bula na bumabalot sa kanilang dalawa... the tension, the heat, the almost-moment... lahat iyon naputol ng isang simpleng katok at pagsasalita mula sa intercom. The air that seconds ago felt heavy suddenly became awkwardly thin, parang may sumingit na realidad sa pagitan nila.Parehas pa silang napatitig sa isa't isa dahil sa subrang awkward na namagitan sa kanila.Natalia sigh as she suddenly woke up and get her sanity back, para siyang nauntog. Napakurap kurap siya at agad na tinulak si Emilio at napatayo agad. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya at saka siya binalik sa totoong mundo.Nataranta pa siyang inayos ang sarili niya habang kumakabog







