The Billionaire's Accidental Accomplice

IRIS POV

Hingal na hingal ako habang tumatakbo sa madilim at basang eskinita. Ramdam ko ang bawat patak ng malamig na ulan na humahagupit sa mukha ko, pero wala akong panahong punasan 'yon. Masakit na ang mga paa ko. Kanina pa ako walang sapatusan dahil naiwan ko ang high heels ko nang tumalon ako mula sa bintana ng banyo ng mamahaling restaurant na 'yon.

"Nasaan na ba 'yon? Hanapin niyo sa kabila!"

Rinig na rinig ko ang boses ng mga tauhan ni Tita Marissa mula sa kabilang kanto. Kumakaba nang malakas ang dibdib ko. Hindi ako pwedeng mahuli. Kung mahuhuli nila ako ngayon, ibabalik nila ako sa party na 'yon at pipiliting pumirma sa marriage contract kasama si Donato—isang lalaking halos katanda na ng tatay ko at kilalang nambubugbog ng mga naging asawa niya. Ibinebenta ako ng sarili kong stepmother para lang mabayaran ang mga utang niya sa casino.

Sari-saring emosyon ang naghahalo sa isip ko habang nakasandal sa malamig na pader ng isang building. *Paano ako napadpad sa ganitong sitwasyon? Isang araw lang ang nakalipas, iniisip ko pa kung paano ko itutuloy ang pag-aaral ko. Ngayon, takas-buhay na ako.*

Lumingon-lingon ako. Sa dulo ng kalsada, may nakikita akong malaking kumpol ng mga sasakyan at mga taong nakasuot ng gown at suit. May nagaganap na marangyang charity gala sa isang sikat na 5-star hotel. Ito na ang pagkakataon ko. Kung makakahalo ako sa karamihan, hindi ako madaling makikita ng mga humahabol sa akin.

Inayos ko ang basang buhok ko at pinunasan ang putik sa binti ko gamit ang palad ko. Naglakad ako nang diretso, pilit na itinataas ang aking noo kahit nanginginig ang buong katawan ko sa lamig. Sumabay ako sa isang grupo ng mga bisita na kadarating lang mula sa kanilang mamahaling kotse. Nagkakagulo ang mga bouncer at mga photographer sa labas dahil sa dagsa ng mga sikat na personalidad, kaya hindi na napansin ng guard nang dumeretso ako sa loob ng malawak at mainit na lobby.

"Grabe, ang ganda naman dito," bulong ko sa sarili ko habang naglalakad sa ibabaw ng pulang karpet.

Napakalaki ng chandelier sa kisame, at nagkikislapan ang mga suot ng mga tao. Pero alam kong pansamantala lang ito. Kailangan kong makahanap ng lugar kung saan pwede akong magtago at mag-isip ng susunod kong hakbang. Habang naglalakad, may nakita akong isang staff uniform—isang black blazer—na nakasabit sa isang cleaning cart na walang nagbabantay. Mabilis ko itong hinila at isinuot. Malaki ito sa akin, pero kahit paano ay natakpan nito ang punit at basang cocktail dress ko.

Habang naghahanap ng exit o fire exit, bigla kong nakita sa glass wall ng lobby ang dalawa sa mga bodyguard ni Tita Marissa. Pumasok sila sa main entrance at seryosong nagtatanong sa reception desk. Hawak nila ang litrato ko.

Nanlamig ang buong katawan ko. Aakyat sila rito. Hahanapin nila ang bawat sulok.

Hindi na ako nag-isip pa. Sumakay ako sa pinakamalapit na elevator na pabalik-balik ang mga tao. Pinindot ko ang isa sa mga matataas na palapag—ang VIP floor. Pagbukas ng pinto ng elevator, sinalubong ako ng isang tahimik at carpeted na koridor. Malayo ito sa ingay at gulo sa ibaba. Naglakad ako nang mabilis, tinitingnan ang bawat pinto kung may nakabukas.

Narinig ko ang tunog ng isa pang elevator na bumubukas sa dulo ng hallway. May mga boses na pamilyar. Sila na ba 'yon? Nakaabot na ba sila rito sa itaas?

Desperado na ako. Hinawakan ko ang hawakan ng isang malaking double-door sa tapat ko. Sa suwerte ko, hindi ito naka-lock. Mabilis akong pumasok sa loob at dahan-dahang isinarado ang pinto, tinitiyak na walang lumikha ng anumang tunog.

Napasandal ako sa pinto at napapikit nang mariin, hinahabol ang aking hininga. Madilim ang silid, tanging ang liwanag lang mula sa mga ilaw sa labas ng bintana ang nagbibigay ng kaunting anino sa paligid. Isa itong napakalaking penthouse suite. May malalaking sofa, isang bar counter, at isang glass wall na nakatanaw sa buong siyudad.

Lumapit ako nang kaunti sa bintana, maingat na sumisilip sa ibaba kung nandoon pa ang mga sasakyan ng mga humahabol sa akin. Kitang-kita ko ang mga pulis at mga security guard na nag-aayos ng trapiko. Ligtas ba ako rito? Hanggang kailan ako pwedeng manatili sa kwartong ito bago may makadiskubre sa akin?

Sa gilid ng isang mesa, nakakita ako ng isang mamahaling maskara na ginto at isang itim na envelope. Mukhang may VIP guest na naghahanda para sa party sa ibaba pero hindi pa dumarating. Kinuha ko ang maskara at tinitigan ito.

Biglang gumalaw ang hawakan ng pinto sa likod ko.

Napatalon ako sa gulat at mabilis na nagtago sa likod ng isang malaking velvet na kurtina malapit sa bintana. Sumiksik ako nang husto, halos hindi humihinga habang hawak-hawak pa rin ang maskara sa aking kamay.

Bumukas ang pinto, at narinig ko ang mabibigat na hakbang ng sapatos. Isa lang ang pumasok. Narinig ko ang pag-click ng switch, at biglang nagliwanag ang buong suite. Mula sa siwang ng kurtina, nakita ko ang bulto ng isang lalaki. Matangkad siya, nakasuot ng mamahaling black suit, at maayos ang pagkaka-gel ng kanyang buhok. Seryoso ang kanyang mukha habang tinitingnan ang kanyang mamahaling relo.

Naglakad siya patungo sa mesa kung saan ko nakita ang maskara kanina. Napansin niyang nagalaw ito. Huminto siya, at lumingon sa paligid ng tahimik na silid.

"I know you're here," malalim at malamig ang boses niya na umalingawngaw sa buong kwarto. "Lumabas ka na."