FAZER LOGINThird Person POVAng mga sumunod na araw ay binalot ng isang nakabibinging katahimikan.Hindi lamang sa loob ng penthouse ito naramdaman, kundi maging sa labas ng gusali. Ang social media, na dati ay nag-aapoy sa mga malisyosong headline tungkol sa kanila, ay biglang kumalma. Wala nang mga paparazzi na nakabantay sa lobby, wala nang mga mapanirang artikulo, at wala nang nagtatanong tungkol sa misteryosong pagbubuntis ni Alina.Para bang may isang makapangyarihang kamay na pumitik sa hangin at pinatahimik ang buong mundo. Alam ni Alina kung sino ang may kakayahang gawin iyon. Si Alexander Vale.Ngunit kahit payapa ang paligid, ang bagyo sa loob ng puso ni Alina ay hindi humuhupa. Lumipas ang ilang linggo at mas lalo nang bumibigat ang kanyang pagdala. Halata na ang hubog ng kanyang tiyan kahit sa ilalim ng maluluwag na damit.Nakaupo si Alina sa gilid ng kama sa guest room na naging kanlungan niya mula nang itaboy siya ni Alexander. Hindi na sila nagkikita. Naririnig niya ang pag-uwi n
Third Person POVTatlong araw.Tatlong mahabang araw na parang isang multo si Alexander sa loob ng sarili niyang penthouse. Naroon ang kanyang presensya, ramdam ang bigat ng kanyang aura, pero ang kanyang kaluluwa ay tila nakakubli sa likod ng isang pader na yari sa yelo.Naririnig ni Alina ang marahas na tunog ng pagsara ng pinto tuwing madaling araw kapag umaalis ito. Minsan naman, uuuwi ito nang gabing-gabi na, amoy alak at pagod, pero diretso ang lakad nito sa kabilang kwarto nang hindi man lang siya sinusulyapan. Kahit magkasalubong sila sa hallway, ang mga mata ni Alexander ay nakapako sa kawalan—tila ba si Alina ay naging isang hangin na walang hugis at kulay.Sa unang araw, pilit itong inunawa ni Alina. Pagod lang siya. Sa ikalawang araw, binalot niya ang sarili ng pag-asa. Baka may krisis sa Vale Group. Pero ngayong ikatlong araw, habang nakatitig siya sa kanyang hindi nagagalaw na almusal, ang pag-asa ay napalitan ng isang mapait na katotohanan.Hindi na niya kayang lunukin
Third Person POVMadilim na ang langit nang muling tumapak si Alexander sa main office building ng pamilya Vale. Ang mga ilaw ng lungsod ay nagniningning sa labas, ngunit sa loob ng gusali, tila ang bawat anino ay may dalang panganib. Pagkatapos ng tensyonadong pakikipagtuos niya sa board kaninang umaga, akala niya ay tapos na ang lahat. Ngunit isang mensahe mula sa secretary ng kanyang ama ang humila sa kanya pabalik.“Your father wants to see you again this afternoon. Alone.”Pagbukas ni Alexander ng pinto sa pribadong opisina ni Eduardo Vale, agad siyang sinalubong ng isang nakabibinging katahimikan. Nakatayo ang kanyang ama sa harap ng malaking bintana, ang mga kamay ay nasa likuran habang nakatanaw sa abot-tanaw.“I thought you already said what you needed to say this morning,” malamig na bungad ni Alexander.Hindi agad lumingon si Eduardo. “You’re stubborn, Alexander. Just like your mother.”“Runs in the blood,” ganti niya.Dahan-dahang humarap ang ama niya, ang mukha ay tila in
Third Person POVAng headquarters ng Vale Group ay isang dambuhalang istruktura ng salamin at asero na tila naghahari sa kalangitan ng Makati. Bihirang magpakita si Alexander sa pangunahing building na ito; mas pinipili niyang pamunuan ang sarili niyang kumpanya mula sa kanyang sariling turf kung saan wala siyang kailangang pakinggang boses kundi ang sa kanya lamang.Ngunit ngayong umaga, hindi siya narito bilang CEO. Narito siya bilang isang anak. Narito siya dahil sa isang utos na hindi maaaring tanggihan.Pagbukas pa lamang ng elevator sa executive floor, sinalubong na siya ng isang nakabibinging katahimikan. Ang mga empleyadong kanyang nadadaanan ay tila mga estatwa na agad yumuyuko, ang kanilang mga mata ay iniilag ang tingin sa bagsik na dala ni Alexander. Alam ng lahat kung bakit siya narito. Ang media scandal, ang pangalan ni Alina na nakakaladkad sa putik, at ang anino ng pamilya Davenport na tila nakapalibot sa kanila—ang lahat ng ito ay isang malaking lamat sa perpektong im
Third Person POVAng penthouse ay binalot ng isang kakaibang katahimikan kinabukasan. Hindi katulad ng mga nakaraang araw na punong-puno ng tensyon at umaalingawngaw na takot, ang umagang ito ay tila mabagal—mabigat ang bawat segundo, ngunit may dalang kakaibang kalmado. Halos hindi gumalaw si Alina mula sa ilalim ng mga kumot matapos ang kanyang marahas na breakdown kagabi.Pagod ang kanyang buong pagkatao. Pakiramdam niya ay hindi lamang ang kanyang lakas ang naubos sa pag-iyak, kundi pati na rin ang kanyang kaluluwa.Sa kabilang bahagi ng malawak na master suite, nakatayo si Alexander Vale malapit sa floor-to-ceiling window. Ang kanyang boses, bagaman mahina upang hindi magising ang natutulog na babae, ay may talim na hindi maitatago habang kausap si Victor sa phone.“Double the security,” utos niya, ang kanyang mga mata ay nakapako sa abot-tanaw ng lungsod.“Sir, mayroon na tayong guards sa lobby at basement,” sagot ni Victor sa kabilang linya.“Not senugh,” mariing dugtong ni Ale
Third Person POVAng sikat ng araw na tumatama sa bintana ng penthouse ay tila isang pangungutya. Para kay Alina, ang bawat bagong umaga ay hindi na simbolo ng pag-asa, kundi isang panibagong yugto ng pagpapakasakit. Halos hindi siya dinalaw ng antok kagabi; sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, ang mga mapanirang salita mula sa mga headline ay tila mga aninong sumasayaw sa kanyang paningin.Gold digger. Mystery woman. Scandalous pregnancy.Nakahiga siya sa malawak na kama, ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa mamahaling kumot na tila ito na lang ang tanging bagay na pumipigil sa kanya para hindi tuluyang maglaho. Ilang linggo lang ang nakalipas, payapa ang kanyang mundo. Siya ay isang guro na may simpleng pangarap at isang buhay na kontrolado niya. Ngunit ngayon, siya ay naging isang pampublikong libangan—isang karakter sa isang maruming kwentong hindi naman siya ang sumulat.Dahan-dahan siyang bumangon at humarap sa salamin. Ang babaeng nakatingin sa kanya ay h
Tatlong araw pa lang akong nakatira sa mansyon ni Alexander, pero ang bawat oras ay tila hinihila ng kung anong bigat. Pakiramdam ko ay buwan na ang lumipas. Hindi dahil sa bilis ng mga pangyayari, kundi dahil sa nakatutulig na katahimikan na bumabalot sa bawat sulok ng bahay na ito.Napakalaki ng
Third Person POVDalawang araw na ang nakalipas mula nang makalabas si Alina sa ospital. Sa ibabaw, tila bumabalik na sa normal ang ritmo ng buhay sa loob ng marangyang penthouse ni Alexander. Ngunit para kay Alina, ang bawat paghinga ay may kasamang bigat. Alam niyang ang katahimikang ito ay pansa
Third Person POVAng loob ng hospital room ay balot ng isang mapanuring katahimikan. Ang tanging nagbibigay ng anyo sa dilim ay ang maliit na lamp sa tabi ng kama, na naglalabas ng malambot na dilaw na liwanag, at ang regular na pag-awit ng heart monitor.Beep. Beep. Beep.Nakatayo si Alexander sa
Third Person POVAng amoy ng lansa mula sa dining area ay tila nanunuot sa bawat sulok ng penthouse, humahalo sa malamig na hangin ng air conditioner. Nakatayo si Alexander sa harap ng mesa, ang kanyang anino ay mahaba at madilim sa sahig. Nakadiin ang kanyang panga habang tinititigan ang duguang z







