4 Midnight Crash Course (Vee’s POV)

"Huwag kang bibitiw sa linya, parating na ako diyan sa blind curve!" sigaw ko sa aking phone na naka-loudspeaker sa ibabaw ng dashboard habang pinipiga ko nang husto ang gas pedal ng luma kong pickup truck.

Mula sa kabilang linya, narinig ko ang humihikbing boses ng isa sa mga battered wives na tinutulungan ko sa gym. "Vee, bilisan mo... may dalang dalawang sasakyan ang mga tauhan ng asawa ko, hinaharangan nila ang daan ko!"

"Magtago ka muna sa likod ng malaking concrete barrier, ako ang bahala sa mga gunggong na yan," sagot ko sabay hampas sa manibela dahil sa tindi ng inis.

Bumubuhos ang napakalakas na ulan sa madilim na kahabaan ng highway dito sa Maynila, dahilan para halos zero visibility ang harapin ko sa bawat metro ng aspalto. Ang mga wiper ng lumang truck ko ay maingay na humahampas sa windshield, pilit na nag-aalis ng tubig para makita ko ang daan. Hawak ko ang manibela gamit ang magkabilang kamay ko, ramdam ko ang panginginig ng buong braso ko na puno ng tattoos sa ilalim ng suot kong basang leather jacket. Galit na galit ako dahil walang puwang sa akin ang mga lalaking gumagamit ng dahas para lang sindakin ang mga babaeng walang laban.

"Vee, may paparating na malaking convoy ng mga itim na sasakyan sa unahan mo!" sigaw muli ng babae sa telepono, bago tuluyang maputol ang linya dahil sa mahinang signal.

"Putris naman, bakit ngayon pa nawalan ng linya!" bulyaw ko sa kawalan habang ibinababa ko ang aking paa para mas itulak pa ang takbo ng makina.

Pagpasok ko sa isang matalim na blind curve, biglang sumulpot ang isang kulay puting kotse mula sa kabilang direksyon na malinaw na nag-ca-counterflow para umiwas sa baha. Napalaki ang mga mata ko nung makita kong diretso itong sasalubong sa unahan ng truck ko kung hindi ako kikilos. Walang pag-aalinlangan kong pinihit ang manibela pakanan para maiwasan ang malaking salpukan sa puting kotse na yan. Pero dahil sa sobrang dulas ng kalsada na parang nilagyan ng langis, tuluyang nawalan ng kapit ang mga gulong ko at nagsimulang umikot ang likuran ng aking pickup truck.

"Iwas, gaga, baka mamatay tayong lahat dito!" bulong ng sarili kong utak habang pilit kong itinutuwid ang takbo ng sasakyan.

Huli na ang lahat para sa isang ligtas na pag-preno dahil ang aking truck ay diretsong dumudulas patungo sa isang pormal at napakahabang convoy ng mga naglalakihang black luxury SUVs na kasalukuyang bumabaybay din sa curve. Sa gitna ng magulong pag-ikot ng aking paningin, nakita ko ang isang napakalaki at napakahabang armored limousine na may tatak ng Zubiri corporation sa plaka nito. Sinubukan kong apakan ang preno nang paulit-ulit, ngunit ang bigat ng luma kong trak ay naging kalaban ko sa pagkakataong ito.

"Hala, mukhang yayamanin ang mababangga ko... lord, sana may insurance sila!" sigaw ko bago tuluyang sumubsob ang hood ng aking trak sa gilid ng limousine.

Isang nakakabinging tunog ng nagpipitpitan na bakal at nababasag na mamahaling salamin ang bumasag sa ingay ng ulan sa buong highway. Ang impact ng salpukan ay nagpadala ng matinding ugong sa loob ng aking dibdib, dahilan para tumama ang aking siko sa may pinto ng truck. Umusok ang unahan ng aking pickup, at ang pinto ng dambuhalang armored limousine na nabangga ko ay nayupi nang husto, halos mawalan ng hugis ang mamahaling gilid nito.

"Hoy, tarantado ka ba... bakit hindi ka tumitingin sa dinadaanan mo?!" bulyaw ng isang armadong lalaki na naka-suit na biglang bumaba mula sa unahang SUV ng convoy.

"Mas tarantado ang nag-counterflow na kotse, kaya huwag mo akong sisigawan kung ayaw mong ibalandra ko ang kamao ko sa mukha mo!" sagot ko habang pilit kong itinutulak ang pinto ng truck ko para makalabas ako sa gitna ng basang kalsada.

Nakatayo ako sa ilalim ng buhos ng ulan, hinahawakan ang duguang siko ko habang matapang kong hinarap ang lalaking sumisigaw sa akin. Pero bago pa man kami makapag-away nang tuluyan tungkol sa sirang sasakyan, isang mas nakakangilong tunog ng sunod-sunod na putok ng baril ang biglang umalingawngaw mula sa madidilim na puno sa gilid ng highway. Ang mga bala ay nagsimulang tumama sa semento, lumilikha ng mga spark ng apoy na nagpabilis sa tibok ng aking puso.

"Rat-rat-rat-rat-rat!"

"Putris naman, bakit may nagbabarilan... pelikula ba ito?!" sigaw ko sabay yuko sa likod ng nayuping hood ng truck ko dahil may isang balang dumaan mismo sa ibabaw ng helmet ko.

Isang full-scale ambush na pala ang nagaganap sa paligid namin, at ang aksidenteng idinudulot ko ay naging perpektong pagkakataon para sa mga hitmen ng kalabang mafia na sugurin ang convoy. Ang mga tauhan ng bilyonaryo na naka-suit ay gulat na gulat, ang ilan sa kanila ay mabilis na tinamaan ng bala bago pa man makaganti ng putok. Mula sa loob ng nasirang limousine, dahan-dahang bumukas ang pinto at isang matangkad na lalaki na may hawak na tactical pistol ang gumulong palabas patungo sa gilid ng kalsada.

"Marco, protektahan mo ang likuran, huwag mong hayaang makalapit ang mga hitmen ni Dante!" sigaw ng lalaking may malalim at malamig na boses habang nagpapaputok patungo sa dilim.

Tiningnan ko ang lalaki, maayos pa rin ang kaniyang kasuotan kahit basang-basa na siya ng ulan, at ang kaniyang mga mata ay puno ng bagsik na parang isang haring handang pumatay ng kahit sino. Si Matteo Zubiri... ang kinatatakutang bilyonaryo na napanood ko sa mga balita, ay kasalukuyan na palang kasama ko sa gitna ng nakamamatay na ratratan na ito. Imbes na tumakbo o magtago katulad ng isang normal na babae, naramdaman ko ang pag-akyat ng matinding galit sa aking ulo dahil ang mga hitmen na ito ay direktang nakakaabala sa misyon kong iligtas ang aking gym member.

"Hoy, Bossy Billionaire, mukhang kailangan mo ng tulong ng isang boksingero dahil ang lalamya ng mga bodyguards mo!" sigaw ko sa kaniya sabay bunot ng motorcycle chain sa loob ng trak ko.

"Manatili ka sa ilalim ng truck kung ayaw mong maging dekorasyon ang bangkay mo rito sa daan, babae!" ganti niyang sigaw sa akin habang mabilis na nagpapalit ng magazine ng kaniyang baril.