Chapter: 8 ⛔⛔WARNING! SPG: Mined (Aubrey's POV)"I love you...Aubrey..."Hinawakan ni Vondrick ang mukha ko gamit ang dalawang kamay niya, yung mga mata niya ay nagniningas na parang hindi na kayang pigilan ang lahat. "Wag kang matakot. Sasamahan kita ngayon. Hindi na tayo maghihintay pa." Mayabang na ngumiti siya pero yung boses niya ay puno ng lambing na obsessed. "Sa condo ko tayo pupunta. Doon natin to ituloy. Walang interruption. Akin ka na ngayon, Aubrey."Napaigtad ako sa sinabi niya. "Von... hindi pa ako handa. First time ko 'to. Natatakot ako na masaktan o... na baka pagsisihan mo." Bulong ko habang ang kamay ko ay nanginginig sa dibdib niya. Ramdam ko pa rin yung init ng katawan niya mula sa paghahalikan kanina.Tumawa siya nang mahina, yung tipong mayabang na parang lahat ay nasa plano niya. "Ako ang bahala sa'yo. Hinding hindi kita sasaktan. Gusto kitang maramdaman nang buo. Mahal kita, Aubrey. Kaya tara na." Binuhat niya ako nang bahagya para makaupo ulit ako sa passenger seat. Mabilis niyang pi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-12
Chapter: 7 Falling Hard (Aubrey's POV)"Kailangan mo ba talagang umalis agad, Von? Ang aga pa naman," sabi ko habang nakasandal ako sa pintuan ng kanyang tinted na sasakyan, hawak ang strap ng gitara ko.Natawa si Vondrick nang mahina, yung tipong mayabang na tawa na parang lahat ng bagay ay nasa ilalim ng kontrol niya. "Bakit, miss mo na agad ako? Akala ko ba ikaw yung mahirap kunin, Aubrey. Ngayon ka pa nagmamakaawa na magtagal pa ako?" Lumapit siya sa akin, yung amoy niya na mix ng mamahaling cologne at pawis pagkatapos ng practice ay bumalot sa akin. Hinawakan niya ang baba ko gamit ang dalawang daliri, pinilit akong tumingin sa mga mata niya na puno ng kagutuman.Hindi ko mapigilan ang pag-init ng mukha ko. "Hindi naman ako nagmamakaawa. Saka... baka may nakakakita sa atin dito. Secret dating pa rin tayo, di ba?""Secret? Tangina, Aubrey, ilang linggo na tayong ganito. Gusto ko nang ipagsigawan na ikaw ang akin." Mayabang na ngumiti siya, pero may lambing sa boses niya na parang obsessed na obsessed. Hinila niya ako p
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-11
Chapter: 6 ⛔⛔ WARNING! SPG: Under The Shadows Of Secrecy (Aubrey's POV)"Akala mo ba talaga matatakot mo ako sa mga banta mo, Vondrick, gayong alam mo namang mas pinalalapit mo lang ako sa kapahamakan?"Hinarap ko siya kinaumagahan sa likod ng lumang storage room ng unibersidad, malayo sa gate kung saan niya ako hihintayin sana. Hingal na hingal ako habang nakahawak sa strap ng aking bag, pilit na hinahabol ang aking hininga matapos siyang hilahin pabalik dito sa madilim at sulok na bahagi ng campus. Ang kanyang uniporme ay maayos, walang kapintasan, habang ang kanyang mukha ay may nakapaskil na naman na mayabang na ngiti nang makita ang aking pagkabahala."I told you not to hide from me, Aubrey, dahil mas lalo lang akong nagiging desidido na guluhin ang buong building ninyo para lang mahanap ka," sagot niya habang isinasara ang pinto ng storage room gamit ang kanyang siko, tuluyang nilalagyan ng harang ang labas na mundo. "At tingnan mo nga, ikaw pa ang kusang humila sa akin sa madilim na lugar na ito... tinatago mo ba ako?""Tinatago kita dahil ayokong
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-11
Chapter: 5 First Sparks Ignited (Aubrey's POV)"Kuya Marcus, pauwi na ako, huwag kang mag-alala dahil ligtas ako at may iniayos lang na kailangang tapusin para sa school," mabilis kong sagot sa telepono habang pilit kong inilalayo ang speaker mula sa direksyon ni Vondrick."Siguraduhin mo lang, Aubrey, dahil kapag nalaman kong ginagabi ka dahil sa kung sinong mayaman na nanggugulo sa iyo, ako mismo ang reresolba sa kanya," seryosong sagot ni Marcus bago niya ibaba ang tawag na nag-iwan ng nakabubulag na katahimikan sa basement parking.Inilagay ko ang aking telepono sa bulsa at hinarap si Vondrick na ngayon ay nakasandal na sa pinto ng kanyang mamahaling kotse, ang kanyang mga braso ay nakakrus sa kanyang malawak na dibdib habang ang kanyang titig ay tila may kasamang matinding awtoridad. Napansin ko ang bahagyang paggalaw ng kanyang panga, isang palatandaan na hindi niya nagustuhan ang narinig na boses ng lalaki mula sa aking cellphone."Kapatid ko 'on, Vondrick, kaya huwag mo akong tingnan na parang may ginagawa akong krimen," p
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-11
Chapter: 4 Stolen Late Night Confessions (Aubrey's POV)"Ibababa mo ba ang panakot mo na 'yan o sadyang gusto mo lang akong titigan habang nakakulong ka sa mga braso ko, Aubrey?"Bumulong si Vondrick habang ang kanyang mukha ay nananatiling napakalapit sa akin, kitang-kita ko ang kakaibang kislap sa kanyang mga mata na may halong pang-aasar. Napalunok ako habang pilit kong itinutulak ang kanyang matigas na dibdib gamit ang aking mga palad na nanginginig na sa matinding kaba. Ang amoy ng kanyang pabango ay tila lalong sumasakop sa maliit na espasyo sa pagitan naming dalawa sa loob ng napakalawak na penthouse na ito."Umayos ka nga ng tayo, Castillo, hindi ako nakikipagbiruan sa iyo," mariin kong sabi, bagamat ramdam ko ang panghihina ng aking mga tuhod dahil sa tindi ng presensya niya. "Kung gusto mong magpaturo ng piano, umupo ka nang maayos at huwag mo akong tinatakot sa mga banta mong walang kuwenta."Humakbang siya nang bahagya paatras, nagpakawala ng isang mapang-asar na tawa bago prenteng umupo sa mahabang silya ng grand piano. "Tinat
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-11
Chapter: 3 Colliding Worlds Apart (Aubrey's POV)"Bitawan mo ang kamay ko, Vondrick, baka may makakita sa atin dito at kung ano na namang isipin nila," pabulong kong asik habang pilit kong binabawi ang aking pulso mula sa kanyang mainit at malaking palad."Let them look, Aubrey, wala akong pakialam kung makita nila akong kasama ang babaeng nagpatigil ng mundo ko kagabi," sagot niya habang mas lalong hinigpitan ang pagkakahawak sa braso ko, ang kanyang mukha ay may nakakalokong ngiti na puno ng kayabangan. "At bakit ka ba natatakot? Hindi ka ba nasisiyahan na ang isang bilyonaryong katulad ko ang naghahabol sa iyo ngayon?""Aba? Grabe din ang gangin mo ah...Hindi ako natutuwa dahil hindi ako laruan na pwede mong i-display kapag nababagot ka," pagmamasungit ko sabay tulak sa matigas niyang dibdib gamit ang libre kong kamay. "May trabaho pa ako sa karinderya sa labas ng campus kaya pakiusap, bitawan mo na ako kung ayaw mong isigaw ko na pinipilit mo ako."Inilapit niya ang kanyang mukha sa akin, sapat para maramdaman ko ang hininga niy
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-06-10
เข้าสู่ระบบ
