Mag-log inGood night all...
ZYLA SANDRA SARCOVA“What happened?”Biglang sumulpot si Zadrick at kaagad na binuhat si Zailyn.Mabilis din akong tumayo at patakbong sumunod sa sasakyan.“Zadrick?”Sandali akong natigilan nang sumalubong sa amin ang mga magulang ni Zadrick.“What happened?” tanong nila. Halatang may pag-aalala sa boses nila.Pero wala na kaming panahon para sumagot.Agad kaming sumakay sa kotse ni Zadrick.Buong biyahe, hawak ko lang ang kamay ni Zailyn habang nakahiga siya sa kandungan ni Zadrick.“Stay with Mommy, baby…” pabulong kong iyak habang paulit-ulit na hinahalikan ang kamay niya.Pagdating sa emergency room, agad siyang isinakay sa stretcher.“Head trauma! Five-year-old female!” sigaw ng isang nurse habang mabilis siyang itinutulak papasok.Sunod-sunod na lumapit ang medical staff. May naglagay ng oxygen mask. May nag-check ng blood pressure at pulse niya habang maingat namang sinusuri ng doktor ang mga mata niya gamit ang penlight.“She’s becoming less responsive.”“We need an urgent C
ZYLA SANDRA SARCOVA“Wow…” bulalas ni Zailyn nang makapasok kami sa Ocean Park.Namilog ang mga mata niya at hindi nawala ang ngiti sa labi.“Mommy, look! Fish!”Tuwang-tuwa niyang itinuro ang napakalaking aquarium na puno ng makukulay na isda.May mga clownfish, butterflyfish, at kung ano-ano pang hindi ko na alam ang pangalan.“Ang gaganda...” nasambit ko. Para rin akong batang unang beses makakita ng ganoon.“Mas gaganda pa sana 'yan... kung kasama mo si Za—”“Alex,” mabilis kong saway sa kanya.Kasama nga namin si Milo. Isa pa naman 'yong loko-loko. Baka kung ano pa ang maisumbong sa boss niya.“Over here!” masayang tawag ni Zailyn habang hila-hila sina Mara at Sofie.Sunod-sunod kaming huminto sa bawat exhibit.“Look! The stingrays! They're flying!”Itinuro niya ang malalaking stingray na lumulutang sa tubig.Pero hindi rin siya nagtagal doon. Maya-maya, gusto na naman niyang lumipat sa susunod na aquarium.“Oh… they look scary,” sabi niya nang makarating kami sa napakalawak na t
ZYLA SANDRA SARCOVABuong gabi, dilat lang ang mga mata ko habang yakap-yakap si Zailyn, na para bang mawawala siya kapag pumikit ako.Hindi kasi maalis sa isip ko ang bantang natanggap ko kagabi.Habulin ko lang daw ang pangarap ko at mag-focus sa pagiging designer. Huwag daw akong maghangad ng iba. Dahil baka sa kakahangad ko… mawawalan ako ng mahalaga sa akin.Napalakas ang buntong-hininga ko.Mahimbing pa rin ang tulog ni Zailyn sa tabi ko.Bumangon na lang ako at inayos ko ang kumot niya.Wala na rin si Alex sa tabi namin. Mas maaga nga naman kasi siyang gumising.Pumasok ako sa banyo at mabilis na naligo. Pagsapit ko sa kuwarto, gising na rin si Zailyn.“Good morning, baby.”Agad akong lumapit at hinalikan siya sa pisngi, kasabay ng tahimik na panalangin na sana... maging masaya ang pamamasyal namin ngayon at walang aberyang mangyari.“Good morning, Mommy.”Agad siyang bumangon at yumakap din sa akin.“Are we still going out today?”“Of course, baby.”Pinisil ko ang pisngi niya.
ZYLA SANDRA SARCOVA“Lumayo ka nga, Zadrick!”Agad akong tumayo at kinuha ang bag ko.“Tapos na ang therapy mo. I’m leaving.”Tumayo rin siya at agad niya akong hinawakan.“I’ll take you home.”“Hindi na. Ayokong may makakita sa atin na magkasama.”Binawi ko ang kamay ko at dumiretso sa p***o. Mabilis ko iyong binuksan, pero may narinig akong yabag sa labas kaya agad ko rin itong isinara.“May guard yata,” pabulong kong sabi habang itinuturo ang labas.“So?”Pinanliitan ko siya ng mata.“Paalisin mo!”Hindi siya sumagot. Pero lumapit siya at parang wala lang na binuksan ang p***o.“Good evening, Sir Zadrick.”Hindi nga ako nagkamali. Ang guard ang nasa labas.Agad akong nagtago sa gilid ng p***o.Ayokong makita na naman niya kaming magkasama. Pangalawang beses na iyon kung sakali.Maya-maya, palayo na ang mga yabag na narinig ko.Napabuga ako ng hangin at sandali pa akong napapikit.Tumayo naman si Zadrick sa harap ko.“He's gone. You can come out now.”Hindi ako sumagot.Sumilip muna
ZYLA SANDRA SARCOVANapahikbi lalo ako habang binabaon ko ang mukha ko sa dibdib ni Zadrick.“Zy…”Inangat niya ang mukha ko at pinahid niya ang mga luha ko.Ngumiti rin siya nang tipid.“Why are you crying?”Para naman akong nahimasmasan sa lambing ng boses niya.Pinahid ko ang luha ko sa likod ng kamay ko at bahagya ko siyang itinulak.Pero hinawakan niya lang ang mga kamay ko at ipinulupot sa katawan niya.“Do you feel sorry for me?”Iniwas ko ang mukha ko.Pero pinihit niya ulit pabalik sa kanya.“If you feel sorry for me, then give me a chance to love you.”“Hindi nga tayo puwede. May fiancée ka na. Ayaw ng parents mo sa akin.”“I don’t have a fiancée. And didn’t I tell you? I’ll find a way to make my parents like you.”“Gusto nga nila ako, pero—”Hindi ko na natapos ang sasabihin ko.Hinalikan na niya ako.Mabagal pero madiin.“Zadrick…”Nasambit ko ang pangalan niya habang mahina kong tinutulak ang mukha niya.Pero hinawakan niya ang batok ko. Hindi ako makalayo.Mas pinalalim
ZYLA SANDRA SARCOVA“Miss Zyla, pinapatawag ka po ni Sir Zadrick.”Kasalukuyan kaming nagliligpit ng mga gamit para matapos ang araw ng trabaho nang biglang pumasok si Milo.“Okay, tatapusin ko lang ’to.”Mabilis kong isinilid sa bag ang mga gamit ko bago sumama kay Milo.Habang naglalakad kami, hindi ko napigilang magtanong.“Bakit niya ako pinapatawag?”“Wala po siyang sinabi. Pero baka tungkol po sa bridal gown ni Ma’am Yvette.”Tumango lang ako.“Pasok po, Miss Zyla.”Pinagbuksan ako ni Milo ng p***o bago siya agad na umalis matapos sumulyap kay Zadrick, na hindi man lang kami nilingon.Pumasok ako, pero mahigpit na naman ang kapit ko sa strap ng bag ko.Sira-ulo talaga siya.Siya ang nagpatawag, pero ni tingnan ako, hindi magawa.Nakatungo lang siya habang binabasa ang mga dokumentong nasa mesa.Lumapit ako.“What do you need?”Hindi siya sumagot. Hindi rin siya tumingin sa akin.Itinaas lang niya ang isang kamay at itinuro ang sofa.Napalingon ako roon.Wala na akong sinabi. Tahi







