登入"Mommy, why do you hate Daddy?" Simple lang sana ang tanong ng limang taong gulang kong anak. Pero paano ko sasagutin iyon kung ang daddy na tinutukoy niya ay isang lalaking minsan ko lang nakasama? Isang lalaking hindi ko tunay na nakilala. Lalaking walang alam na mayroon siyang anak. At ngayon, siya ang CEO ng kumpanyang kayang baguhin ang buhay ko. Sa loob ng limang taon, itinago ko ang katotohanan para protektahan ang anak kong si Zailyn. Pero may sarili siyang plano. Operation: Make Mommy Love Daddy. Ang problema? Talagang naiinis ako sa daddy niya. At mas malaking problema? Bumalik din ang lalaking minsan kong minahal at naniniwala siyang siya ang ama ng anak ko. Habang pilit kong itinatago ang mga lihim ng nakaraan, mas lalo namang naging determinado si Zailyn na buuin ang pamilyang pinapangarap niya. Hanggang kailan ko maitatago ang katotohanan? Kung mismong anak ko na ang gumagawa ng paraan para paglapitin kami ng daddy niyang CEO.
查看更多ZAILYNHindi ko namalayang nakarating na kami sa apartment ko.Ipinark ni Nicolo ang kotse malapit sa entrance at bumaba para pagbuksan ako ng pinto. Pagkatapos, sinamahan niya akong umakyat.Tahimik kaming naglakad hanggang sa makarating kami sa harap ng unit ko.Huminto ako at hinarap siya. Nasa bulsa ang isang kamay niya habang nakatingin sa akin.“Are you tired?” tanong niya.“Medyo. Pero masaya naman ang araw ko.”“I'm glad. At least I did something right tonight.”Napangiti ako. “You did more than that.”Bahagyang umangat ang mga kilay niya. “Is that a compliment?”“Ikaw na ang mag-analyze.”Tumawa siya, pero hindi nagtagal ang ngiti niya. Tumingin siya sa pinto ng unit ko, saka bumalik ang tingin sa akin.“Then I should let you rest.”Tumango ako, kahit may kung anong ayaw sa ideyang aalis na siya.Hindi ko pa nga binubuksan ang pinto ng unit ko.Inilabas niya ang kamay sa bulsa at marahan akong hinawakan sa kamay. Bahagya niya iyong pinisil.“Good night, Zai.”Hindi ko agad bi
ZAILYNHindi ko alam kung saan kami pupunta, pero mula nang makasakay ako sa kotse, panay ang ngiti ni Nicolo.Paminsan-minsan ay sumusulyap siya sa akin habang nagmamaneho. Para bang may gusto siyang sabihin, pero pinipili muna niyang maghintay.“Why do you keep smiling?” tanong ko.“Because you're here.”Napailing ako. “Wala ka bang mas malinaw na sagot? O medyo mahaba?”“Malinaw 'yon…” Kinagat niya ang ibabang labi at sandaling tumingin sa akin. “Gaano kahaba ang gusto mo? Four, six… I'm seven—”“Nicolo! Wala ka talaga sa ayos.”Tumawa siya at muling tumingin sa kalsada, pero hindi nawala ang ngiti sa labi niya.Ako naman… hindi mawala sa isip ko ang seven inches niya. Parang gusto kong makita at sukatin… subukan—Napangiwi ako.Heto na naman ako sa mga nakakahiya kong iniisip. Hindi naman ako mahilig sa green veggies, pero utak ko puno ng kaberdehan!Ilang minuto pa ang lumipas bago kami huminto sa harap ng isang restaurant. Napalinga-linga ako habang marahang ginagabayan ako ni N
ZAILYN Napakurap ako sa tanong ni Khieran. Hindi ako agad nakasagot. Kasi si Khieran ang kaharap ko, pero si Nicolo ang pumasok sa isip ko. Naaalala ko ang usapan namin kanina at ang date na hinihintay niya mamayang gabi. Paano kung pumayag ako kay Khieran? Ano kaya ang mararamdaman ni Nicolo? Bahagyang ngumiti si Khieran. “You don't have to answer that...” Napatitig lang ako sa kaniya. Bigla ko kasing naalala ang sinabi ni Nicolo noong hindi rin ako nakasagot sa tanong niya tungkol kay Khieran. Pareho sila ng sagot. Pareho rin ang reaction. Nakangiti nga, pero malungkot ang mga mata. “Come on. Let's get inside,” aya niya na para bang walang nangyari. Tumango ako at sumabay sa kaniya papasok sa building. Pero habang naglalakad kami, hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang bigat sa dibdib ko. Ayaw ko nang ganito. Ayokong maging awkward ang samahan namin. Mahigit isang taon na kaming magkatrabaho. Komportable ako kay Khieran, at ayaw kong maapektuhan ang samahan namin dahil
ZAILYNHindi ko alam kung sino sa kanilang dalawa ang unang magsasalita.Nagtitigan lang sila, eh. At ako, parang natuyo ang lalamunan.Hindi naman sila mukhang magrarambulan…Pero…Awkward.Nakatayo si Khieran sa harap namin, hawak ang bouquet ng mga bulaklak. Samantalang si Nicolo naman ay nasa tabi ko, tahimik na nakatingin sa kaniya.Gusto ko na nga lang silang iwanan. Bahala silang magtitigan.Then, biglang ngumiti si Khieran.“Good morning, Zailyn.”Inilipat niya sa akin ang tingin at iniabot ang hawak na bouquet.“These are for you.”Saglit kong tiningnan ang mga white tulips bago ko iyon tinanggap.“Thank you, Khieran. They're beautiful.”“I'm glad you like them.”Ngumiti siya, pero napansin kong saglit na bumalik ang tingin niya kay Nicolo.Bago pa ako makapagsalita ulit, narinig ko ang pagbukas ng p***o ng sasakyan.“Let's go, Zai.”Napalingon ako kay Nicolo.Nakabukas na ang passenger door ng kotse niya. Mukhang gusto na niya akong ilayo kay Khieran.“I'll see you at the lab












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
評論更多